۲۹/آبان/۹۳, ۱۷:۲۶
بسم الله الرّحمن الرّحیم
در بین معتقدان به امام زمان (علیه السّلام) ، طیف گسترده ای از اعتقادات _ از اوج افراط گرفته تا غایت تفریط – به چشم می خورد؛ به خصوص در بارۀ دیدن چهرۀ مبارک آن حضرت یا ممکن نبودن زیارت ایشان، نحوۀ رفتار سیاسی مناسب با ظهور حضرت، جایی که بتوان دستی به دامنش رساند، و در خصوص مسائلی از این قبیل. شاید چیزی در حدود تعداد معتقدان به آن حضرت، اعتقادات گوناگون و نیز انواع مختلفی از امید و آرزو وجود داشته باشد. کتابهای مختلف و فراوانی – چه در اصل مسألۀ مهدویّت و چه راجع به مسائل مربوط به آن نوشته شده است. امّا آنچه در این مسیر و در این تلاشها حتّی برای لحظه ای نباید مورد غفلت واقع شود این است که چون اصل قضیه، به ارادۀ پروردگار از دید و دسترس مردم پنهان است و از همین رو قرار بر این نبوده است که همه چیز به وضوح و بی پرده برای مردم آشکار باشد، بنابراین برای کسب اطلاعات صحیح، باید به سراغ منابعی که از غیب نازل شده اند یا با غیب مرتبط هستند، رفت و از ساحت عصمت اولیاء (علیهم السّلام) و علم الهی که نزد آنان به ودیعه گذاشته شده است، مدد جست و از خیالبافی، داستان سرایی، قیاسهای بی مورد و خوشامدها و استحسانات، جدّأ پرهیز نمود.
از این رو برآن شدم تا با استناد به کتاب پربار ظهور نور ترجمۀ کتاب الشموس المضیّه نوشتۀ حجّة الحق آیة الله حاج شیخ علی سعادت پرور (پهلوانی تهرانی) رضوان الله تعالی علیه آیاتی را که طبق تفاسیر معصومین، مربوط به حضرت ولی عصر می شود را در این تاپیک بیاورم.