دور تازه فعالیت بهائیت در ایران + عکس
به گزارش مشرق ،روزنامه قدس نوشت:مرکز بهائیت در اسرائیل (هیفا) که همزمان با بیداری اسلامی در ضعیف ترین دوران خود قرار گرفته است با استفاده ابزاری از فرقه های پیش ساخته، به بهائیان ایران دستور داد تا به شکل علنی به فعالیت بپردازند و فعالیت های ضد شیعی خود را افزایش دهند.
در ماه گذشته نیز یک محقق و پژوهشگر حوزه هشدار داد و گفت: باید هوشیار بود، در برخی از استان های بزرگ کشور همچون خراسان فعالیت وهابیون مشاهده می شود.
علاوه در خراسان و سیستان بلوچستان فرقه اسماعیلیه نیز فعالیت می کند. فرقه اسماعیله کنونی، درصدد بازیابی هویت خویش است و از آنجایی که ایران روزگاری مرکز فعالیت آنها بوده است، این فرقه به شکل هدفمندی به دنبال بازیابی مراکز خود هستند.
تصاویر زیری که مشاهده می کنید از برگه های تبلیغاتی است که به تازگی در محله ای در مشهد به دست شهروندان رسیده است.
یکی از این شهروندان طی مصاحبه با خبرنگار سه نسل گفت: ما تقریبا 10 سال است که در این محل با آنها که تعدادشان 5 یا 6 خانوار است همسایه هستیم اما به تازگی آنها به بهانه های مختلف برای مراسم همسایه ها را دعوت و جوانان را به روش های مختلف به خود جذب می کنند.
این شهروند مشهدی در ادامه گفت : آنها تواسنته اند با خرید خانه بخشی از این محله را به محله بهائی تبدیل کنند، و ما از تبلیغات آنان روی فرزندانمان بیم داریم.
یکی دیگر از شهروندان به ما می گوید: من و 2 نفر دیگر از محل، به منزلشان دعوت شدیم و پس از مشاهده ی عکس شخصی که به نظر رهبر این فرقه بود از آنها پرسیدیم که او چه کسی است؟ که در جواب گفتند از اقوام ماست.
(عکس گرفته شده از برگه ها پخش شده در محله های مشهد)[/b]
![[تصویر: 34670_911.jpg]](http://alborznews.net/files/fa/news/1390/8/23/34670_911.jpg)
![[تصویر: 34669_379.jpg]](http://alborznews.net/files/fa/news/1390/8/23/34669_379.jpg)
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران داشتن یک عقیده و مرام آزاد ولی اعلان و ابراز آن به منظور تحریف افکار دیگران، جریان سازی و یا تبلیغ و تظاهر به قصد اغواگرای و تشویش اذهان دیگران و عناوین مشابه مجاز نمی داند.
در سال 87 دادستان کل کشور، در نامه ای به وزیر اطلاعات در خصوص بازداشت چند بهایی، نوشته است که فعالیت های تشکیلات بهائیت در تمامی رده ها و نیز هر تشکیلات جایگزین آن غیر قانونی و ممنوع است.
البته در همین راستا جمهوری اسلامی ایران می گوید: که بازداشت شهروندان بهایی در چند سال اخیر ارتباطی با عقیده مذهبی آنها ندارد زیرا این فرقه هم اکنون کاملا مورد حمایت آمریکا و اسرائیل است و از آن برای مقابله با اسلام استفاده می شود . بیشترین پیروان آنان در آمریکا قرار دارند و در کشورهایی همچون هند و اندونزی و برخی از کشورهای آمریکای لاتین طرفدارانی دارند . اصولا آنان به وطن اعتقادی ندارند و به اصطلاح «جهان وطنی » اختیار نموده اند . هر چند ادعای عدم دخالت در سیاست دارند، اما به نظر می رسد هدف آنان تشکیل حکومت جهانی بهائی است .
از مصر هم خبر می رسد هزاران تن از اساتید و دانشجویان دانشگاه الازهر مصر، 8 آبان 90 راهپیمایی بزرگی را علیه وهابیت برگزار کردند.
اما بهائیت از کجا شروع شد:
برخی براین باورند که علت ظهور بهائیت فقر و مشکلات اقتصادی بعد از ورشکستگی در جنگهای ایران و روس بود . اما ما بر این عقیده هستیم که بیشتر علل سیاسی و فرهنگی عامل پیدایش بهائیت بوده و فقر و مشکلات اقتصادی تنها زمینه ساز آن بوده است.
شکست در جنگهای ایران و روس، شکاف عمیقی بین دولت و ملت به واسطه جدا شدن روحانیت از دولت فتحعلی شاه ایجاد نمود . این جدائی تا آخر دوره قاجار دوام داشت و نهضت تنباکو و بعد از آن، انقلاب مشروطه را رقم زد . با جدا شدن روحانیت و ملت از دولت، دربار تحت سیطره روسها و رقیب دیرین آنان، انگلیسها، درآمد . اما ملت اقتدار خویش را حفظ نمود و با کشتن «گریبایدف » نشان داد که ترس و واهمه ای از روسها ندارد . از همینجا بود که روسها به فکر شکستن اقتدار ملت افتادند . به تشخیص درست آنان، نقطه قوت ملت ایران پیروی از نایب امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بود . بنابراین اگر می توانستند در اعتقاد به آن امام همام شک و تردید ایجاد کنند می توانستند کمر ملت را بشکنند . از این رو با همکاری انگیسی ها به فکر فرقه سازی پیرامون اندیشه مهدویت افتادند.
در آن شرایط با ضعیف شدن نقش حوزه و ظهور عرفانهای کاذب، زمینه مناسبی به وجود آمد تا فرقه بهائیت که محصول انگلیس و روس است ، در عصر استعمار مستقیم (کلنیونالیسم) شکل گیرد و امروز با پایان یافتن این دوران بازنده اصلی میدان است
(۱۳/بهمن/۹۰ ۱۶:۰۳)mehrnaz نوشته است: [ -> ]پیشنهاد می کنم در این رابطه کتاب "خاطرات همفر" جاسوس انگلیسی در ممالک اسلامی،چاپ انتشارات امیرکبیر رو بخونید..
سلام
این کتاب رو من شنیدم جعلیه.
خیلی نمیشه به چیزهایی که منتشر میشه اعتماد کرد.
بسم الله الرحمن الرحیم
به اطلاع می رساند که در تاریخ 14/03/1391 امسال عده ای از خدا بی خبر در هنگامی که همه مشغول عزاداری در سالروز ارتحال امام راحل رضوان الله تعالی علیه بودند...در یک تجمع پنهانی که توسط حلقه های مخفی بهائیت تشکیل گردیده بود ...و هماهنگ کننده این گروه در سطح استان گلستان فردی به نام الف .الف ...بوده است ..که یکی از اقلیتهای قومی منطقه می باشد ..
در نهایت این تحرکات به همت و تلاش و از جان گذشتگی سربازان گمنام امام زمان ارواحنا له الفداء کشف و از هم پاشیده شد .
شرح ماجرا
در ابتدای امر یکی از شهروندان شهرستان بندر ترکمن با تماسی که با یکی از سربازان گمنام امام زمان روحی لک الفداء داشته است این موضوع و تشکیل جلسات ماهیانه را به طور مخفی در یک خانه تیمی اطلاع می دهد ...
سپس دو نفر از عزیزان گمنام با جانفشانی ...خود را به صورت مبدل به اعضای این گروه معرفی می نمایند و با جلب اعتماد سر حلقه های این گروه منحرف ...وارد این تشکیلات می گردند ...قضیه از این قرار بود که مقرر شده بود مراسم این گروه در ساعت 16 روز چهاردهم خرداد نود و یک اغاز گردد ...شاهد عینی این قضایا ...از طریقه برگزاری این مراسم ..اینگونه سخن میگوید ...در ابتدای ورود به مراسم که به صورت مخفی از ان فیلم هم گرفته شده است یک نوع دعا یا ورد که اغلب بهائیان ان رابه همراه دف و ساز در مراسمات پنهانی خود میخوانند ...خوانده شد ...سپس به تمامی دختران و پسرانی که در این مراسم شرکت داشته اند ...هر نفر یک گیلاس (ظرف شراب خوری )داده شد ....و بعد از ان نوعی نوشیدنی که تصور میشود به صورت خاصی ان را ساخته اند به داخل هر یک از گیلاس ها ریخته شد ....و همگی اعضای گروه از ان نوشیدند ....شاهد عینی ماجرا می گوید ...هنگامی که همه این نوشیدنی را خوردند ...به نوعی حالت خلسه وارد شدند و گرمای بسیار شدیدی را در بدن خود به خصوص کمر خود احساس نمودند ....نوع ارایش نشستن اعضای گروه به صورت یکی در میان دختر و پسر عنوان شده است و که به صورت سجده وار و پشت به قبله نشسته بوده است
و با خواندن همان دعا ها و اذکار به همراه دف و موسقی و تکان دادن بدن و سر هر یک از اعضای گروه به اوج خلسه رفته بودند .
در این اوج ناگهان برق محل اجتماع قطع گردیده و هر یک از اعضای دختر و پسر با یکدیگر مشغول اعمال شنیع گردیده اند که در این مقال قابل گفتن نیست .
و هنگامی که نفوذی های به این گروه نتوانسته بودند مانند انها چنین اعمال را انجام دهند مورد شناسایی قرار گرفته بودند ...و سپس درگیری با این گروه توسط سربازان گمنام اغاز شده و چون هماهنگی ها از قبل انجام شده بود
اعضای حاضر در این گروه حدود 50 نفر بوده اند که پس از مراجعه تیم مامور به دستگیری این مجرمان 11 نفر از انها به خصوص الف .الف ... سرگروه این مراسم دستگیر و روانه مکانی برای مشخص شدن خیانات دیگر بهائیان شده است .
در این درگیری متاسفانه هر دو نفر از عزیزان سرباز گمنام صاحب الامر زخمی شده و به بیمارستان انتقال یافته ...و خشبختانه به خواست خداوند بزرگ هر دو هم اکنون در سلامت کامل به سر می برند ...
با تشکر از برادر گرامی ف .گ که اینجانب را در نوشتن این خبر یاری فرمودند .
سلام
وهابیت ، بهائیت و صهیونیسم از یک کرباس هستند ، با این تفاوت که وهابی ها و صهیونیست ها نجس نیستند (البته من باب راحتی شیعه) ، اما بهائی ها نجس هستند.
نويسنده : علي ابوالحسني
در بحث از فرقه بابيت و بهائيت، و بررسي مسائل گوناگوني راجع به آنها، جاي جاي با حوادث و رويدادهايي روبهرو ميشويم كه شناخت جايگاه و جغرافياي تاريخي آنها به آشنايي كلّي و جامع با پيشينه اين فرقه در طي تاريخ نياز دارد. با اين آشنايي كلي، خواننده ميتواند بفهمد هر رويداد يا تحول خاص در چه مرحلهاي از تاريخ فرقه روي داده است و زمينه و بستر تاريخي آن چيست؟
نوشتار پيشرو، با مروري بر پيشينه فرقه بابيت و بهائيت (از آغاز تا عصر حاضر)، تصويري كلي از اين امر به دست ميدهد.
1259. ق: مرگ سيد كاظم رشتى (رهبر شيخيه و استاد ميرزا علىمحمد باب).
جمادىالاول 1260. ق: ادعاى بابيت توسط علىمحمد شيرازى "باب" در شيراز براى نخستينبار نزد ملا حسين بشرويهاى (از اركان بابيه).
1261. ق: اقدام ملا صادق خراسانى (از اتباع باب) به ذكر عبارت "اشهد انّ علياً قبل نبيل باب بقيه الله" در اذان نماز جمعه در شيراز به دستور باب، [1] و عكسالعمل تند مردم نسبت به اين امر، و اقدام حاكم فارس (حسينخان نظامالدوله) به احضار، توقيف و تنبيه باب، و نهايتاً اقدام باب در تكذيب ادعاهايش بر سر منبر در مسجد وكيل شيراز نزد علما و مردم، و حصر شديد وى در منزل.
1262. ق: فرار باب به اصفهان و پذيرايى حاكم گرجىنژاد و ارمنىمذهب شهر (منوچهرخان معتمدالدوله) از او، و عجز باب از پاسخگويى به سؤالات علمى علماى اصفهان (ميرزا حسن نورى حكيم و محمد مهدى كلباسى و... )، و ادامه پذيرايى حاكم از او به طور مخفيانه.
1263. ق: حبس باب به دستور محمدشاه قاجار و صدراعظم وى (حاج ميرزا آقاسى) به مدت نُه ماه در زندان ماكو، و نگارش "بيان" (كتاب مقدس بابيان) توسط باب در آنجا.
جمادىالاول 1264 ــ شعبان 1266. ق: انتقال باب به قلعه چهريق (در حوالى اروميه) و حبس وى به مدت 27 ماه در آنجا. وى چندى بعد براي مناظره علما با او در حضور وليعهد (ناصرالدينميرزا) به تبريز احضار شد و پس از شكست در مناظره با علما، چوبكارى شد و به خط خويش توبهنامه نوشت و جميع ادعاهايش را تكذيب كرد.
1264. ق: تجمع بهائيان به رهبرى ملا محمدعلى قدوس و قرهالعين و حسينعلى بهاء در بَدَشت (حوالى شاهرود) و ظاهر شدن قرهالعين به نحو غيرمنتظره و شگفتانگيز به صورت بىحجاب و بزككرده در جمع بابيان، و اعلام نسخ ديانت اسلام و لغو احكام آن (با پشتيبانى حسينعلى بهاء)، و ايجاد بحث و جنجال در بين حضار و خروج جمع بسياري از آنان از مسلك بابيت، و حمله مردم مسلمان منطقه به بابيان بر اثر پخش خبر روابط نامشروع قرهالعين با قدوس و بهاء.
[b]1265. ق: تعيين ميرزا يحيى صبح ازل (برادر بهاء) در سن نوزده سالگى از سوى باب به عنوان وصى و جانشين وى، و قبول اين امر توسط بابيان و از جمله: برادر بزرگترش، حسينعلى بهاء.
ادامه دارد ...
[/b]
1265ــ1266. ق: آشوبهاى خونين بابيان به طور پياپى در نقاط مختلف ايران (مازندران، نيريز و زنجان) و سركوبى قاطع همه آنها توسط مرحوم اميركبير.
27 شعبان 1266. ق: اعدام باب در تبريز به حكم مراجع دينى بزرگ شهر و فرمان قاطع امير، به مباشرت برادرش (وزير نظام).
شعبان 1267. ق: كشف توطئه بابيان براى قتل امير، و تبعيد حسينعلى بهاء به فرمان امير به عراق.
ربيعالاول 1268. ق: قتل امير در حمام فين كاشان (با توطئه مشترك عمال استبداد و استعمار) و باز شدن راه براى صدارت رقيب و عامل عزل و قتل وى، ميرزا آقاخان نورى؛ "تحتالحمايه انگليس" و دوست ديرين بهاء.
رجب 1268. ق: بازگشت بهاء از عراق به دعوت ميرزا آقاخان نورى، و پذيرايى از وى توسط برادر ميرزا آقاخان.
28 شوال 1268. ق: اقدام نافرجام تروريستهاى بابى به ترور ناصرالدينشاه، و اتهام جمعى از بابيان به دست داشتن در توطئه قتل شاه، و پناهندگى سريع حسينعلى بهاء به خانه منشى سفير روس در زرگنده (منطقه ييلاقى سفارت روسيه) و نهايتاً دستگيرى و حبس حسينعلى بهاء (در كنار ديگر سران و فعالان بابيه)، و قتل سران بابيه و آزادى بهاء از زندان و اعدام پس از چهار ماه (با فشار شديد سفير روسيه در ايران: پرنس دالگوروكى) و تبعيد وى در ربيعالاول 1269 ــ تحتالحفظ مأمور سفارت ــ به عراق.
1 ذىقعده 1268. ق: قتل قرهالعين در تهران توسط داماد اميركبير (عزيزخان سردار مُكرى).
1270.ق (1854.م): ورود مانکجى هاتریا (زردشتى هندىتبار، تبعه دولت هند بریتانیا، و عضو مشهور سرویس اطلاعاتى انگلستان) از طریق بغداد به ایران، همراه چندین سفارشنامه از دولت انگلیسى هند خطاب به مقامات و سفراى انگلیسى در بغداد، اسلامبول، بوشهر و تهران، با مأموریت پیشبرد اهداف سیاسى و اطلاعاتى استعمار بریتانیا در منطقه نظیر تقویت شبکههاى ماسونى، دامن زدن به تقابل میان ایران و اسلام، تقویت اقلیتهاى رسمى و غیر رسمى این کشور از جمله: زردشتیان، صوفیه و بهائیان، و بهرهگیرى از آنها در جهت ستیز با فرهنگ ملى ــ دینى این کشور، و احکام و مقررات اسلامى (با کمک سفارت انگلیس در تهران و ماسونهاى ایرانى و غیر ایرانى نظیر جلالالدینمیرزا قاجار، نایب فراموشخانه فراماسونرى، میرزا ملکمخان و فتحعلى آخوندوف، سرهنگ ضد اسلام در دستگاه نایبالسلطنه روسیه در قفقاز اشغالى)، و این همه تحت پوشش فعالیت فرهنگى و اجتماعى به نفع زردشتیان ایران و...
مانکجى پیش از ورود به ایران، در همان سال 1270.ق، در بغداد با حسینعلى بهاء دیدار و گفتوگو کرد و با او پیوند دوستى برقرار نمود که تا پایان عمر به وسیله نامهنگارى ادامه داشت. همچنین میرزا ابوالفضل گلپایگانى (مبلغ مشهور بهائى) را منشى مخصوص تجارتخانه خویش ساخت و در مدرسهاى که بنیاد نهاده بود به معلمى برگماشت و علاوهبراین، میرزا حسین همدانى بهائى را به تصحیح و بازنویسى کتاب میرزا جانى کاشانى بابى در مورد تاریخ بابیه، واداشت؛ چنانکه همو میرزا عبدالرحیم ضرّابى، بابى کاشانى، را به نوشتن تاریخ کاشان تشویق نمود.
رجب 1270.ق: عزیمت بهاء از بغداد به سلیمانیه عراق (بر اثر مخالفت جمعى از بابیان، و نیز سرسنگینى برادرش، صبح ازل، با وى به علت شیوع شایعاتی مبنى بر ادعاى رهبرى بابیان از سوى بهاء و تلاش وى براى قبضه کردن ریاست بر آن گروه) و اقامت دو سالهاش در آنجا به عنوان درویش محمد.
رجب 1272.ق: برگشت بهاء به بغداد (با کسب اجازه از برادرش صبح ازل).
1278.ق: نگارش کتاب "ایقان " به دست بهاء (در اثبات دعاوى باب و اظهار انقیاد خود نسبت به رهبرى صبح ازل).
ذىقعده 1279.ق: تبعید بهاء از بغداد به اسلامبول (توسط دولت عثمانى و با فشار دولت ایران و علماى عراق).
رجب 1280.ق: تبعید بهاء و برادرش صبح ازل از اسلامبول به شهر ادرنه.
1283. ق: ادعاى مَن يُظهِرُهُ اللهى توسط حسينعلى بهاء در ادرنه. اين ادعا، مبنى بر اينكه او همان موعود باب در "بيان" (مَن يُظهره الله) است، به منزله دكانسازى در برابر صبح ازل بود، لذا نزاع و كشمكش بين بهاء و صبح ازل بر سر رياست بابيان را، كه از مدتها پيش آغاز شده و با عقبنشينى بهاء موقتاً التيام يافته بود، به اوج خود رساند و به راهى بىبازگشت افكند و جماعت بابيان را به دو فرقه معارض "ازلى" و "بهائى" تقسيم كرد، و در پى اين حادثه دو طرف نسبت به يكديگر از هيچ گونه فحاشى و توهين و ترور خوددارى نكردند و حتى به دربار عثمانى بر ضد هم نامه نوشتند و اسرار يكديگر را نزد دولتمردان عثمانى افشا كردند، به گونهاى كه حكومت عثمانى نهايتاً ناگزير شد آنها را از يكديگر جدا سازد و هر گروه را به نقطهاى خاص و دور از ديگر تبعيد كند.
ربيعالثانى 1285. ق: تبعيد بهاء و صبح ازل به ترتيب: از ادرنه به عكا در فلسطين و قبرس.
1286. ق: نگارش "اقدس" (كتاب مقدس بهائيان) به دست بهاء در زندان عكا.
1298. ق: آغاز تجمع بهائيان به اشاره حسينعلى نورى و تأييد و حمايت روس تزارى در عشقآباد روسيه.
محرم 1307: قتل محمدرضا اصفهانى (يكى از بهائيان ايرانى مقيم عشقآباد كه به مقدسات مسلمانان توهين مىكرد)، و اقدام دولت تزارى به دستگيرى، محاكمه و مجازات سنگين جمعى از مسلمانان منطقه به اتهام شركت در قتل وي) در حمايت از بهائيان. اواخر 1307. ق: اعتراض شديد ناصرالدينشاه و حكومت ايران به دولت تزارى بابت تجمع و فعاليت بهائيان (تحت حمايت دولت روسيه) در عشقآباد.
2 ذىقعده 1309. ق: مرگ بهاء به مرض وبا در عكا، و آغاز درگيرى و نزاع شديد بين دو پسر بزرگ بهاء (محمدعلى و عباس افندى) بر سر رياست بر بهائيان، و ايجاد دستهبندى و كشمكش شديد و ديرپاى زبانى و قلمى و يدى ميان آن دو و پيروانشان با عناوينى چون "ناقضين" و "مشكرين"...، و نهايتاً غلبه عباس افندى بر رقيب.
1318. ق: ديدار و گفتوگوى دوستانه سِر رونالد استورز (صهيونيست انگليسي مشهور) با عباس افندى در عكا، و معرفى وى به لرد كيچنر در مصر. استورز در دوران جنگ جهانى اول يكى از اركان سياست استعمارى بريتانيا و عضو فعال سرويسهاى اطلاعاتى و جاسوسى بريتانيا در خاور عربى بود و پس از سيطره و قيمومت تحميلى انگليس بر فلسطين نيز به حكومت حيفا (مقر عباس افندى) منصوب شد. كلنل لورنس مشهور، تحت فرمان او كار مىكرد. وى در زمان حكومت بر حيفا كراراً با عباس افندى ديدار كرد و در تشييع جنازه وى نيز شركت نمود.
* رمضان 1320. ق: نصب سنگ بناى اولین معبد رسمى بهائیان (با عنوان مشرقالاذکار) در عشقآباد (قلمرو وقت روسیه تزارى) توسط محمدتقى افنان (پسر دایى باب، نماینده عباس افندى، و وکیلالدوله روسیه) با حضور و حمایت ژنرال سوبوتیچ (حاکم عشقآباد از سوى دولت تزارى)، و ثناى بهائیان حاضر در مراسم از دولت روسیه و دعای آنها برای این دولت.
* حدود محرم 1325. ق/فوریه 1907: انتقال عباس افندى از عکا به حیفا (هر دو در فلسطین).
* 11 جمادىالاول 1325. ق: نامه عباس افندى به میرزا علىاکبر ایادى در تهران مبنى بر نوید استحکام سلطنت محمدعلىشاه بهرغم فعالیت مشروطهخواهان و توصیه به "جمیع" بهائیان مبنی بر "اطاعت و انقیاد" از محمدعلىشاه و حمایت نکردن از مشروطه.
* 1327. ق: سرنگونى عبدالحمید ثانى (سلطان ضدّ صهیونیست عثمانى به دست ژونترکها) و آزادى فعالیت عباس افندى.
* 1329ــ1332. ق (1911ــ1913): سفر عباس افندى به اروپا و امریکا، و نشان دادن چراغ سبز به سرمایهدارى غرب.
* 1330. ق: مرگ یحیى صبح ازل (برادر بهاء و پیشواى ازلیان) به سن 82 سالگى در ماغوساى قبرس، و توصیه جانشین رسمى وى (میرزا یحیى دولتآبادى) به ازلیان مبنى بر تبعیت از مذهب تشیع، و آغاز افول فرقه ازلیّت.
* محرّم 1332. ق: مراجعت عباس افندى از غرب به فلسطین، و ایجاد تضییق از سوى دولت عثمانى براى وى و خانوادهاش به علت روابطى که (در طی سفر به غرب) با عوامل نظام سلطه جهانى به هم زده بود. 1328. ق (1910. م): اقدام ادوارد براون، نویسنده و سیاستمدار مشهور انگلیسى، به چاپ و انتشار کتاب موسوم به "نقطهالکاف" (از تواریخ کهن بابیه، و حاوى مندرجاتى بر ضدّ مصالح بهائیان و به سود ازلیان) در مطبعه لیدن هلند.
* 1332ــ1336. ق (1914ــ1918): وقوع جنگ جهانى اول بین متفقین (روس، انگلیس، فرانسه، ایتالیا و نهایتاً امریکا) و متحدین (آلمان، عثمانى و اتریش) در اروپا و آسیا، و کمک عباس افندى و منسوبان نزدیک وى ــ در طی این جنگ ــ به ارتش بریتانیا در جنگ با عثمانى در عراق و شامات و فلسطین، و تشدید فزاینده حساسیّت دولت عثمانى نسبت به وى.
* 1334. ق: تألیف کتاب "کشفالغطاء" به دست چند تن از مبلغان بهائى نظیر میرزا ابوالفضل گلپایگانى و سید مهدى گلپایگانى، و چاپ آن در تاشکند روسیه. این کتاب که در مخالفت با اقدام ادوارد براون مبنى بر چاپ "نقطهالکاف"، نگارش و طبع یافته و حاوى تعریض به انگلیسىها بود، بهزودى به علت تغییر سیاست خارجى بهائیان از وابستگى به روسیه تزارى به پیوند با لندن، جمعآورى و به دستور عباس افندى، نسخههاى آن (جز اندکى) نابود گردید.
* 1335. ق: تأسیس و انتشار مجله بهائى و فارسىزبان "خورشید خاور" به مدیریت سید مهدى گلپایگانى (مبلغ مشهور فرقه) در عشقآباد روسیه.
![[تصویر: Husayn_Ayati.jpg]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e9/Husayn_Ayati.jpg)
![[تصویر: 220px-Kashf_al-hiyal_%282%29_1.gif]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Kashf_al-hiyal_%282%29_1.gif/220px-Kashf_al-hiyal_%282%29_1.gif)