۲۷/بهمن/۹۳, ۱۴:۳۴
آداب رفتار با دوست
بشر در تمام مراحل زندگي، از آغاز كودكي و جواني تا روزگار پيري، به طور فطري و طبيعي نيازمند دوست است كه او را از تنهايي و بي پناهي خويش برهاند. بدين جهت، دوست در زندگي از جايگاه ويژه اي برخوردار است و براي خود آدابي دارد كه در اين مبحث به گوشه اي از آنها اشاره مي شود.
دوستي براي خدا
دوستي هنگامي ارزش دارد كه براي خدا باشد و رفيقي قابل اعتماد است كه دوستي او بر پايه معنويت باشد. دوستي هايي كه به دليل ثروت، مقام، زيبايي يا نظاير آن به وجود آمده باشد، با از بين رفتن آنها خود به خود از بين خواهد رفت. هيچ يك از امور مادي نمي تواند پشتوانه دوستي ثابت و سعادت بخش باشد. ازاين رو، به جز با حق طلبان و آخرت گرايان نبايد رفاقت كرد و از هم نشيني با كساني كه همت آنها كسب دنياست و از ياد حق غافل هستند, بايد پرهيز كرد. چنان كه خداوند در قرآن مي فرمايد: «فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّي عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَوةَ الدُّنْيَا؛ پس، از هركس كه از ياد ما روي برتافته و جز زندگي دنيا را خواستار نبوده است، روي بر تاب». (نجم: 29)
امام علي(علیه السلام) در اين باره مي فرمايد:
كُلُّ موَدَّةٍ مَبينةٍ عَلَي غَير ذاتِ الله ضَلالٌ وَ الْاعتمادُ عَليها مَحالُ.1
هر دوستي و محبتي كه پايه اش بر چيزي جز ذات مبارك خداي متعال پي ريزي شده باشد, گمراهي است و تكيه بر آن محال است.
دوستي براي خدا
دوستي هنگامي ارزش دارد كه براي خدا باشد و رفيقي قابل اعتماد است كه دوستي او بر پايه معنويت باشد. دوستي هايي كه به دليل ثروت، مقام، زيبايي يا نظاير آن به وجود آمده باشد، با از بين رفتن آنها خود به خود از بين خواهد رفت. هيچ يك از امور مادي نمي تواند پشتوانه دوستي ثابت و سعادت بخش باشد. ازاين رو، به جز با حق طلبان و آخرت گرايان نبايد رفاقت كرد و از هم نشيني با كساني كه همت آنها كسب دنياست و از ياد حق غافل هستند, بايد پرهيز كرد. چنان كه خداوند در قرآن مي فرمايد: «فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّي عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَوةَ الدُّنْيَا؛ پس، از هركس كه از ياد ما روي برتافته و جز زندگي دنيا را خواستار نبوده است، روي بر تاب». (نجم: 29)
امام علي(علیه السلام) در اين باره مي فرمايد:
كُلُّ موَدَّةٍ مَبينةٍ عَلَي غَير ذاتِ الله ضَلالٌ وَ الْاعتمادُ عَليها مَحالُ.1
هر دوستي و محبتي كه پايه اش بر چيزي جز ذات مبارك خداي متعال پي ريزي شده باشد, گمراهي است و تكيه بر آن محال است.
ادامه دارد...
