تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: امام حسین(علیه السلام) بهترین الگو برای همه
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3
سلام یاران صمیمی
توی این تاپیک قصد داریم الگویی کامل ومورد اعتماد برای تعالی نفس و تهذیب نفس
ارایه بدیم . متن پست ها رو سعی میکنم کوتاه و کم بزارم تا دوستان عزیز خسته نشن.
قال رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم):حسین منی و أنا من حسین:حسین از من است و من از حسین.
به راستی ایشان چه کردندتا نبی خدا اینطور بگوید؟؟؟

1) همانند انبیا هدایت گر مردم است.
قرآن کریم درباره ی انبیا می فرماید : «آنان را پیشوایانی که به امر ما هدایت میکنند، قرار دادیم.»و پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) حسین (علیه السلام) را چرا غ هدایتمعرفی میکند و می فرمایند :
«همانا حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است.»

ادامه دارد . . .


همه چیز را اگر به کناری بگذاریم
اگر نگاهمون هم غیر دینی باشه این یه جمله از امام حسین کمه کم اوج سعادت دنیوی ماست :


اگر دین ندارید لااقل در دنیای خود آزاد باشید




با همین جمله میشه خیلیییییییییی شد
(۳۱/خرداد/۹۳ ۲۳:۴۶)فانوس *7* نوشته است: [ -> ]اگر دین ندارید لااقل در دنیای خود آزاد باشید

اگر دین ندارید در دنیای خود "آزاده" باشید:


آزاد => بی قید و بند بودن رو القا میکنه
ولی
آزادگی => منظور داشتن حداقلهای انسانیته
(۱/تیر/۹۳ ۰:۳۳)مجنون الحسین نوشته است: [ -> ]اگر دین ندارید در دنیای خود "آزاده" باشید:


آزاد => بی قید و بند بودن رو القا میکنه
ولی
آزادگی => منظور داشتن حداقلهای انسانیته

اتفاقا خواستم بگم آزاده گفتم الان میگید نگاه فمینیستی
ولی الان میگم آزاده که مونث هست صفت خوبیه اما .....
سلام بر منجي مظلوم
[تصویر: 20214012790492696105.jpg]


اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى

سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ

اَلسَّلامُ عَلَىالْحُسَيْنِ
وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ

[/b]



امام مهدى عليه السلام در زيارت ناحيه مقدّسه :
لأَندُبَنَّكَ صَباحا و مَساءً و لأَبكِيَنَّ عَلَيكَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَما ؛

امام مهدى عليه السلام در زيارت ناحيه مقدّسه :
هر صبح و شام بر تو گريه و شيون مى كنم و در مصيبت تو به جاى اشك ، خون مى گريم .




http://www.hadithlib.com/guides/view/14/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/page:1
2) همچو انبیا از غیر خدا نمیترسید
او این ویژگی را در گفتار و کردار ثابت کرد . قرآن کریم درباره ی انبیا می فرماید: «آنان که رسالت های الهی را رسانند و از او میترسند و جز خدا از کسی نمیترسند»
و امام حسین (علیه السلام) فرمود : « اگر در دنیا هیچ پناهگاهی وجود نداشته باشد با یزید بیعت نخواهم کرد »
و در مورد یزید بن معاویه می فرمایند: « یزید مردی است که شراب مینوشد، نفس محترمه را به قتل میرساند ، تظاهر به فسق میکند ، مثل منی با مثل اویی بیعت نمیکند »
در مکتب حسینی ترس با ارزش ، ترس از خداست نهترس از غیر خدا ، لذا حضرت در
دعای معروف عرفه ، ترس از خدا را طلب می نماید :«اللهم اجعلنی اخشاک کانی اراک » خدایا مرا چنان قرار ده که از تو بترسم [چنانکه]انگار تو را می بینم .

ادامه دارد . . .
3) تواضع سید الشهدا (علیه السلام)
ابن اثیر در کتاب اسد الغابه می نویسد :
حسین بسیار روزه می گرفت و نماز می گذارد و به حج میرفت و صدقه می داد و همه ی کار های پسندیده را انجام میداد .
شخصیت حسین ابن علی(علیه السلام) آنچنان بلند و دور از دسترس و پرشکوه بود که وقتی با برادرش امام مجتبی (علیه السلام) پیاده به کعبه می رفتند ، همه ی بزرگان و شخصیت های اسلامی باحترامشان از مرکب پیاده شده ، همراه آنان راه پیمودند.
مورد 3 دنباله دارد . . .
تا امروز چه چیزهایی رو از امام حسین یاد گرفتیم؟؟
1)هدایت گر مردم باشیم.
2)از غیر خدا نترسیم.
دنباله
احترامی که جامعه برای حسین (علیه السلام) قایل بودبدان جهت بود که او با مردم زندگی میکرد
- از مردم و معاشرتشان کناره نمیجست - با جان جامعه هماهنگ بود ، چونان دیگرها
از مصایب و مواهب جامعه برخوردار بود وبالاتر از همه ایمان بی تزلزل او به خداوند ، او
را غمخوار و یاور مردم ساخته بود.
وگرنه او نه کاخ های مجلل داشت و نه سربازان و غلامان محافظ و هرگز مثل جباران
راه آمد و شد بر گذرش بر مردم نمی بستند و حرم حضرت رسو اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را برای او خلوت نمی کردند.
این روایت یک نمونه از اخلاق اجتماعی اوست ، بخوانیم :
« روزی از محلی عبور می فرمود ، عده ای از فقرا بر عبا های پهن شده شان نشسته بودند و نان پاره های خشکی میخوردند ، امام حسین (علیه السلام) میگذشت که تعارفش کردند و او هم پذیرفت ، نشست و تناول فرمود و آنگاه بیان داشت :
إن الله لا یحب المتکبرین . خدا متکبرین را دوست نمی دارد .
سپس فرمود : من دعوت شما را اجابت کردم شما هم دعوت مرا اجابت کنید . آنها هم
دعوت امام را و همراهش به منزل رفتند ، امام دستور داد هرچه در خانه موجود است به ضیافتشان بیاورند .
بدین ترتیب پذیرایی گرمی از آنان به عمل آمد و نیز درس تواضع و انسان دوستی را با عمل خویش به جامعه آموخت.
مورد 3 دنباله دارد. . . (ببخشید اگه طولانی شد)
دنباله
شعیب ابن عبدالرحمن می گوید :

چون حسین ابن علی به شهادت رسید ، بر پشت مبارکش آثار پینه مشاهده کردند علتش را از
امام زین العابدین پرسیدند ، فرمودند : این پینه ها اثر کیسه های غذایی است که پدرم شبها به
دوش می کشید و به خانه ی زنهای شوهر مرده و کودکان یتیم و فقرا می رساندند.

ادامه دارد . . .

4) جود امام حسین (علیه السلام)
روایت شده است که اسامه ابن زیاد روزی مریض شده بود و امام حسین از عیادت کرد و دید صدایش به واغماه بلند
شده است حضرت پرسیدند : «غم تو چیست برادر؟» گفت :«شصت هزار درهم قرض دارم » حضرت فرمود:« بر ذمه ی
من باشد » گفت :« میترسم بمیرم و مقروض باشم » حضرت فرمود :« تو نمیمیری تا من قرضت را ادا کنم »

راوی میگوید او زنده بود تا اینکه حضرت قرض اورا پرداخت نمود
[font=B Nazanin][/font]


ادامه دارد . . .
صفحه: 1 2 3
آدرس های مرجع