۳/تیر/۹۴, ۱۴:۵۰
علی جانم منظورم دو سه خط اول شما بود که فرمودید اهل بیت مباحث عمیق هم برای عامه مطرح میکردند
حالا خدمت تفسیر امام هم میرسیم
حالا خدمت تفسیر امام هم میرسیم
صفحه: 1 2
۳/تیر/۹۴, ۱۵:۵۵
(۳/تیر/۹۴ ۱۴:۵۰)محمدهادی نوشته است: [ -> ]علی جانم منظورم دو سه خط اول شما بود که فرمودید اهل بیت مباحث عمیق هم برای عامه مطرح میکردندبله،اون مورد رو منظورم خطبه هایی مثل خطبه متقین یا خطبه اول نهج البلاغه یا حدیث مفضل بود.
حالا خدمت تفسیر امام هم میرسیم
۳/تیر/۹۴, ۲۲:۳۰
بله پس قبول دارید که معصومین مطالب عمیق عرفانی را مطرح نکردند برای عوام.
این از اهل بیت که معلوم شد، اسرار را برای همه فاش نکردند.
اما عرفا هم که عصمت ندارند، اسرار را فاش کردند و به عقوبت هم گرفتار شدند.
اون کتاب سفینه الصادقین هم که فرمودید، با تمام ارادتی که به مولف این کتاب دارم، و در عین پرفایده بودن این کتاب، اما معلومه که مولفش در مسایل نظری چندان ورودی نداره. بگذریم که ممکنه مطالب ناصحیح هم در کتابش باشه: مثل تنقیص برخی از بزرگان ولو اینکه مولف محترم حقیقتا تنقیص اونها را اراده نکرده باشه.
روش سیر و سلوک دادن ایشون هم ممکنه خالی از نقص نباشه.
علی آقا حالا همونجور که عرض کردم خدمت تفسیر حمد هم می رسیم، شما فقط یک جای ساده را نقل کردی، بذا به وقتش چند مورد از نقل می کنم، حال کنی
این از اهل بیت که معلوم شد، اسرار را برای همه فاش نکردند.
اما عرفا هم که عصمت ندارند، اسرار را فاش کردند و به عقوبت هم گرفتار شدند.
اون کتاب سفینه الصادقین هم که فرمودید، با تمام ارادتی که به مولف این کتاب دارم، و در عین پرفایده بودن این کتاب، اما معلومه که مولفش در مسایل نظری چندان ورودی نداره. بگذریم که ممکنه مطالب ناصحیح هم در کتابش باشه: مثل تنقیص برخی از بزرگان ولو اینکه مولف محترم حقیقتا تنقیص اونها را اراده نکرده باشه.
روش سیر و سلوک دادن ایشون هم ممکنه خالی از نقص نباشه.
علی آقا حالا همونجور که عرض کردم خدمت تفسیر حمد هم می رسیم، شما فقط یک جای ساده را نقل کردی، بذا به وقتش چند مورد از نقل می کنم، حال کنی
۴/تیر/۹۴, ۱۱:۲۵
۵/تیر/۹۴, ۱۷:۳۳
جمله دوم
آن جايى هم كه گاهى [مطلبى] ذكر مىشود راجع به انبيا: فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَ خَرَّ مُوسَى صَعِقًا، موسى بعد از اينكه تحت ربوبيّت حق تعالى واقع شد و از اين منازل گذشت، آن وقت عرض كرد: أَرِنِى أَنظُرْ إِلَيْكَ؛ به من خودت را ارائه بده. ارائه بده، يعنى من با چشمم ببينمت. اينكه از يك نبى بزرگى صادر نمىشود، آن نحو ارائه و آن نحو رؤيتى كه مناسب با مرئى و رائى كه دست ما به آن نمىرسد. در عين حالى كه به آنجا رسيده بود كه متكلم بود، با خدا تكلم مىكرد، [عرض كرد:] رَبِّ أَرِنِى أَنظُرْ إِلَيْكَ؛ جواب آمد كه لَن تَرَانِي؛ يعنى- محتملًا- تا موسى هستى، رؤيت نمىشود، تا تو هستى نمىشود؛ لكن مأيوسش نكرد؛ ارجاعش كرد به اينكه: انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ. اين «جبل» چيست؟ اين جبلى كه تجلى حق بر موسى نمىشود و بر آن مىشود، اين «جبل طور» است. آيا اين تجلى، يك تجلى بود كه اگر آن روز مردم در كوه طور بودند، آن را مىديدند؟
[آيا] مثل [رؤيت] شمس بود؟ اين وَ لكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ، وعده ملاقات است؛ نمىبينى وَ لكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانهُ فَسَوْفَ تَرَانِي. محتمل است كه «إسْتَقَرَّ عَلى مَكانِهِ» مراد اين جبل باشد؛ اين جبل محتمل است كه همان انانيّت، نفس موسى بوده [باشد] كه باز بقايا داشته است، با همان تجلى جبل را «دك» كرد، به هم زد اوضاع انانيّت را، و موسى به مقام موت رسيد: خَرَّ مُوسَى صَعِقاً.
تفسیر حمد، ص 134
مفهومه واقعا؟؟؟؟
جریان ابوبصیر و بیان شیخ صدوق هم که نقل شد در چند پست قبلتر.
همان تالی فاسدی که امام صادق علیه السلام بیان کرد، در همینجا هم پیش میاد. آنهم از رسانه ملی که کلی مخاطب داره.
غیر از این ایراد، ممکنه بشه این ایراد را هم مطرح کرد که:
درسته که امام چند بار فرمود محتملا، اما ممکنه این جور تفسیرها راه را برای اینکه قرآن بازیچه قرار بگیره باز میکنه، عده ای میان و اباطیلشون رو با بیان اینکه محتملا قرآن این رو میگه در میان خلایق ترویج می کنند. و تازه یه دست آویز جدیدی هم دارن، و اون اینکه : مگه امام اینجور نگفت.
یه آقای امام جمعه، چند هفته قبل شنیدم یه مطلب ذوقی از خودش بیان کرد، که شاید ذره ای ارزش علمی نداشت و یادم نیست دقیقا چی بود، اون وقت استدلال کرد:
مگه امام نگفت:
اينكه چهارده كنگره از كنگرههاى قصر ظلم خراب شد، به نظر شما نمىآيد كه يعنى در قرن چهاردهم اين كار مىشود، يا چهارده قرن بعد اين كار مىشود؟ به نظر شايد بيايد اين، محتمل هست كه اين بناى ظلم شاهنشاهى بعد از چهارده قرن از بين مىرود و بحمد اللَّه رفت از بين.
صحيفه امام، ج19، ص: 436
ببینید اینهم اثرش. البته من بیان امام را کامل آوردم و ایشون ناقص نقل کرد و به نوعی بر کار خودش، با استفاده از بیان امام، تاییدیه زد.
توجه توجه توجه:
بنده اصلا سخنی در اصل صدق و کذب بیانات امام ندارم و نفی نمیکنم بیان امام رو.
آن جايى هم كه گاهى [مطلبى] ذكر مىشود راجع به انبيا: فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَ خَرَّ مُوسَى صَعِقًا، موسى بعد از اينكه تحت ربوبيّت حق تعالى واقع شد و از اين منازل گذشت، آن وقت عرض كرد: أَرِنِى أَنظُرْ إِلَيْكَ؛ به من خودت را ارائه بده. ارائه بده، يعنى من با چشمم ببينمت. اينكه از يك نبى بزرگى صادر نمىشود، آن نحو ارائه و آن نحو رؤيتى كه مناسب با مرئى و رائى كه دست ما به آن نمىرسد. در عين حالى كه به آنجا رسيده بود كه متكلم بود، با خدا تكلم مىكرد، [عرض كرد:] رَبِّ أَرِنِى أَنظُرْ إِلَيْكَ؛ جواب آمد كه لَن تَرَانِي؛ يعنى- محتملًا- تا موسى هستى، رؤيت نمىشود، تا تو هستى نمىشود؛ لكن مأيوسش نكرد؛ ارجاعش كرد به اينكه: انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ. اين «جبل» چيست؟ اين جبلى كه تجلى حق بر موسى نمىشود و بر آن مىشود، اين «جبل طور» است. آيا اين تجلى، يك تجلى بود كه اگر آن روز مردم در كوه طور بودند، آن را مىديدند؟
[آيا] مثل [رؤيت] شمس بود؟ اين وَ لكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ، وعده ملاقات است؛ نمىبينى وَ لكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانهُ فَسَوْفَ تَرَانِي. محتمل است كه «إسْتَقَرَّ عَلى مَكانِهِ» مراد اين جبل باشد؛ اين جبل محتمل است كه همان انانيّت، نفس موسى بوده [باشد] كه باز بقايا داشته است، با همان تجلى جبل را «دك» كرد، به هم زد اوضاع انانيّت را، و موسى به مقام موت رسيد: خَرَّ مُوسَى صَعِقاً.
تفسیر حمد، ص 134
مفهومه واقعا؟؟؟؟
جریان ابوبصیر و بیان شیخ صدوق هم که نقل شد در چند پست قبلتر.
همان تالی فاسدی که امام صادق علیه السلام بیان کرد، در همینجا هم پیش میاد. آنهم از رسانه ملی که کلی مخاطب داره.
غیر از این ایراد، ممکنه بشه این ایراد را هم مطرح کرد که:
درسته که امام چند بار فرمود محتملا، اما ممکنه این جور تفسیرها راه را برای اینکه قرآن بازیچه قرار بگیره باز میکنه، عده ای میان و اباطیلشون رو با بیان اینکه محتملا قرآن این رو میگه در میان خلایق ترویج می کنند. و تازه یه دست آویز جدیدی هم دارن، و اون اینکه : مگه امام اینجور نگفت.
یه آقای امام جمعه، چند هفته قبل شنیدم یه مطلب ذوقی از خودش بیان کرد، که شاید ذره ای ارزش علمی نداشت و یادم نیست دقیقا چی بود، اون وقت استدلال کرد:
مگه امام نگفت:
اينكه چهارده كنگره از كنگرههاى قصر ظلم خراب شد، به نظر شما نمىآيد كه يعنى در قرن چهاردهم اين كار مىشود، يا چهارده قرن بعد اين كار مىشود؟ به نظر شايد بيايد اين، محتمل هست كه اين بناى ظلم شاهنشاهى بعد از چهارده قرن از بين مىرود و بحمد اللَّه رفت از بين.
صحيفه امام، ج19، ص: 436
ببینید اینهم اثرش. البته من بیان امام را کامل آوردم و ایشون ناقص نقل کرد و به نوعی بر کار خودش، با استفاده از بیان امام، تاییدیه زد.
توجه توجه توجه:
بنده اصلا سخنی در اصل صدق و کذب بیانات امام ندارم و نفی نمیکنم بیان امام رو.
۱۳/تیر/۹۴, ۱۴:۳۳
۱۴/تیر/۹۴, ۱۳:۱۱
صفحه: 1 2