بسم الله الرحمن الرحیم
(۱۹/بهمن/۹۳ ۳:۵۹)رضا1357 نوشته است: [ -> ]شايد در طول تاريخ بشريت روزي نبوده كه بشر دست به جنايتي نزده باشد!
اما بعضي وقتها بعضي موارد واقعا ذهن آدم رو درگير مي كنه؛
كه چطور خدا فقط نظاره گر است ؟
اصولا بعضي چيزها چنان حال آدم را مي گيرد كه پيش خودت فكر مي كني ... چه چيز مي خواهد جبران اين بلايي را كند كه بر سر اين آدم آمده؟ مگر آدمي چندبار فرصت زندگي دارد؟
اول اینو بگم که توی این دنیا پاداش و کیفر هم هست ولی ممکنه کامل نباشه و یا خود همونش هم جنبه ی امتحان برای فرد داشته باشه.
- اگه قرار باشه، خدا هرکسی رو که مرتکب ظلمی شد رو از رو زمین برداره که ممکنه دیگه کسی رو زمین نمونه
(چون هممون یه جورایی ظلم هایی داشتیم مخصوصا اینکه گناه هم یه جور طلم به خودمونه)
ولو یؤاخذ اللّه الناس بما کسبوا ما ترک على ظهرها من دابة ولکن یؤخرهم الى اجل مسمّى فاذا جاءاجلهم فان اللّه کان بعباده بصیرا
(فاطر - 45)
اگر خدا مردم را به آنچه مى کنند مؤاخذه مى کرد، هیچ جنبنده اى را روی زمین باقى نمى گذاشت ولى مؤاخذه آنان را تا سرآمدى معیّن به تأخیر مى اندازد؛ و چون سرآمدشان در رسد خدا به (کار) بندگانش بیناست.
- یکی از سنت های خدا هم ابتلا و آزمایشه.
یه فرصت در اختیار ما قرار داده شده و ماها رو توی بوته ی آزمایش گذاشتن. یکی میاد پا روی نعمت ها و فرصتی که بهش داده شده می ذاره و بقیه رو تار و مار می کنه و اینطوری از امتحان بازنده بیرون میاد. امتحان یکی دیگه هم اینه که می تونه در برابر این ظلمی که بهش شده بایسته یا به ستم تن می ده؟؟ و ...
خود خدا فرمودند که : سرنوشت هیچ قومی رو تغییر نمی دهند تا خود انسانها اونو تغییر بدن.
پس انسانهای مظلوم باید برای رفع ظلم تلاش خودشونو تا جایی که راه داره بکنن.
حالا اگه یکی می خواست ظلم و ستم کنه، سریعا نابود می شد، اونوقت صبر و مقاومت در برابر سختی ها معنی نداشت و این در حالیه که یکی از راه های رشد و بالا رفتن آدم، صبر در برابر مشکلات و ایستادگی در برابر ظلمه (مثل امام حسن (علیه السلام) که سید الاحرار هستند)
- از طرفی راه کمال و رشد انسانها اختیاری قرار داده شده
یعنی درصورتی من می تونم به این کمال اختیاری برسم، که راه خیر و شر باز باشه و من با اختیار خودم انتخاب کنم.
حالا اگه قرار باشه هر ظالم و ستمگری که رو زمین فساد می کنه رو خدا مجازاتش کنه، اونوقت دیگه کسی نیست که مرتکب شری بشه و اصولا اختیار و کمال اختیاری معنایی نداره.
- توی دستگاه الهی یه سنت های دیگه ای هم هست مثل امهال و استدراج :
براساس این سنتها وجود ظالمان توی دنیا ضروریه
امهال یعنی مهلت دادن. خداوند برای رعایت مصالحی در عقوبت اهل باطل شتاب نمی کنه. بلکه به اونها فرصت و مهلت می ده
این مهلت ممکنه به این دلیل باشه که
به ظلمشون اضافه کنن :
وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا أَنَّما نُمْلی لَهُمْ خَیْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلی لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ (آل عمران - 178)
آنها که کافر شدند، (و راه طغیان پیش گرفتند،) تصور نکنند اگر به آنان مهلت مىدهیم، به سودشان است! ما به آنان مهلت مىدهیم براى اینکه بر گناهان خود بیفزایند و براى آنها، عذاب خوارکنندهاى (آماده شده) است!
و یا به این دلیل که
فرصت توبه و بازگشت داشته باشند
استدراج هم یعنی کمک اهل باطل در کار باطلشون و سرازیر کردن نعمت های دنیا برای اونها تا قدم قدم به ظلم خودشون اضافه کنند.
فلما نسوا ما ذکّروا به فتحنا علیهم ابواب کل شىء حتى اذا فرحوا بما اوتوا اخذناهم بغتة فاذاهم مبلسون فقطع دابرالقوم الذین ظلموا (انعام - 44 و 45)
همین که آنچه را به یادشان آورده بودیم به فراموشى سپردند، درهاى همه چیز را بر آنان گشودیم و چون به آنچه یافته بودند شادمان شدند، ناگهان آنها را بگرفتیم و یکباره درمانده و نومید شدند و گروهى که ستم مى کردند ریشه کن شدند.
![[تصویر: rahim-moini-kermanshahi-day-93.jpg]](http://www.smskade.ir/wp-content/uploads/2015/01/rahim-moini-kermanshahi-day-93.jpg)