تالار گفتگوی بیداری اندیشه

غصه می خوردم که کفش ندارم...

یکی را دیدم که پا نداشت...

خدایا شکرت

نوعی از شكر ، تشكر از مردم است .
اگر شكر را وظیفه ای وجدانی تلقی كنیم ، تشكر از مردمی كه به ما خدمتی كرده اند نیز شكر است و در كلام معصومین علیها ‎السلام تشكر از دیگر انسان‎ ها تشكر از خدا تلقی شده است و كسی را كه در ایـن امـر ناتوان باشد ، شكرگزار خـدا نیـز ندانسته اند.
امـام سجـاد علیه‎السلام می فرماید :
در روز قیامت خداوند به كسانی كه از مردم تشكر نكرده اند می فرماید: شما شكرگزار من نبوده اید.

شكرگزارترین شما نسبت به خدا كسی است كه از مردم بیشتر تشكر كند.

ان الله یحب كل قلب حزین و یحب كل عبد شكور، یقول الله تبارك و تعالی لعبد من عبیده یوم القیامه: اشكرت فلاناً؟ فیقول: بل شكرتك یارب، فیقول: لم تشكرنی اذ لم تشكره، ثم قال: اشكركم لله اشكركم للناس./الشکر،ح30

در هنگام مشاهده انسانی كه از نعمتی محروم است ولی شما آن محرومیت را ندارید بگویید :
بار خدایا من تمسخر نمیكنم و بر خود نمی بالم بلكه تو را برای نعمت‎های بزرگت نسبت به خود می ستایم.(1)
.

در این مورد پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم سفارش اكید دارند كه:
مبادا طرف مقابل بشنود و اندوهگین گردد . (2)
.

امام باقر علیه‎السلام می فرماید :
چون شخص گرفتار و دردمندی را دیدی ، به نحوی كه او نشنود سه بار بگو :
حمد خدایی را كه مرا از آنچه تو را مبتلا ساخته معاف نمود ، هر كس این را بگوید آن بلا به او ن میرسد . (3)

1- اذا رایت الرجل و قد ابتلی و انعم الله علیك فقل: الهم انی لا اسخر و لا افخر ولكن احمدك علی عظیم نعمائك علی / الشکر، ح 22 .
2- اذا رایتم اهل البلاء فاحمدوالله و لا تسمعوهم فان ذالك یحزنهم/ همان، ح 23 .
3- تقول ثلاث مرات اذا نظرت الی المبتلی من غیر ان تسمعه: الحمدلله الذی عافانی مما ابتلاك به، و لو شاء، فعل؛ قال: من قال ذلك لم یصبه ذلك البلاء ابداً./ همان، ح 20 .

حضرت امام هادی النقی علیه السلام می فرمایند:
شخص‌ شکرگزار، به‌ سبب‌ شکر، سعادتمندتر است‌ تا به‌ سبب‌ نعمتى‌ که‌ باعث‌ شکر شده‌ است‌ . زیرا نعمت‌ کالاى‌ دنیاست‌ و شکرگزارى‌، نعمت‌ دنیا و آخرت‌ است‌ .

تحف‌ العقول‌، ص‌ ۵۱۲

سوره ملک را خواندم.جذبه ای داشت که حیرانش شدم!
خوانده ای؟

مالک الملک بودنش را می توانی احساس کنی!

به آیات 14 تا 23 که رسیدی با توجه و دقت بیشتری بخوان!
به انتهای آیه 23 که رسیدم مروارید اشک بر گونه هایم جاری بود!


قلب آدم را تکان می دهد!
و چه مظلومانه می گوید: ((قلیلاً ما تشکرون))!
*************************************************************************
حرف دل: رابطه ی میان دو دوست را خوب نگاه کن!
دوستی که همیشه از دوست دیگر خود خوبی میدید، به جهل و نادونی خودش با دوست کریم خود قهر کرده!
دوستِ کریم و مهربان که طاقت دوری او را ندارد، می آید پیش او برای آشتی و دوستی دوباره، چه می گوید؟
می خواهد به او بفهماند که هر چه برای او انجام داده جز خیر و خوبی نبوده.
آرام آرام شروع می کند، تا به بهترین خوبی هایی که در حق او کرده می رسد. (سمع و الابصار و افئدة)!
آن ها را هم به یاد او می آورد تا شاید آشتی کنند و باز هم با هم دوست باشند!
اما در این حال خیلی اندک هستند آن ها که به این خوبی های او پی می برند و دوستی خود را ادامه می دهند!
----------------------------------------------------------
پ ن:بمیرم برایت که رفیق و مونسی نداری! و ما آدمیان(اغلب) چقدر قدر نشناسیم!
((یا رفیق من لا رفیق له)) و ((یا انیس من لا انیس له))
************************************************************************************
یا مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ا د ر!

رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند :
خورنده ی شکرگزار ، اجر روزه دار خداجو دارد؛
و تندرست شکر گزار ، اجر گرفتار دردمند صابر دارد
و عطابخش شکرگزار ، اجر محروم قناعتکار دارد .
...
اصول کافی جلد 4 ، ص 287