تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام به همه .
بار ها برای همه ماها پیش اومده که کار خطا و اشتباهی رو انجام داده و نتیجه اش رو هم دیده باشیم.
یا چوب بی صدای خداوند رو خوردیم و یا به وسیله ی بنده اش تنبیه شدیم .
اشتباهات گذشته ی ما و دیگران بهترین راهنما برای آینده ما هستن اما حیف که زود فراموششون می کنیم . و بازم دچار همون مشکل و دردسر می شیم .
بیاین اشتباهات ، کار های خطا و بدمون و نتیجه ای که برای ما در پی داشتن رو اینجا بنویسیم تا هم راهنمایی برای دیگران باشه و هم هیچ وقت از یادمون نره .
بیاین به هم کمک کنیم تا صفت های بد و رفتار زشت همدیگر رو اصلاح کنیم .

یا علی .




(مدیران عزیز : در صورت تکراری بودن و یا قرار نداشتن موضوع در محل مناسب زحمتش رو بکشین )

با سلام .

به نظرم درست نیست دین اسلام رو به روش مسیحیت و روانشناسی امروزی بخوایم پیش ببریم .

یا علی

اگه منظورتون گناهه که خوب اعترافش خوب نیست
ولی اگه منظورتون خطاهایی که تو این تالار انجام داده شده به نظرم بد نیست...

فک کنم درد دل بهتر باشه. چون اعتراف گناه فک نکنم چیزی رو درست کنه.

(۲۵/شهریور/۹۳ ۲۱:۳۶)Aryha نوشته است: [ -> ]


اگه منظورتون گناهه که میگن اعلام گناه از خودش هم بد تره
از طرفی بدی در نبود خوبی ها معنی پیدا میکنه

اعتراف به گناه ، خود گناه هست مگر در پیشگاه خدا و معصومین.
ضمنا ، اعتراف سبک و سیاق اتاقک های کلیساهای مسیحی است و کاناپه های روانشناسی...
هرچند همین اعتراف پیش روانشناس توسط فروید یهودی از همین کلیسا ها استخراج شده...

ولی انصافا چرا اعتراف کردن به گناه، گناهه؟ اگه اعتراف کنه عرق شرم بر پیشونیش ظاهر میشه خو.

اعتراف فقط در پیشگاه خدا جایزه،اونجا هم میشه عرق شرم ریخت،حالا بماند که وسعت وجود هم میگیریم.
اما اعتراف در دیگران،اولا مومن عزت داره،شاید اخرین باریه که اون گناه رو مرتکب میشه چه لزومی داره کسی بدونه وقتی دیگه پشیمونه.
ممکنه اون فرد بعدا علیه معترف استفاده کنه و این کار عقلانی نیس.
البته دلایل دیگه هم داره

(۲۵/شهریور/۹۳ ۲۲:۵۴)یاســین نوشته است: [ -> ]اعتراف فقط در پیشگاه خدا جایزه،اونجا هم میشه عرق شرم ریخت،حالا بماند که وسعت وجود هم میگیریم.

متاسفانه ، اکثرا پیش خدا بی حیاییم.

نقل قول: اگه منظورتون گناهه که میگن اعلام گناه از خودش هم بد تره

خیر اصلا منظورم اون نیست وگرنه می نوشتم گناه !

نقل قول: ولی اگه منظورتون خطاهایی که تو این تالار انجام داده شده به نظرم بد نیست...

بله بیشتر حرفم در همین مورده مخصوصا همین تالار

نقل قول: به نظرم درست نیست دین اسلام رو به روش مسیحیت و روانشناسی امروزی بخوایم پیش ببریم .

نقل قول:اعتراف فقط در پیشگاه خدا جایزه،اونجا هم میشه عرق شرم ریخت،حالا بماند که وسعت وجود هم میگیریم.
اما اعتراف در دیگران،اولا مومن عزت داره،شاید اخرین باریه که اون گناه رو مرتکب میشه چه لزومی داره کسی بدونه وقتی دیگه پشیمونه.
ممکنه اون فرد بعدا علیه معترف استفاده کنه و این کار عقلانی نیس.
البته دلایل دیگه هم داره

احتمالا به خاطر تیتری که انتخاب کرده ام بوده که شما و بقیه دوستان اینجوری فکر کردین .
در حالی که منظورم اعتراف کردن به گناه نیست . من به اشتباهات و خطا ها اشاره کردم که هر خطا و اشتباه صرفا باعث انجام یک گناه نمی شه .

از مدیران عزیز می خوام این تاپیک رو قفل و بعدا پاک کنن .