بسم الله
یک نکته خیلی جالب در مورد آیه آخر سوره نبأ وجود داره که خیلی بهش اشاره نشده:
وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا
و كافر گويد كاش من خاك بودم
سوره مبارکه النبأ آیه 40
اولین بار رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) لقب "ابوتراب" را به حضرت علی داده اند، ابوتراب، یعنی پدر خاک.
طبق آیه 40 سوره النبأ "کافران در روز قیامت می گویند کاش ما "تراب" بودیم یعنی خاک
ولی نکته اینجاست که می گویند "تراب" و نه "طین".
کلمات طین و تراب هر دو به معنای خاک می باشد.
و لقب حضرت امیر (علیه السلام) نیز ابوتراب است
یعنی کافران در روز قیامت با حسرت فریاد می زنند
که ای کاش ما نیز از شیعیان علی (علیه السلام) بودیم.
یا علی مدد
منبع
بسم الله
عجب!!!!!!
چرا اواخر حفظ این سوره ریزش داشتیم؟؟!!!!!!
همه حسابی مشغول تدارک جشن روز مادر و کادو و . . . هستند.
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيم
✔ آيه 40 سوره نباء
إِنَّآ أَنذَرْنَاكُمْ عَذَاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَ يَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِى كُنتُ تُرَابًا
همانا ما شما را از عذابى نزدیك بیم دادیم، روزى كه انسان به آنچه از پیش فرستاده بنگرد و كافر گوید: اى كاش خاك بودم.
✔ پيام ها
1- براى افراد غافل، هشدار و انذار مهمتر از بشارت است.
«انّا انذرناكم»
2- دلیل غفلت آن است كه مردم، قیامت را دور مىپندارند.
«عذاباً قریباً»
3- پشیمانى، دلیل بر اختیار انسان است.
«یا لیتنى كنت تراباً»
4- در قیامت، انسان ناظر بر عملكرد خویش است.
«ینظر المرء ما قدّمت یداه»
5 - سرنوشت اخروى هر كس به دست خود اوست.
«ینظر المرء ما قدّمت یداه»
6- خاك یك دانه مى گیرد، یك خوشه مىدهد، ولى كفّار صدها دلیل و برهان مىشنوند ولى یكى را نمىپذیرند. پس خاك بر كافر برترى دارد.
«كنت تراباً»
به نام خدا
سلام عزیزم
در واقع هیچ کدام.
توضیح در اینباره،در تفسیر المیزان،بطور کامل اومده که من اون قسمت که بیشتر مربوط به جواب سوال شما است را اینجا قرار میدم.
ملاحظه بفرمایید:
نقل قول:در اينكه مراد از ((روح )) در اينجا چيست ؟ مفسران تفسيرهاى زيادى ذكر كرده اند كه در بعضى از تفاسير به هشت احتمال بالغ مى شود كه مهم تر از همه تفسيرهاى زير است :
1 - منظور مخلوقى است غير از فرشتگان و برتر از همه آنها.
2 - منظور جبرييل امين پيك وحى خدا و واسطه ميان او و پيامبران است ، كه بزرگترين فرشتگان مى باشد.
3 - منظور ((ارواح انسانها)) است كه همراه فرشتگان بپا مى خيزند.
4 - فرشته اى است بالاتر از همه فرشتگان و برتر از جبرييل ، و هم او بود كه با انبياء و امامان معصوم همراه بوده و هست .
قابل توجه اينكه روح در قرآن مجيد گاه به صورت مطلق ، و بدون هيچ قيد ذكر شده ، و در اين حال غالبا در برابر ((ملائكه )) قرار گرفته مانند: تعرج الملائكة و الروح اليه : فرشتگان و روح به سوى او بالا مى روند (معارج - 4).
اگر هنوزم به جواب نرسیدید،بگید.
توضیحاته کاملش هم اینجاست:
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=18395<r=10<r2=5&AyeID=5710
نکته ای از ایه 36 " جَزَآءً مِّن رَّبِكَ عَطَآءً حِسَاباً "
(تفسیر نسیم حیات):
در جملهء " عَطَآءً حِسَاباً " لغت "عطا" از فضل خدا در مقابل عدل او حکایت می کند..
از طرفی لغت "حسابا" حسابگری در دادن پاداش و مطابقت آن با عمل را نشان می دهد.
این دو مطلب چگونه قابل جمع است؟
پاسخ:
از نظر مفسران ، جمع این دو مطلب این است که گفته شود عطا و فضل خدا با همهء وسعتی که دارد امری حساب شده و مطابق حکمت الهی است...
حدیث:
از حضرت علی علیه السلام روایت شده است که خدا هر حسنه ای را 10 برابر و تا 700 برابر پاداش عطا می کند، همان طور که در قران فرموده است:" جَزَآءً مِّن رَّبِكَ عَطَآءً حِسَاباً "
بسم الله الرحمن الرحیم
[b]
تدبر در آیات سوره مبارکه نبا
این سوره مبارکه از 4 سیاق تشکیل شده:
سیاق اول(آیات یک تا 5):
قرآن کریم از قیامت و جزا خبر داده و این خبر سهمگین، منکران را دچار حیرت و سرگردانی کرده است.آنان فضای جامعه را از پرسشهای انکاری درباره این خبرعظیم آکنده اند.
سیاق دوم( آیات شش تا 16):
چگونه است که آنان خبر عظیم قیامت را تکذیب می کنند؟
یا از قدرت خدا در زنده کردن مردگان غافل اند و بدین جهت قیامت را ناممکن میشمارند.
یا از وسعت و نفوذ خدا در روز جزا آگاه نیستند و از این رو قیامت را ناممکن می پندارند.
سیاق سوم (آیات هفده تا 39):
طغیانگری برآمده از نبود باور به معاد و تکذیب آیات الهی[/b]
سیاق چهارم(آیه 40):
عذاب موعودِ طغیانگرانِ منکر حساب نزدیک است، و چون فرا رسد جز حسرت به بار نیاورد، آگاه باشید!!!
