۱۶/خرداد/۹۴, ۱:۱۲
اولین چیزی که درمورد خداشناسی شنیدم وبرای من ملموس بود داستان نیوتن بود که منظومه شمسی را مصنوعی ساخت و به دوست کافرش نشون داد وقتی دوستش پرسید چه کسی این را با این نظم ساخته گفت هیچ کس دوستش گفت مگه میشه.نیوتن گفت چطور چیزه به این کوچیکی را میگی باید سازنده داشته باشه ولی جهان به این بزرگی را نه.
[b]این هم از قدرت حیرت آور خود خداوند است که بدون اینکه اورا ببینیم عبادت وستایشش میکنیم
تجربۀ خدا، احساسی شبیه پرواز است. احساس می کنم با آن چنان تعادلی بر روی زمین راه می روم که چیزی نمی تواند من را از این راه گمراه کند.
اما کاش خدا را همیشه بشناسیم ویاد کنیم نه فقط در موقع غم وگرفتاریهایمان.