بسم الله الرحمن الرحیم
سلام مجدد به خانوم لبخند خدا
ان شاءالله که این بار بتونم منظور رو برسونم
- اول اینکه : خود معنی واژه ی مظلوم
این واژه ی مظلوم از طرف معصوم به امام نسبت داده شده . مثلا :
توی روایت از امام صادق داریم که : آیه 33 سوره ی اسرا یعنی : "مَن قُتِلَ
مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِیِّهِ سُلْطاناً".
به
مظلومیت امام حسین نسبت داده شده.
یا این روایت از پیامبر عزیز که نه تنها امام حسین که کل معصومین رو مظلوم معرفی می کنه :
آرى و اللَّه در آن زمان من و على و فاطمه و حسن و حسین و نه امام اولاد حسین که همه مظلوم اهل بیت من بودند، همه یک جا جمع خواهیم بود.
و از اون بالاتر حتی توی خود زیارت عاشورا به این ظلمه که به امام رواشده هم اشاره شده که یه حدیث قدسیه. یعنی از طرف خود خدا :
ﻓﻠﻌﻦ ﷲ ﺍﻣﻪ ﺍﺳﺴﺖ ﺍﺳﺎﺱ
ﺍﻟﻈﻠﻢ و ﺍﻟﺠﻮﺭ
ﺧﺪﺍ ﻟﻌﻨﺖ ﮐﻨﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ
ﻇﻠﻢ ﮐﺮﺩﻥ
از طرفی این رو هم می شه از روایات استنباط کرد :
چون این نسبت از جانب معصوم بوده، پس منظور اصل واژه ی عربیش بوده نه چیزی که بعدها تو یه سرزمین دیگه مفهوم جالبی نداشته باشه.
معصوم وقتی از واژه ای استفاده می کنه مطمئنا اون انتخاب، کاملترین انتخاب بوده.
این مظلومی که الان برای ما تو زبان فارسی رایج شده که به امام نسبت می دیم، مطمئنا همون مفهوم معصوم پشتشه نه مظلوم کوچه بازارهای خودمون.
مظلوم توی عربی هم یعنی کسی که بهش ظلم شده در عین حال ساکت ننشسته
اون مظلوم با مفهوم بد توی زبان فارسی، معادل عربیش منظلم هستش. یعنی کسی که خودش می شینه تا حقش پایمال شه، یعنی ظلم پذیر که این توی اسلام ناپسنده.
ما نمی تونیم واژه های عربی که توسط معصوم عنوان شده عین به عین با همون مصادیق رایج خودمون به کار ببریم. چرا که اصلا حقش ادا نمی شه
اصلا یکی از علت هایی که من نمی تونم نماز رو به زبون فارسی بخونم اینه که :
واژه های فارسی نمی تونن اون عظمت و معنی اصلی پشت واژه ی عربی رو برسونه
هیچی نمی تونه برای من رحمان رو معنی کنه یا رحیم رو یا لله رو و الی آخر....
- دوم : همونطور که دوستان عنوان کردند، شجاع بودن با مظلوم بودن هیچ منافاتی نداره.
خود خدا هم در عین حال که رحمان و رحیم هستند، جبار هم هستند.
حالا من می تونم بگم : اصلا امکان داره خدایی که ذاتش رحمانیته، جبار هم باشه؟؟ متناقض نیست؟؟
امام حسین (علیه السلام) از اون بعد که در مقابل ستم ایستادند، حر و آزاده هستند. از اون بعد که حتی با وجود تقدیم تمام هستی اش، هم چنان حقشان برنگشت و پایمال شد، همچنان مظلوم هستند.
به قول حضرت امام (رحمة الله علیه) :
ظلم اصلی (به امام حسین)، همان جا به جایی نا به جا و ضایع کردن حقوق الهی آنهاست که ظلم به آنها و ظلم به جامعه مسلمین و ظلم به بشریت میباشد و اینها (امام و امّت) همه «مظلوم» واقع میشوند.
ما به امام حسین هم نسبت شهید می دیم هم قتیل. (
"السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلَايَ وَ ابْنَ مَوْلَايَ يَا قَتِيلُ ابْنَ الْقَتِيلِ الشَّهِيدُ ابْنَ الشَّهِيد")
در ظاهر معنی جفتشون یکیه : کسی که کشته شده به ناحق.
ولی این دو خیلی با هم فرق دارن. اگه معنیشون یکی بود، که همون یکی توی دعاها استفاده می شد نه هر دوش.
اینجا قتیل، به صفت مظلوم بودن امام برمی گرده =====> یعنی اینکه بعد دشمنی ظلم و جنایت وقیحانه و بی شرمانه امویان و یزیدیان رو علیه امام حسین (علیه السلام) در نظر گرفتیم.
شهید به صفت حر و آزاده بودن امام بر می گرده ======>
شهید، به اعتبار عمل خودش شهیده . یعنی اینکه اینجا صفات و ویژگی ها و بیانات امام حسین (علیه السلام ) که باعث ایجاد عاشورا شده رو در نظر می گیریم (مثل زیر بار زور نرفتن، احیای امت جدشون و ...
)