تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام خدمت همه دوستان!
یه نکته ای سالهاست که ذهن منو درگیر خودش کرده و الآن سر باز کرده و اون اینه که صدا و سیما چی کار کنه؟
چی کار کنه که سبک زندگی ایرانی و اسلامی رو نشون بده، اونم در حالی که واقعیت باشه و در عین حال جذاب هم باشه.
یعنی یه برنامه ای که باعث بشه، من به خاطرش همه کانال های ماهواره و تلویزیون رو ببندم و این برنامه رو ببینم.
چه برنامه ای اعم از مستند و سریال و فیلم سینمایی یا مجله خانوادگی و مصاحبه، کارتون، تبلیغات و ... بسازه که مردم به خودشون بیان؟
بیاین توی این تاپیک هر کس ایده اش رو بگه، و بقیه نکات منفی و مثبتش رو جمع کنیم و شاید در پایان اگه جمع بندی خوبی ازش داشتیم، بفرستیم واسه عمو عزت.


من خودم یه عالمه ایده دارم.
یکیش رو من باب شروع میگم:
به نظرم توی ماه رمضون، یه سریال بسازه که توش یه خواهر و برادر و یه دوست برادر، یکی به عنوان نابغه کامپیوتری و دو تا به عنوان نیمچه کاماندو، به مبارزه با گناهکارای شهر بپردازن.
هر 2-3 قسمت هم یکی از گناهکارای بزرگ شهر رو شوکه میکنن.
مثلاً توی یه قسمت حساب بانکی یه نزول خور رو خالی میکنن و پولش رو میدن به بهزیستی یا میدن واسه بچه های بی سرپرست خونه میخرن.
یا توی یه قسمت وارد خونه یه رانت خوار میشن و اطلاعاتش رو تو روزنامه ها علنی میکنن.
یا توی یه قسمت به خونه یه آدم شکمباره میرن و کل خونه و زندگیش رو واسه 4 تا گرسنه خالی میکنن.
خلاصه یه چیزی تو مایه های رابین هود یا زورو، اما اسلامی...
شبهای قدر هم میرن تو خط توبه و در نهایت آخر فیلم هم پلیس اینا رو به جرم دزدی دستگیر کنه.
اما بهشون سخت نگیرن.
یه فیلم اکشن باشه، در حالی که مردم رو به خودشون میاره که این کارایی که میکنن چه نتایجی داره و سودش داره تو جیب کیا میره....
این که هر گناهی ولو کوچیک میتونه آخر و عاقبت بدی داشته باشه،چه دنیوی و چه اخروی...

حالا شما بگین آیا صدا و سیما این فیلمو بسازه؟
مردم رو از ماهواره دور میکنه و بهشون درس میده؟
توی ترویج سبک زندگی اسلامی و کمتر گناه شدن تو جامعه موثره؟

پ.ن:
من خیلی تخصصی تو این زمینه ها ندارم. لذا تو رو خدا ناجور تو ذوقم نزنین.
ضمن این که هر کی بیاد و ایده اش رو برای یه برنامه تلویزیونی بگه و بقیه هم دوستانه درباره اش نظر بدن.
تاپیک گفتگو محوره ها!!!

سلام
کار خوبیه
من نظر شخصیمو میگم شاید غلط باشه
خوب شاید خیلی جالب نباشه قهرمان داستان ضد ارزشی باشه،حتی اگه اخر داستان توبه کنه.
همین که اینو نشون میده درواقع ایده میده که تسویه حساب شخصی هم ایرادی نداره در حالیکه در جایی که حکومت اسلامی هست افراد باید به دستگاه ذی ربط مراجعه کنن،درسته که در جامعه فعلی متاسفانه در دستگاه قضا خیلی ضعف داریم اما اون راهش نیست.

استادمون میگفت بچه شیعه باید مثل جومونگ باشه(حالا با حاشیه جومونگ کاری ندارم) یعنی اینکه طرف اگه سرباز گذاشتن،ایتقدر لیاقت و عرضه به خرج بده که پله های ترقی رو طی کنه،بیاد بالا
اگه یه طلبه ساده است،نشون بده ب اجتهاد رسیده
یه ادم ساده است اومده بالا وزیر شده
یعنی اگه قراره اثری هم بزاره در سطح کلان،نمیشینه غر بزنه و فحش و بد و بیراه بگه،اینقدر تلاش میکنه تا خدا راهی رو باز کنه.
یا
فیلمایی از فرماندهان بزرگ جنگ تحمیلی
که روحیه شجاعت و شهادت طلبی در جامعه جاری باشه
باز خدا حاتمی کیا رو خیر بده چ ساخت
مثلا شهید عباس دوران...
سوژه زیاد داریم و البته حتما باید جلوه ویژه هاش عالی باشه وگرنه نسازن بهتره

آخه مثلاً فیلم معراجی ها، پر از جلوه های ویژه و داستان های واقعی، اما دریغ از کمی جذابیت.
البته شاید بقیه ببینن، اما این فیلم برای من هیچ جذابیتی نداشت.
حالا شما ایده بدین که اگه اینجوری قراره فیلم بسازن، چجوری بسازن که مردم میخ تلویزیون شن و بفرمایید شام نبینن.

بسم الله الرحمن الرحیم


تاپیک مرتبط با موضوع:
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-30098.html

ارررر
من یه ایده داشتم که اواخر شهریور به ذهنم رسید
در حد فیلم سینمایی هست
می خواستم فیلم نامه اش رو بنویسم اما بلد نبودم. اومدم اینجا گفتم کسی فیلم نامه نویسی بلده یا نه؟ کسی جواب نداد
ولی شاید اواسط مهر شروع کنم به صورت رمان بنویسمش
داستان کلی از این قراره:
1- یه خانواده متشکل از یه دختر بچه، زن عراقی و مرد ایرانی توی غرب عراق زندگی می کنن. اینا هر سال برای زیارت دخت علی ابن ابی طالب با اتوبوس به دمشق می رفتن. اما اون سال اوضاع سوریه بدجوری قمر در عقرب شد و اونا نرفتن. اوضاع می گذره و اونا توی شهرشون می مونن تا اینکه داعش وارد خاک عراق می شه. از طرفی یه دسته خبرنگار اروپایی هم به شهر اینا می یان برای ثبت لحظه ها. داعش به شهر اینا حمله می کنه. مردم شهر قتل عام می شن. فقط یه خبرنگار می مونه و این خانواده. این خانواده و اون خبرنگار از شهر فرار می کنن.
داستان به اونجا می رسه که این چهار نفر سعی می کنن به سمت مرز ایران و عراق فرار کنن. جایی که امن هست. و در انتها هم به ایران می رسن.
هر از چندی صحنه هاش رو توی ذهنم مجسم می کنم.
مثلا رابطه ای که زن خانواده به عنوان یه نامحرم باید با خبرنگار غریبه داشته باشه و از طرفی در بحران هستن این چهار نفر و شرایط سختی دارن
یا صحنه ای که به نیرو های مرزی ایران می رسن و اون احساس امنیت در آغوش ایران به مخاطب القا می شه
از طرفی سختی داره
اول اینکه یکی باید پیدا کنم که چند و چون عراق رو بدونه(کدوم شهر ها اشغال شدن، کی اشغال شدن، نیرو های ایران کجا می تونستن در ارتباط مستقیم با داعش باشن و ...)
همینطور دانشگاه شروع شده، من از طرفی دارم کار می کنم پول جمع می کنم واسه دوربینم (که لنزش رو عوض کنم. شکسته) و وسایل لازم برای ساخت یه تله مستند روایی که شاید بتونم با 8 دی آماده اش کنم.
سرم به قدری شلوغه که حاضرم یکی این ایده رو از من بدزده() خودش کار رو ادامه بده و من هم کمکش می کنم

فیلم نامه خیلی مهمه
کارگردان خیلی مهمه
میشه یه سوژه خوب رو داد دست یه ادمی که از کار چیز بدی دربیاره
در سریال مختار،اقوام ما که اهل ماهواره بودن واسش لحظه شماری میکردن
شخصیت پردازی قوی بود،خیلی خوب پرداخته شده بود
اما در فیلم تنهاترین سردار که زندگی امام حسن علیه السلام بود،اصلا خوب کار نشده بود،با اینکه معمولا این فیلما از طرف مردم استقبال میشه
مثلا فیلم های حاتمی کیا بین مردم طرفدارای زیادی داره
باید خوش سلیقه بود
یا
فیلم ارمغان تاریکی یکی از سریال های بی نظیر در مورد منافقین بود

بحث تبلیغات و جذابیت باید فرا گیر باشد و باب میل عموم جامعه واقع شود حالا این فیلمنامه شما بد نیست اگه بهش پرداخته شود جذاب هم است اما فقط یه ایراد دارد نباید از کمیک های غربی نمونه ایرانی اسلامی ساخته شود چرا که دروازه ای از ایرادات به آن وارد می شود و در نهایت خیلی خوب یک اثر با ارزش کوبیده می شود بهتر است الگوها ایرانی باشد و اسلامی که بحمدالله از این الگوها زیاد داریم اینجوری دروازه ورودی دشمن به دریچه ای کوچک تنزل پیدا می کند
در رابطه با صدا سیما یا بطور کلی رسانه ایران(شبکه های خانگی وماهواره ای و ...) هم انتقاداتی وارد است البته توجه کنید انتقاد نه مخالفت و حقیقتا جنگ رسانه ای امروز جنگی برابر است و این اشکال از ماست که بجای فیلم های تاثیرگذار و با محتوا می رویم "به ارواح خاک پدرم و لیمو شیرین" و امثال آنها را می سازیم و گرایش به فیلم فارسی داریم وگرنه هم ایرانی ابتکار و ذوقش را دارد و هم توانایی اش را دارد اما سرمایه گذاری نمی شود و کج سلیقگی برخی سایه روی توانایی هایمان می اندازد
برنامه های ابتدایی ساخته شده در این جهت باید بسیار قوی و کم نقص باشد تا بشود با اتکا بر آن سلیقه عموم جامعه را تغییر داد و نیاز به همکاری گروه های مختلف صاحب نظر دارد اعم از فیلم سازان و مستند سازان و انیماتوریست ها و منتقدان و روانشناسان و .... با ایده پردازی تنها نمی شود کار به جایی برد باید کمر همت ببندیم و وارد عمل شویم و حتی یک روز را هم از دست ندهیم

خوب بچه ها!
یه ضرب المثل هست که میگه، گر تو بهتر میزنی بستان بزن.
ما هم نخواستیم اینجا فیلمنامه ارائه بدیم.
فقط یه سوژه بدیم که 4 نفر رو جذب تلویزیون کنه و یه چیزی هم یادشون بده.
ضمن این که واقعاً با یاسین موافقم.
تمام قوم و قبیله ما هم واسه مختار سر و دست میشکوندن.
اما خوب!
مختار 100% خوب نبود که...
چون معصوم نبود و میشد که ما هم مثل اون باشیم اینقدر محبوب بود.
الآن تو هالیوود و فیلمهاشون هم آدم خوب و آدم بد وجود نداره.
آدم بد و بدتر وجود داره.
آدم بده، اهل دختربازی و ... ئه و آدم بدتره قاتله.
خوب معلومه که همه اونی که اهل دختربازیه رو واسه حمایت ذهنی انتخاب میکنن.
من میگم ما هم از این خاصیت استفاده کنیم.
البته نه به اون صورت...
لزومی نداره آدمی که توی فیلمامون به عنوان الگو مطرحش میکنیم، همه خوبی ها رو داشته باشه.
لازمه چند تا خوبی داشته باشه و بقیه اش عادی باشه.
آدمای خاکستری رو به سفید و روشن رو به عنوان الگو معرفی کنیم.
بعد یه سوالی همیشه ذهن منو درگیر میکنه...
چرا اگه به ما بگن یه عنکبوت یه پسری رو زد و اون دست و پاش چسبناک شد و از دستش تار عنکبوت میزنه بیرون، یا اگه بگن سکوی سه و سه چهارم توی ایستگاه قطار لندن میره هاگوارتز، برامون قابل باوره، اما نمیتونیم خودمون یه داستان تخیلی و سرگرم کننده و آموزنده بسازیم؟
حالا نمیگم 100% باور میکنیم، اما تا ته فیلم رو که میبینیم.
من همه حرفم اینه که بیایم ایده های عملی بدیم به صدا و سیما.
بگیم بابا جان!
اینجوری تبلیغ کن واسه بچه بیشتر...
این برنامه رو بساز واسه حجاب...
نمیدونم دیگه...

بعضی وقت ها فکر می کنم یه استخر جلبک رو گذاشتن توی ساختمان صدا و سیما به عنوان مرکز کنترل
بعضی فیلم ها حتی ذره ای فکر پشتشون نیست
باز گلی به جمال ضد ارزشی ها حداقل فکر می کنن و می سازن
بقیه که همین جوری به شر و وری رو بر می دارن می سازن، حیف اون ثانیه های ملت که هدر می دن. تبلیغات بگذارن خیلی خیلی بیشتر می چسبه به خدا.
ما سه ماهه بی بی سی مون خراب شده
نمی دونم. کار خداست یا چی ولی نمی گیره این شبکه رو
قبل از این بی بی سی یه فیلم های ایرانی نشون می داد که توی غرب معروفه به «درام سیاه»
فکرتون جای بد نره.
فیلم غیر مجاز نیستن. فیلم هایی هستن که توشون فکر هست. بازیگر های معروقی هم توش این فیلم ها بازی می کنن
اما از اونجا که «درام سیاه» هستن، ممنوع الاکران هستن. از اسمشون معلومه... سیاه.
من از اینجور فیلم ها خوشم می یاد. چون هم محتوی اش رو می شه لمس کرد. هم سبک فیلم برداری و دیالوگ ها فوق العاده هستن.
تصور من اینه که این فیلم ها می تونه فرد رو میخکوب کنه سر جاش.
از طرفی این فیلم ها ایرانی و خارجی ندارن. چون چالش های فیلم از مشترکات نشأت می گیره.
نمی دونم چطور توضیح بدم.
کسی اینجا Up Stair رو دیده؟ از اول تا آخر فیلم آدم فکر می کنه سردشه. انگار وسط خیابون، چله ی زمستون لخت رو زمین دراز کشیده
این فیلم ها فرد رو شدیداً جلوی تلوزیون میخکوب می کنه. همچنین جون می ده برای معناگرایی.
منظورم از معناگرایی، فیلم های 1448 و نابخشوده هست که نیکلاس کیج توش بدجوری ترکوند
************************************
ما سوژه زیاد داریم. از شهدا گرفته تا تاریخ بر فراز و نشیبمون
مهم سبک فیلم سازی هست. ما سبکی می خوایم که بتونیم توش محتوی اسلامی قرار بدیم.
خوشبختانه برای اسلام در زمینه تاریخی سبک خوب داریم
اما اسلام در زمینه ی مدرن و امروزی واقعا افتضاحه
ایده من زیاد دارم ولی به جایی نمی رسه
ایده دومم یه فیلم در قالب فیلم The Mess هست(درست نوشتم؟).
یه کسی که به قدری در افکار خودش غوطه ور هست که قطب های فکریش هر کدام با شکلی خاص جلوش ظاهر می شن. یه شخصیت خیالی که خیلی اجتماعی هست و فعالیت های سیاسی می کنه
یه همسر خیالی که اون به خونه نشینی و شهوت پرستی دعوت می کنه
یه همسایه خیالی که اونو به خودگرایی و ریاضت دعوت می کنه
این فرد از دست این شخصیت ها عاصی شده. آخرش به کجا پناه ببره؟ جوابش واضحه
the mess ترسناک بود و خیلی هم ترسناک بود. این خصوصیت این مدل فیلم هست .ولی به خوبی می شه توش محتوی معنوی قرار داد.