بسم الله
نقل قول:خب خارج از کشور داریم تا خارج از کشور!
فیلیپین، مالزی، قبرس، آلبرتا، ولونگوگ و ... گلاسکو هم اضافه کن بهش
یا استنفورد، برکلی، ام آی تی ، اکسفورد و کمبریج و...
کسایی که تو گزینه ی اول می رن برای تدریس اکثرا سطح علمیشون در حد و اندازه ی دانشگاه های ایران هم نیست،
البته برخی از کشور هایی که شما نام بردید در گزینه اولتون، خیلی بهتر از بهترین دانشگاه ایران هستن (از نظر رنکینگ)، و اصلا اینطور نیست که مثلا فیلیپین همه دانشگاه هاش بدتر از ایرانه، می تونید برید رنکینگ دانشگاه ها رو ببینید،
مثلا دانشگاه استرالیایی که مثال زدید رنکش در حد بهترین دانشگاه ما هست،(نمی دونم شما با استناد به کدام منبع می گید بده!)
می تونید در این سایت :
http://www.shanghairanking.com/ ،، ببینید.
حالا بماند که دانشگاه های ما از لحاظ امکانات بسیار سطح پایین هستند و اصلا قابل مقایسه نیستند.
در مورد گزینه دومی هم که گفتید، این دانشگاه ها خیلی سخته ازشون پذیرش گرفتن،
من فکر می کنم بهتر بود به این دو دسته تقسیم می کردید :
1-دانشگاه های با رنکینگ بدتر از دانشگاه های ایران
2-دانشگاه های با رنکینگ بالاتر از دانشگاه های ایران
البته پارامتر های دیگری هم دخیل هستند...
نقل قول:اما گروه دوم؛
حق دارن برند چون دانشگاههای اینجا براشون کوچیک بوده!
حق دارن برنگردند چون واقعا اونجا امکانات لازم برای تحقیقات و رشد علمیشون و زندگی خوبشون فراهمه!
اما یک وظیفه ی انسانی دارن و اونم اینه که علمشون رو برای چند سال هم که شده در ایران به دانشجو های داخلی منتقل کنند!
البته اونجا هم مشکلات خاص خودش رو داره،
دانشجو یی که پول داره و میره برای تحصیل که هیچ،
اما دانشجویی که با پولی که اون دانشگاه قراره بهش بده میره (فاند)، زندگی سرتاسر مرفهانه ای نداره،
خصوصا در امریکا در حد یک زندگی داتشجویی پول میدن،
حالا بماند که زندگی دانشجویی در اونجا با اینجا متفاوت است.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
نقل قول:راستش من مقاطع phd رو نمیدونم .
اما من دارم داروسازی میخونم و هنوز ترم 3 هستم ( علوم پایه ) ... تو دانشگاه ما که واحد بین الملل است ایرانی های مقیم خارج هستند ، کسایی که چند سال تو مجارستان ، آمریکا ، روسیه ، سوریه و ... درس خوندن به دلایل مختلف مثل مسئله مالی ، دوری از خانواده ، نا امنی (سوریه) برگشتند ایران و دارند همون رشته رو می خونند .
حالا در رشته شما نمی دونم،
اما در رشته های مهندسی (اکثرشون) ما در ایران با کمبود تکنولوژی ، ابزار، آزمایشگاه و ... مواجه هستیم،
مثلا در رشته عمران، اصولا همه می رن سمت کارهای عددی ، چرا که کار آزمایشگاهی و میدانی در ایران تقریبا غیر ممکنه، یا اگر ممکنه هزینه هاش گزافه .
موارد خیلی خیلی زیادی ساالیانه از کشور ما می رن، و خیلی هاشون هم بر نمی گردن، این نشون می ده که شرایط بد نیست، ضمن اینکه من با اکثر کسایی که در خارج از کشور تحصیل می کنند، صخبت کرده ام راضی بودن و تنها مشکلاتشون فشار درس و طبخ غذا و دوری از خانواده بوده، که همه قابل کنار آمدنه.
البته مشکلات اونجا هم هست ولی از مشکلات اینجا خیلی کمتر هست.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
وقتی پای درد دل دانشجوهای دکتری می شینی (در ایران)، همه از مشکلات علمی و اقتصادی و سطح علمی پایین و ... می نالن، و اکثرا راضی نیستن...
بماند که وقتی از اساتید مشورت می گیری ،اکثرا میگن اگه می خوای در ایران دکتری بخونی ، نخون ...!!!!!!!
! ))