۲۷/خرداد/۹۳, ۳:۴۵
آقا رضا!
اولاً این که از نیش و کنایه بپرهیزید که هم برای جو تالار خوب نیست و هم برای زندگی خودتون...
در حد خسیسی، یه خصلت بده واسه همسر...
ثانیاً این که دلیل مخالفت اکثر والدین اینه که خودشون میدونن چقدر بچه هاشون رو لوس و در نعمت بار آوردن...
نه فقط والدین شماها!!!
والدین همه مثلاً دهه شصتی ها...
چون خودشون توی سختی های بسیار زیادی بزرگ شدن، حتی المقدور واسه بچه هاشون زندگی مرفه ایجاد کردن...
حالا به هیچ عنوان باور نمیکنن که شما با این روحیات ظریف و این مشکلات امروزی که واقعاً توی همه اعصار نوبره، بتونین زن نگه دارین...
اونوقت بیچاره ها مجبور میشن علاوه بر خرج شما، خرج یکی دیگه رو هم بدن و تااااازه اگه کار به تعداد سکه نکشه که خیلی عااالیه...
در ضمن...
ما میگیم ازدواج زود خوبه، خیلی هم خوبه، به شرط این که با انتخاب خانواده باشه، نه این که شما انتخاب کنین و والدین رو به سان عروسکی ببرین که تعداد مهریه ای که خودتون قبلاً با هم به تفاهم رسیدین رو امضا کنن...
شماها فقط کافیه نشون بدین میتونین از پسش بربیاین...
یعنی مثلاً از فردا خرج و برج خوراکتون رو خودتون بدین...
یعنی یا به مامانتون ماهانه یه پولی بدین که اینم از خرج خودم، یا دارین تشریف میارین خونه، به قول قدیمیا دیگه در خونه رو با دست باز نکنین...
با پا باز کنین...
شماها یه کاری بکنین که والدین مطمئن بشن شما میتونین از پس زن بربیاین...
بعدشم یه دختر با مهریه کم برن و براتون بگردن و پیدا کنن...
قبلاً هم گفتم...
هر نسخه ای واسه هر کسی نیست. اون نسخه که شما به سخره گرفتینش واسه یه بچه بود...
واسه شما هم نسخه میپیچیم که اول از همه دست از نیش زدن بردارین و دوم این که این همه بدبینی رو کم کنین و سوم این که اگه ماها محرم اسرار نیستیم و اسرار ما توی اینترنت همه لو میره، با یکی صحبت کنین و کمک بخواین...
این دیگه آدرس پرسیدن نیست که شماها از هیشکی کمک نمیگیرین...
به یکی اعتماد کنین که کمکتون کنه...
محمد آقا!
اعتصاب غذا رو امتحان کردی؟
اعتصاب غذا کن...
خداییش هیچـــــــــــــی نخوریا!!!
نه این که بری بیرون فلافل بزنی به بدن و بعد بیای تریپ قهر برداری...
3 روز تو خونه بشین و هیچی هم نخور، بلکه مامانتون دلش به رحم بیاد...
نشد، خواهرتون رو گروگان بگیرین...
حالا از شوخی گذشته، بلاخره ریش سفیدی کسی تو فامیل نیست که مامانتون اینا ازش حرف شنوی داشته باشن؟
توی شهرستان ها که هنوز بزرگای فامیل عزیزن...
از اونا بخواین پادرمیونی کنن...
اما من به شدت مخالف برخورد های دعواگونه با والدین هستم...
بذارین مادر بشین، تا حرف منو درک کنین...
بدبختی مادرم نمیشین که...
خیلی زور داره بچه آدم که آدم واسه اش همه کاری کرده، از تر و خشک کردن و سیر کردنش و بزرگ کردن جسمی گرفته تا کمک به تحصیلش و تربیتش و آموزشش و ... تو روی آدم وایسته و به آدم بگه تو واسه من هیچ کاری نکردی...
اونوقت اگه دل خانم والده بشکنه، تا آخر عمر روی خوشی رو نخواهی دید...
شاعر میگه:
یا به حیلت یا به حالت یا به زاری یا به زور
عاقبت اندر دل سخت تو راهی میکنم.
حالا شما هم یا به حالت، یا به حیلت یا به زاری بلاخره یه جوری دل مامانتون اینا رو نرم کنین...
اخم و تخم فایده نداره، جز این که مامانتون هنوز عروس نیاورده ازش بدش میاد، چون باعث شده شما بهش بپرین...
من مطمئنم اونا با شما پدرکشتگی ندارن...
دشمن خونی شما هم نیستن...
یه رگ خوابی چیزی...
به دوستاتون بگین زنگ بزنن، بعد بگین "گوشی، گوشی" بعد برین بیرون صحبت کنین که فکر کنن نکنه شما رو از دست دادن...
تریپ غم و اندوه و گریه چی کارساز نیست؟
گریه مصلحتی هیچ ایرادی نداره...
والا داداش ما این کارا رو کرد، رو مامانمون جواب داد...
روزه سکوت بگیر...
یه چند روز صحبت نکن با هیشکی...
اگه اینا جواب نداد، بگین تا راه حل های دیگه ارائه بدیم...
اما دعوا رو به شدت مخالفم...
اولاً این که از نیش و کنایه بپرهیزید که هم برای جو تالار خوب نیست و هم برای زندگی خودتون...
در حد خسیسی، یه خصلت بده واسه همسر...
ثانیاً این که دلیل مخالفت اکثر والدین اینه که خودشون میدونن چقدر بچه هاشون رو لوس و در نعمت بار آوردن...
نه فقط والدین شماها!!!
والدین همه مثلاً دهه شصتی ها...
چون خودشون توی سختی های بسیار زیادی بزرگ شدن، حتی المقدور واسه بچه هاشون زندگی مرفه ایجاد کردن...
حالا به هیچ عنوان باور نمیکنن که شما با این روحیات ظریف و این مشکلات امروزی که واقعاً توی همه اعصار نوبره، بتونین زن نگه دارین...
اونوقت بیچاره ها مجبور میشن علاوه بر خرج شما، خرج یکی دیگه رو هم بدن و تااااازه اگه کار به تعداد سکه نکشه که خیلی عااالیه...
در ضمن...
ما میگیم ازدواج زود خوبه، خیلی هم خوبه، به شرط این که با انتخاب خانواده باشه، نه این که شما انتخاب کنین و والدین رو به سان عروسکی ببرین که تعداد مهریه ای که خودتون قبلاً با هم به تفاهم رسیدین رو امضا کنن...
شماها فقط کافیه نشون بدین میتونین از پسش بربیاین...
یعنی مثلاً از فردا خرج و برج خوراکتون رو خودتون بدین...
یعنی یا به مامانتون ماهانه یه پولی بدین که اینم از خرج خودم، یا دارین تشریف میارین خونه، به قول قدیمیا دیگه در خونه رو با دست باز نکنین...
با پا باز کنین...
شماها یه کاری بکنین که والدین مطمئن بشن شما میتونین از پس زن بربیاین...
بعدشم یه دختر با مهریه کم برن و براتون بگردن و پیدا کنن...
قبلاً هم گفتم...
هر نسخه ای واسه هر کسی نیست. اون نسخه که شما به سخره گرفتینش واسه یه بچه بود...
واسه شما هم نسخه میپیچیم که اول از همه دست از نیش زدن بردارین و دوم این که این همه بدبینی رو کم کنین و سوم این که اگه ماها محرم اسرار نیستیم و اسرار ما توی اینترنت همه لو میره، با یکی صحبت کنین و کمک بخواین...
این دیگه آدرس پرسیدن نیست که شماها از هیشکی کمک نمیگیرین...
به یکی اعتماد کنین که کمکتون کنه...
محمد آقا!
اعتصاب غذا رو امتحان کردی؟
اعتصاب غذا کن...
خداییش هیچـــــــــــــی نخوریا!!!
نه این که بری بیرون فلافل بزنی به بدن و بعد بیای تریپ قهر برداری...
3 روز تو خونه بشین و هیچی هم نخور، بلکه مامانتون دلش به رحم بیاد...
نشد، خواهرتون رو گروگان بگیرین...

حالا از شوخی گذشته، بلاخره ریش سفیدی کسی تو فامیل نیست که مامانتون اینا ازش حرف شنوی داشته باشن؟
توی شهرستان ها که هنوز بزرگای فامیل عزیزن...
از اونا بخواین پادرمیونی کنن...
اما من به شدت مخالف برخورد های دعواگونه با والدین هستم...
بذارین مادر بشین، تا حرف منو درک کنین...

بدبختی مادرم نمیشین که...

خیلی زور داره بچه آدم که آدم واسه اش همه کاری کرده، از تر و خشک کردن و سیر کردنش و بزرگ کردن جسمی گرفته تا کمک به تحصیلش و تربیتش و آموزشش و ... تو روی آدم وایسته و به آدم بگه تو واسه من هیچ کاری نکردی...
اونوقت اگه دل خانم والده بشکنه، تا آخر عمر روی خوشی رو نخواهی دید...
شاعر میگه:
یا به حیلت یا به حالت یا به زاری یا به زور
عاقبت اندر دل سخت تو راهی میکنم.
حالا شما هم یا به حالت، یا به حیلت یا به زاری بلاخره یه جوری دل مامانتون اینا رو نرم کنین...
اخم و تخم فایده نداره، جز این که مامانتون هنوز عروس نیاورده ازش بدش میاد، چون باعث شده شما بهش بپرین...
من مطمئنم اونا با شما پدرکشتگی ندارن...
دشمن خونی شما هم نیستن...
یه رگ خوابی چیزی...
به دوستاتون بگین زنگ بزنن، بعد بگین "گوشی، گوشی" بعد برین بیرون صحبت کنین که فکر کنن نکنه شما رو از دست دادن...

تریپ غم و اندوه و گریه چی کارساز نیست؟
گریه مصلحتی هیچ ایرادی نداره...
والا داداش ما این کارا رو کرد، رو مامانمون جواب داد...
روزه سکوت بگیر...
یه چند روز صحبت نکن با هیشکی...
اگه اینا جواب نداد، بگین تا راه حل های دیگه ارائه بدیم...
اما دعوا رو به شدت مخالفم...