تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3

سلام به دوستای خوبم
جای خالیه یک یادداشت درباره ی فیلم ( چ ) در تالار احساس می شد...

[تصویر: 79403920236039358904.jpg]

بسم الله الرحمن الرحیم

فیلم (چ) به معنای واقعی کلمه ( سینما ) است.
همه چیز داشت :
یک داستان پر مایه به همراه شاخ و برگ و اصطلاحاً خُرده داستان های مناسب .
موضوع و مضمون با فرمی جذاب .
قهرمان و ضد قهرمان ،
با وجود اینها ، می توان گفت با یک فیلم ساختارمند مواجه هستیم...

از ویژگی های دیگر فیلم می توان به میزانسن های عالی و درخدمت درام ، ممانعت از افت ریتم ، موسیقی که همیشه در بهترین زمان اجرا می شد و صد البته بازی بی نقص بازیگران این مجموعه ، اشاره کرد...

اما
من با جلوه های ویژه و کامپیوتری فیلم مشکل داشتم و با توجه به دو سال زمانی که حاتمی کیا داشت ، می توانست سکانس بهتری از صحنه ی سقوط هلیکوپتر به نمایش بذاره ( به نظر اگر اون سکانس حذف هم می شد هیچ لطمه ای به فیلم نمی خورد !!!)

فیلم چ روایت گر دو روز از زندگی دکتر چمران است و به عمق شخصیت او نفوذ نمی کنه ، شخصیت او همین جور گنگ می مونه و اساساً هیچ کس واقعاً او رو درک نمی کنه !
نه رفیق سابقش و دشمن امروزش دکتر عنایتی [تصویر: 544a6b14c9cca3eeff7c3f6f688ac48f.jpg]

[تصویر: 544a6b14c9cca3eeff7c3f6f688ac48f.jpg]

و نه همسنگرش ، اصغر وصالی او را درک می کند و او را چمران بازرگان می داند تا چمران خمینی !
[تصویر: 18271_orig.jpg]

به شخصیت عارف و کهنه چریکِ چمران پرداخته نشده و در بیشتر فیلم، چمرانی منفعل رو شاهد هستیم!
مثل جایی که عنایتی از چمران می پرسه که چرا زن آمریکایی گرفتی ؟ و به این سوال پاسخ داده نمی شه ...
شخصیت چمران حاتمی کیا ، نه جنگ زده است و نه جنگ طلب و بیشتر در پی صلح و خونریزی کمتر است.
به نظر من این فیلم بیشتر درباره اصغر وصالی بود تا چمران .
اصغر وصالی نمونه یک جوان مذهبی و انقلابی که در روزهای تنگ به کمک رهبرشان می شتابند و بدون هیچ دلبستگی در این دنیا در برابر دشمن قد علم می کنند.
برداشتی که من از حرف حاتمی کیا داشتم این بود که : چمران ها باید باشند تا اصغر وصالی ها رو مدیریت کنند تا هدف رو بهتر بشناسند ...

فیلمش حاتمی کیایی نبود
اما نسبت به فیلم بی خودی که تو سینمای فعلی مون دارن زیاد میشن،کار خوب و زیبایی بود
به نظرم قسمت هلیکوپتر به اون بدی که شما میگین نبود،خوب بود

من تنها چیزی که ازارم داد این بود
چمران: مرد شجاع و صبور با قلبی محکم
بیشتر از این چیزی نشون نداد،من خیلی دوست داشتم اون شخصیت مبارز،باهوش چریکی رو ببینم
درسته از اهواز شروع میشه اما یکم جا داشت که شخصیت پردازی شه
یا راجع به همون زن امریکاییش
یا نباید مطرح میشد یا باید یه جوابی داده میشد

نقل قول:اما نسبت به فیلم بی خودی که تو سینمای فعلی مون دارن زیاد میشن،کار خوب و زیبایی بود
به نظرم قسمت هلیکوپتر به اون بدی که شما میگین نبود،خوب بود

بد نبود اما به نظرم اضافه بود ، حس کردم حاتمی کیا می خواست بگه من به این مرحله از سینما و جلوه های ویژه رسیدم !!!
آخه جدی جدی اگر حذف می شد ، اتفاقی نمی افتاد...
یک نکته دیگه این که فضا رو خیلی مالاخولیایی کرده بود ، دست و پا و سرِ قطع شده ...
می دونم که این واقعی بود و در دست نوشته های شهید اومده که من به چشم دیدم سرهایی که قطع شد به وسیله پره های هلیکوپتر ( نزدیک به مضمون نوشتم ) ولی به هر حال به ریتم آروم فیلم نمی اومد ...
البته نظر شخصی منه

نقل قول:من تنها چیزی که ازارم داد این بود
چمران: مرد شجاع و صبور با قلبی محکم
بیشتر از این چیزی نشون نداد،

خداییش چمران هیچ کاره بود تو این فیلم !!!
به نظر من باید اسم فیلم رو می گذاشتن ( خ ) !!!
چون کاری که چمران نمی تونست انجام بده ،امام خمینی با یک بیانیه انجام داد
خداییش عجب اقتداری رو تصویر کرد Smile

به نام خدا

به هر حال برای سینمای داغون و شبه روشنفکری ایران که اکثر فیلمهاش شدن یک سه پایه و یک دوربین قراضه و چند لوکیشن و چند جوان عاشق یا معترض با تم ضد مذهب و ضد نظام یا شوخیهای مبتذل، وجود فیلمهایی مانند چ که برای آن زحمت کشده شده غنیمت است هرچند راه بسیاری تا رسیدن به سینمای روز جهان در پیش است ولی همین زحمت برای صحنه سقوط هلیکوپتر غنیمت است و باید آنرا محترم شمرد. البته این صحنه نه خیلی ابتدایی است نه خیلی پیشرفته و در کل قابل قبول است بخاطر همین برای سینمای ایران کاری عظیم به شمار میاید.

به امید اینکه فیلم محمد رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) جناب آقای مجیدی باعث افتخار سینمای ایران در بعد بین‌المللی باشد و همگام با سینمای روز جهان از نظر تکنیکی و فنی و محتوایی باشد.

با تشکر فراوان از هادی عزیز. نقد خوبی بود. اگر اجازه بدید من هم یه چند نکته ای اضافه کنم(البته سعی میکنم تنها نقاط اختلافم را با شما در میان بگذارم،باقی که دربست قبوله Wink

) :

1- بازی بی نقص بازیگران: به نظر بنده عرب نیا اصلا در حد و اندازه های نقش چمران نبود، حواشی زیاد فیلم به بازی اش انگار لطمه زده بود. میتونست مثل گریم فوق العاده اش بیشتر شبیه بشه به شهید.

2- جلوه های ویژه: حقیقتا بعضی جاها مخصوصا آتش هایی که نشون میداد خیلی تو ذوق میزد. خیلی ابتدایی بود. ولی صحنه سقوط هلیکوپتر، یه اتفاق خیلی خوب بود، اتفاقا عدم آن صحنه لطمه هم میزد. به سه دلیل: الف) این اتفاق رو خود شهید چمران خیلی تاثیر گذاشت... میتونید لینک صحبتاش در اینجا ببینید. ب) به طور محسوسی غم این اتفاق را در سکانس های بعدی میتونیم در چهره بازیگرانش ببینیم. ج) این سکانس مثال زدنی شد. با هرکی که حرف می زدم میگفت صحنه سقوط هلیکوبتر را دیدی؟؟

3- جمله آخرت هم بسیار پر مغز بود. خیلی باید روش فکر کرد.

4- یه نکته بسیار مهم در پاسخ به خانم نینا و دیگر دوستانی که ازم سوال کرده بودن:

تو این فیلم حاتمی کیا اصلا داعیه این را ندارد که بخواهد زندگی شهید چمران را به نمایش درآورد مثل شوق پرواز و... جایی گفت نه من و نه پرده سینما در قد و قواره نشان دادن شهید چمران نیستیم، اتفاقا انتخاب اسم چ هم به همین علت بوده است. یعنی فقط یه حرف در مقابل عظمت روحی ایشان، نه بیشتر.
یه اتفاق جالب دیگه این است که به عمد در این جا شهید چمران صلح طلب به نمایش در می آید، چیزی که کمتر شنیده بودیم. و اصلا چرا صلح طلب نباشد، جنگ ایران و عراق که نیست، درگیری بین مردم است.
نکات خیلی بیشتری در ذهن هست، که حالا میگذارم برای بعد.

نقل قول:بازی بی نقص بازیگران:

بعد از این همه گیر دادن به شخصیت این بنده خدا ، دیگه روم نشد از بازیش هم ایراد بگیرم ،
اما انصافاً بابک حمیدیان به جای همشون خوب بازی کرد...

نقل قول:جلوه های ویژه: حقیقتا بعضی جاها مخصوصا آتش هایی که نشون میداد خیلی تو ذوق میزد. خیلی ابتدایی بود. ولی صحنه سقوط هلیکوپتر، یه اتفاق خیلی خوب بود، اتفاقا عدم آن صحنه لطمه هم میزد. به سه دلیل: الف) این اتفاق رو خود شهید چمران خیلی تاثیر گذاشت... میتونید لینک صحبتاش در اینجا ببینید. ب) به طور محسوسی غم این اتفاق را در سکانس های بعدی میتونیم در چهره بازیگرانش ببینیم. ج) این سکانس مثال زدنی شد. با هرکی که حرف می زدم میگفت صحنه سقوط هلیکوبتر را دیدی؟؟

حرف حساب جواب نداره Wink

در ضمن آقا سید ، فیلمی که لینک کردی رو ندیده بودم ، ممنون Rose

(۱۶/فروردین/۹۳ ۱۵:۴۸)سید ابراهیم نوشته است: [ -> ].

4- یه نکته بسیار مهم در پاسخ به خانم نینا و دیگر دوستانی که ازم سوال کرده بودن:

تو این فیلم حاتمی کیا اصلا داعیه این را ندارد که بخواهد زندگی شهید چمران را به نمایش درآورد مثل شوق پرواز و... جایی گفت نه من و نه پرده سینما در قد و قواره نشان دادن شهید چمران نیستیم، اتفاقا انتخاب اسم چ هم به همین علت بوده است. یعنی فقط یه حرف در مقابل عظمت روحی ایشان، نه بیشتر.
یه اتفاق جالب دیگه این است که به عمد در این جا شهید چمران صلح طلب به نمایش در می آید، چیزی که کمتر شنیده بودیم. و اصلا چرا صلح طلب نباشد، جنگ ایران و عراق که نیست، درگیری بین مردم است.
نکات خیلی بیشتری در ذهن هست، که حالا میگذارم برای بعد.

خیلی ممنون
این قسمت که گفتین صلح طلبه واقعا جنبه مثبت و قویی بود،واقعا نکته جالبی بود
البته من اولش یکم برام سخت بود چون همش با صدای خاص عرب نیا یاد مختار میفتادم اما دیگه از وسطاش عادت کردم

من خودم چون خیلی شهید چمران رو دوست دارم دلم میخواست خیلی بیشتر نشون بده
واقعا قابلیت حتی یه سریال زیبا رو هم داره

و یه نکته مثبت دیگه اینکه
این همه فرمانده جوان شهید داریم که هر کردوم واقعا الگو هستند،این دست کارا میتونه فتح بابی باشه برای بیشتر شدن این مدل فیلما

واقعا حیفه
مخصوصا نسل جدید که اصلا چیزی از جنگ یادشون نمیاد

خب اول سلام!
در مورد فیلم بگم که
احساس میکنم باید یه خرده بیشتر شخصیت دکتر چمران رو در عملیات چریکی ٬ چریکی تر نشون میدادن!
واژه بهتر از این پیدا نکردم!!!
از فیلم خیلی خوشم اومده
اما میگم احساس میکنم با توجه به اطلاعاتی که از شهید بزرگوار٬شهید چمران دارم....یه خرده باید بیشتر روی نمایش شخصیت ایشون توی فیلم کار میشد....
درسته گفتن نمیتونن خیلی شخصیت ایشون رو باز کنن....اما من فکر میکنم یه خرده گنگ کار کردن...
شهید چمرانی که من همیشه وقتی میخوام برای هم سن و سال های خودم مثال بزنم...از شخصیت ایشون میگم...
شخصیتی که سال ها در کشور های دیگه به تحصیل و فعالیت میپردازن....اما ذره ای غرب زدگی به خودشون راه نمیدن....
و سوال بدون پاسخی در فیلم درباره ازدواج ایشون٬
قلب من رو به درد میاره...که بیننده لحظه ای با خودش تصورات دیگه ای بکنه...و این درست نیست....
آقای حمیدیان٬ بازیگری رو به نمایش گذاشتن....
احسنت
کلام همسر شهید برای تایید بازی ایشون بالاترین مهر تاییده

نقد فراستی بر فیلم «چ»

چ فیلم نزدیک به خوبی است. فیلمی تحقیق شده و کار شده. نه سرهم بندی شده. فیلم بی مساله ای نیست. مفهوم زده هم نیست. خوشبختانه مساله دارد. مساله دیروز و مهمتر مساله امروز. فیلم کهنه و دیروزی هم نیست. فیلم سخت و آبرومند و سرپایی است که نه ملودرام سطحی می شود نه جنگی دِمُده. فیلمی است که می تواند مخاطب امروز را جلب کند حتی مخاطب نا آشنا با چمران و بیگانه با پاوه آن زمان. فیلم جنگ زده نیست و جنگ طلب و قهرمان ساز دروغین. صلح طلب است اما نه تسلیم طلب. آسیب شناسانه است و تا حدی تحلیل گر. ملی است و نگاهش نیز خیلی خصوصی نیست.

چ بهترینِ حاتمی کیا است بعد از مهاجر و دیده بان و مهمترین فیلم جشنواره امسال است و یکی از دو بهترین های آن.

و اما چرا نزدیک به خوب ؟ نه خوب . مشکل اول فیلم خود شخصیت چمران است. اگر او را از فیلم برداریم یا تبدیل به رزمنده ای بی نام و نشان اش کنیم با بیش و کم همین خصوصیات و کنش ها ، چه می شود؟ شخصیت چریک عارف و متفکر چمران تا حد بسیاری در نیامده. کمی منفعل است. استاد جنگ های چریکی و استراتژی و تاکتیک چریکی نیست. در مقابل حرکات دشمن شارپ نیست. تاخیر دارد. عرفانش هم غایب است. یک صحنه عبادت چیزی نمی رساند. خلوت ندارد. متفکر است و بیشتر سیاسی و اهل پلمیک اما در جواب دشمن راجب زن و فرزند کم می آورد. یشتر مردم دوست است و ملی تا متفکر. اولین اسلحه گرفتنش خیلی حرفه ای است – با دوربین خوب – اما نه ایرانی. شلیک کردن های بعدی اش بهتر است. این که فیلمساز می گوید چمران اوست، قبول. اما چقدر به چمران واقعی نزدیک است؟ مساله این است. درباره یک شخصیت بسیار مهم و مانده در تاریخ حرف زدن ، شعار ندادن وخصوصی - و شخصی- نکردن اش سخت است. قطعا فیلمساز به جنبه هایی از شخصیت نزدیک تر است و از جنبه هایی دورتر. اما این توجیه کافی نیست. هم باید یک شخصیت درست و واقعی و چند بعدی در بیاید و هم نگاه فیلمساز به او غایب نباشد. نه اینکه فقط با نگاه فیلم ساز مواجه باشیم. حس کلی شخصیت، خلوت و جلوت اش و دیالکتیک آن مهم است، که در فیلم نیست. و جنگ و صلح. آیا چمران اساسا صلح طلب بوده –و قطعا نه سازش کار- یا چریک اما عارف؟ اینها دو چیزاند. آیا می شود سیاسی نبود ، اهل جنگ نبود ، عارف نبود و... و درباره همه این ها در یک آدم حرف زد؟

و اما درباره فلاحی و اصغر وصالی که فیلمساز معتقد است فیلم آنها هم هست ، که خیلی جدی نیست. فلاحی فیلم هیچ نیست مگر مقوا. و وصالی فیلم خیلی بی کله است و تا حدی وسترن.

درباره سینمای چ ، دوربین و نگاه اش ، کادر اسکوپ و تدوین و... بعدا در اکرانش خواهم گفت. فعلا بگویم پاوه در فیلم خیلی شهر نشده. شاید برای فیلم جنگی دیگری کافی بود اما نه برای این فیلم. صحنه هلیکوپتر که در سینمای ایران بی نظیر است و موثر ، ته اش در نیامده و نمی فهمیم هلیکوپتر سرانجام چگونه می نشیند. سر قطع شده در صحنه زیادی است و حس صحنه را خراب می کند. خلاصه چ از معدود فیلم های قابل بحث این سال ها است. و تمرین خوبی است برای فیلمی ملی درباره حصر آبادان یا فتح خرمشهر. انشاءاله.

این پست رزرو شده است!! Wink

صفحه: 1 2 3

هادی...

یاســین

هادی...

عدالت

سید ابراهیم

هادی...

یاســین

رضوانه

هادی...

مجتبی110