تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3

کلنا عباسکَ یا مهدی

کارگاه خودسازی سربازان امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

با تاملی در :

زیارت حضرت عباس (علیه السلام)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چند روز پیش داشتم زندگی نامه ی شیخ مفید رو می خوندم.
تا اینکه به آخرین مرحله ی زندگی ایشون رسیدم : از دنیا رفتن.

این چند بیت منسوبه به حضرت صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که در مرثیه ی جناب شیخ مفید گفته اند و در قبر ایشان هم نوشته شده :
لا صوت الناعی بفقدک انّه یوم علی آل الرسول عظیم
إن کان قد غیّبت فی جدث الثری فالعلم و التوحید فیک مقیم
و القائم المهدی بفرح کلما تلیت علیک من الدروس علیم

کاش خبر درگذشتت داده نمی شد که این روز بر آل رسول خدا سنگین است!
گرچه در دل خاک پنهان شدی، به وسیله ی تو عدل و توحید پابرجا مانَد.
و حضرت مهدی، هرگاه تدریس تو را می شنید، خوشحال می شد!

چه می شه که یه آدم به جایی می رسه، که فقدانش تا این حد برای امام زمان مهم می شه که خود شخص امام می شوند روضه و مرثیه خوانش؟؟

چی می شه که یه شخص توی سلوک علمیش به جایی می رسه که، تو اوج اون مقام، در لحظه ی وداعش از این عرصه، نبودنش احساس می شه؟؟

دنبال جواب این سوال و نمونه های دیگه ای بودم که فقدان شخصی، باعث ناراحتی یه معصوم شده باشه که به بزرگترین نمونش رسیدم: حضرت عباس (علیه السلام)
و اون جمله ی معروف امام خطاب به ایشان که : الان انکسر ظهری...

عباس کیه و نقشش چیه که نظامِ بی او فرو می ریزه؟؟ (طبق این جمله ی حضرت امام حسین (علیه السلام) که :

اذا مضیتَ، تَفَرَّقَ عسکری : اگر بروی، سپاهم از هم خواهد پاشید!!)

نقشی که در نبودش کربلا دچار اختلال می شه (تفرق عسکری) و نه تنها سپاه حسین (علیه السلام) بلکه حتی خود حسین (علیه السلام) هم بی او فرو خواهد ریخت (انکسر ظهری)؟؟

عباس مگه چی کار کرده، چه خصوصیاتی داشته، به چه مرحله ای رسیده که نقش حسین (علیه السلام)، امام زمانش، با عباس تمام می شه والا قامتش با رفتنش، در کنار او خواهد شکست؟؟

ما هم می تونیم به جایی برسیم جایی شبیه عباس (علیه السلام) که با رفتن ما، امام زمانمان بر سر مزار ما از انکسار و شکسته شدن بگه؟؟ (البته منظورم شکسنه شدنه نیست منظورم اون جایگاهیه که این عزیزان بهش رسیدن)

اصلا یه کلام :

راه عباس شدن چیه؟؟

بسم الله الرحمن الرحیم

شاخصه حضرت عباس بصیرت است...

حضرت عباس خدای ادب بود.

حضرت عباس باوفا بود, (شه باوفا ابالفضل)، یعنی وفا را تمام کرد به جرأت می شود گفت بعد از معصومین در این مسئله تک است و دوتا ندارد ،وفا معنی دارد و به این سادگیها نمی شود در موردش بحث کرد!

حضرت عباس عبد بود. بروید قبر آیت الله بهجت را نگاه کنید ... (العبد)، عبد کسی است که به مقام عبودیت رسیده است ، حضرت عباس به معنی واقعی کلمه عبد است .

حضرت عباس صالح است،

مجاهد است ،

بصیر است ، در جهاد در دلیری و شجاعتش وقتی به میدان می زد کسی جرأت نداشت اصلاً حرفی بزند ، اصلا شاخصه حضرت عباس بصیرت است ،
آقا امام صادق (علیه السلام) می فرمود ( کان عمنا عباس بن علی نافذ البصیره) یعنی خیلی بصیرت داشت

امام صادق در وصفش می گفت(صلب الایمان: کمر ایمان) بود ، محکمی و استواری ایمان بود ،این حرفهایی نیست که من بزنم اینها را امام صادق دارد می گوید.

باز در مورد حضرت عباس امام صادق می فرماید (انک مضیت علی بصیره : تمام کردی بصیرت را) ،
ببینید چقدر شش دانگ است. جسمی تک ، شجاعت تک ، ادب تک ، از 8 ذی الحجه که راه افتادند از مکه تا رسیدند به کربلا یک کلام از حضرت عباس نشنیدیم ، یک کلمه حرف نزده است، ادیب است زیبا سخن می گفت ، زیبایی سخنش را وقتی نعره حیدری می زند و به میدان می رود رو می کند ، در رجز خوانی هایش ( والله ان قطعتموا یمینی انی احامی ابداً عن دینی : اگر دست راستم را قطع کنید تا ابد از دینم حمایت می کنم)، در نهایت زیبایی و فصاحت و بلاغت ، من آدم شش دانگ اینگونه ندیده ام ، یعنی کسی شجاع بوده یک چیز دیگر نداشته ، فقیه بوده دست و پا چلفتی بوده ، یا قدرت شمشیر زنی نداشته است ، حضرت عباس خیلی شبیه معصوم بوده است ...

استاد رائفی پور در سخنرانی بررسی و تحلیل 4شخصیت کربلا ( محرم 91) خیلی زیبا توضیح میدن که من بخشهایی رو که مربوط به ویژگیهای حضرت عباس بود رو اوردم... متن سخنرانیشون هم موجوده اینجا

کل دو جلسه شون عالی بود مخصوصا در مورد ویژگی های شمر که صحبت کردند

به این فکر کنیم اگر حضرت عباس امروز زنده می بود کدام کار روی زمین را برمی داشت ؟
همان کاری را می کرد که امام صادق (علیه السلام) فرمود: ( و لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی: اگر حجت را درک می کردم تمام عمرم خدمت او را می کردم)

ما همیشه می گوییم برای امام زمانم چیکار کنیم ؟
بسم الله امام می فرماید که پاکدامن باش ، عفت داشته باش ، مبادا گناهی انجام بدهی که سرت را پایین بیندازی ، وقتی می بینیم که اذیت می شویم ،از محرک ها دوری کنیم ، وقتی می دانیم که آن سایت و فلان فیلم را نگاه بکنیم تحریک می شویم ، نباید ببینیم ، اگر هم تحریک نشویم اثر وضعی برای آدم دارد ، وقتی می بینیم که ما را از حضرت عباس دور می کنه ، نگاه نکنیم. این ماهواره و 12 میلیون سایت پورنو فعال در آمریکا ، برای چیست؟ چرا باید اینقدر هزینه کنند، 12 میلیون سایتت را دارند ساپورت می کنند ، برای چه ؟ برای اینکه تو عباس نباشی ، عباس پاکدامن بود ، عباس عفیف بود که توانست به امام زمانش خدمت کند ، ورع و تقوا داشته باشیم ، اجتهاد ، شکم بزرگ نکنیم و صبح تا شب بگیریم بخوابیم ، کار بکنیم و زحمت بکشیم ، برای دین ، برای کشور ، برای مملکتمان. الان همه دنبال کار پشت میزی می گردند در حالی که حضرت امیرالمؤمنین چنان بود که وقتی چاه می کند نفس نفس می زد صدایش از چاه بیرون می آمد توجه کنیم که این امام علی است که دارد چاه می کند تمام دستهایش تاول زده بود ، یعنی ما کلاسمان از حضرت علی بالاتراست ؟ امام می گوید در مدینه گرسنگی بر من فشار آورد ، دیدم زنی دارد چاه می کند ، سطلهای خاک رو نمی توانست بیرون بکشد ، گفتم برایت می کشم ، گفت هر سطلی که بیرون بکشی (یا هر 10تا سطل را بکشی) ، یک خرما به شما می دهم ، حضرت علی(علیه السلام) می گوید: آنقدر سطل بیرون کشیدم که از همه دستهایم خون راه افتاد، چندتا دانه خرما به من داد دلم نیامد به تنهایی بخورم آمدم با حضرت رسول(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) باهم خوردیم .

برای امام زمان باید چیکار کنیم ؟ اگر آدم شویم برای امام زمان کار کردیم ، وقتی گناه نکنیم صالح می شویم ، عبد صالح که شدیم سالم که شدیم ذاتاً العبد می شویم ، وقتی العبد شدیم حضرت عباسی می شویم، آن موقع می توانیم کنار امام حسین (علیه السلام) بایستیم

امام حسینمان(علیه السلام) همین الان حی و حاضر است و دارد( هل من ناصر) می گوید اما هیچ کدام از ما نمی شنویم، به این فکر کنیم اگر حضرت عباس امروز زنده می بود کدام کار روی زمین را برمی داشت ؟همان کاری را می کرد که امام صادق (علیه السلام)فرمود: ( و لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی: اگر حجت را درک می کردم تمام عمرم خدمت او را می کردم) امام صادق در مورد امام زمان حی و حاضر ما می گوید من اگه حجت خدا امام دوازدهم را درک می کردم تمام عمرم را خدمتگذاریش می کردم امام معصوم می فرماید!اما زمانش را درک نکرد، اما ما داریم درک می کنیم ،همین الان اماممان حی و حاضر هست ، به والله همین الان یکی هست که بوی اباعبدالله را می دهد ، از همان نور است ، همین الان یک امیرالمؤمنین داریم در بین خودمان. امام صادق(علیه السلام)می فرماید: در کوچه های شما راه می رود ، بر روی فرشهای شما قدم می گذارد. منتها چون گناهکاریم و عفیف نیستیم جلو چشمهایمان را گرفته ، اگر آدم شویم خودش می آید به ما سر می زند ...

بسم الله الرحمن الرحیم

به بهانه ی چند صفحه در حوالی علقمه...

عباس یک لحظه چشم از حسین بر نمی دارد.
حسین همیشه اَمام عباس است (جلو، مقابل، پیشاپیش).

اینه سبک بندگی اهل ولا! اِمام باید همیشه اَمام انسان باشه...
اگه گناهی می کنیم، به این دلیله که، اِماممان، اَماممان نیست!

مجلس حضرت عباس، کلاس تمرین و مشق یاوران امام مهدی از این سرمشق ولایت مداری کربلاست.
اگه معروفه که امام زمان توی مجلس عموشون، قمر بنی هاشم، سراسیمه حاضر می شوند شاید به این دلیل باشه که مجلس حضرت عباس، کارگاه تمرین سربازی امام عصره.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جایی که روضه ی عمویت باشد، آسیمه سر می آیی...
خوش آمدی...

زیارت و زیارت نامه رو برای سوزوندن دل زائر، خلق نکردن.

زیارت نامه، آیینه ایست برای دیدن خود! دیدن خود واقعی و اصلاح ضعف ها و تقویت خوبی ها.
زیارت نامه، شیوه ی اجرایی برای زندگیه.
راه رسیدن به صاحب اون حرمه.
الگوییه برای شبیه شدن.

زیارت رو باید این گونه دید : عباس غبطه خور همه ی شهدا می شود تا همه برای رسیدن به مقامش بیشتر تلاش کنن.

زیارت ماثور هم زیارتیه که از جانب امام معصوم صادر شده باشه. و زیارت حضرت عباس، زیارت ماثوره.
مگه چنتا امام زاده هستند که زیارت ماثور داشته باشند؟؟

از بین همه ی امام زاه ها، فقط سه تن هستند :

حضرت علی اکبر، حضرت عباس، حضرت معصومه (علیهم السلام).

بر روی تک تک عبارات این زیارت نامه ها می شه تامل کرد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ان شاءالله این تاپیک شروعی است برای دیدنی متفاوت از زیارت با تامل بر فرازهای آن، برای قرب و نزدیکی با کسی که امام صادق (علیه السلام) مادح او می شود.
سیر در خویشتن خویش و یافتن من واقعی در کوچه پس کوچه های کربلا و لابه لای این اوراق کربلایی...

شرح زیارت نامه از کتاب "راه عباس شدن" حجت الاسلام سید علی اصغر علوی (دانشگاه امام صادق) هستش

بسم الله الرحمن الرحیم

به حریم مطهر عباس بن علی (علیه السلام) خوش آمدید!
فَاخلَع نَعلَیکَ

شیخ اجل، شیخ جعفربن قولویه قمی، به سند معتبر از ابوحمزه ثمالی روایت کرده که حضرت امام جعفر صادق (علیه السّلام) فرمودند:

هر گاه خواستى زیارت کنى قبر حضرت عبّاس بن (على علیه السّلام) را که در کنار شط فرات و در مقابل جابر قرار دارد پس بر در سقیفه بایست و بگو:

سَلامُ اللّه
وَسَلامُ مَلائِکتِهِ المُقرَّبِینَ وأنبِیائِهِ المُرْسَلِینَ وَعِبَادِهِ الصّالِحینَ وَجَمِیعِ الشُّهداءِ والصِّدِّیقِینَ (وَ)الزّاکیاتُ الطَّیبَاتُ
فِیما تَغتَدِی وَتَرُوحُ

گفته اند در بهشت دائم به یکدیگر سلام می دهند : " الّا قیلاً سلاماً سلاماً "
اما در همین دنیا هم می شود سراغ از جایی گرفت که صبح و شام سلام دریافت می کند.
به برکت حضور کسی که آنجا را کربلا کرده است و آن بزرگ عباس است که خدا هم در جرگه ی سلام دهندگان به او پیشتاز از همه بر او سلام می دهد، به روایت امام صادق :

" سَلامُ اللّه وَسَلامُ مَلائِکتِهِ المُقرَّبِینَ..."

خدا هم همیشه به او سلام می رساند.
سلام مقطعی هم نه... سلامی همیشگی، سلامی علی الدوام.
و چه سخت است فهم سلام خدا به عباس!
همان خدایی که بر محمد و آلش درود می فرستد در صلوات...

خدا خودش را وقف درود بر اینان کرده است و این اخلاق خداست، " تخلّقوا باخلاق الله" شما هم خود را وقف آستانش کنید.
" یا ایها الذین آمنوا"... نوبت شماست، شما هم " صلوا علیه و سلموا تسلیما"

بنا بر روایت ابن قولویه، در "کامل الزیارة" آمده است که در این صورت مقصود، عنایت خاصه ی خداوند به قمر بنی هاشم است که به دعای کسی و به اسباب عادی حاصل نشده و تنها انبیا و جانشینانشان و شهدا و صدیقین بهره مند از آن مقام اند.

۞۞۞۞۞۞۞۞

همه ی بزرگان، پیامبران، فرشتگان مقرب، صالحان و شهیدان و صدیقان با توجه به حضرت عباس و درخواست رحمت خداوند سبحان و اهدای سلام و کارهای نیکشان به آن حضرت سعی می کنند به خدای تعالی تقرب بیابند چون می دانند آن بزرگوار از جمله نزدیک ترین وسایل و شفیعان بارگاه خداست.

کدام سلام از سلام این عزیزان پاکتر و طیب تر و خوش بوتر است که در این زیارت به "الزاکیات و الطیبات" از آن تعبیر شده است؟؟

هیچ کس نیست که از مدد ساقی بی نیاز باشد!
همه محتاج دستگیری اویند، حتی اگر فرشته ی مقرب باشند!
حتی اگر در جرگه ی انبیا باشند!
حتی قافله ی شهیدان و صدیقان!
تو کیستی که همه جیره خوار سفره ی تواند؟
و چشمی بر آستان تو دارند؟
و در تجلی سلام بر تو، کسب آبرو می کنند؟؟

بسم الله الرحمن الرحیم

سَلامُ...عَلَیک یابْنَ أمِیرِالمُؤمِنِینَ

همه افتخارات در کربلا فرزند علی بودن است؛ حتی در نشان افتخار گرفتن از امام صادق (علیه السلام)

همه مناداها به ابن امیر المومنین راه می جوید:

علیک یا ابن "امیر المومنین"

جئتک یا ابن "امیر المومنین"

السلام علیک یا اباالفضل العباس ابن " امیر المومنین"

و این راز غریبی است، در دیدار با او، نام علی را زیاد باید گفت.

نام پدر در مقابل پسر، طوفان آفرینی می کند و چشمه های رحمت را زودتر به خروش می آورد.

باب ورود به قلب حسین (علیه السلام)، عباس است و راه ورود به قلب عباس، علی (علیه السلام).

۞۞۞۞۞۞۞۞

امام صادق (علیه السلام) عباس را به وصف پدر می ستاید.
و همه ی افتخارها را در این نام و اتصال به این مرام می دانند.

و این درس بزرگی است :

نشان افتخار از آن کسانی است که به علی ربطی پیدا کنند.

باید چون عباس، علوی بود تا زندگی مان به توجهی از امام صادق روشن شود...

یکی ازویژگی های حضرت عباس شرکت در مصیبت امام زمانش بود.
میگن وقتی امام حسین اومد که سر حضرت عباسو بذاره رو پاش لحظه جون دادن حضرت سرشو گذاشت زمین
گفت اخه وقتی تو شهید میشی کسی نیست سرتو بذاره رو پاش....تااین حد..الله و اکبر
حالا ماچقدرخودمونو تو مصیبت امام زمانمون شریک میدونیم؟

بسم الله الرحمن الرحیم

أشْهَدُ لَک بِالتِّسْلِیمِ وَالتَّصْدِیقِ وَالوَفَاءِ والنَّصِیحَةِ

لِخَلَفِ النَّبِی صَلَّی اللّه عَلَیهِ وَ الِهِ الْمُرْسَلِ
وَالسِّبْطِ المُنْتَجَبِ وَالدَّلِیلِ الْعالِمِ والْوَصِی المُبَلِّغِ وَالمَظلُومِ المُهْتَضَمِ،
فَجَزَاک اللّه عَن رَسُولِهِ وَعَن أمِیرِالمُؤمِنِینَ وَعَنِ الحَسَنِ والحُسَینِ صَلَواتُ اللّه عَلَیهِمْ أفْضَلَ الجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَاحْتَسَبْتَ وَأعَنْتَ فَنِعْمَ عُقبَی الدّارِ.

◀ تسلیم

تسلیم یعنی اینکه انسان علاوه بر اینکه در عمل و ظاهر فرمان معصوم رو اطاعت می کنه، باید همه ی قواش نسبت به معصوم سلم باشه.
سلم یعنی نه چشمش، نه گوشش، نه زبانش، نه جوارحش، نه جوانحش، نه قلبش، در مقابل معصوم هیچ مقاومتی نداره. هرچه بگویند با همه ی وجودش می پذیره و تسلیم محضه.

عباس (علیه السلام) هم، همه ی امور خودش رو به برادرش سیدالشهدا سپرد تا اینکه در راه ایشان به شهادت رسیدند.

توی روایت در ذیل آیه ی "ادخلوا فی السلم کافة" از معصوم اومده که : سلم، ولایت ماست.

◀ تصدیق
عباس، برادرش، ریحانه ی رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رو توی همه ی مواقف و دیدگاه ها، تصدیق کرد و هیچ وقت در درستی و عدالت آرمان امام به خودشون شک راه ندادن و یقین داشتن که برادرشون بر حقه و هرکه با ایشان ستیز دارد، در گمراهی آشکاره.

معرفت یعنی اینکه انسان، امام رو به وسیله ی خود امام بشناسه نه با استدلال و برهان.

لذا می بینیم که یه عده درباره ی هدف و راه امام حسین (علیه السلام) اظهار نظر می کردن و می گفتن که : شما به کربلا نروید یا به جای دیگری بروید، یا اینکه زن و بچه تون رو با خودتون نبرید و... ولی حضرت عباس در برابر سیدالشهدا حتی یک اظهارنظر هم نکردند!

این همون مقام تصدیقه که هرچه امام بگوید را صدق بداند.

◀ وفا
یکی دیگه از صفات نیکی که امام صادق (علیه السلام) به عمویش عباس (علیه السلام) نسبت می دهد، وفاداری است.
بنی امیه به قدری شبهه به پا کرده بودن که امام حسین رو در دنیای اسلام تنها کردند. شبهات و فضای ایجاد شده به قدری سنگین بود که تو اون فضا، تسلیم و تصدیق خیلی خیلی سخت بود.

اگه این دو قدم رو برداشتیم، اون وقت نوبت به "وفا" می رسه.

وفا یعنی اینکه آدم کاری نکنه که بعدا بگه : "ای کاش..".
مثلا به پدر یا مادر یا خویشاوندش کمک مالی یا جانی می کنه ولی بعد می گه که : "ای کاش! بیشتر انجام داده بودم."

پس آدم باید نسبت به ولی خدا طوری عمل کنه که جای ای کاش ها و اما و اگرها باقی نمونه که این عمل، برای یه مومن عادی، خیلی خیلی دشواره.

ولی حضرت عباس این عمل سخت رو در حق معصوم انجام دادند که امام صادق شهادت می دهند که : شما وفا کردید و پیمانه های خودتون رو پر و بدون هیچ جای خالی بردید.

این فراز ادامه داره...

بسم الله الرحمن الرحیم

أشْهَدُ لَک بِالتِّسْلِیمِ وَالتَّصْدِیقِ وَالوَفَاءِ والنَّصِیحَةِ
لِخَلَفِ النَّبِی صَلَّی اللّه عَلَیهِ وَ الِهِ الْمُرْسَلِ
وَالسِّبْطِ المُنْتَجَبِ وَالدَّلِیلِ الْعالِمِ والْوَصِی المُبَلِّغِ وَالمَظلُومِ المُهْتَضَمِ،
فَجَزَاک اللّه عَن رَسُولِهِ وَعَن أمِیرِالمُؤمِنِینَ وَعَنِ الحَسَنِ والحُسَینِ صَلَواتُ اللّه عَلَیهِمْ أفْضَلَ الجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَاحْتَسَبْتَ وَأعَنْتَ فَنِعْمَ عُقبَی الدّارِ.

◀ نصیحت
نُصح یعنی بیش از توان و حدی که خدا از شما، در مقام وفا می خواهد! (خیلی سخت شد اینجا دیگه)

حضرت به برادر خود عباس فرمودند : برو آب بیاور.
نفرمود : برو جانت را بده! ولی او همه چیزش را داد. این نصیحته. یعنی کاری رو که گفته شده، به هر قیمتی انجام شه : یا جانش رو بده و قطعه قطعه شه یا کارش رو انجام بده!

در مسیر چهار هزار تیرانداز وجود داره. فقط من وشما مانده ایم! بروم آب بیاورم بعد چه می شود؟
هزاران توجیه می توان آورد. شیطان غوغاهایی در باطن انسان به پا می کنه که اون وقت تسلیم شدن خیلی سخت می شه. انسان نباید تنه به تنه ی معصوم بزنه و باید تسلیم باشه، و در راه تصدیق وفا، همه چیزش رو بده. یعنی حاضر باشه که خودش نباشه ولی او باشه. این نصیحته.

۞۞۞۞۞۞۞۞

اینکه توی عبارت امام صادق (علیه السلام) این صفات اومده که : "برای جانشین پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)" و نه "برای حسین" یا "برای برادرت" یا "برای فرزند امیرالمومنین" ، یعنی اینکه :
عباس، به این علت که برادرشون، امام واجب الطاعه بود، در راهشون جانبازی کردند و این کار جز از صاحبان بصیرت و همت های بلند، بر نمیاد.

۞۞۞۞۞۞۞۞

ماها که منتظر صاحب الزمانیم، باید تلاش کنیم حالا که فرصت داریم، این صفات رو کسب کنیم وگرنه در لحظه ی انتخاب، بدون این صفات، نمی تونیم با ولی خدا همراه شیم و شک و تردید میاد. اون وقته که صفمون رو از حضرت جدا می کنیم یا اینکه خدایی نکرده در مقابلشون می ایستیم.

بسم الله الرحمن الرحیم

لَعَنَ اللّه مَن قَتَلَک وَ لَعَنَ اللّه مَنْ جَهِلَ حَقّک
وَاسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِک وَلَعَنَ اللّه مَن حَالَ بَینَک وَبَینَ مَاءِ الفُرَاتِ،
أشْهدُ أنّک قُتِلْتَ مَظْلُوماً وَأنّ اللّه مُنْجِزٌ لَکمْ مَا وَعَدَکم

لعنت بر هرکه تورا نشناخت.
عباس معرفتش واجب است ، همه باید اورا بشناسند...
این هم سخن امام صادق علیه السلام است در زیارت عمویش: لَعَنَ الله مَن جَهِلَ حَقّکَ

عباس را باید شناخت . بدون شناخت او و حقش نمی توان به فلاح رسید.
این جهل، لعنت شده ی امام صادق است. باید عباس شناس شد، بـایـد ...

۞۞۞۞۞۞۞۞

عباس ناشناسان چه کسانی بودند که این قدر مورد لعن قرار گرفته اند؟

اصلا روند قاتل عباس شدن چگونه است؟ آیا سبک زندگی خاصی را طی می کند؟

آیة الکرسی ... چرا راه دور برویم؟!

ومن یکفر بالطاغوت

و یؤمن بالله

اول: روی گردانی از طاغوت

دوم: ایمان به خدا

.... رد ظلمت برای درک نور

۞۞۞۞۞۞۞۞

خدا لعنت کند آن را که حق تو را نشناخت و حرمت تورا پاس نداشت.

پی می بریم که سایر شهدا به این میزان از فضیلت دست نیافته اند.
هرچند هرکدام را حق و حرمتی به سزا ثابت است،

ولی تنها زاده ی امیرالمومنین است که معارفش وسیع تر و ایمانش پایدارتر بوده

از این رو او را بر عهده ی دین و امت حقی برجاست که قابل انکار نیست.
با توجه به این دو حق است که جاهل به حق او و هرکسی که حرمتش را پاس نمی دارد، مستحق لعن و نفرین گردیده.

بسم الله الرحمن الرحیم

جِئْتُک یابنَ أمِیرِالْمُؤمِنِینَ وَافِداً إلَیکمْ وَقَلْبِی مُسَلِّمٌ لَکمْ وَتَابِعٌ وَاَنا لَکمْ تَابِعٌ
به سوى تو آمدم اى فرزند امير مؤمنان . به محضر شمايم‏ دلم تسليم و پيرو شماست،و خود نيز پيرو شمايم

اقرار کن آمدنت را (جِئْتُک )!!!

بگو برای چه آمده ای :

من لایق لقای خدا نیستم ولی

باز آمدم، امید که آماده ام کنی

هرچند آمدنم هم جذبه ی نگاهت بود و با پای خودم نیامدم،
ولی این راهم بگو که هرطور بود خود را به تو رساندم، نگذار تشنه برگردم، ســاقـی!

۞۞۞۞۞۞۞۞

ای "پسر علی" که نام پدرت قفل شکن این زیارت نامه است!

عَلَیکَ یَابنَ امیرالمؤمنین ، جئتُکَ یَابنَ امیرالمؤمنین
السّلام علیک یا ابالفضل العبّاس بن امیرالمؤمنین...

ما هرکجا کم بیاوریم نام پدرت را بهانه می کنیم،
در سخت ترین سختی ها یک "یاعلی" بن بست ها را باز می کند.

در حریم تو هم با بیان امام صادق (علیه السلام) با تو سخن می گوییم،گاه گاه نام زلال پدرت،
جان خشکمان را طراوت می بخشد تا بدانیم در مقابل که هستیم .

۞۞۞۞۞۞۞۞

سی سال امام جماعت حرم قمر بنی هاشم بودن...
جایی که یک لحظه تنفس در آن را آرزو مندیم.

گفتند برای ما از این سی سال بگو، متنی یادگاری برای مان بنویس!

نوشت :
همه می گویند :
به ذره گر نظر لطف بوتراب کند
به آسمان رود و کار آفتاب کند

اما منِ سیبویه می نویسم :

به ذره گر نظر لطف، "پور بوتراب" کند
به آسمان رود و کار آفتاب کند

جِئْتُک یابنَ "أمِیرِالْمُؤمِنِینَ"....

۞۞۞۞۞۞۞۞

وَنُصْرَتِی لَکمْ مُعَدَّةٌ
يارى ‏ام براى شما مهيّاست

حتی برای عباس که (که در اوج مشکل گشایی است)، می شود کاری کرد و او کمک رساند.

آن چنان که امام صادق (علیه السلام) در زیارت عمویشان عباس به ما یاد داده اند این فراز را :

"وَ نُصرَتی لَکُم مُعَدَّةُ"

برادر عباس هم یاری می خواست :
"هل من ناصر ینصرنی" که یادمان هست!

"لبیک داعی الله ان کان لم یجبک بدنی عند استغاثتک و لسانی عند استنصارک"

هنوز در زیارت سیدالشهدا نیز به دنبال یار می گردند:

"وَ نُصرَتی لَکُم مُعَدَّةُ حَتّی یُحییَکُمُ الله لِدینِه وَ یَبعَثَکُم
وَ قَلبی لَکُم مُؤمِنُ وَ رَأیی لَکُم تَبَعُ وَ نُصرَتی لَکُم مُعَدَّةُ حَتّی یُحیِیَ اللهُ تَعالی دینَهُ بِکُم"

برادر عباس هم یاری می خواست،

پدرش نیز!

حالا این چه یاری ایه که این بزرگواران از ما می خواهند؟؟؟!!!

پدرش علی (علیه السلام) راه کمک را زیبا بیان فرمود:

"أعِینُونی بِوَرَعٍ وَ اجتِهادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَداد" (نهج البلاغه/نامه45)
لیکن مرا یاری کنید به پارسایی (درپارسایی) و کوشیدن و پاک دامنی و درستی ورزیدن.

راه یاری علی و اولاد علی (علیه السلام) مشخص شد:
با پرهیزکاری و تلاش فراوان و پاک دامنی و راستی...

۞۞۞۞۞۞۞۞

توهم می توانی یار باشی

توهم می توانی یاری کنی، فقط باید بگردی ببینی کدام کار روی زمین مانده

که اگر عباس بود نمی گذاشت آن کار روی زمین بماند.

زیاد نگردید! خودشان نشانه داده اند.

امام صادق علیه السلام فرمودند:
اگر منِ امام صادق، زمان مهدی را درک کنم خادم بارگاهش می شوم.

خادم آستان مهدی شدن امامِ صادق (علیه السلام) ؟؟؟؟؟

امام صادق خودشان امام بودند،اما امام زمانِ خودشان.
اگر امام صادق در زمان امامِ زمانِ ما باشد خود ماموم است.

شاید راز لطیف این روایت (جدا از دلبری امام زمان برای همه خصوصا اهل بیت) همین نکته باشد:

"شـنـاخــت امــام زمــان حــیّ "

عباس که جای خود دارد؛ امامِ زمانِ امام حسین هم در زمان امام حسن، امام حسن (علیه السلام) است.
و آن زمان که امام حسن امام است،حسین (علیه السلام) ماموم است وبهترین ماموم.

این همان یاری عباس است که می شود به او کرد،
همان که در سال 61 خود به آن عمل کرد:

" شــنـاخـت امــام زمــانـش و اطــاعــت از او "

صفحه: 1 2 3

مصباح

سیمرغ

مصباح

مصباح

مصباح

saeed6121

مصباح

مصباح

مصباح

مصباح