تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بدون مقدمه میرم سر اصل مطلب...
یه تاپیکی زده بودیم با عنوان سوالات در جلسات خواستگاری که مورد استقبال هم واقع شد...
تصمیم گرفتم، مرحله به مرحله جلو بریم و باید و نبایدهای ازدواج ها رو با هم بررسی کنیم...
از اونجایی که مرحله بعد از خواستگاری، نامزدیه، بر آن شدیم تا درباره این دوران و کارهایی که باید توی این دوران ازش اجتناب کرد و یا انجامش داد رو بررسی کنیم...
اول این که بذارین ببینیم این دوران نامزدی اصلاً کیه؟
بعضی از خانواده ها معتقدن برای آشنایی بیشتر دختر و پسر، بهتره که یه دورانی رو صیغه محرمیت بینشون خونده بشه تا با هم 4 بار برن بیرون تا همدیگه رو بهتر بشناسن که اگه همدیگه رو نخواستن، فردا توی شناسنامه همدیگه یه مهر طلاق نخورده باشه...
اما بعضی از خانواده ها هم، زیاد از صیغه خوششون نمیاد و ترجیح میدن که بلافاصله برن سر اصل قضیه و عقد کنن که کسی الکی الکی پا پس نکشه و با اعصاب و روان کسی این وسط بازی نشه...
از نظر من هر دوی این طرز تفکرها درسته و هر کسی با توجه به شرایط خودش و خانواده اش باید به یکی از این دو شیوه به اصلاح نامزد کنه...
این دوران دورانیه که معمولاً یک سری سوء تفاهم ها پیش میاد...
بلاخره دو تا آدم متفاوت قراره منشون بشه نیم من و تازه هر کدوم هم از دنیای متفاوتی اومدن تو دنیای اون یکی...
قراره توی این دوران عروس و داماد با هم برن سراغ خرید های عروسی و عروس باید دنبال خریدن جهیزیه باشه...
البته بعضی از مامان ها از قدیم واسه دخترشون جهازشون رو درست میکردن که یهو فشار مالی روی پدر عروس نیاد...
من توصیه ام اینه که توی دنیایی که هر روز یه چیز جدید میاد و همه چیز خیلی زود از مد میفته و کهنه میشه، واسه این که فشار مالی روتون نباشه، از بچگی برای دخترتون سکه بخرین و پس انداز کنین...
توی این روزها عروس و داماد، هر روز خونه یکی دعوت میشن و با فامیل و فرهنگ همدیگه آشنا میشن...
خلاصه این که:
توی این تاپیک کارهایی رو که به نظرتون درست نیست توی دوران نامزدی انجام بشه و یا درسته که حتماً انجام بشه رو مطرح کنین تا با هم روش بحث کنیم و سبک و سنگین کنیم...

تاپیک گفتگو محوره و طبق معمول از نظراتی که در نهایت ادب گفته بشه، به شدت استقبال میشه...
بازم طبق معمول از متاهل های تالار دعوت میشه تا از تجربیاتشون واسه مجردا هم بگن...

سلام به همگی
یکی از سختی هایی که ممکنه برای خانوم پیش بیاد اینه که در دوران نامزدی پدر دختر دوست داره دخترش تا وقتی که خونه پدر هست حرف ایشونو گوش بده و از اون طرف هم همسرش انتظار داره که نامزدش حرف اینو گوش بده.البته بیشتر در رفت و امد ها این اتفاق ها رخ میده.

حالا به نظرتون چیکار میشه انجام داد که این دلخوریا کمتر پیش بیاد،چون فشار روانی اصلی هم رو دختر بیچاره وارد میشه.

ببخشید حس میکنم تو این تاپیک هنوز مفهوم درستی از دوران نامزدی بیان نشده.

اون دوران صیغه ای که میفرمایید ( اصولا هم در خانواده های مذهبی دیده میشه ) فکر نکنم در هیچ فرهنگی معادل دوران عقد باشه بلکه معادل همان زمان قبل از عقده که خیلی از جوونها بدون هیچ محرمیتی به شناخت هم میپردازن.

حالا یه سری پیاز داغش رو زیاد میکنن میرن صیغه میکنن که خدای نکرده اگه دختر و پسر به هم احیانا لبخندی زدن گناه نشه
اینجا هم چون نیت صرفا اشنایی هست این محرمیت حد و حدود سنگینی هم داره. اصولا اگر همچین اتفاقی بیافته دختر با همون حجاب و رفتار قبلی جلو اقا پسر ظاهر میشن. چون اینجا هیچ چیزی قطعی نیست.

«یه موقع های دیگه هم هست صیغه های کوتاه مدت چند روزه که حالا برا رسیدن به یه روز خاص و یا رفتن خرید میخونن که اصلا جنبه اشنایی برا دو طرفو نداره و خیلی کوتاست.»

حالا تو این دوران ها میگن دو تا چشم دارید دو تا دیگه قرض بگیرید. و از طرفی خود حقیقیت رو به شخص مقابل نشون بدی چون قرار نیست کسی رو گول بزنیم...!!!

ولی یه خط قرمز میاد وسط
و اون هم خطبه عقد دایم هست. اینجا دیگه کار از کار گذشته هر طوری هم که هست نباید به سمت جدایی و خدای نکرده طلاق کشیده بشه. اینجاست که اسلام هم میگه اگر در رابطه ات با همسرت خوف پیدا کردی دست به کار شو که درستش کنی... باید دوتا چشم که داری حتی اونا رو هم ببندی . و از طرفی باید رو تک تک رفتارات به عنوان یه همسر دقت کنی حتی به قیمت تغییر خودت...


حالا از شما بزرگوار میخوام لطفا مشخص کنید کدوم دوران( عقد دائم یا پیش از عقد دائم) رو مد نظرتونه؟؟؟؟

(۴/شهریور/۹۳ ۱۸:۱۹)یاســین نوشته است: [ -> ]یکی از سختی هایی که ممکنه برای خانوم پیش بیاد اینه که در دوران نامزدی پدر دختر دوست داره دخترش تا وقتی که خونه پدر هست حرف ایشونو گوش بده و از اون طرف هم همسرش انتظار داره که نامزدش حرف اینو گوش بده.البته بیشتر در رفت و امد ها این اتفاق ها رخ میده.

حالا به نظرتون چیکار میشه انجام داد که این دلخوریا کمتر پیش بیاد،چون فشار روانی اصلی هم رو دختر بیچاره وارد میشه.

آآآخ که گل گفتی...
این وسط دخترا میشن گوشت قربونی...
2 تا کار رو باید انجام داد:
اول این که به مامانتون بگین که با باباتون صحبت کنه که گیرهای نابجا نده...
و دوم هم این که خودتون هم با نامزد محترم صحبت کنین که من هنوز خونه بابام هستم و میخوام احترام ایشون خرد نشه...
پس هر چی ایشون گفتن، من همون کارو میکنم...
پدربزرگ من - خدابیامرز - وقتی زن گرفته بوده، پسر اولش که به دنیا میاد، مادرش از شهرستان میاد خونه شون...
میره به مادرش میگه "فکر نکنی دختر تهرونی گرفتم شما میتونی چیزی بهش بگیا، اگه بهش حرفی بزنی میرم یه جای دیگه و آدرسشم بهت نمیدم"...
بعد میره به مامان بزرگم میگه "تو زنمی، راحت میتونم طلاقت بدم، اما اون مادرمه و نمیتونم طلاقش بدم"...
یه مدتی این دو توی فکر بودن و یه روز مامان بزرگم دلو به دریا میزنه و از مادرشوهرش میپرسه چی شده که اینقدر پکری...
اونم میگه پسرم اینجوری گفته...
مامان بزرگم هم میخنده و بهش میگه که به اون چی گفته و اون وقت خیال هر دو راحت میشه...
اما مردها که با هم درد دل نمیکنن که این شیوه لو بره...
شما از اون طرف، برای این که احترام پدر شکسته نشه، باید بری به مامانت بگی که با بابات صحبت کنه...
آخه رگ خواب باباها دست ماماناست...
از اون طرف هم شما هم یه رگ خوابی داره دستت میاد کم کم...
به نامزد عزیز میگین که "آقا پسر! من حرمت پدرم رو نمیشکنم! تا زمانی که خونه بابام هستم، حرف اول و آخر حرف بابامه، وقتی اومدم خونه شما حرف شما میشه حجت..."
چند تا حسن هم داره...
از قدیم میگن احترام امامزاده رو متولیش نگه میداره...
شما که به پدرتون اینطوری احترام بذارین، اونم یاد میگیره که به پدر شما احترام بگذاره...
یکیش هم این که اون میبینه که شما برای کسی که ازتون نگهداری کرده، چه احترامی قائلید، دلش قرص میشه که فردا که وارد خونه شما بشه همین احترام رو برای اون هم قائلید...
یکی دیگه اش هم این که هر اقدامی لازم باشه انجام میده تا زودتر این دوران تموم شه و برین خونه خودتون...
یعنی یه کاریه که باعث ایجاد شور و نشاط میشه برای رفتن به مراحل بالاتر....
اما از اون ور هم مامانتون باید به پدرتون بگه که "گوشتشون زیر دندون داماده و فشار زیاد، باعث میشه دختر این وسط آسیب ببینه"
یعنی پدر ها هم باید مراعات کنن و دست از غیرتی بازی های خنده دار بردارن...

(۵/شهریور/۹۳ ۰:۱۰)rezamohammadi نوشته است: [ -> ]
بهتر نیست حرف آخر رو اول بزنید بعد دوستان نظر بدن و سوالات و شبهات رو مطرح کنند و صاحب نظران و اهل فضل پاسخ دهند؛
تا اینکه تاپیک به درازا کشیده بشه و حوصله کم طاقتان همچون بنده به سر برسه و بحث رو دنبال نکنند؟؟؟

آقای رضا محمدی!
حرف آخر چیه که من باید اول میزدم؟
آخه تاپیک گفتگوییه...
نه مقاله ای...
فکر کنم قدم اول واسه ورود به دوران نامزدی همین بالا بردن سطح حوصله ها باشه...

(۵/شهریور/۹۳ ۴:۲۳)مرهم نوشته است: [ -> ]حالا از شما بزرگوار میخوام لطفا مشخص کنید کدوم دوران( عقد دائم یا پیش از عقد دائم) رو مد نظرتونه؟؟؟؟

مرهم جان!
توی پست اول گفتم...
هر دو از نظر ما دوران نامزدیه...
بعضی ها دوران صیغه ندارن و همین دوران عقد میشه براشون دوران نامزدی...
اگر مشکلی مال یکی از این گروه بود، ذکر میکنیم...
خوبه؟
اما فکر کنم گاهی اعضای این دو گروه، مشکلات مشترک هم دارن...

حالا یه موردی هم من بهتون بگم...
دوران نامزدی دورانیه که باید برین سراغ خرید های عروسی...
از من به شما نصیحت!
هر چی که با شخصیت خانوادگیتون میخوره و قیمتش از همه کمتره رو انتخاب کنین...
چه عیبی داره سرویس طلا تون از جواهر نباشه؟
چه عیبی داره یه نیم ست معمولی بگیرین؟
چه عیبی داره ساعت معمولی بگیرین؟
حتماً که نباید رولکس و رادو باشه که...
چه عیبی داره لباس پاتختی تون از همون لباس های شب قبلیتون باشه؟
چه عیبی داره لوازم آرایش کم بخرید؟
مگه شما محتاج 4 دست بلوز و شلوار و مانتو و کفشید که باید همه این خریدا رو انجام بدین؟
یه کاری کنین که اولاً پسره خوش خوشکانش بشه که آخ جون که زن و زندگی چقدر راحت بوده و من نمیدونستم و بره به 4 تا رفیقش بگه و اونا رو تشویق کنه...
ثانیاً خانواده پسر بشکن و بالا بندازن که عروسی که ما پیدا کردیم، لنگه اش دیگه تو دنیا پیدا نمیشه...
من قسم میخورم کم خرج کردن، نه تنها شما رو خوار نمیکنه، بلکه شما رو پیش فامیل شوهر عزیز میکنه...
و زیاد خرج کردن، مطلقاً کلاس شما رو بالا نمیبره...
بلکه شما به ندید بدید بودن متهم خواهید شد...
شنیدین میگن "اندازه نگه دار که اندازه نکوست" ؟

این روزا روزاییه که دختر و پسر راه به راه با هم میرن دَ دَ تا همدیگه رو بهتر بشناسن...
تا اینجای کار ایرادی نداره...
نمیشه که هر شب هر شب رفت خونه دختر یا خونه پسر...
جوونا نمیتونن 2 تا کلوم با هم حرف بزنن...
از طرفی اونقدر گرونیه که صرف نمیکنه هر شب هر شب هم برن رستوران...
پس بهترین کار اینه که دختر خانم عصرها یه سالاد الویه ای، یه کتلتی، یه شام سبکی که واسه عروسی 2 سایز هم بزرگ نشن درست کنن تا با هم برن یه پارکی جایی با هم اون شام سبک رو بخورن...
نوش جون و اون جایی که میره درد و بلا نره...

یه فلاسک چای، اگه چای خور هستن و 1 بسته پفیلا هم کار میکنه ها!!!
لزومی نداره که مدام توی رستوران هایی مثل پدیده بگردین تا دوران نامزدی خاطره انگیز باشه...
اتفاقاً بد نیست که توی هوای آزاد و توی پارک نزدیک خونه گاهی وقتی دارین از سرما میلرزین، یه بستنی یخ بخورین که تا عمر دارین خاطره اش از ذهنتون محو نشه...
خلاصه این که سعی کنین تفریحات و خاطره سازی توی این دورانتون هم زیاد گرون نشه...
البته منظورم خسیسی نیست...
میتونین این پول رو جمع کنین تا برای هم کادوی خوبی بخرین...
اما هر شب پول تو جیب رستوران ها ریختن، تفریح نمیشه...

پ.ن:
نظر ندین، میرم به گروه رقیب میپیوندم...

یه دونه دیگه از نباید هایی که بهتره انجام ندین اینه:
بچه ها!
هی نرین توی اتاق و در رو ببندین!
به خدا این کار، وقتی همه توی پذیرایی نشستن، خیلی زشته...
اگه توی خونه دختر خانوم باشین که پدر دختر اونقدر بدش میاد که بدش نمیاد یه آبدولیاچاگی نثارتون کنه...
اگه توی خونه پسر عذب یا دختر عذب هم بود که کارتون 10 برابر زشت تر میشه...
البته این تیکه اش مال بچه های عقدیه...
وقتی همه رفتن توی اتاقهاشون و درها رو بستن، شما هم همین کار رو بکنید...
در غیر این صورت واقعاً اینکار وقتی همه نشستن و دارن با هم حرف میزنن، خیلی کار بدیه...
اگه میخواین با هم حرف بزنین و حضور جمع و صدای تلویزیون مانعه، برین تو آشپزخونه حرف بزنین...
نه؟
برین توی اتاق خواب و هر از گاهی بیاین بیرون که یه آبی میوه ای چیزی بخورین...
اما در رو نبندین...

به جون بچه ام کم کم دارم ازتون نا امید میشم...

خانم موزه
ببخشید!! زینب خانوم!
اگه می بینید ما مطلبی نمیفرستیم یا گاها تشکر هم نمیکنیم،
دلیلش اینه که ازدواج برامون یه چیز دست نیافتنیه...پس ترجیح میدیم کمتر بهش فکر کنیم.

جمع که می بندم منظورم هم سن و سالای خودمه.
رده ی سنی 25-15
( حداقل من و فدایی ولایت توی این دسته قرار میگیریم )

علی آقا!
لزوماً که امروز نباید اینا رو یاد بگیرین و فردا عملیش کنین...
پس زمینه ذهنتون نگه دارین، بعد که دکتر شدین و خواستین برای پروفسوری اقدام کنین و یه دکتر دیگه رو هم دیدین که قصد ادامه تحصیل داره، بعد با هم نامزد کردین، اینا رو اون موقع عملی کنین...
نترسین...
به همین زودیها پدر و مادرها به این نتیجه میرسن که اشتباه میکردن...
صبر کنین...