۲۸/اردیبهشت/۹۳, ۱۹:۰۱
(۲۸/اردیبهشت/۹۳ ۱۶:۵۳)Tishtar نوشته است: [ -> ]این رو میخوای بفرستی پیش گلشیفتهمرحله به مرحله پیش بریم تا ماجرا رو شرح بدیم:
پس فردا یکی دیگه هم مث این میشه
بعدش هم نوبت یکی دیگه ست!
فکر میکنید واقعا چی میخواد بشه؟؟!
اینها عقیده ی خودشون رو دارن،عقاید خودشون رو هم تبلیغ میکنن... .
شما ببین چطور عقاید خودت رو میخوای تبلیغ کنی،
یه اصل شده تو فرهنگمون : مخالف باش،مخالف داشته باش = محبوب باش!
همهمون مسلمانیم و زشتی این کار رو قبول داریم.
اگر از یک کار زشت، به اندازهی زشتیاش ابراز برائت نشه، از زشتیاش کاسته میشه و قبحش میریزه.
این رو هم حتماً هممون قبول داریم.
از کمترین ملزومات ابراز برائت، کنار کشیدن و کنار گذاشتن هست.
آیا بدون اینها ابراز برائت ممکن هست؟
چیزی که در این مسئله اهمیت داره، چهرهای هست که ما با تمام گفتار و رفتارمون در مقابل این عمل بروز میدیم، و اون تعیین میکنه که قبح این عمل ریخته بشه یا نه.
چهرهی گشاده یا چهرهی درهم کشیده.
چهرهی گشاده به معنی پذیرا بودن هست، و اخم کردن به معنی معترض بودن هست.
این تفکر که «در اسلام اخم و عتاب نداریم»،
در درجهی اول ممکنه حاصل از این باشه که
«اعتراض به فاسقین و طعنزنندگان به دین و جهاد با اونها» و یا «فریاد یا لَلمسلمین(مسلمانان را چه شدهاست؟)»
اشتباه گرفته بشه با
«تبلیغ دین»،
و در درجهی دوم حاصل از آشنا نبودن با قرآن و دستورات اون هست.
بنابراین، این تفکر که ما مسئول هدایت اونها هستیم، قضیه رو سر و ته بررسی میکنه.
مؤمنین مسئول هدایت خودشون هستن.
سوره مائده، آیه 105: ای کسانی که ایمان آوردهاید! بر شما خودتان است(کار خودتان از شما خواسته شده است)، هرگاه شما راهیافته باشید کسی که گمراه شده باشد به شما زیان نمیرساند. بازگشت همگی شما بسوی خداوند است، آنگاه شما را از آنچه انجام میدادید آگاه میسازد.
این برائتها هم به هدف هدایت فاسقین نیست، بلکه به عنوان بخشی از هدایت خود مؤمنین هست که خداوند بهشون دستور داده.
اگر تا زمانی که اون فرد متوجه اشتباهاتش نشده و از راهش برنگشته در برائت ازش کندروی کنیم، امثال چنین اعمالی در جامعهمون بیشتر رواج پیدا میکنه.
جالب اینکه ابراز برائت ما، حتی برای کسانی که ازشون ابراز برائت میکنیم هم لطف هست!
به این صورت که این تنها امیدواری هست که شاید اونها متوجه اشتباهشون بشن و برگردن.
اینکه افرادی برنگشتن رو ربط ندیم به ابراز برائت، چرا که ابراز برائتمون - بخصوص از جانب مسئولین - اصلاً درست و حسابی نبوده.
اخم در اسلام، صد البته واقعاً اخم هست، ولی در نزد خداوند، سرچشمهی قادر مطلقی که این دستور رو صادر کرده، جز برای مهربانی نیست.
او نسبت به کسانی که بر اونها غضب کرده هم رحمانیت داره.به نام خداوند بخشنده ی مهربان
ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.
بخشنده ی مهربان است
مالک روز جزاء است.
تنها تو را می پرستیم؛ و تنها از تو یاری می جوییم.
ما را به راه راست هدایت کن.
راه کسانی که بر آنان نعمت دادی؛ نه خشم گرفتگان بر آنها؛ و نه گمراهان.
----------
همچنین یک گلایهی عظیم بکنم از این روند، که همیشه، همیشهی همیشهی همیشه، سر یک موضوع بشدت جزئی و خاص، یک تاپیک برپا میشه، و سپس بیحوصله و به سرعت و بدون دقت بحث میشه، و آخر هم اگر برخورد نامناسبی صورت نگرفته باشه، حداقل ِ خسارات اینه که دو طرف، برای طنابکشیای که صورت میگیره وقت و نیروی خودشون رو هدر دادهاند. وقت و نیروی کسانی که دلشون میخواد هدرش بدن مال خودشونه، اما بعضی افراد ممکنه متوجه این قضیه نباشن و فکر کنن دارن یک بحث محکم و نتیجهدار انجام میدن، که در این صورت، در آخر بحث وقتی به وقت و نیرویی که گذاشتن فکر میکنن، احساس سرخوردگی بهشون دست خواهد داد.
لطفاً یک تاپیک جامع در مورد موضوعات اینگونه درست بشه، شاید «دو تا تاپیک مجزا برای خود اخبار و بحث پیرامون قضایای چنین اخباری» هم فکر خوبی باشه. مثلاً تاپیک «توجیهناپذیرها»ی بنده به یک همچنین قصدی ایجاد شده بود. البته، از این جهت که مایل نیستم بحثی به سرعت نور انجام بدم با افرادی که به سرعت نور میخونن و مینویسن، اونجا برای این کار مناسب نیست.
