سلام بر گرامیان
خوب موقعیت فرضی :
شما با دوستی . همکاری . خوبشاوندی . همکلاسی برخورد می کنید . ضمن گفتگو ایشان می فرماید که :
من اصلا نمی خواهم مسلمان باشم . اصلا نمی خواهم ایمان بیاورم !!
چه جوابی به ایشون می دهید ؟!!
یعنی در واقع می خواهیم ببینیم ضرورت دینداری چه هست یعنی چرا باید ایمان بیاوریم
و
سوال بعد اینکه شما چطوری شد ایمان آوردید ؟! شاید با دلیل ایمان آوردنِ شما اون فرد مقابل ما هم ، بتونه ایمان بیاره
پ.ن
سوالات متفرق هستند؟ به نظر من که نزدیکند !
حالا شما جواب بدید . اگر فاصله افتاد جدا می کنیم .
جوابم خداییش اینه...

دیگه چیزی برای گفتن ندارم ...
شاید علتش سواد کم ما یا برخورد بدمون باشه
:|
حرفی که به طرف میزنید در قبال این جمله را بفرمایید .
تازه دلیل هم از قرآنتان می آورد که
لا اکراه فی الدین !!
من دوستی داشتم که کلا خدا رو هم قبول نداشت!
یبار خواستم ببرمش کلاس قران که استادمون باهاش حرف بزنه
اما به استادم که گفتم ،گفت ادمایی که این مدلی اند اغلب کسانی هستند که تو زندگی یه چیزی خیلی ناراحتشون کرده
با منطق و حرف نظرشون برنمیگرده،یه جایی باید دلشون بشکنه تا خدا رو حس کنن
حالا اون ناراحتی میتونه اینا باشه
طرف مثلا طلاق گرفته از بچه اش دور شده،دیگه ام بچه اشو ندیده(یعنی با احکام شخصی برخورد میکنند)
مادر و پدرش متعصب بودن از اون ور افتاده
وضع مالی بدی دارن و هی بد بیاری میارن
از دست مسئولین مملکت شاکی اند
.
.
.
یعنی باید علت اصلی کشف شه
وگرنه هیچ کس بی دلیل این حرف رو نمیزنه
(۱۵/دی/۹۲ ۱۷:۰۹)فاطمه خانم نوشته است: [ -> ]:|
حرفی که به طرف میزنید در قبال این جمله را بفرمایید .
تازه دلیل هم از قرآنتان می آورد که
لا اکراه فی الدین !!
من شخصی رو میشناسم نماز صبحشو سر وقت میخوند
رفت دانشگاه تو یه شهر دیگه گیر چندتا استاد افتاد کلا اعتقاداتشو عوض کردن
البته زمینشو داشت ولی خیلی بد شد
از دانشگاه که بیرون اومد بهتر شد
ولی دیگه نماز نمیخونه
میگه خدا رو قبول داره ولی عدالتش رو نه
چون زندگیش مشکل داره!
منم سعی میکنم با رفتار خوب جذبش کنم (الان شدم مرکز جهان اسلام

>>شوخی)
طول میکشه ولی خب احساس میکنم بهتر شده
جواب چنین افرادی رو ندیم بهتره
چون دوست دارن بحث کنن و به جایی نرسن
باید ببینن تا بشنون
نظر سنجیتون ی گزینه کم داره ! اونم اینکه وقتی نمی خوادد توجیه بشه، نمیشه دیگه، چرا خودمو بکشم ؟؟؟؟
این آدما، اگه دوست یا افراد خانواده خودم ( مامان، بابا، خواهر و برادر، عروس و داماد، همین ! ) باشن حتما حتما اونقدر باهاشون بحث میکنم، که مجابشون کنم،،، وقتی حرف منطقی باشه، دیگه دعوا نداره که !!!!
اما اگه افراد دیگه باشن، حوصله داشته باشم، قصدش تحقیر و تهدید و توهین و ... نباشه، سعیمو می کنم. حرف نینای عزیز رو کاملا قبول دارم . کسی که با این قاطعیت می گه نمی خوام ایمان بیارم، ی جای زندگی ی آزار شدید دیده ( کاملا درک می کنم، چون خودم هم تجربه داشتم )، باید اون آزاره رو پیداکرد و (اگه طرف احساساتیه) احساساتش رو توجیه کنی،( اگه منطقیه ) منطقش رو توجیه کنی .... التبه بهترین توجیه اینه که بشه قانعش کرد، :«خودت باید بخوای» .... اینو قبول کنه، بقیه ش حله ...
البته ی سری آدما مثل من هستن، که توجیه کردنمون کار حضرت فیله .... همه رو باهم باید توجیه کنه، یکیش توجیه نشه، فقط خودشو خسته کرده ...




خوب ما جوابمان را نگرفتیم هنوز !!
پس دوستان متفق القول هستند که بگذاریم به حال خودش ؟!!!! :|
پس لااقل بفرمایید ضرورت دینداری چه هست ؟! چرا باید ایمان بیاوریم خوب؟!
اصولا باید یک تنبهی یک کششی چیزی در فرد ایجاد بشود . اگر نتونستیم با حرف هامون این تنبه رو ایجاد کنیم راهی نداره . پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) باشه بعضی نمیخوان هدایت بشوند!