تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقل قول:
جلوه های ویژه خیره کننده (اگرچه از "ارباب حلقه ها" و "ترانسفورمرز" تقلید شده باشد؛ آن هیبت های کج و معوج فرشتگان مجازات شده، نهایت کج سلیقه گی در کپی از "ترانسفورمرز" یا حتی انت های قسمت دوم "ارباب حلقه ها: دو برج" به نظر رسید!)، موسیقی تاثیر گذار (اگرچه شباهت غریبی به موسیقی متن فیلم "شاترآیلند" داشته باشد)، فیلمبرداری تماشایی (اگرچه حتی به گرد یکی از نماهای فیلم "جاده" جان هلیکات یا "کتاب ایلای" برادران هیوز نرسد) و بالاخره بازی هایی که چندان دلچسب نیستند نه راسل کرو (به نقش نوح) که هنوز در کاراکتر گلادیاتور مانده*، نه آنتونی هاپکینز( بازیگر نقش متوشالح) که به نوعی یادآور زوروی از پا افتاده در فیلم "نقاب زورو" (مارتین کمپبل) بو ، نه جنیفر کانلی (به نقش همسر نوح) که زمین تا آسمان با نقش همسر پرفسور نش در فیلم "یک ذهن زیبا" که در مقابل همین راسل کرو بازی کرد، فاصله دارد و نه اما واتسون (ایفاگر نقش ایلا همسر سام) که بعد از هرمیون سری فیلم های هری پاتر، هنوز در سایه آن باقی مانده است! حتی بازی هنرپیشه های جوان پسند مانند لوگان لرمن (در نقش حام) که با کاراکتر پرسی جکسن در دو فیلم ساخته شده از این مجموعه (دزد روشنایی و دریای هیولاها) نیز نتوانست به ساختار سینمایی فیلم "نوح" کمکی نماید.

یا الله ؛

من خودم از کسایی هستم که اصلا از فیلم نوح به عنوان ی فیلم تاریخی-مذهبی خوشم نیومد ! کلا با تحریف میونه‌ی خوبی ندارم، حالا میخواد اسمش تغیرات هنرمندانه(!) ذهن کارگردان و نویسنده باشه یا هرچیز دیگه .

ولی، زیر سؤال بردن بازی بازیگرا زیاد منطقی به نظر نمیرسه . راسل کرو فک کنم خوب از عهده ی چیزی که ازش خواسته بودن بر اومد ...
انتقادا برمیگرده به تحریفات و تهاجمات فرهنگی که توی فیلم (طبق عادت) وجود داره . اگر از زاویه ی صرفا هنر هفتم بهش نگاه کنیم، قضیه کاملا متفاوت میشه .

* راسل کرو توانایی هاشو به عنوان ی بازیگر حرفه‌ای به همگان ثابت کرده ! شما 6تا اثر متفاوت از کرو ببینی متوجه میشی توی نقش گلادیاتور درجا نمیزنه !

The AmD dateli1418373533' نوشته است: [ -> ]یا الله ؛

من خودم از کسایی هستم که اصلا از فیلم نوح به عنوان ی فیلم تاریخی-مذهبی خوشم نیومد ! کلا با تحریف میونه‌ی خوبی ندارم، حالا میخواد اسمش تغیرات هنرمندانه(!) ذهن کارگردان و نویسنده باشه یا هرچیز دیگه .

ولی، زیر سؤال بردن بازی بازیگرا زیاد منطقی به نظر نمیرسه . راسل کرو فک کنم خوب از عهده ی چیزی که ازش خواسته بودن بر اومد ...
انتقادا برمیگرده به تحریفات و تهاجمات فرهنگی که توی فیلم (طبق عادت) وجود داره . اگر از زاویه ی صرفا هنر هفتم بهش نگاه کنیم، قضیه کاملا متفاوت میشه .

* راسل کرو توانایی هاشو به عنوان ی بازیگر حرفه‌ای به همگان ثابت کرده ! شما 6تا اثر متفاوت از کرو ببینی متوجه میشی توی نقش گلادیاتور درجا نمیزنه !

اول سلام و تشکر از برادر گرامی بابت تهیه این موضوع.

حرف شما درست هست برادر the amd.
بازیگر در رسانه وسیله انتقال پیام رو به عهده دارد.
مشکل از رسانای این پیام یعنی بازیگر نیست.
مشکل اصلی از نوع پیامی هست که دارد ارسال میشود.
فیلم به عنوان یک رسانه دارد پیامی میسازد که یک سند اراءه میدهد. اما یک سند که معیوب و فاقد درستی هست.
یعنی یک تحریف خیلی بزرگ !!! یک سند جعلی!!!

نیت اینها این هست که خیلی از مردم دنیا در آینده نوح(علیه السلام) را اینچنین فرض خواهند کرد .
مصداق همان آیه سردر تالار خواهند بود که میخواهند نور خدا را با فوت خاموش کنند، اما خداوند نور خودش را تکمیل خواهد کرد..
منتها وظیفه ما این هست که به رسانا قناعت نکنیم و منبع را ببینیم. یعنی ببینیم مقصود از تهیه این فیلم چه هست و در ظرافت کار کرو نمانیم
تشکر .

این فیلم برداشتی شخصی از داستان نوح است و ظاهراً منبع آن بیشتر انجیل های نامعتبر است. طبیعی بود که میان این فیلم با روایت قرآن نقاط افتراق زیادی وجود داشته باشد: پسر نوح سوارکشتی می شود! زن نوح هم که اهل خانواده است! هیچ کس دیگر از مردم هم همراه نوح نیست!
اما در فیلم دین و ایمان به نحو رقیقی یافت می شوند: نهی کندن گل ها توسط پسرش به سبب بیهوده بودن این عمل، نهی فرزندش حام از حرص و عمل طبق دستور خدا در ساخت کشتی و حتی تصمیم بر قربانی کردن نوه هایش در برابر فرمان خالق همگی – جدا از درستی یا نادرستی تاریخی آن- نشانه های نوعی پرهیزگاری و اطاعت پذیری نوح است.هر چند در ادامه اطاعت پذیری او قید مهمی می خورد!


به نظرم نتیجه گیری فیلم آنجاست که نوح در کشتی متوجه باردار بودن عروس و دختر خوانده اش _ و شاید هم دوست پسرش!- می شود و چون قرار است نسل بشر به علت فسادی که بر روی زمین راه انداخته از بین برود پس تصمیم به قتل او می گیرد امّا بعد از اعتراض پسر و همسرش و گویا بعد از وحی، از قتل وی منصرف گشته و می گوید : اگر فرزند ایلا پسر باشد اشکالی ندارد امّا اگر دختر باشد (چون توانایی باروری و ادامه نسل بشر را دارد) نوزاد را خواهم کشت تا به فرمان خداوند عمل کرده باشم! در نهایت نوح به خاطر نفوذ محبت نوزادان درقلبش نمی تواند فرمان خدا را اجرا کند و دوقلوهای متولد شده را بکشد. پس بعد از به خشکی رسیدن سرگشته مدام شرب خمر می کند تا جایی که برهنه بر روی ساحل می افتد!
در نهایت این دختر خوانده ی اوست که فرمان خداوند در مورد «کشتن نوه هایش» را اینگونه توجیه می کند:

«اون به تو شرارت انسان ها رو نشون داد، و می دونست تو غافل نمی شی ولی بعد، تو نیکی رو هم دیدی. انتخاب به تو واگذار شده بود، چون اون اینطور می خواست. اون ازت خواست که تصمیم بگیریم که ما ارزش زنده موندن داریم یا نه؟ و تو بخشش رو انتخاب کردی... تو عشق رو انتخاب کردی. اون به تو یه شانس دوباره داده.»

این روشی که دارن آرنوفسکی- کارگردان فیلم- به همراه نویسنده یهودی مذهب فیلمنامه، برای توجیه فرمان خداوند پیدا کرده نوعی تفسیر مدرن و اخلاقی فرمان الهی است که در میان کسانی که دین و مدرنیته را با هم می خواهند می توان مشابه آن را دید.
نوح روایتی مدرن از ماجرای بشر است.

حیف وقت که برا این فیلم مزخرف و چرت بزارین ببینین

من امروز بلاخره بعد از یک ماه تلاش روزی یه ربعه تونستم این فیلم رو ببینم.
مطالبی که تو این فیلم برای من خیلی جالب بود و دیدم که آقای Admirer بهش اشاره نکرده رو هم میگم.
اما قبلش نظر کلیمو درباره این فیلم بگم.
فیلم بدی نبود.
اما به نظر من ارزش 2 بار دیدن رو نداره.
خوبه که یه بار ببینین و بدونین چیا دارن به خوردمون میدن.
اول از همه این که پوست ماری که حوا رو گول زد، چرا باید وسیله ای باشه که خدا باهاش به سبک نقاشی میکل آنژ با انسان ارتباط برقرار کنه و با اون برکت بده به نسل بعدی؟
کاری که پدر نوح خواست باهاش بکنه و اجل مهلتش نداد ولی نوح با نوه هاش کرد.
دوم این که این متوشالح اگه نبیه و قدرت اعجاز داره، چرا جزو نجات یافتگان از طوفان نیست؟
اگه خدا میخواد بدی ها رو نابود کنه و معصومیت رو نجات بده، مسلماً ایشون هم باید توی کشتی میبود که نبود.
به خاطر یه توت که به جای این که روی درخت باشه، زیر زمینه.
عجیباً غریبا.
سوم این که یه معدنیه به نام زوهر که با سنگاش که به رنگ طلاست، میتونن انفجاری ایجاد کنن و حتی فرشته ها و شاید اجنه گرفتار رو آزاد کنن.
من فکر میکنم اشاره به همون کتاب زوهر داره.
و چهارم و نکته بسیار قابل تامل این که با این حساب همه ما اولاد حرام زاده سام هستیم.
دخترای سام برای این که بچه به دنیا بیارن، یا باید با پدر و پدربزرگشون خوابیده باشن و یا با عموشون.
تا اونجایی که بنده خبر دارم، تنها باری که این اجازه از جانب خدا داده شد، برای بچه های آدم بود.
و نکته پنجم این که چرا عمر نوح اینقدر کم بود؟
چرا همه این اتفاقات از زمان تولد پسر کوچیکش تا فوق فوقش 14 سالگیش اتفاق افتاد؟
و نکته ششم این که نوح پیامبرِ کی بود؟
چرا قومی نداشت؟
اصلاً کیو به راه راست هدایت کرد؟
جز این که از انسان های قاتل دوری کرد و جایی هم که مجبور شد، کشتشون؟
این چه پیامبری بوده؟
یه همچین آدمی چرا باید لیاقت داشته باشه که واسه نسل بشر تصمیم بگیره؟
و هفتم این که چرا حضرت نوح یه صندوق ساخته و امروز بقایای کشتیش از آرارات پیدا میشه؟
و بسیاری از ایرادات محتوایی که به این فیلم وارده.
مثلاً انگور که لب دریا رشد کرده.
یا جنگلی سرسبز که از توی شن و ماسه و نه خاک سبز شد.
و یا این که مدت زمانی که روی کشتی بودن 9 ماه بوده.
7-8 سال پیش شمال یه سیلی میاد و پدرشوهر من هم اونجا زمین داشته.
2-3 سال طول میکشه تا کل آب اون زمین خشک بشه.
اون وقت طوفان نوح و خشک شدنش فقط 9 ماه طول میکشه؟
و اما نکات بعدی...
چرا مردها توی این فیلم مانتو پوشیدن در حالی که زن ها ساپورت و چکمه میپوشن؟
و یا این که اسم دختری که میتونست باعث رشد جمعیت بشه نیل بود و اون هم به خاطر این که یه سری ها به هدف برسن زیر پا له شد، به نظرم الکی نیست.
و یا این که تنها 3-4 نسل بعد از آدم انسان به فکر سرگرمی افتاد و با این نخ ها برای خودش بازی درست کرد میتونه مضحک باشه.
و یا این که متوشالح چای بلد بوده دم کنه.
فیلم سراسر ایراد بود.
اما به نظرم ارزش یکبار دیدن رو داشت.
بازی ها همه افتضاح بود.
اما بازی جنیفر کاننلی به نظرم خوب بود.
علی الخصوص صحنه ای که داشت نوح رو تهدید میکرد و عملاً کفر میگفت.
از نظر فنی هم بسیار بسیار بسیار مصنوعی درخت ها از کنار رود تبدیل به جنگل شدن.
یعنی نکردن یه نفرو بیارن یکم تخصصی تر انیمیشن کار کنه.
و این که نوح قیر رو از تو جنگل درآورد یا از توی کوه پدربزرگش که مالید به صندوقش؟
یعنی هر چی فکر میکنم، بازم از توش ایراد میتونم دربیارم.