۳/بهمن/۹۲, ۱۱:۳۳
به نام خدا
هدف و نیت خیلی از آدم ها در عبادت کردن متفاوته.
برخی مسلمانان نماز بجا می آوردند ک تکلیف الهی را ادا کرده باشند و برخی دروغ نمی گویند و غیبت نمی کنند که طبق وعده های الهی مشمول عذاب و رنجش خاطر اخروی خود نشوند.
ولی آیا هدف از عبادات ما این چیزهاست؟؟؟
یعنی نماز و روزه ما یا برای ادای تکلیف است و یا به جهت رسیدن به بهشت برین و کاخ ها و آبشار های شیر و عسل آن و یا گناه نکردن ما برای ترس از عقوبت آن گناه و یا آثار ماتاخر آن در آخرت است؟!
هرچند،آموزه های تربیتی ما در برخی موارد دچار چنین مشکلاتی و سوء برنامه هایی برای کودکانمان نیز هست.
فرزندمان را ترغیب به خواندن نماز می کنیم به بهانه پاداشی از طرف خدا و کودکانمان را از ارتکاب به گناه نهی می کنیم با ترساندن از خدا و آتش جهنم و جایگاه بد دوزخیان و...
و شاید یکی از نتایج بد این شیوه تربیتی همان باشد که برخی از انسان ها از خداوند طلبکارند
چرا؟؟؟
چون ادعا دارند ک ما نماز میخوانیم،دروغ که نمی گوییم،حرف بدی هم نمی زنیم،غیبت کسی را هم نمی کنیم ...پس جزو اعلا علیین و عالی مقامات معنوی در روی زمینیم
و در برخی موارد ک دعا هایشان ب اجابت نمی رسد خدارا به خاطر نماز ها و عباداتشان محکوم به این می کنند که نادیده گرفته شده اند و اعمالشان پوچ و بی فایده بوده است . . .
حالا تکلیف چیست؟؟؟؟!!!!
پس در این عبادات و پرستش ها چه نیتی رو باید مد نظر داشت؟؟؟؟؟
چند روز پیش که مروری در تفسیر دعای بیستم (مکارم اخلاق ) در صحیفه سجا دیه داشتم ،این گوهر ارزشمند ی که هیچ توجه درخوری در طول زندگی به آن نمی کنیم و از آن غافلیم!!!
به نکته جالبی بر خوردم،توجه ویژه داشته باشید:
در بند دوم دعای مکارم اینطور می خوانیم
*** اَللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتى ، وَصَحِّحْ بِما عِنْدَكَ يَقينى، وَاسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِكَ ما فَسَدَ مِنّى . . .
خدايا، نيّتم را به لطف خودكامل و خالص گردان، و يقينم را بدان گونه كه دانى به راه صحت بر، و تباهى كارم را به قدرتت اصلاح كن.
برای درک بهتر این مطلب ، دانستن معنی دو کلمه لازم و ضروری است.
يكى كلمه ى « وَفِّرْ » و دیگری كلمه ى « بِلُطْفِكَ ».
بعضى از افعال در لغت عرب هم به معناى لازم به كار برده مى شود و هم به معناى متعدى، از آن جمله، فعل «وفر» است. گاهى مى گويند «وفر الشى ء»: فلان چيز به حد كمال و تمام خود رسيد، و گاهى مى گويند «وفرته» ، يعنى فلان چيز را تتميم و تكميل نمودم.
اين كلمه در دعاى حضرت سجاد (علیه السلام) به معناى متعدى آمده و امام از پيشگاه الهى درخواست مى نمايد كه: پروردگارا! نيت مرا به لطف خود تام و كامل بفرما.
كلمه ى «وفر» به معنايى ديگر هم آمده است و آن معنى «صيانت و محافظت» است.
در اينجا كه امام سجاد (علیه السلام) كلمه ى «وفر» را آورده و از خداوند درخواست عنايت نموده، ممكن است مراد امام تكميل و تتميم نيت باشد چنانكه ممكن است مراد حضرتش حفاظت و صيانت نيت باشد.
كلمه ى «لطف» هم كه در اين جمله ى دعا آمده، داراى دو معناى متناسب است: يكى معناى «رفق و مدارا» و آن ديگر، معناى «رقيق و دقيق» است. امام (علیه السلام) گويى مى خواهد در پيشگاه الهى عرض كند: پروردگارا! عنايت بفرما و نيت مرا تتميم و تكميل بنما، اما با رفق و مدارا، نه اينكه مرا در مضيقه و رنج قرار دهى!!!!
يك معناى دگرش اين است:
پروردگارا! نيت مراكامل گردان، يعنى با يك تصرف صحيح و دقيق و پنهانى در وجود من، آن هدف مقدس يعنى تكميل نيت را تعليم بنما و به من عطا بفرما.
اولين نشانه ى تكميل و تتميم نيت، آن حالت مقدس خلوص و پاكى است كه در ضمير يك مرد الهى به وجود مى آيد، هر قدر آن نيت خالصتر باشد از كمال بيشتر برخوردار و مستفيذ است.
يك فرد مسلمان اگر به قصد قربت و به منظور اطاعت از امر باريتعالى نماز بخواند اما انگيزه ى باطنى او در اين عمل آن باشد كه به وعده ى الهى دست يابد و در بهشتى كه خداوند در قرآن خبر داده و به مومنين وعده فرموده است برسد يا آنكه از عذاب شديد قيامت رهايى يابد، عمل او براى خدا و به منظور اطاعت از او انجام مى شود اما محرك او در نماز نيل به رحمت يا مصون ماندن از عذاب دوزخ است.
اينچنين نيت و اين عبادت در درگاه الهى و در شرع مقدس صحيح است، اما نيت كامل و تمام نيست!!!
زيرا اين انسان با ايمان در باطن خود نيل به رحمت و ترس از عذاب را در نظر دارد و عبادت مى كند. اما نيت تام و كامل، آن نيتى است كه به هيچ وجه خود را اسير مسائل معنوى ثواب و عقاب ننمايد بلكه خدا را فقط و فقط براى شكرگزارى عبادت كند و اداى وظيفه ى بندگى در مقابل خدا، يعنى خدا را براى خدا عبادت كند نه آنكه خدا را براى نيل به ثواب و يا مصون ماندن از عذاب و نقمت عبادت كند.
و حال این حدیث ارزشمند ک بسیار زیبا و قابل تامل است؛
در حديث، از حضرت على بن الحسين عليهماالسلام آمده است كه آن حضرت مى فرمود: ميل ندارم خدا را براى مقصود و منظور منفعت و نيل به بهشت سعادت بندگى كنم، همچنين ميل ندارم خدا را از ترس عذاب و عقاب ذات اقدس الهى عبادت كنم تا مانند بردگان باشم.
به آن حضرت عرض شد: پس شما خدا را به چه انگيزه اي عبادت مى كنيد؟
فرمود: من خدا را براى اينكه او سزاوار و شايسته ى بندگى و پرستش است عبادت مى كنم، براى نعمتهايى كه به من داده و مرا مشمول فيض هاى گوناگون خود فرموده است.
عبادتى اينچنين، بهترين و عاليترين عبادات است و نيت عبادت به اين كيفيت نيت كامل و تمام است، همان نيتى كه امام سجاد از خدا خواسته و گفته است:
حال باید خود را محک بزنیم
نیت هامان چگونه است؟
عبادت هامان برای خداست یا جهت ادای تکلیف؟
یا برای رسیدن به بهشت یا دور ماندن از آتش و . . .
هدف و نیت خیلی از آدم ها در عبادت کردن متفاوته.
برخی مسلمانان نماز بجا می آوردند ک تکلیف الهی را ادا کرده باشند و برخی دروغ نمی گویند و غیبت نمی کنند که طبق وعده های الهی مشمول عذاب و رنجش خاطر اخروی خود نشوند.
ولی آیا هدف از عبادات ما این چیزهاست؟؟؟
یعنی نماز و روزه ما یا برای ادای تکلیف است و یا به جهت رسیدن به بهشت برین و کاخ ها و آبشار های شیر و عسل آن و یا گناه نکردن ما برای ترس از عقوبت آن گناه و یا آثار ماتاخر آن در آخرت است؟!
هرچند،آموزه های تربیتی ما در برخی موارد دچار چنین مشکلاتی و سوء برنامه هایی برای کودکانمان نیز هست.
فرزندمان را ترغیب به خواندن نماز می کنیم به بهانه پاداشی از طرف خدا و کودکانمان را از ارتکاب به گناه نهی می کنیم با ترساندن از خدا و آتش جهنم و جایگاه بد دوزخیان و...
و شاید یکی از نتایج بد این شیوه تربیتی همان باشد که برخی از انسان ها از خداوند طلبکارند
چرا؟؟؟
چون ادعا دارند ک ما نماز میخوانیم،دروغ که نمی گوییم،حرف بدی هم نمی زنیم،غیبت کسی را هم نمی کنیم ...پس جزو اعلا علیین و عالی مقامات معنوی در روی زمینیم
و در برخی موارد ک دعا هایشان ب اجابت نمی رسد خدارا به خاطر نماز ها و عباداتشان محکوم به این می کنند که نادیده گرفته شده اند و اعمالشان پوچ و بی فایده بوده است . . .
حالا تکلیف چیست؟؟؟؟!!!!
پس در این عبادات و پرستش ها چه نیتی رو باید مد نظر داشت؟؟؟؟؟
چند روز پیش که مروری در تفسیر دعای بیستم (مکارم اخلاق ) در صحیفه سجا دیه داشتم ،این گوهر ارزشمند ی که هیچ توجه درخوری در طول زندگی به آن نمی کنیم و از آن غافلیم!!!
به نکته جالبی بر خوردم،توجه ویژه داشته باشید:
در بند دوم دعای مکارم اینطور می خوانیم
*** اَللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتى ، وَصَحِّحْ بِما عِنْدَكَ يَقينى، وَاسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِكَ ما فَسَدَ مِنّى . . .
خدايا، نيّتم را به لطف خودكامل و خالص گردان، و يقينم را بدان گونه كه دانى به راه صحت بر، و تباهى كارم را به قدرتت اصلاح كن.
برای درک بهتر این مطلب ، دانستن معنی دو کلمه لازم و ضروری است.
يكى كلمه ى « وَفِّرْ » و دیگری كلمه ى « بِلُطْفِكَ ».
بعضى از افعال در لغت عرب هم به معناى لازم به كار برده مى شود و هم به معناى متعدى، از آن جمله، فعل «وفر» است. گاهى مى گويند «وفر الشى ء»: فلان چيز به حد كمال و تمام خود رسيد، و گاهى مى گويند «وفرته» ، يعنى فلان چيز را تتميم و تكميل نمودم.
اين كلمه در دعاى حضرت سجاد (علیه السلام) به معناى متعدى آمده و امام از پيشگاه الهى درخواست مى نمايد كه: پروردگارا! نيت مرا به لطف خود تام و كامل بفرما.
كلمه ى «وفر» به معنايى ديگر هم آمده است و آن معنى «صيانت و محافظت» است.
در اينجا كه امام سجاد (علیه السلام) كلمه ى «وفر» را آورده و از خداوند درخواست عنايت نموده، ممكن است مراد امام تكميل و تتميم نيت باشد چنانكه ممكن است مراد حضرتش حفاظت و صيانت نيت باشد.
كلمه ى «لطف» هم كه در اين جمله ى دعا آمده، داراى دو معناى متناسب است: يكى معناى «رفق و مدارا» و آن ديگر، معناى «رقيق و دقيق» است. امام (علیه السلام) گويى مى خواهد در پيشگاه الهى عرض كند: پروردگارا! عنايت بفرما و نيت مرا تتميم و تكميل بنما، اما با رفق و مدارا، نه اينكه مرا در مضيقه و رنج قرار دهى!!!!
يك معناى دگرش اين است:
پروردگارا! نيت مراكامل گردان، يعنى با يك تصرف صحيح و دقيق و پنهانى در وجود من، آن هدف مقدس يعنى تكميل نيت را تعليم بنما و به من عطا بفرما.
اولين نشانه ى تكميل و تتميم نيت، آن حالت مقدس خلوص و پاكى است كه در ضمير يك مرد الهى به وجود مى آيد، هر قدر آن نيت خالصتر باشد از كمال بيشتر برخوردار و مستفيذ است.
يك فرد مسلمان اگر به قصد قربت و به منظور اطاعت از امر باريتعالى نماز بخواند اما انگيزه ى باطنى او در اين عمل آن باشد كه به وعده ى الهى دست يابد و در بهشتى كه خداوند در قرآن خبر داده و به مومنين وعده فرموده است برسد يا آنكه از عذاب شديد قيامت رهايى يابد، عمل او براى خدا و به منظور اطاعت از او انجام مى شود اما محرك او در نماز نيل به رحمت يا مصون ماندن از عذاب دوزخ است.
اينچنين نيت و اين عبادت در درگاه الهى و در شرع مقدس صحيح است، اما نيت كامل و تمام نيست!!!
زيرا اين انسان با ايمان در باطن خود نيل به رحمت و ترس از عذاب را در نظر دارد و عبادت مى كند. اما نيت تام و كامل، آن نيتى است كه به هيچ وجه خود را اسير مسائل معنوى ثواب و عقاب ننمايد بلكه خدا را فقط و فقط براى شكرگزارى عبادت كند و اداى وظيفه ى بندگى در مقابل خدا، يعنى خدا را براى خدا عبادت كند نه آنكه خدا را براى نيل به ثواب و يا مصون ماندن از عذاب و نقمت عبادت كند.
و حال این حدیث ارزشمند ک بسیار زیبا و قابل تامل است؛
در حديث، از حضرت على بن الحسين عليهماالسلام آمده است كه آن حضرت مى فرمود: ميل ندارم خدا را براى مقصود و منظور منفعت و نيل به بهشت سعادت بندگى كنم، همچنين ميل ندارم خدا را از ترس عذاب و عقاب ذات اقدس الهى عبادت كنم تا مانند بردگان باشم.
به آن حضرت عرض شد: پس شما خدا را به چه انگيزه اي عبادت مى كنيد؟
فرمود: من خدا را براى اينكه او سزاوار و شايسته ى بندگى و پرستش است عبادت مى كنم، براى نعمتهايى كه به من داده و مرا مشمول فيض هاى گوناگون خود فرموده است.
عبادتى اينچنين، بهترين و عاليترين عبادات است و نيت عبادت به اين كيفيت نيت كامل و تمام است، همان نيتى كه امام سجاد از خدا خواسته و گفته است:
اَللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتى . . .
به لطف خود و به رافت و رحمت خود نيت مرا تتميم و تكميل بفرما.
به لطف خود و به رافت و رحمت خود نيت مرا تتميم و تكميل بفرما.
حال باید خود را محک بزنیم
نیت هامان چگونه است؟
عبادت هامان برای خداست یا جهت ادای تکلیف؟
یا برای رسیدن به بهشت یا دور ماندن از آتش و . . .
افوض امری الی الله،ان الله بصیر بالعباد