بسم الله الرحمن الرحیم
* خواندن دعای امام سجاد (علیه السلام) در اول ورود ماه رمضان :
از امام سجاد (علیه السلام) دعایی در صحیفه ی سجادیه هست در اول ورود ماه رمضان یعنی در شروع ماه رمضان این دعا را می خواند. و دعایی است که باید ما در شروع این ماه بخوانیم.
این دعا را الان قبل از اینکه ماه رمضان بشود، به شما توصیه می کنم زیاد وقت بگذارید، از اول تا آخر مکرر تکرار کنید (یعنی این روزا). ببینید که آنجا امام در اول ماه مبارک از خدا چه خواسته است.
در آن دعا آنچه که انسان باید آن آداب را در روزه داشته باشد، رئوسش در آنجا ذکر شده است و شما را آماده می کند که در ماه مبارک روزه بودنتان، به آن شکلی که باید باشد رعایت کنید. با مطالعه ی این دعا خوب از خدا می خواهیم که چنینم بکن، چنانم بکن، از چه چیزها بازم دار، به چه چیزها موفقم گردان و...
شما هم در اول ماه مبارک این دعا را بخوانید، ولی قبلش چندین بار مطالعه کنید تا بدانید که در ماه مبارک چه آدابی را باید داشته باشید.
** درخواست توفیق در هر شب برای روزه ی روز بعد :
در خصوص آنکه موفق شویم به آن روزه ی درست و مورد تاکید، این است که : در هر شبی برای روزه ی فردا، در هر روزی برای قیام شب آینده، به لحاظ اینکه دعای قبل از وقت به هر چیز اثر خاصی دارد، از تضرع از خدا توفیق بخواهید.
مثلا شب پنجم ماه مبارک است، برای فردا روز پنجم از خدا برای روزه اش و جزئیاتش توفیق بخواهید. روز پنجم برای شب ششم توفیق قیام شب و عبادات شب را از خدا بخواهید. تاکید می کنم با تضرع چون خیلی مجرب است. از این دعای قبل عمل هیچ وقت غفلت نکنید.
*** احیای همه ی شب های ماه مبارک :
اگر می توانید، مخصوصا آن شب ها که کوتاه است، احیاء کل ماه مبارک را بکنید که سرّی دارد که اهلش می دانند. شب های کوتاه حتی برای افراد مبتدی آسان است. اگر توانستید کل شبها را احیا کنید. فرصتی است مغتنم که نمی شود بفهمیم که چیست؟؟!!. غفلت نکنید و از خدا بخواهید هر قدر ماه مبارک را که شما در می یابید، شما را به احیاء همه ی شب هایش موفق کند.
بسم الله الرحمن الرحیم
افطار مختصر :
در شب های ماه مبارک به افطار که می رسید، طبیعی است که وقتی انسان زیاد خورد، کسالت دارد که به دنبالش یا خواب می آورد یا طوری می شود که انسان در اعمال عبودی، از حرکتی که باید داشته باشد، می ماند.
فلذا افطار اصلش خوب اما زیادش نه، رنگین بودنش نه!!!
قرائت سوره ی قدر و اللهم رب النور العظیم قبل از افطار :
قبل از افطار، موقعی که می خواهید افطار کنید، یک سوره ی قدر بخوانید، حتما فراموش نکنید!
قبل از سحری هم دومین سوره ی قدر را حتما فراموش نکنید که شب شما یعنی افطار و سحری تان بین دو سوره ی قدر باشد که در دستورات هست و سر و اسراری دارد.
اگر توانستید برایتان امکان داشت آن دعای مخصوص را، اللهم رب النور العظیم را هر روز قبل از افطار بخوانید خیلی خوب است.
اطعام و انفاق به فقرا :
از چیزهایی که باید در ماه مبارک غفلت نکنید این است که، به اندازه ای که می توانید به فقرا اطعام کنید، انفاق بکنید. هرکسی به اندازه ی خودش هرچه زیادتر بهتر!
احترام به بزرگترها :
هرچه می توانید در ماه مبارک به بزرگترها زیاد احترام بکنید و به کوچک ها دلتان زیاد بسوزد. به بزرگ ها خیلی احترام بکنید و هرقدر سنشان بالاتر باشد بکوشید خیلی ترحم و دلسوزی داشته باشید. این هم از آن چیزهایی است که خدا در ماه مبارک برای صائم در صیامش خیلی از آن خوشش می آید.
صله ی ارحام :
هرچه می توانید به ارحام خودتان در ماه مبارک بخوبی سربزنید. به یتیم ها زیاد توجه داشته باشید.
ارحام هم مخصوصا ارحام شهداء.
بسم الله الرحمن الرحیم
توبه و استغفار
زیاد شنیده اید که هرکس در این فرصتی که در ماه مبارک هست، نتواند خودش را مشمول مغفرت خدا کند، منتهای شقاوت است. از این مسئله بترسید! از حالا پناه ببرید به خدا شمای اشقیا و مای اشقیا که از اشقیا نباشیم.
روی همین حساب ماه مبارک که وارد می شود از اولش تا آخرش از خدا بخواهید که هرچه شما خلاف کرده اید، خدا شما را ببخشد، مشمول مغفرتش کند و از اشقیا قرار ندهد.
در موقع دعا و تضرع در نظرتان مجسم کنید اولا آخرت را ، عذاب های آخرت را، ثانیا این مسئله را زیاد به نظرتان بیاورید که : ماه مبارک است، رسیده، جدی است، اگر مشمول مغفرت نباشم شقی هستم، حتمی است، من که نمی دانم، گناه ها مسلم است، خدا هم هست، آخرت هم هست، همه اش درست است! مسئله جدی است! شقاوت چیز آسانی است؟؟!! با تذلل از خدا بخواهید و دعا بکنید.
در دعا هم شرایط دعا را رعایت کنید. خیلی ها در دعا شرایط دعا را مراعات نمی کنند. در دعا اصرار، الحاح، تبتل، ابتهال، تضرع، مخصوصا الحاح زیاد تاکید شده.
خلوت با خدا
سعی هم بکنید وقتی که برای طلب مغفرتتان دعا می کنید، هیچ کس شما را نبیند، چون ما آن پختگی و آن تجرد و انقطاع را نداریم که بی قید از انسان ها باشیم. چرا که آزادی و انقطاع از خلق یکی از کمالات است که ما نداریم و اسیر همه چیز هستیم. فلذا وقتی یکی پیش انسان بود، انسان حتی دعایش را، با آن تضرع و استکانت که می خواهد انجام بدهد، نمی دهد. فلذا مخصوصا برای طلب مغفرت در ماه مبارک یک گوشه ی خلوت پیدا کنید که هیچ کس شما را نبیند. آن وقت به اصرار بپردازید.
همین طور که رو به قبله ایستاده اید و تضرع می کنید، حالت تعوذ داشته باشید. دستها رو به قبله، بگویید و گریه کنید.
در دستورات هست که یک حالت تعوذ چنین است که پشت دستها به سوی آسمان باشد نه کف دست ها! این حالت پناهندگی است. در موقع استغفار پناهنده می شوید از اینکه آتش می آید، سخط می آید، غضب می آید و می آید!مگر خدا عنایت بکند.
ابتهال
یک حالت هم که در پناهندگی به خداست، این است که انسان سرش پایین باشد و دست را هرچه می تواند بالا ببرد و تضرع بکند برای طلب مغفرت. سر حالت شرمندگی داشته باشد، نگاه به سمت بالا باشد. این که نگاه به سوی بالا باشد یک حالت دیگر است، اما این وضع ظاهر هم حالی است در طلب مغفرت. اصلش هم حالت درون است.
صلوات بر محمد و آل محمد
هر چه می توانید صلوات بر محمد و آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بیشتر داشته باشید. همه اش به نفع شما خواهد بود. به قول آقای طباطبایی که یک نکته سرّی اینجا فرموده اند که معروف است : وقتی شما از خدا طلب رحمت خاصه برای رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می کنید، چون خود رسول الله و چهارده معصوم واسطه های فیض هستند، وقتی شما برای آنها از خدا طلب رحمت می کنید، درحقیقت طلب رحمت برای خودتان می کنید. چون هرچه رحمت به آنها زیاد برسد، فایده اش برای خود شما و ماست که می رسد.
این درواقع خواستن رحمت خداست منتها از مجرایش و طوری است که ما در ابتدا صلوات را برای رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می خواهیم ولی خدا بواسطه ی رسول اکرم این دعا را قبول می کند. من می گویم به او رحمت بفرست رد نمی کند. اما وقتی رحمت را به او نازل فرمود، عنایتش هم به ما برسد.
تلاوت قرآن
تذکر دیگر تلاوت قرآن در ماه مبارک است. تا می توانید با تدبر، غفلت نکنید. اصلا تلاوت قرآن یک مسئله است در ماه مبارک به صورت یک مسئله تاکید شده و بسیار هم اسرار آمیز.
(حتما تو این ماه ، تو این تاپیک شرکت داشته باشید.ختم جمعی ثوابش بیشتره)
خدمت به سالمندان و بیماران
تذکر بعدی : اگر در منزل معذوری داشتید، معذور واقعی، آنکه خدا معذور کرده، نه آنکه انسانها معذور کرده اند، آنها که معذور واقعی هستند، خیلی پیر، افتاده، مریضی که نمی تواند روزه بگیرد، یا کسی که روزه اش واقعا ضرر دارد، از اینها داشتید، در آماده کردن غذا یعنی خوردن و آشامیدن و رفاه و آسایش او، مخصوصا خوردن و آشامیدن او، اینجا هم فرصت را از دست ندهید. روی این هم حساب بکنید، زیاد حساب بکنید. او روزه می خورد شما روزه هستید. او گرفتار است روزه می خورد، اما رضوان خدا در این است که شما به او رسیدگی کنید. حالا پدر و مادر است که چه بهتر! برادر و خواهر است چه بهتر! گرفتار است، مریض است روزه می خورد، شما در خدمتش باشید.
خیلی خوشایند خداست مخصوصا او بخورد و شما نگاه بکنید.
چون برای روزه دارها دستور هست که مثلا یکی روزه ی مستحبی گرفته و در منزل عده ای می خورند، آنها که روزه گرفته اند، پیش آنها که روزه می خورند بشینند و نگاه بکنند، خیلی برای روزه دارها خوب است. در همان حال تمام موهایشان تسبیح می گوید، به بیان امام (علیه السلام) تک تک موهای بدن تسبیح می گوید و به نظرم در بیان رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم هست، بالاخره بیان معصوم است. که آنجا که انسان در بین جمعی که روزه می خورند حاضر شده و خودش روزه است، تک تک کل وجود او، پوست او، گوشت او و تمام موهای بدن او مشغول تسبیح حضرت حق است. منظورم این است که اگر اینطور افتاده ای را داشتید خدمت کنید، مخصوصا که دل شکسته باشد که نور علی نور می شود. از این خدمت هم در ماه مبارک غفلت نکنید.
حلم و بردباری
نکته ی آخر هم این است که در منزل، در محیط کار، مخصوصا در منزل سعی بکنید و در هر جا با هرکس برخورد می کنید، سعی بکنید که خیلی خیلی حلم داشته باشید.
خیلی بترسید که روزه ی شما، با تندی شما خراب بشود. این مسئله دیگر باطن روزه را بطور کلی خراب می کند.
آن روزه دارها که نپخته هستند، روزه شان دهن بستن است و به زور روز را تمام کردن است، اینها حوصله ندارند. مخصوصا که پیرایه ای هم داشته باشند، مثلا سیگار هم بکشند که خیلی ظرفیت کم دارند و در این روزها مانند روزهای دیگر نیستند. درصورتی که برخلاف روزهای دیگر باید خیلی بالاتر و قوی تر باشند.
از کم ظرفیتی، از اوقات تلخی، از زود و خوب جواب آن سائل و سوال کننده را ندادن، بی حوصلگی نشان دادن... از این خیلی اجتناب کنید.
انشاءالله امیدوارم شما موفق و موید باشید به صیام و قیام ماه مبارک.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن : ان شاءالله اگر فرصتی بود مراتب روزه و روزه ی حقیقی رو هم می نویسم.
بسم الله الرحمن الرحیم
می خواستم مراتب روزه رو بذارم. خود آیت الله شجاعی این مراتب رو براساس فرمایشات حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی نقل قول کردن. که جناب حضرت عشق توی تاپیکشون عنوان کردن، که این مراتب رو قرار می دن، گفتم دوباره کاری نشه دیگه تو این تاپیک عنوانش نمی کنم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آداب تلاوت قرآن
تذکر دیگری درباره ی ماه مبارک عرض می کنم. اولا شنیده اید که ماه مبارک بهار قرآن است و دعا؟! من برای شما تذکراتی در خصوص تلاوت قرآن و تذکراتی برای دعا می گویم که این تذکرات هم در رابطه با ماه مبارک می باشد و هم در کل اوقات. چه مسئله تلاوت قرآن باشد و چه مسئله دعا کردن.
* تلاوت قرآن با تدبر
در ماه مبارک یکی از مسائلی که توصیه شده تلاوت قرآن است اما تلاوت با تدبر.
تدبر معنی اش این است که انسان وقتی کلام خدا را می خواند، فکر این طرف و آن طرف نباشد طوری که خواندن فقط لقلقه ی زبان باشد، قلب اینور و آنور نباشد. این اولین شرط تدبر است و پایه ی تدبر. با وضو باشد، روبه قبله باشد. کاملا با تمام وجود بروید به سراغ آیات قرآن.
** توجه به حقیقت قرآن
حقیقت قرآن حقیقتی است زنده، بالا و از جلوات حق است. به یک نظر حقیقت رسول آکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است، حقیقت علوی است، حقیقت معصومین است، تجلی حق است. این در عالم هستی حقیقتی دارد که ما دستمان کوتاه است : لا یمسه الا المطهرون، فقط مطهرون یعنی آنها که خدا خواسته و تطهیر کرده و عنایت خاصی به آنها دارد که عبارتند از رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و حضرات معصومین.
همین را که می خوانید، اولا یک حقیقت زنده است، ثانیا تجلیات دارد، در عوالم صورت ها دارد، سخن ها دارد، حرف ها خواهد گفت و می گوید، شکایت ها دارد، خواهد کرد و می کند، تمجیدها دارد، رضایت ها دارد از من و شما.
الان به صورت یک موجود زنده یک صورت خاصی در پشت حجاب دارد که بعدش به ظهور خواهد رسید. همان موقع که شما می میرید ممکن است به سراغتان بیاید، در برزخ ممکن است به سراغتان بیاید، در قیامت که حتما به سراغ خواهد آمد. همین الان هم در پشت پرده می آید، هست من نمی بینم!
این را توجه داشته باشید! به این حقایق توجه داشته باشید که در بعضی از صورتها قرآن، علی (علیه السلام) است!
این توجه ها هنگام خواندن با حضور، به من و شما می دهد آنچه را که باید بدهد. در حدی که می توانیم، در حد اجمال توجه داشته باشیم.
وقتی به این حقیقت قرآن توجه کردیم، متوجه می شویم که در همه ی این کلمه ها و حروف، حساب هایی است.
* پاک کردن خود از موانع القائات ربوبی
سعی بکنید که در موقع تلاوت قرآن، برای اینکه از آنچه از القائات رحمانی و اشارات ربوبی که به قلب شما ریزش می کند، محروم نباشید. سعی بکنید از آن چیزها که مانع این القائات ربوبی و ملکی است خودتان را پاک کنید. به این اشارات توجه بکنید :
شما اگر یک تفسیر ساده ای از قرآن یادگرفته اید، مثلا آیه ای را که می خوانید، نکند فکر کنید که آن تفسیر ساده و یا ترجمه ی ساده ای که شما به ظاهر از آیه فهمیده اید، همه اش همین است.
خلاصه به این اگر معتقد باشد که معنی آیه همین است که من در تفسیر دیده ام و غیر از آن چیز دیگری نیست، این خودش راه را به روی شما می بندد و یکی از موانع افاضات ربوبی در موقع تلاوت قرآن و برکات قرآن است.
** خالی کردن ذهن از باورهای غیر قرآنی
سعی بکنید که برای خودتان در باب معانی قرآن و در کل در معارف قرآن و روایات یک چیزی را در کتابی یا از یک شخصی، معلمی، در هر بابی از ابواب معارف قرآن، به عنوان یک حقیقت مسلم قرآنی که دیگر غیر از این نیست، نگیرید که آن هم مانع می شود. این می شود یک روش خشکِ گرفتن که باز هم نمی گذارد اشارات ربوبی به قلب شما القا شود. مخصوصا این مطلبی که یاد گرفته اید بر خلاف آن چیزی باشد که قرآن می گوید!
یکی دو مثال بزنم که شما خوب دقت کنید :
شما یاد گرفته اید که حیوان اراده ندارد. این یک مذهب باطل است. روی آن هم تعصب دارید، فکر می کنید حقیقت همین است و بس! این در جای خودش، در حد خودش، به سهم خودش از آن اشاراتی که این موضوع مانع آن خواهد شد، شما را محروم می کند. یا می گوییم آن یکی موجودات که جماد هستند شعور ندارند و این ابواب ریزش اسرار را برای شما می بندد.
مثلا آنجا که می گوید : این دیوار می خواهد بیفتد (فوجدا فیها جدار یرید ان ینقض، کهف- 77). " می خواهد بیفتد " یعنی چه؟ مگر دیوار اراده دارد؟؟!! اینجا اگر بگویید : حالا اینکه می گوید دیوار می خواهد بیفتد، همین است که ما می گوییم نه اینکه اراده دارد، این نوع فکر کردن نمی گذارد شما بفهمید که چه می خواهد بگوید.
و یا آیات تسبیح که خیلی زیاد است. آن که رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می گوید : به روی حیوان نزن که تسبیح می گوید. یا امام که می گوید : این دیوار وقتی می خواهد بشکند، صدای تسبیحش را ما می شنویم.
*** خالی شدن از عجب و سایر رذائل
یکی دیگر از موانع، عبارتست از اینکه بعضی از صفات را داشته باشید. اگر خودتان را چیزی ببینید، از اول کارتان خراب است! اشارات ربوبی در هنگام تلاوت قرآن اصلا برای آنهایی است که تکبر ندارند.
سعی کنید خودتان را کوچک ببینید. کذلک یطبع الله علی کل قلب متکبر جبار (غافر- 35). بعضی صفات است که مهر الهی را می آورد مخصوصا تکبر، مخصوصا غفلت در 24 ساعت، تکبر مهر می آورد و اینها نمی گذارد موقع تلاوت آنچه که باید به قلب بریزد، بریزد. (مثلا موقع تلاوت طرف کل حواسش می ره سمت اینکه این مخرج خوب ادا بشه، اون مخرج خوب ادا بشه و اینطور از اصل جا می مونه)
* قرار گرفتن در معرض خطابات قرآن
سعی کنید که حتی المقدور تنها باشید. آنوقت که با تدبر تلاوت می کنید، یواش یواش این حالات مختلف برای شما پدید می آید. می بینید که به آیاتی می رسید که مضامین خاص دارد و به تناسب آیات مختلف، شما حالات مختلف پیدا می کنید.
مثلا آنجا که وعیدهای الهی را می خوانید که در جهنم چه وعده هایی را برای چه کسانی خداوند می دهد، بعد می بینید که بعضی یا خیلی از آنها را خدایی نکرده من و شما مشمول آن هستیم! در این صورت حالت پناهندگی برای شما پیش می آید.
وقتی انسان آیات را می خواند : "ومن یعمل مثقال ذرة شرا یره" یا آیات دیگر، اینجا حالت پناهندگی و استعاذه پیش می آید، خدایا به تو پناه می آورم!
آنجا که آیاتی را می خوانید که برای شما امید می آورد، برایتان حالت رجا پیش می آید.
اگر با حضور و تدبر قرآن را خواندید، این حالات در وجودتان پیش می آید و آن وقت این حالات شما را به کجا می برد!
دقت کنید وقتی آیات را با این ترتیبی که می گویم می خوانید، در حالاتی در پناهندگی هستید، گاهی در حال خوف هستید، گاهی در حال طمع هستید، یواش یواش با این شرایط که شما قرآن را تلاوت داشتید، می بینید که رنگ تلاوتتان به شکل دیگر در می آید. گو اینکه آیات همه اش به گوش شما خوانده می شود. آنچه که عنایات ربوبی است از اینجا شروع می شود.
در این حالت، گو اینکه خدا با شما صحبت می کند و این کلام خدا همه اش با شماست! این حالت که شروع شد، قلب به مرور خدا را متکلم با خود می یابد. اینجا قهرا این حالات به صورت بارزتر جلوه می کند. یعنی آن وقتی که آیات عذاب و محاسبه است، در انسان حالت وحشت و خوف فوق العاده ای ایجاد می کند که از پناهندگی بالاتر است.
همان که از امام صادق (علیه السلام) شنیده اید که یک وقت امام سوره ی حمد را می خواند، به آیه " مالک یوم الدین " که رسید، تکرار کرد.
آن شخص گفت دیدم که امام آیه را آنقدر تکرار و تکرار کرد که به وجودش رعشه افتاد، رنگ و رخش تغییر کرد و گفت و گفت و متزلزل شد و دفعتا امام به حالت صعقه افتاد.
بعد از او سوال شد که چه حالتی بود ؟
فرمود : که این آیه را تکرار می کردم تا این آیه را از گوینده ی این آیه که حضرت حق است شنیدم. فلذا در برابر جلالت ربوبی، این بنیه بشری من طاقت نیاورد.
این حالت یافتنی است. در هنگام تلاوت قرآن می توان خدا را در کلامش متجلی دید. یعنی کلمات و حروف و آیات را که می خواند، همه اش را تجلیات متنوع ربوبیت می بیند.
** مراجعه به منابع درست در تفسیر و بیان قرآن
همین قدر من به شما توصیه می کنم برای اینکه شما دچار برداشت غلط از قرآن نشوید، به منابع درست در تفسیر و بیان قرآن مراجعه کنید. از منابعی که نباید به آنها مراجعه کرد، پرهیز کنید. کسی که حق ندارد تفسیر قرآن بگوید، حالا او نباید بگوید، ولی اگر گفت انسان اقلا گوش نکند!
خیلی از علقه ها و مضغه ها هستند، که حالا به حساب خودشان انسان شده اند و نظر می دهند! علقه و مضغه آن چیزی است که هنوز انسان نشده. از باب مثال یکدفعه این است آقای طباطبایی را مفسر قرار می دهیم، یک دفعه این است که یک کسی برای خودش چند کلمه از این اینجا و آنجا یاد گرفته برای قرآن تفسیر بیان می کند!
چرا ما و عقلمان کار نکند، که کسی از باب مثال می خواهد، در توحید، در اسماء، در ورع و در چیزهای مختلف معارف می خواهد بحث کند، عقل من و شما باید به این اندازه کار بکند که روی حرف این آدم باید حساب کرد یا امثال آقای طباطبایی ها؟؟!! یک کمی توجه بکنید!.
اگر یک مفسر یک معنی را گفت، معنی اش این نیست که فقط همین معنی است و معناهای دیگری که باید باشد، دیگر در بین نیست. یا معناهایی که دیگر مفسران معتبر گفته اند دیگر درست نیست.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ان شاءالله در ادامه تذکراتی در باب دعا و نحوه ی دعا کردن رو قرار میدم.
بسم الله الرحمن الرحیم
تذکراتی در باب دعا
تذکراتی در باب دعا برای شما دارم. گرفتاری های من و شما زیاد است.
اولین تذکرم به شما این است که بدانید من و شما سرتا پا گرفتاری هستیم. شکرگذار باشیم که به این ماه مبارک رسیده ایم، با این همه گرفتاری هایی که داریم، این عنایت است که ما ماه مبارک را دریافته ایم، بلکه خودمان را نجات بدهیم. شکرگذار باشید، مشعوف بشوید، فرصت بدانید، به گرفتاری هایتان توجه داشته باشید.
فکرهای عوامانه را کنار بگذارید، محکم برای نجات خودتان از آتش، از هلاکت اخروی، از خسران از حرمان، دعا بکنید و از وحشت ها، از دهشت ها، از آنچه که به نظرتان نمی آید، که اگر گوشه ای از آن را ببینیم یا دیوانه می شویم یا می میریم! (چون نمی توانیم تحمل بکنیم)، خلاصه خیلی دعا بکنید.
دعا برای اسلام و مسلمین
در ردیف بعدی برای اسلام، مسلمین، نصرت اسلام، خذلان کفار، برای انقلاب، برای امام، برای جبهه، وظیفه تان این است که دعا بکنید که اگر نکنید در آنجا مواخذه خواهید بود، خدا شما را مواخذه خواهد کرد!
البته شما اگر برای نجاتتان در دعا کوشیدید، برای ادای مسئولیت خودتان به آنچه که به اجتماع مربوط است، پیش خواهید رفت. چون اگر نکنید آن هم برایتان گرفتاری دارد. و اگر تک تک افراد اصلاح بشوند، جامعه اصلاح می شود. صحبت در همین اشکالات ماهاست، در نجات خودتان بکوشید!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شرایط دعا کردن
بدانید که کل ماه مبارک از مواقع استجابت دعاست! من برای شما شرایطی را در دعا عرض می کنم، در نظر بگیرید :
* حضور قلب در دعا
در این ماه برای آن حاجتی که داشتید و داریم، که عبارتست از همان گرفتاری ها که در باطن امر داریم، سعی کنید که در دعا فقط زبانتان نباشد.
شرط اساسی در دعا حضور قلب است! که به آنچه که می گویید در قلبتان هست، آنجا حضور داشته باشید.
اولا قلب در موقع دعا، ساهی و ناهی (خواب) نباشد، خواستتان هرچه هست، قلبتان هم آنجا باشد. در پیشگاه حق چیزی را که به زبان می گویید، قلبتان هم بگوید. زبان مترجم قلبتان باشد! این شرط اساسی در دعاست!
اگر از اول این را نداشته باشید، گو اینکه دعا نمی کنید!
![[تصویر: besmellah2.jpg]](http://s5.picofile.com/file/8127576700/besmellah2.jpg)