41
اِتَّقُوا النّارَ وَ لَو بِشَقِّ تَمرَةٍ فَإن لَم تَجِدُوا فَبِكَلَمَةٍ طَيِّبَةٍ؛
از آتش بپرهيزيد و گر چه بوسيله يك پاره خرما باشد و اگر نداريد بوسيله سخنى نيك.
42
اِتَّقِ المَحارِمَ تَكُن أعبَدَ النّاسِ وَ ارضِ بِما قَسَمَ اللَّهُ لَكَ تَكُن أغنَى النّاسِ؛
از چيزهاى حرام بپرهيز تا از همه كس عابدتر باشى و بقسمت خويش راضى باش تا از همه كس ثروتمندتر باشى.
43
أتقَى النّاسِ مَن قالَ الحَقَّ فِيما لَه وَ عَلَيهِ؛
از همه مردم پرهيزگارتر آن كس است كه حق را بر نفع و ضرر خويش بگويد.
44
اِتَّقُوا الدُّنيا فَوَ الَّذي نَفسِي بِيَدِهِ إنَّها لأسحَرَ مِن هاروتَ وَ ماروتَ؛
از دنيا بپرهيزيد، قسم بآن كس كه جان من در كف اوست كه دنيا از هاروت و ماروت ساحرتر است.
45
اِتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّساءِ فإنَّهُنَّ عِندَكم عَوانٌ؛
در باره زنان از خدا بترسيد كه آنها پيش شما اسيرند.
46
اِتَّقِ اللَّهَ حَيثُما كُنتَ وَ أتبَع السَّيِّئَةَ الحَسَنَةَ تَمحُها وَ خالِقِ النّاسَ بِخُلقٍ حَسَنٍ؛
هر كجا هستى از خدا بترس؛ به دنبال گناه كار نيك انجام بده تا آن را محو كند و با مردم خوش اخلاق و نيكو رفتار باش.
47
اِتَّقُوا دَعوَةَ المَظلومِ فَإنَّها تَصعَدُ إلَى السَّماءِ كأنَّها شَرارَةٌ؛
از نفرين مظلوم بترسيد كه چون شعله آتش بر آسمان ميرود.
48
اِتَّقُوا دَعوَةَ المَظلُومِ وَ إن كانَ كافِراً فَإنّها لَيسَ دُونَها حِجابٌ؛
از نفرين مظلوم بترسيد اگر چه كافر باشد، زيرا در برابر نفرين مظلوم پرده و مانعى نيست.
49
اِتَّقُوا اللَّهَ وَ أصلِحُوا ذاتَ بَينِكُم؛
از خدا بترسيد و ميان خويش را اصلاح كنيد.
50
اِتَّقُوا الدُّنيا وَ اتَّقُوا النِّساءَ فإنَّ إبليسَ طَلّاعٌ رَصّادٌ وَ ما هُوَ بِشَي ءٍ مِن فَخوخه بأوثَقِ لِصَيدِهِ فِي الأتقِياءِ مِنَ النِّساءِ؛
از دنيا بترسيد و از زنان بپرهيزيد زيرا شيطان نگران و در كمين است و هيچ يك از دامهاى وى براى صيد پرهيزكاران مانند زنان مورد اطمينان نيست.
51
اتّقوا الظّلم فإنّ الظّلم ظلمات يوم القيامة.
از ستمگرى بپرهيزيد كه ستمگرى مايه تاريكى روز رستاخيز است.
52
اتّقوا صاحب الجذام كما يتّقى السّبع إذا هبط واديا فاهبطوا غيره.
از بيمارى كه بخوره مبتلا است بپرهيزيد چنان كه از شير ميگريزيد اگر در دره اى فرود آمد شما در دره ديگر فرود آئيد.
53
اتّقوا زلّة العالم و انتظروا فيئته.
از لغزش دانا بترسيد و منتظر باز گشت وى باشيد.
54
اثنان لا تجاوز صلاتهما رءوسهما عبد أبق من مواليه حتّى يرجع و امرأة عصت زوجها حتّى ترجع.
دو كسند كه نمازشان از سرشان بالاتر نميرود بنده اى كه از آقايان خود گريخته باشد تا هنگامى كه باز گردد و زنى كه شوهر خود را نافرمانى كرده باشد تا باز گردد.
55
اثنان لا ينظر اللَّه إليهم يوم القيامة قاطع الرّحم و جار السوء.
دو كس را خداوند روز قيامت بنظر رحمت نمى نگرد، آنكه با خويشان ببرد و آنكه با همسايه بدى كند.