۱۵/دی/۹۳, ۱۸:۵۵
بسم الله الرحمن الرحیم
ماندگارترین حدیثی که از ایشون در ذهن داریم همونه که در مورد سبک شمردن نماز فرمودند؛
ابو بصيرگفت :بر امّ حميده (عيال امام جعفر صادق (سلام الله عليها) وارد شدم تا او را در رحلت امام (علیه السلام) تسليت بگويم ، او گريست ومن به گريۀ او گريستم آن گاه فرمود: «اي ابا محمد!ا گر امام صادق(علیه السلام) را به هنگام وفات مي ديدي چيز عجيبي مشاهده مي كردي ،حضرت چشمان مبارك را گشود و فرمود: «با هر كه قرابت وبستگي دارم ، به نزد من گرد آوريد» ما هيچ كس را فرو گزار نكرده و همگان را حاضر ساختيم ، امام (سلام الله عليه) به آنان نگريست وفرمود:
"انّ شفاعتنا لا تنال مستخفّابالصلاة"
"بدرستيكه شفاعت ما به كسي كه نماز را سبك بشمارد نمي رسد".
(سفينة البحار جلد /2 ص/19)
________________________
امام صادق علیه السلام فرمودند: «فما تنکر هذه الامة ان یفعل الله عزوجل بحجته کما فعل بیوسف ان یمشی فی اسواقهم و یطا بسطهم حتی یاذن الله فی ذلک له ;
"چگونه این امت(وجود حضرت مهدی) را انکار می کند که خداوند عز وجل با حجت خویش همان کند که با حضرت یوسف رفتار نمود که امام آنان در بازارهایشان راه برود و بر فرش هایشان قدم بگذارد، اما او را نشناسند تا آن زمان که خداوند به ظهور او اجازه فرماید."
کافی, ج1, کتاب الحجه, ص134, روایت885
___________________________
سدیر صیرفی می گوید: خدمت مولایمان امام صادق(علیه السلام) رفتیم و امام را در حال گریه و ناله دیدیم. او آن گاه حالت امام را این گونه تشریح می کند: هو یبکی بکاء الوالد الثکلی ذات الکبد الحرسی قد نال الحزن من وجنتیه و شاع التغییر فی عارضیه و املاء الدموع محجریه و هو یقول سیدی غیبتک نفت رقادی وضیقت علی مهادی وابتزت منی راحة فؤادی، سیدی غیبتک اوصلت مصابی بفجائع الابد او همچون مادر فرزند از دست داده، می گریست، اندوه از گونه های مبارکش پیدا بود و رنگ چهره اش تغییر کرده بود. اشک های او لباسش را خیس کرده بود و در این حالت می گفت:
"سرورم(حضرت مهدی) غیبت تو، خواب از چشمانم ربوده و زمین را بر من تنگ نموده و راحتی قلب را از من گرفته است. مولای من! غیبت تو، بلا و مصیبت مرا به فاجعه های ابدی پیوند داده است."
کمال الدین، ج 2،باب 34، ص 21.
اثبات الهداه6 :414 ح162
میتونید از نرم افزار زلال نور هم استفاده کنید. احادیث هم به صورت موضوعی دسته بندی شده اند هم بر اساس معصومین(علیه السلام)
ماندگارترین حدیثی که از ایشون در ذهن داریم همونه که در مورد سبک شمردن نماز فرمودند؛
ابو بصيرگفت :بر امّ حميده (عيال امام جعفر صادق (سلام الله عليها) وارد شدم تا او را در رحلت امام (علیه السلام) تسليت بگويم ، او گريست ومن به گريۀ او گريستم آن گاه فرمود: «اي ابا محمد!ا گر امام صادق(علیه السلام) را به هنگام وفات مي ديدي چيز عجيبي مشاهده مي كردي ،حضرت چشمان مبارك را گشود و فرمود: «با هر كه قرابت وبستگي دارم ، به نزد من گرد آوريد» ما هيچ كس را فرو گزار نكرده و همگان را حاضر ساختيم ، امام (سلام الله عليه) به آنان نگريست وفرمود:
"انّ شفاعتنا لا تنال مستخفّابالصلاة"
"بدرستيكه شفاعت ما به كسي كه نماز را سبك بشمارد نمي رسد".
(سفينة البحار جلد /2 ص/19)
________________________
امام صادق علیه السلام فرمودند: «فما تنکر هذه الامة ان یفعل الله عزوجل بحجته کما فعل بیوسف ان یمشی فی اسواقهم و یطا بسطهم حتی یاذن الله فی ذلک له ;
"چگونه این امت(وجود حضرت مهدی) را انکار می کند که خداوند عز وجل با حجت خویش همان کند که با حضرت یوسف رفتار نمود که امام آنان در بازارهایشان راه برود و بر فرش هایشان قدم بگذارد، اما او را نشناسند تا آن زمان که خداوند به ظهور او اجازه فرماید."
کافی, ج1, کتاب الحجه, ص134, روایت885
___________________________
سدیر صیرفی می گوید: خدمت مولایمان امام صادق(علیه السلام) رفتیم و امام را در حال گریه و ناله دیدیم. او آن گاه حالت امام را این گونه تشریح می کند: هو یبکی بکاء الوالد الثکلی ذات الکبد الحرسی قد نال الحزن من وجنتیه و شاع التغییر فی عارضیه و املاء الدموع محجریه و هو یقول سیدی غیبتک نفت رقادی وضیقت علی مهادی وابتزت منی راحة فؤادی، سیدی غیبتک اوصلت مصابی بفجائع الابد او همچون مادر فرزند از دست داده، می گریست، اندوه از گونه های مبارکش پیدا بود و رنگ چهره اش تغییر کرده بود. اشک های او لباسش را خیس کرده بود و در این حالت می گفت:
"سرورم(حضرت مهدی) غیبت تو، خواب از چشمانم ربوده و زمین را بر من تنگ نموده و راحتی قلب را از من گرفته است. مولای من! غیبت تو، بلا و مصیبت مرا به فاجعه های ابدی پیوند داده است."
کمال الدین، ج 2،باب 34، ص 21.
اثبات الهداه6 :414 ح162
میتونید از نرم افزار زلال نور هم استفاده کنید. احادیث هم به صورت موضوعی دسته بندی شده اند هم بر اساس معصومین(علیه السلام)
