۲۳/بهمن/۹۳, ۱:۳۳
بسم الله
سلام علیکم
موضوع خشکسالی چند سالی هست که گریبانگیر کشور سرسبز ایران شده است و هر کسی دیگری و هر ارگانی ، ارگانی دیگر را مسئول این خشکسالی و بی آبی میداند ولی سخن این مقاله به تک تک ما بازمیگردد.
تک تک ما که نه تنها بر گناه و بزه و معصیتهای خود استغفار نمی کنیم ، بلکه بر اعمال ناپسند و زشت خود اصرار و الحاحی عجیب داریم .
در سوره نوح به آیه ای برخورد کردم که زبانِ حال امروز ماست :
از آیات مختلف قرآن ، این نکته به خوبى استفاده مى شود که ایمان و عدالت مایه آبادى جامعه ها، و کفر و ظلم و گناه مایه ویرانى است .
در آیه 96 سوره اعراف مى خوانیم :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُري آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
اگر اهل شهرها و آبادیها ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند درهاى برکات آسمان و زمین را به روى آنها مى گشائیم
و در آیه 41 سوره روم مى خوانیم :
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ
فساد در خشکى و دریا بر اثر اعمال مردم ظاهر شد
و در آیه 30 شورى آمده است :
وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصيبَةٍ فَبِما کَسَبَتْ أَيْديکُمْ
هر مصیبتى به شما مى رسد به خاطر اعمال شما است
و در آیه 66 مائده آمده است :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَکَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ
اگر آنها تورات و انجیل و آنچه از طرف پروردگارشان بر آنان نازل شده است بر پا دارند، از آسمان و زمین روزى مى خورند (و برکات زمین و آسمان آنها را فرا خواهد گرفت )
و آیات دیگرى از این قبیل .
این رابطه تنها یک رابطه معنوى نیست ، بلکه علاوه بر رابطه معنوى که آثارش را به خوبى مى بینیم رابطه مادى روشنى نیز در این زمینه وجود دارد.
کفر و بى ایمانى سرچشمه عدم احساس مسؤ ولیت ، قانون شکنى ، و فراموش کردن ارزشهاى اخلاقى است ، و این امور سبب از میان رفتن وحدت جامعه ها، متزلزل شدن پایه هاى اعتماد و اطمینان ، هدر رفتن نیروهاى انسانى و اقتصادى ، و به هم خوردن تعادل اجتماعى است .
بدیهى است که جامعه اى که این امور بر آن حاکم گردد به سرعت عقب نشینى مى کند و راه سقوط و نابودى را پیش خواهد گرفت .
و اگر مى بینیم جوامعى هستند که با وجود عدم ایمان و تقوا از پیشرفت نسبى وضع مادى برخوردارند آن را نیز باید مرهون رعایت نسبى بعضى از اصول اخلاقى بدانیم که میراث انبیاى پیشین و نتیجه زحمات رهبران الهى و دانشمندان و علما در طول قرنها است .
علاوه بر آیات فوق در روایات اسلامى نیز روى این معنى زیاد تکیه شده است که استغفار و ترک گناه سبب فزونى روزى و بهبودى زندگى مى شود، از جمله :
در حدیثى از امیر المؤمنان على (علیه السلام) آمده که فرمود :
اکثَرَ الاستغفار تُجلّبُ الرّزق
زیاد استغفار کن تا روزى را به سوى خود جلب کنى
در حدیث دیگرى از رسول الله (صلى اللّه علیه و آله و سلّم) چنین نقل شده که فرمود:
مَن اَنعَمُ الله عَلیه نعمَة فَلیَحمدُ الله تَعالى ، وَ مَن استَبَطا الرزقَ فَلیَستَغفر الله ، وَ مَن حَزنَهُ اَمر فَلیَقُل : لا حول و لا قوة الا بالله
کسى که خداوند نعمتى به او بخشیده شکر خدا را بجا آورد، و کسى که روزیش تاءخیر کرده از خدا طلب آمرزش کند، و کسى که بر اثر حادثه اى غمگین گردد بگوید: لا حول و لا قوة الا بالله
و سپس به این خطبه زیبا و ناب امیرالموحدین علی بن ابی طالب (صلوات الله علیه) برخوردم :
آری ، حقیقت این است که مجازات بسیارى از گناهان محرومیتهائى در این جهان است و هنگامى که انسان از آن توبه کند و راه پاکى و تقوى را پیش گیرد خداوند این مجازات را از او بر طرف مى سازد.
موفق باشید و خدایی .
سلام علیکم
موضوع خشکسالی چند سالی هست که گریبانگیر کشور سرسبز ایران شده است و هر کسی دیگری و هر ارگانی ، ارگانی دیگر را مسئول این خشکسالی و بی آبی میداند ولی سخن این مقاله به تک تک ما بازمیگردد.
تک تک ما که نه تنها بر گناه و بزه و معصیتهای خود استغفار نمی کنیم ، بلکه بر اعمال ناپسند و زشت خود اصرار و الحاحی عجیب داریم .
در سوره نوح به آیه ای برخورد کردم که زبانِ حال امروز ماست :
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کانَ غَفَّاراً 10 يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْکُمْ مِدْراراً 11
به آنها گفتم: از پروردگار خویش آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است 10 تا بارانهای پربرکت آسمان را پی در پی بر شما فرستد 11
به آنها گفتم: از پروردگار خویش آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است 10 تا بارانهای پربرکت آسمان را پی در پی بر شما فرستد 11
از آیات مختلف قرآن ، این نکته به خوبى استفاده مى شود که ایمان و عدالت مایه آبادى جامعه ها، و کفر و ظلم و گناه مایه ویرانى است .
در آیه 96 سوره اعراف مى خوانیم :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُري آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
اگر اهل شهرها و آبادیها ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند درهاى برکات آسمان و زمین را به روى آنها مى گشائیم
و در آیه 41 سوره روم مى خوانیم :
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ
فساد در خشکى و دریا بر اثر اعمال مردم ظاهر شد
و در آیه 30 شورى آمده است :
وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصيبَةٍ فَبِما کَسَبَتْ أَيْديکُمْ
هر مصیبتى به شما مى رسد به خاطر اعمال شما است
و در آیه 66 مائده آمده است :
وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَکَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ
اگر آنها تورات و انجیل و آنچه از طرف پروردگارشان بر آنان نازل شده است بر پا دارند، از آسمان و زمین روزى مى خورند (و برکات زمین و آسمان آنها را فرا خواهد گرفت )
و آیات دیگرى از این قبیل .
این رابطه تنها یک رابطه معنوى نیست ، بلکه علاوه بر رابطه معنوى که آثارش را به خوبى مى بینیم رابطه مادى روشنى نیز در این زمینه وجود دارد.
کفر و بى ایمانى سرچشمه عدم احساس مسؤ ولیت ، قانون شکنى ، و فراموش کردن ارزشهاى اخلاقى است ، و این امور سبب از میان رفتن وحدت جامعه ها، متزلزل شدن پایه هاى اعتماد و اطمینان ، هدر رفتن نیروهاى انسانى و اقتصادى ، و به هم خوردن تعادل اجتماعى است .
بدیهى است که جامعه اى که این امور بر آن حاکم گردد به سرعت عقب نشینى مى کند و راه سقوط و نابودى را پیش خواهد گرفت .
و اگر مى بینیم جوامعى هستند که با وجود عدم ایمان و تقوا از پیشرفت نسبى وضع مادى برخوردارند آن را نیز باید مرهون رعایت نسبى بعضى از اصول اخلاقى بدانیم که میراث انبیاى پیشین و نتیجه زحمات رهبران الهى و دانشمندان و علما در طول قرنها است .
علاوه بر آیات فوق در روایات اسلامى نیز روى این معنى زیاد تکیه شده است که استغفار و ترک گناه سبب فزونى روزى و بهبودى زندگى مى شود، از جمله :
در حدیثى از امیر المؤمنان على (علیه السلام) آمده که فرمود :
اکثَرَ الاستغفار تُجلّبُ الرّزق
زیاد استغفار کن تا روزى را به سوى خود جلب کنى
در حدیث دیگرى از رسول الله (صلى اللّه علیه و آله و سلّم) چنین نقل شده که فرمود:
مَن اَنعَمُ الله عَلیه نعمَة فَلیَحمدُ الله تَعالى ، وَ مَن استَبَطا الرزقَ فَلیَستَغفر الله ، وَ مَن حَزنَهُ اَمر فَلیَقُل : لا حول و لا قوة الا بالله
کسى که خداوند نعمتى به او بخشیده شکر خدا را بجا آورد، و کسى که روزیش تاءخیر کرده از خدا طلب آمرزش کند، و کسى که بر اثر حادثه اى غمگین گردد بگوید: لا حول و لا قوة الا بالله
و سپس به این خطبه زیبا و ناب امیرالموحدین علی بن ابی طالب (صلوات الله علیه) برخوردم :
اَلا وَ اِنَّ الاَرْضَ الَّتى تَحْمِلُكُمْ، وَالسَّماءَ الَّتى تُظِلُّكُمْ مُطيعَتانِ
لِرَبِّكُمْ، وَ ما اَصْبَحَتا تَجُودانِ لَكُمْ بِبَرَكَتِهِما تَوَجُّعاً لَكُمْ، وَ لا زُلْفَةً
اِلَيْكُمْ، وَ لا لِخَيْر تَرْجُوانِهِ مِنْكُمْ، وَلكِنْ اُمِرَتا بِمَنافِعِكُمْ
فَاَطاعَتا، وَ اُقيمَتا عَلى حُدُودِ مَصالِحِكُمْ فَقامَتا
اِنَّ اللّهَ يَبْتَلى عِبادَهُ عِنْدَ الاَعْمالِ السَّيِّئَةِ بِنَقْصِ الثَّمَراتِ
وَ حَبْسِ الْبَرَكاتِ، وَ اِغْلاقِ خَزائِنِ الْخَيْراتِ، لِيَتُوبَ تائِبٌ
وَ يُقْلِعَ مُقْلِعٌ، وَ يَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ، وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ.
بدانيد زمينى كه شما را حمل مى كند، و آسمانى كه بر سرتان سايه مى اندازد فرمانبردار
پروردگار شمايند، بركات خود را به شما ارزانى مى دارند، نه به خاطردلسوزى، و نه براى نزديكى جستن
به شما، و نه براى خيرى كه از شما توقع دارند، بلكه از جانب حق براى رساندن منافع به شما
مأمورند پس خدا را اطاعت كرده اند، و دستور دارند به مصالح شما قيام كنند پس قيام كردند.
خداوند بندگانش را به وقت اعمال بدشان به كمبود ميوه ها،
و بازداشتن بركات، و بستن درِ خيرات آزمايش مى كند، تا توبه كننده توبه كند،
و گناهكار دل از گناه قطع نمايد، و پندگيرنده پند گيرد، و خوددارى كننده از گناه خوددارى كند.
لِرَبِّكُمْ، وَ ما اَصْبَحَتا تَجُودانِ لَكُمْ بِبَرَكَتِهِما تَوَجُّعاً لَكُمْ، وَ لا زُلْفَةً
اِلَيْكُمْ، وَ لا لِخَيْر تَرْجُوانِهِ مِنْكُمْ، وَلكِنْ اُمِرَتا بِمَنافِعِكُمْ
فَاَطاعَتا، وَ اُقيمَتا عَلى حُدُودِ مَصالِحِكُمْ فَقامَتا
اِنَّ اللّهَ يَبْتَلى عِبادَهُ عِنْدَ الاَعْمالِ السَّيِّئَةِ بِنَقْصِ الثَّمَراتِ
وَ حَبْسِ الْبَرَكاتِ، وَ اِغْلاقِ خَزائِنِ الْخَيْراتِ، لِيَتُوبَ تائِبٌ
وَ يُقْلِعَ مُقْلِعٌ، وَ يَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ، وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ.
بدانيد زمينى كه شما را حمل مى كند، و آسمانى كه بر سرتان سايه مى اندازد فرمانبردار
پروردگار شمايند، بركات خود را به شما ارزانى مى دارند، نه به خاطردلسوزى، و نه براى نزديكى جستن
به شما، و نه براى خيرى كه از شما توقع دارند، بلكه از جانب حق براى رساندن منافع به شما
مأمورند پس خدا را اطاعت كرده اند، و دستور دارند به مصالح شما قيام كنند پس قيام كردند.
خداوند بندگانش را به وقت اعمال بدشان به كمبود ميوه ها،
و بازداشتن بركات، و بستن درِ خيرات آزمايش مى كند، تا توبه كننده توبه كند،
و گناهكار دل از گناه قطع نمايد، و پندگيرنده پند گيرد، و خوددارى كننده از گناه خوددارى كند.
آری ، حقیقت این است که مجازات بسیارى از گناهان محرومیتهائى در این جهان است و هنگامى که انسان از آن توبه کند و راه پاکى و تقوى را پیش گیرد خداوند این مجازات را از او بر طرف مى سازد.
موفق باشید و خدایی .
