بنام خدا
در اینکه پیامبران وامامان معصوم بوده اند شکی نیست اما دایره این معصومیت تا کجاست؟ اگر پیامبر وامام انسان بوده اندکه قران آنرا پاسخ داده است(انا بشرمثلکم یوحی الی)پس حتما فرشته وملک نبوده اند که عقل محضند وخدا هم نبوده اند تا علم وقدرت کامل داشته باشند .اگر چنین است باید عقلا دایره عصمت این عزیزان مشخص گردد چه انسانیکه نه خداهست ونه ملک پس ازقالب مادی محدود برخوردار است وهمانند دیگر انسانها بشمار میایند .تنها فرق میان آنان با سایر انسانها در مسوولیت پیامرسانی است یعنی درچارچوب مسوولیت خود کاملا معصومندازهرجهت گناه خطا وسهو .حال باید دید پیامبر وامام در تمام احوالاتشان ازاغاز تولد تامرگ این مسوولیت را داشته اند؟تا معصومیت را دارا باشند؟ پاسخ روشن است خیر پیامبر ازسن 40 سالگی وامام ازرحلت پیامبر به بعد این سمت را داشته اند بنابراین قبل از این سمت انها محمدبن عبدالله وعلی ابن ابیطالب بوده اند .تازه دردوران پیامبری وامامت نیز قرار نبوده که 24 ساعته مسوولیت داشته باشند والا امری ناممکن است در دوران استراحت که وحی درکار نبود او همچون انسانهای دیگر بود البته گناه وحرام وترک واجبی رخ نمیداد اما چه دلیلی دارد انسانی درخارج از مسوولیتش معصومیت نیز داشته باشد این با خردمندی سازگار نیست چون آنان خدا وفرشته نبوده اند باید عصمت آنانرا در چارچوب مسوولیتشان پذیرفت تا دچار مشکل درپاسخگوئی نشویم چیزی بگوئیم که با خرد سازگار باشد خداوند درقران کریم بیش از50 بار انسانهارا به تعقل سفارش نموده وهر روایتی که با عقل سازگار نیست جایش بردیوار است ومسایل باورها زیر بنایش عقل آدمی است درخدمتم ممنون
بنام خدا
باسلام وتشکر بنده از مباحث گذشته خبری نداشتم اگر امکان هست مطلب به انجا منتقل شود تا اگر پرسشی هست پاسخ دهم بهرحال درخدمتم
سلام
یه سری به این پست بزنین و ببینین که همین مطالب رو مد نظر دارید یا اینکه میخواهید مطالبی دیگر ارایه بدید
با تشکر
باسلام قبلا سری زدم مباحث کلی است اما پرسش بنده نوین است دوستان ببینند ایا پیامبر خدا بوده یا فرشته ویا انسان اگر مورد اخیر است دیگر تردیدی نکنند که پیامبر همچون خدا وملک بوده ومنزه از همه صفات انسانی است آنگاه به حدود عصمت پی خواهند برد موفق باشید
بسم الله الرحمن الرحیم
در مورد ترک اولی که گفتید :
عصمت دارای مراتبیه و اولین مرتبه آن که همه انبیا باید دارا باشند در چهار بعد است:
- عصمت در اخذ وحی (یعنی آن را همان گونه که هست دریافت داشتن)
- عصمت در حفظ وحی (آن را فراموش نکردن)
- عصمت در تبلیغ وحی (وحی را همان گونه که هست ابلاغ کردن و چیزی کم و زیاد نکردن)
- عصمت عمل و اجرای مفاد وحی. این چهار مرحله مربوط به وحی رسالی است وشامل مسائل خارج از آن مانند ترک اولی نمی شود.
البته در مراتب بالاتر عصمت که در مورد پیامبراکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و اهل بیت(علیهم السلام) است ترک اولی نیز راه ندارد.
و نه در مورد پیامبر و اهل بیت ترک اولی راه ندارد بلکه بنابر آیه ی : تلك الرسل فضلنا بعضهم علي بعض
برخی از انبیای دیگر هم از ترک اولا مبرا هستند.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-==-=-=-=-=
(۴/دی/۹۳ ۱۶:۱۴)behabadi نوشته است: [ -> ]دوستان ببینند ایا پیامبر خدا بوده یا فرشته ویا انسان اگر مورد اخیر است دیگر تردیدی نکنند که پیامبر همچون خدا وملک بوده ومنزه از همه صفات انسانی است آنگاه به حدود عصمت پی خواهند برد موفق باشید
مشکل اینجاست که اول باید بدونیم اینکه می گیم انبیا و اوصیا معصوم هستن یعنی چی؟؟
وقتی می گیم پیامبر و امام معصوم هستن به این معنی نیست که قدرت معصیت ندارند و عوامل گناه توی وجودشون اصلا نیست یا اینکه اگه خواستند گناهی بکنند خدا یه فرشته رو مراقبشون می کنه که مانعشون شه.
معصومان هم مثل مابقی آدم ها قدرت شهوت و غضب و .. دارند و می تونند کارهای خلاف رو انجام بدهند ولی با این وجود از گناه دوری می کنند.
رمز عصمتشون هم گفته شده که دو چیزه :
- يكى ايمان و يقين قوى به خداى متعال، جهان آخرت، بهشت و دوزخ، حساب و كتاب و جزاى اعمال
- ديگرى شهود باطنى به آثار و عواقب كارهاى زشت.
فک کنم دیگه مشخص شه که تفاوت عصمت انسان با عصمت خدای متعال و فرشته ها توی چیه :
- عصمت خدا، امری ذاتیه. یعنی چون خدا کمال مطلق و جمال محضه، عقلا محاله که نقص و و قبیحی از او صادر شود. اما عدم انجام کارهای زشت و ناپسند از انسان معصوم چون که صفات و کمالاتش هم مثل هستیش ممکن الوجوده، به معنی امتناع بالغیر و عادیه نه ذاتی. پس معنی عصمت در انسان با عصمت در خدا تفاوت جوهری و اساسی دارن.
- تفاوت با عصمت فرشته ها : عصمتی که فرشته ها دارن، ملکه ی نفسانی نیستش بلکه موهبتیه که خدا بهشون عنایت کرده و اختیار کاملا ازشون سلب شده.
عصمت در انسانهای معصوم، گرچه موهبتیه که خدا بهشون عنایت کرده ولی استفاده از این نیرو رو به اختیار خود انسان گذاشته
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-==-=-=-=-=
(۴/دی/۹۳ ۱۶:۱۴)behabadi نوشته است: [ -> ]تنها فرق میان آنان با سایر انسانها در مسوولیت پیامرسانی است یعنی درچارچوب مسوولیت خود کاملا معصومندازهرجهت گناه خطا وسهو .حال باید دید پیامبر وامام در تمام احوالاتشان ازاغاز تولد تامرگ این مسوولیت را داشته اند؟تا معصومیت را دارا باشند؟ پاسخ روشن است خیر پیامبر ازسن 40 سالگی وامام ازرحلت پیامبر به بعد این سمت را داشته اند بنابراین قبل از این سمت انها محمدبن عبدالله وعلی ابن ابیطالب بوده اند .تازه دردوران پیامبری وامامت نیز قرار نبوده که 24 ساعته مسوولیت داشته باشند والا امری ناممکن است در دوران استراحت که وحی درکار نبود او همچون انسانهای دیگر بود البته گناه وحرام وترک واجبی رخ نمیداد اما چه دلیلی دارد انسانی درخارج از مسوولیتش معصومیت نیز داشته باشد این با خردمندی سازگار نیست چون آنان خدا وفرشته نبوده اند باید عصمت آنانرا در چارچوب مسوولیتشان پذیرفت تا دچار مشکل درپاسخگوئی نشویم چیزی بگوئیم که با خرد سازگار باشد خداوند درقران کریم بیش از50 بار انسانهارا به تعقل سفارش نموده وهر روایتی که با عقل سازگار نیست جایش بردیوار است ومسایل باورها زیر بنایش عقل آدمی است درخدمتم ممنون
در مورد اینکه گفتید لزومی نداره انبیا و اوصیا تا قبل از رسالتشون عصمت داشته باشن:
از نظر علماى شيعه ى اماميه، همه ى انبياى الهى قبل از آن كه به مقام رسالت برسند همانند بعد از زمان رسالت از هر گونه معصيت كبيره، صغيره، سهوى و عمدى، مصون و معصوم هستند.
به همين دليل، علمه مجلسى گفتن که:
همه ى شيعه ى اماميه معتقدند كه انبيا و ائمه (عليهم السلام)، از هر گونه گناه (عمدى، اشتباهى، صغيره و كبيره و مانند آن) قبل از نبوت و امامت و بعد از آن، بلكه از زمانى كه به دنيا مى آيند تا زمانى كه از دنيا مى رود، كامل معصوم و مصونند.
حالا چه لزومى داره، انبيا و ائمه قبل از بعثت و مسئولیتشون معصوم هم باشن؟
- اولا، يكى از بهترين راه هاى پديد آمدن اطمينان به انبيا اينه كه مردم توی تمام دوران عمر اونها هيچ گونه ناپاكى از ایشون نبینن و اگه قبل از رسالت به دليل عدم عصمت دچار آلودگى شن، گرچه بعد از رسالت از هر گونه معصيت پرهيز كنند بازم نمى تونن، مورد اعتماد و اطمينان مردم قرار بگیرن.چرا که سابقه و ذهنيت مردم نسبت به اونا بد مى شه
به همین دلیل نظر علمای شیعه اینه كه ائمه و انبيا بايد قبل از بعثت و مسئولیتشون هم معصوم باشند.
- ثانياً، عصمت پديده اى نيست كه بدون پيش زمينه هاى قبلى به كسى داده شه. عصمت نصيب كسانى مى شه كه قلب خودشونو آماده ى دريافت این موهبت کرده باشن و بر اثر مجاهدت ها و تلاش هاى مستمر، زمينه ى عصمت رو توی وجود خودشون فراهم كرده باشن.
- ثالثاً، فرشته ی وحی بر هر قلبی فرود نمیاد. اگه كسى داراى عصمت نبوده و از هر گونه ناپاكى و آلودگى مصون و پاكيزه نباشه، هرگز شايسته ى نزول جبرئيل وحى نخواهد بود.
در همين اساس، سيد مرتضى گفته است:
ما مى دانيم كسانى كه انجام گناه را براى پيامبران الهى در برخى مراحل عمر، مانند قبل از بعثت جايز مى دانند، اطمينانشان به سخنان پيامبر همانند كسانى نيست كه پيامبران را در همه ى مراحل عمر، حتى قبل از بعثت، از هر گونه معصيت معصوم مى دانند، زيرا خواه ناخواه اعمال ناپسند او قبل از بعثت در اذهان عمومى اثر سوء خود را مى گذارد و مردم نمى توانند اطمينان لزم را به سخنان او پيدا كنند.
پس شيعه ى اماميه معتقده كه انبيا و ائمه قبل از بعثت و مسئولیت مثل بعد از اون، داراى عصمت هستند.
بنام خدا
باسلام وتشکر. ازکلام شما اینگونه بدست میاید که عصمت پیامبر ذاتی نیست مانند خداوند وفرشته در نتیجه عمل پیامبر زمانی میتواند کاملا منطبق با عصمت خداوند وفرشته باشد که علم وقدرت آنهارا داشته باشد تا بتواند ازهرگزندی دورباشد وچون پیامبران علم وقدرت مطلق ندارند ونمیتوانند هم داشته باشند لذا تحت حمایت الهی وتوان آنان دارای عصمت هستند چون دایره عصمت تنها ترک واجبات ویا پرهیز ازحرام نیست که محدود ودرشرایع منقول است بلکه همه مستحبات ومکروهات را شامل میشود که دایره انها بینهایت است وحفاظت ازاعمال بینهایت مستلزم علم وقدرت بینهایت است که این امر خلاف مقتضای وجود انسان است .بنابراین آنچه در عصمت ضروریست آن بخش ازاموری است که مربوط به پیامرسانی است واین حداقل عصمت است والبته منطقی ومعقول است که پیامبر وامام پیش از مسوولیت حتما ترک واجب وانجام حرام نداشته اند چرا که متدین بدین الهی بوده وعامل به ان بوده اند اما ضرورتی ندارد تا آنان همه امور مستحبه را انجام داده باشند ویا اینکه دچار سهو وخطا نشده اند چرا که اگر چنین نمیبودند همان مردمی که ایراد به سهو آنان میگرفتند دچار شبهه میشدند وآنانرا فرشته ویا خدا میپنداشتند کما اینکه همین الان هم برخی آنان را خدا می پندارند چرا که در مساله عصمت آنقدر افراط میشود تا جائیکه آنان خداهم میگردند .بنظر بنده مساله عصمت ازامور اعتقادی است وهر انسانی باید با تعقل وخردمندی آنرا دریابد نه آنکه همچون احکام ازفقیهان پیروی کند ضمنا روایاتی نیز منقول است که ترک اولی ویا سهو رخ داده است مانند خوردن تازیانه پیامبر به شکم یک عرب موفق باشید.
بسم الله الرحمن الرحیم
- من عقل دارم، من می تونم فکر کنم و تشخیص بدم. پس من نتیجه می گیرم که ضرورتی ندارد انبیاو معصومین همیشه معصوم باشند
- نتیجه می گیرم با این عقل خودم که معصومین علم کامل ندارند (توی تاپیک آیات محکم و متشابه گفتید) و چون علم کامل ندارند، عصمتشان محدود هست به یک سری کارها ولاغیر
- با عقلم نتیجه می گیرم ضرورتی ندارد که معصوم غیر از مسئولیت و شئون آن ، معصوم باشد
- با عقلم نتیجه می گیرم.....
می بینید مشکل اینه که من همه چیز رو با عقل ناقص و محدود یک انسان غیرکامل دارم نتیجه می گیرم.
و مشکل بزرگتر اینه که توی این نتیجه گیری های با عقلم، که نیازمند یک سری گزاره هستن که منو به نتیجه برسونند نه قرآن و نه سیره هیچ جایگاهی ندارد!!!!!
که اگر داشت با دلیل و برهان از قرآن و سیره نقیض تمامی حرفای شما رو توی این چند تاپیک اثبات کردیم.
و با این کار : چه نیازی است دیگر به علم تفسیر، رجال، حدیث و....
چرا یه عده به اسم عالم دینی وقت خود را هدر می دهند برای این مسائل وقتی من عقل دارم؟؟
(البته من منکر تعقل نیستم. ولی تعقلی که حداقل حداقل یک گزاره و پیش زمینه ی معتبر قرآنی داشته باشه)
بارها به شما گفتیم که برای حرفهایتان و یا لااقل گزاره های عقلیتان که با اونها نتیجه می گیرید، یک منبع از قرآن و یا سیره ارائه بدهید .
درصورت عدم ارائه ی بحث مستدل و مستند، تاپیک و تاپیک های مشابه بسته خواهند شد.
یاعلی
بنام خدا
باسلام وتشکر اولین گزاره قرانی بنده بیش از 50 ایه است که انسانرا به تعقل تدبر تفقه تامل وتفکر واداشته است دومین گزاره اولین مساله رسالات عملیه است که میگوید دراصول دین تقلید جایز نیست حال بنده درمورد عصمت معصوم که ازجمله باورهای عقلی است تعقل میکنم با همین عقل خداداده اشکال کار کجاست؟ مگر ندیده اید که روایاتی که با عقل نمیخواند جایش بردیوار است؟ . برهمین اساس بنده معتقدم که عصمت تا جائی قرار دارد که به پیامهای خداوند وسنت استحکام می بخشد اما درسایر موارد چون انسان دانشش وقدرتش محدود است هیچ منعی برای غفلت تسامح وترک اولی وجودندارد چه خللی برباور عصمت انبیا نمیزند حالا اگر برخی مایلند انچنان پیامبران را بیجهت ازهمه جهات معصوم بدانند اولا موجب اختلاف درمیان فرق اسلامی میشوند وثانیا مواردی را که درقران یا تاریخ ازجمله ترک اولی است انهارا اباطیل واسرائیلیات میشمرند .اما اگر عصمت را درحد عقلانی قائل باشیم علاوه بر رفع برخی اختلافات فرقه ای وکمک به اتحاد مسلمانان نیازی به رد آن موارد نیز نخواهد بود موفق باشید.ضمنا درمورد تهدید اخیرتان دستورالعمل لازم به مدیریت داده شد.
ببخشید در کدوم قسمت قرآن ترک اولی اومد برای پیامبر؟!
شما هر مساله ریاضی رو بزارن جلوتون اگر عقلتون متوجه نشه زنیدش به دیوار می گید با عقل بنده جور. در نمیاد!!یا می گین بنده چون علمش رو ندارم عقلم بهم می گه اگرم نفهمیدم دلیل بر باطل بود ن نیست بلکه نقص علم من رو نشون می ده
اما مثه اینکه شما در علوم دینی کاملا عالمید که به این نتیجه رسیدید فرصیات عقلی شما درسته شما با این استدلال تون کل حوزه علمیه تدریس علوم ج قرانی عقلی ونقلی رو بردین زیر سوال
خب دیگه چه جای کسب علمه وقتی عقلمون برای همه چیز پاسخگو هست
من چندتا سوالدارم. شماتعبدیات قران رو چگونه با عقلتون جواب می دین یا مثلا عالم غیب که عقل درش راه ندارره به صورت نظری چه جوری براتون حل می شه پس روایات و احادیث کجا میرن ؟!
من واقعا بعید جی دونم شما نویسنده اون کتابها باشید چون هیچ تسلطی هرچند نسبی از شما بر قران ندیدم که بپذیرم شما نویسنده اون کتابها باشید