به گزارش «شیعه نیوز»، پیشنهاد ارائه شده از سوی برخی مسئولان انگلیسی برای ممنوعیت ذبح اسلامی واکنش های تندی از سوی جامعه اسلامی این کشور به دنبال داشت.مسلمانان بر این اعتقادند که هر نوع ممنوعیتی در این زمینه موجب به خطر انداختن آزادی های مذهبی آنهاست.
جنجال بر سر این مسئله پس از آن بود که «جان بلک ول» رییس تازه منتصب شده موسسه دامپزشکی انگیلس،خواستار ممنوعیت هر گونه ذبح مذهبی حیوانات شدعبدالحمید قریشی،رییس شورای مساجد «لنکشایر» در این باره گفت:این تصمیم، غیر انسانی و نقض کننده حقوق بشر و حق آزادی مسلمانان است پیش از این، ممنوعیت ذبح اسلامی حیوانات در دانمارک به تصویب رسیداین اقدام موجب اعتراض شدید مسلمانان این کشور شد.در حال حاضر حدود دو میلیون و 700 هزار مسلمان در انگلیس زندگی می کنند.
منبع:
http://www.shia-news.com/fa/news/69154/...وع-شد
نه از اون انگلیس با سوابق دوسویه و دو بهم زنش ، نه از فرانسه با اون قانون منع حجابش و نه از اون دانمارک بخاطر توهین به پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بیش از این نباید انتظار داشت.
همیشه این یک اصل کلی بود:
هر کسی که نسبت به اعتقادات خودش احساس ضعف می کند و از درون ضعف عقیده دارد در جهت تخریب و نقض حقوق دینی دیگران گام بر می دارد. چون اینطوری امنیت درونی بیشتری را احساس میکند اما غافل از اینکه اینطور نمی تواند سستی اعتقادات پوشالی درونی اش را التیام ببخشد.
(۱۸/فروردین/۹۳ ۲۰:۳۶)HermeS نوشته است: [ -> ]همیشه این یک اصل کلی بود:
هر کسی که نسبت به اعتقادات خودش احساس ضعف می کند و از درون ضعف عقیده دارد در جهت تخریب و نقض حقوق دینی دیگران گام بر می دارد. چون اینطوری امنیت درونی بیشتری را احساس میکند اما غافل از اینکه اینطور نمی تواند سستی اعتقادات پوشالی درونی اش را التیام ببخشد.
این قاعده همیشه صادق هست به شرط آوردن ادله کافی.
دفاع از حقانیت و حقیقت و اشاره به ضعف های عقیدتی شامل این مساله نمیشه.
مثلا ما به آیین بودا خرده می گیریم، آیا اشاره به عیوب دینشون نشون دهنده اینه که ما ، در اعتقاداتمون به اسلام سستیم؟!
(۱۹/فروردین/۹۳ ۱:۲۷)HermeS نوشته است: [ -> ]نقد که مساله ش جداست. اینجا از "نقض و تخریب حقوق دینی" حرف زدم. یعنی اینکه به زور یخواهی اون ها از دینشون بِکَنی. با حربه قانون و مجازات و محرومیت از حقوق قانونی.
شاید بگید پیامبر با کافران به زور رفتار می کرد و اون ها را منع می کرد. من سوالی دارم حالا. آیا ما صلاحیت پیامبر خدا را داریم و خدا این اجازه را داده که بدون حضور حجتش وظایف پیامبر را انجام بدهیم؟
بزرگوار بنده در ارسال قبلی روشن کردم که فرض خلف قضیه شما دفاع از حقیقته و کل مساله شما دچار مشکل نیست.شرایط دفاع از حقیقت دلسوزی، نرمی و
روشنگری هست.
لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاّ يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
در قیامت هم میزان سنجش اعمال ، پیامبران هستن ، پس هر شخص که به اعمال و رفتار پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نزدیک تر باشه اجرش بیشتر و ثوابش سنگین تره.
پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در هر موقعیتی به گونه خاصی رفتار می کردن ، ما باید تمام سعیمون رو بکنیم و حد اعتدال و درست این رفتارها رو بفهمیم و بهش عمل کنیم.
(۱۹/فروردین/۹۳ ۱:۴۴)HermeS نوشته است: [ -> ]من جدا در این مساله مشکل دارم. آیا می شود مثلا اگر یک بودایی در ایران زندگی می کند را به زور از دینش بازداشت؟ مثلا رفت و بتش را شکست؟ الان که نه پیامبری داریم و نه حجت آشکاری؟
چه ربطی داره ، دلایل روشن که داریم مگه نه ؟