بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آیا حتماٌ باید در تمام تاپیکها شرکت کرد؟؟؟؟؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چی میشه اگر در تاپیکی که ربطی به ما نداره،شرکت نکنیم؟؟؟؟؟
به نکته خوبی اشاره کردید
البته من خودم هم این مشکل رو دارم...شاید بهتر باشه فقط توی تایپیک هایی که توش مهارت و تخصص داریم وارد بشیم،اما من کلا توی اکثر تایپیک ها نظرم رو میگم!
البته (واقعا) اگه توی موضوعی تخصص و مهارت نداشته باشم،بحث نمیکنم...فقط نظر شخصیم رو میگم.
یا علی
یک سوال
این ربط داشتن و ربط نداشتن رو چه کسی میتونه تشخیص بده؟
همه آزادن تو هر تاپیکی، شرکت کنن ....
(ب نظر من البته) اینجا کلاس درسه ... من تو هر تاپبکی ک فکر کنم، علاقه دارم بهش یا نظرات متفاوت توش داده میشه رو حتما شرکت می کنم ...
اینکه بگیم هر کسی تو چیزی ک تخصص داره، شرکت کنه، اصلا درست نیست ....
قرار نیست ی سری بشن، عالم دهر و ی سری ( مثل من ) همینجوری صفر کیلومتر و بیسواد بمونیم ...
ب شخصه، با اعتماد ب نفس هر چ بیشتر (
) تو تاپیک های مختلف شرکت می کنم، برا اثبات عقیده م، هرچند کوچیک تلاش می کنم، اگه نتونستم ، پس یا من تو درک اون عقیده مشکل دارم یا کلا عقیده مشکل داره، که می بوسم، می ذارمش کنار ...
و با خوندن نظرات دیگران، سعی می کنم، بهترین نتیجه رو بگیرم و مجاب شم .... همین .
عقلانیش اینه ک کسی برای وقت گذرونی اینجا نیست، اینجاییم ک خودمونو ارتقاء بدیم ... غیراز اینه ؟
یا علی.
(۲۸/دی/۹۲ ۲۳:۱۵)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]یک سوال
این ربط داشتن و ربط نداشتن رو چه کسی میتونه تشخیص بده؟
خودمون
یه سری تاپیکا بهث عمومیه اسمشون هم پیوست گفتگومحور داره ینی همه بیان
یه سری تخصصیه خوب من چرا باید خودمو تو این تاپیک ضایع کنم؟؟؟
بعضیا هم همین جوریه ینی چیز خاصی نیست مثل تاپیکای اخبار اونایی ک متخصصا میان تحلیل میدن اونایی ک نه فحش به اسرائیلو و وهابیا و امثالهم
بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)
برای روشنتر شدن قضیه کافی هست که شما نام کاربری یه عده از دوستان رو سرچ کنید تا تعداد موضوعات و فراوانی نوع موضوعات(اجتماعی - سیاسی - فرهنگی - دینی - ورزشی و ...) که این عزیزان توش اظهار نظر کردن رو ببینید.
حالا اگه شما به طور اتفاقی چند تا از این تاپیکها رو باز کنید و یه نگاهی به ارسالهای این عزیزان بیاندازید می تونید تنش رو در سراسر این تاپیکها پیگیری کنید.
البته شخصاٌ مخالفتی با اینکه تمام کاربران در یک تاپیک شرکت کنند ندارم و البته استقبال می کنم،اما به شرط اینکه این اظهار نظرها به اظهار فضل و منم منم ختم نشه.
بنظر من اینکه شما بخواید در هر مبحثی یک سری بحث رو تکرار کنید و تکرار کنید و تکرار کنید دیگه میشه خود نمایی.
عزیزان،خواهران،برادران ولله این وحی منزل نیست که شما تا یه پسوند و پیشوندی به نام کاربریت اضافه بشه شروع کنید به ارشاد و اظهار فضل و نظریه پردازی و ...
آقا مگه شما در تمام امور متخصص هستید که نظرهای کدخدا منشانه ارسال می کنید.
بعد موضوع دینی میشه سیاسی،سیاسی میشه فلسفی،فلسفی میشه ...
...
بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)
اظهار نظر یعنی ...
به هیچ عنوان موقع اظهار نظر عصبانی و برافروخته نشوید و اگر در موقعیت خوب و آرامی قرار ندارید و به نظراتتان مطمئن نیستید، از اظهارنظر پرهیز کنید. اگر مدام نظرات نسنجیده بدهید، اعتماد دیگران به شما از بین خواهد رفت.
کلمههای مسموم را بشناسید
برای دادن نظر قاطع و درست باید چند نکته مهم را رعایت کنید. اول از همه سعی کنید کلمه «من» را کنار بگذارید. سعی کنید نشان دهید تنها به خودتان فکر نمیکنید. در جملاتتان تاکید را روی هدف و منطق ماجرا بگذارید تا نشان دهید نظرتان خودخواهانه نیست. اگر با کسی مشکل دارید پیش از شروع بحث سعی کنید آن را فراموش کنید.
عصبانی بودن و نشان دادن آن شما را غیر منطقی نشان خواهد داد و نظرات شما در این صورت قابل استناد نخواهد بود. یادتان باشد به هیچ وجه کسی را در جمع تحقیر نکنید. حرفی که طرف مقابل شما میزند، حتی اگر غلط و غیرمنطقی باشد باید با آرامش درباره آن حرف بزنید و قانعش کنید.
به علاوه لازم است نظرات منطقی را حتی اگر مخالف میلتان باشد، بپذیرید. دیگران را قضاوت نکنید و از بحث خارج نشوید. سعی کنید تمرکز را روی همان موضوعی که درباره آن صحبت میشود، بگذارید. این شاخه و آن شاخه پریدن در بحث باعث میشود به نتیجه مطلوب نرسید. دنبال برد و باخت نباشید.
قرار نیست کسی در نهایت برنده شود. شما باید تنها به دنبال حقوق منطقی خود باشید و چه بسا حق با شما نباشد.
بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)
ادبیات نقد
یکی ازمهمترین ابزارها در نقد کردن، ادبیات کلامی است. چون در بیشتر موارد مقصود از نقد کردن نقد گفتاری است. هر چند با شیوه های رفتاری و غیرمستقیم هم می توان منظور را بیان کرد، اما در این جا تمرکز بر نقد مستقیم و کلامی است. انتخاب کلمات، طرز بیان مطلب، مکان و زمان بیان همه در تاثیرگذاری کلام موثر هستند، اما کلمات به کار گرفته شده از آن جهت اهمیت دارد که پل ارتباطی بین گوینده و شنونده است و از نظر مخاطب هر کلمه ای که به کار گرفته می شود، دارای بار معنایی خاصی است که به وی می فهماند نیت حقیقی طرف مقابل از بیان این موضوع چیست.
از پشت واژه ها درمی یابد دوستی از سر بزرگواری و مهربانی و دلسوزی او را آگاه می کند، یا فردی با نیتی غیر از این. همین دریافت های اولیه است که به او می گوید به ادامه این صحبت گوش کند و بیشتر در موردش تفکر کند یا این که بی اعتنایی کند و حرف ها را نشنیده بگیرد یا بدتر از آن، جبهه گیری کند. گاه فرد منتقد با نیت خیرخواهی وارد می شود اما چون طرز بیان و لحن گفتار صحیح را نمی داند، نتیجه به کدورت منجر می شود. پس در بیان نقد، ادبیات آن برای ایجاد ارتباط و زمینه سازی پذیرش بسیار حائز اهمیت است.
البته باید دانست که در هر شرایطی و با هر فردی از چه شیوه گفتاری باید استفاده نمود که بیشترین تاثیر مثبت و کمترین نتیجه منفی را در پی داشته باشد.
