تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۶/خرداد/۹۳ ۱۳:۵۶)amerllica نوشته است: [ -> ]سلام دوستان
من فردی هستم خسته
خیلی هم دوست دارم نماز خون بشم
ولی نمی‌تونم, راستش برام اهمیت نداره
دوست دارم ولی از خشم خدا نمی‌ترسم، لطفش هم برام رنگ نداره
خانومم شدید اعتقاد داره و خیلی هم بهم گیر می‌داد طوری که اعصابم رو خورد کرد
من هم هر وقت هستش، جلو چشمش می‌خونم و وقتی پیش من نیستش می پیچونمعمراً برم وضو بگیرم و نماز بخونمولی دوست دارم مثل بقیه باشم. سر اذان برم وضو بگیرم و نماز بخونمدوست دارم خدا رو دوست داشته باشمدوست دارم با عشق نماز بخونم و همه کارهام با نیت رضای خدا باشهاما نمیشه اهداف خیلی معمولیهکسی می‌تونه به من کمک کنه؟من نگران که انقدر نسبت به این مسئله بی‌خیال هستم.لطفاً راهنماییم کنید.

سلام برادر عزیز؛

همونطور که دوستان هم بیان کردن نماز آثار تربیتی بسیاری داره، ولی بنده میخوام از یک زاویه دیگر وارد این قضیه بشم.

دونکته:

یکی اینکه از دوستان معذرت میخوام که حرفم رو رک میزنم،برای رساندن مقصود و منظور اصلیم نیاز هست که واضح و روشن حرف بزنم.
دوم اینکه منظور عرایض بنده آغازگر محترم تاپیک نیست بلکه سمت سخنم به تمامی افراد هست.

بنده از شما سوالی دارم:
اگر شما کل عمر و وجودتون رو صرف تربیت کردن فرزندتون کنید،اون رو از وقتی که ذره ای ناچیز بود تا زمانی که فردی توانا بشه،با تمام وجودتون هدایت، حفاظت و حمایت کنید، تمامی امکانات رفاهی رو در حد توانتون براش محیا کنید، کل هم و غمتون سعادت و خوشبختی فرزندتون باشه. در تمام ادوار زندگیش بهترین ها رو براش بخواید و (با تحمل برخی ناملایمات احتمالی از سمت فرزندتون) همیشه به سمت بهترین ها سوقش بدید.
بعد، وقتی که فرزندتون بزرگ شد و به بلوغ رسید، پشیزی ارزش برای شما قائل نشه، نه اینکه نیاد عمرش رو واسه شما صرف کنه هـا نه، منظورم اینه که حتی جواب سلام شما رو هم نده. اونوقت شما چه احساسی پیدا میکنید؟ اینجا مسئله، مسئله نیاز و... پدر و مادر نیست،مسئله این نیست که خشم پدر و مادر شامل حال فرزند میشه یا دیگه لطفشون شامل حالش نمیشه. مسئله نمک خوردن و نمکدون شکستن هست، مسئله نابود کردن و خفیف کردن تمام اون عشق ها و محبت ها و از خود گذشتگی ها و ایثار ها و ... هست.این فرزند با برخوردش فقط به پدر یا مادرش بی اعتنایی نمی کنه بلکه کل وجودشون رو زیرپاش میذاره.

البته نعوذ بالله قصد بنده مقایسه خداوند با پدرو مادر نیست، چون خداوند با بخشیدن بی پایانش ذره ای ازش کم نمیشه یا ذره ای به عبادت ما نیاز نداره بلکه خواستم نشان بدم مشکل اصلی نماز نخواندن (که تشکر از خداوند هست)، ابتلا به خشم یا... نیست بلکه پشت پا زدن به تمام اون محبت ها و مراقبت های الهی با کمال وقاحت هست.

اگر منطق بنده قبول می کنه که جواب این همه لطف و نعمت خداوند رو با بی محلی کردن بدم؛ اون وقت در زندگیم نباید از هیچ یک از کسانی که در حقشان خوبی کرده ام انتظار قطره ای قدردانی بلکه عطوفت و عکس العمل مثبت داشته باشم.

هـرگـز نـمـازت را تـرک مـکـن

مـیـلیـون هـا نـفـر زیـر خـاک ،

بـزرگ تـریـن آرزویـشـان بـازگـشت بــه دنـیـاست

تـا سجـده کـنـنـد ... ولـو یـک سـجـده

نمیخوام نصیحت کنم فقط معمولا کسانی که از ابتدا با نماز خوندن حال نمیکنندر مورد اصول دین که واجب تحقیقی است،خیلی تحقیق و مطالعه ندارن.
فکر کنم تحقیق راجع به اصول دین بتونه به شما کمک کنه.

اگه آذم یه کمی در مورد خدا شناخت پیدا کنه
و به این باور برسه که چقدررررررررررررر خدا دوست داشتنیه
اصلا نمیتونه حرف خدا رو زمین بذاره و نسبت بهش بی تفاوت باشه.

امروز شیخ حسین انصاریان بالای منبرش میگفت

هروقت یه جوونی میخواد به سمت خدا برگرده ، خدا عرش رو براش نورانی میکنه ...



یکم با علاقه نماز بخون



کلا یه چیز بگم


اگر به صد دلیل عقلی بگن که نباید نماز بخونی

تو فقط به یک دلیل ، فقط و فقط به یک دلیل نماز بخوون اونهم دلیل عــــــاشـــــــــقـــــــیــــــــه



علاقتو بخدا بیشتر کن و عاشقش شو