تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقویان از ماجرای دست دادن امام حسین (علیه السلام) با عمرسعد در روز عاشورا می‌گوید.

حجت الاسلام نقویان در مراسم شب عاشورا در منزل صادق خرازی درباره ماجرای دست دادن اخیر ظریف با اوباما اظهار داشت: چه کردند این روزها درباره دست دادن اما اگر عکس و فیلم بود آن روزها نشان می دادیم روایاتش اما هست که امام حسین(علیه السلام) در این روز با عمر سعد هم حداقل یکبار دست داد.

وی افزود: برای چهار تا تار مو تن و بدن ما می لرزد ولی برای میلیارد میلیاردپولی که دزدیدند خفه خون گرفتیم, این آیا مسلمانی ماست؟
http://www.entekhab.ir/fa/news/232138/ن...�ت-داد




احتمالا عمرسعد در صحرای کربلا کمین کرده بوده و یهو امام را غافلگیر کرده؟! به کجا چنین شتابان؟
اگر می خواهید مذاکره کنید، معامله کنید، دست دهید و هر ... که می خواهید بکنید، چرا از امام حسین (علیه السلام) خرج می کنید؟؟؟


فاطمی‌نیا: امام حسین(علیه السلام) با یزید دست نداد تا فاتحه اسلام خوانده نشود

آیت‌الله عبدالله فاطمی‌نیا از اساتید حوزه و دانشگاه و منبری‌های برجسته تهران در شب عاشورای حسینی تعبیر جالبی از اینکه امام حسین (علیه السلام) با یزید بیعت نکرد بیان کرد.
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، آیت‌الله عبدالله فاطمی‌نیا از اساتید حوزه و دانشگاه و منبری‌های برجسته تهران شب گذشته در شب عاشورای حسینی تعبیر جالبی از بیعت نکردن امام حسین (علیه السلام) با یزید ب بیان کرد. او گفت: شما فرض کنید به زمان حیات امام حسین (علیه السلام) رفته اید. اگر کسی که شراب می خورد، سگ بازی و میمون بازی می کند، کارش نشستن در حوض شراب است، وحی و پیغمبر را تکذیب می‌کند و نماز را مسخره می‌کند را حاکم امورات مسلمین ببینید. لحظه ای فکر کنید که کسی چون امام حسین (علیه السلام) که نورچشم حضرت رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است با چنین کسی دست می داد، آیا از اسلام پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) چیزی باقی می‌ماند. در اهمیت قیام امام حسین (علیه السلام) نمی‌خواهد این قدر کتاب بنویسیم و حرف بزنیم. امام حسین (علیه السلام) فرمودند که من با چنین کسی بیعت نمی‌کنم.


وی با اشاره به جریان بیعت گرفتن حاکم مدینه از امام حسین (علیه السلام) برای یزید گفت: معاویه مرده بود و می‌خواستند از امام (علیه السلام) برای یزید بیعت بگیرند. ۱۸ نفر از جوانان بنی هاشم در بیرون دارالعماره مسلح ایستاده بودند. مروان پلید در آن جلسه حضور داشت و گفت یا باید بیعت می‌کنی یا گردنت را می زنیم. امام (علیه السلام) به سمت مروان رفت و می‌خواست او را به جهنم بفرستد تا اینکه با واسطه گری، او را نجات دادند. این مروان پلید، از زبان دیگری وارد شد و به امام(علیه السلام) گفت: ما می‌خواهیم شما با این بیعت، آقایی کنید و خیر شما را می خواهیم که می‌گوییم بیایید بیعت کنید. ولی حضرت حسین (علیه السلام) فرمودند: من اگر بیعت کنم، فاتحه اسلام خوانده می‌شود.



مذاکره امام حسین(علیه السلام) با عمر سعد
پرسش : آیا امام حسین(علیه السلام) با عمر سعد مذاکره ای داشت؟

پاسخ تفصیلی: چون عمرسعد با لشکر عظیمى به کربلا آمد و در برابر لشکر محدود امام(علیه السلام) ایستاد. فرستاده عمرسعد نزد امام(علیه السلام) آمد. سلام کرد و نامه ابن سعد را به امام تقدیم نمود و عرض کرد: مولاى من! چرا به دیار ما آمده اى؟
امام(علیه السلام) در پاسخ فرمود:
«کَتَبَ إِلَىَّ أَهْلُ مِصْرِکُمْ هذا أَنْ أَقْدِمَ، فَأَمّا إِذْ کَرِهُونِی فَأَنَا أَنْصَرِفُ عَنْهُمْ»!؛ (اهالى شهر شما به من نامه نوشتند و مرا دعوت کرده اند، و اگر از آمدن من ناخشنودند باز خواهم گشت!).(1)
خوارزمى روایت کرده است: امام(علیه السلام) به فرستاده عمرسعد فرمود: «یا هذا بَلِّغْ صاحِبَکَ عَنِّی اِنِّی لَمْ اَرِدْ هذَا الْبَلَدَ، وَ لکِنْ کَتَبَ إِلَىَّ أَهْلُ مِصْرِکُمْ هذا اَنْ آتیهُمْ فَیُبایَعُونِی وَ یَمْنَعُونِی وَ یَنْصُرُونِی وَ لا یَخْذُلُونِی فَاِنْ کَرِهُونِی اِنْصَرَفْتُ عَنْهُمْ مِنْ حَیْثُ جِئْتُ»؛ (از طرف من به امیرت بگو، من خود به این دیار نیامده ام، بلکه مردم این دیار مرا دعوت کردند تا به نزدشان بیایم و با من بیعت کنند و مرا از دشمنانم بازدارند و یاریم نمایند، پس اگر ناخشنودند از راهى که آمده ام باز مى گردم).(2)
وقتى فرستاده عمرسعد بازگشت و او را از جریان امر با خبر ساخت، ابن سعد گفت: امیدوارم که خداوند مرا از جنگ با حسین(علیه السلام) برهاند. آنگاه این خواسته امام را به اطّلاع «ابن زیاد» رساند ولى او در پاسخ نوشت:
«از حسین بن على(علیه السلام) بخواه، تا او و تمام یارانش با یزید بیعت کنند. اگر چنین کرد، ما نظر خود را خواهیم نوشت...!».
چون نامه ابن زیاد به دست ابن سعد رسید، گفت: «تصوّر من این است که عبیدالله بن زیاد، خواهان عافیت و صلح نیست».
عمرسعد، متن نامه عبیدالله بن زیاد را نزد امام حسین(علیه السلام) فرستاد.
امام(علیه السلام) فرمود:
«لا أُجیبُ اِبْنَ زِیادَ بِذلِکَ اَبَداً، فَهَلْ هُوَ إِلاَّ الْمَوْتَ، فَمَرْحَبَاً بِهِ»؛ (من هرگز به این نامه ابن زیاد پاسخ نخواهم داد. آیا بالاتر از مرگ سرانجامى خواهد بود؟! خوشا چنین مرگى!).(3)
همچنین در عصر تاسوعا، امام حسین(علیه السلام) قاصدى نزد عمرسعد روانه ساخت که مى خواهم شب هنگام در فاصله دو سپاه با هم ملاقاتى داشته باشیم. چون شب فرا رسید ابن سعد با بیست نفر از یارانش و امام حسین(علیه السلام) نیز با بیست تن از یاران خود در محلّ موعود حضور یافتند.
امام(علیه السلام) به یاران خود دستور داد تا دور شوند تنها عبّاس برادرش و على اکبر فرزندش را نزد خود نگاه داشت. همین طور ابن سعد نیز به جز فرزندش حفص و غلامش، به بقیّه دستور داد، دور شوند.
ابتدا امام(علیه السلام) آغاز سخن کرد و فرمود: «وَیْلَکَ یَابْنَ سَعْد أَما تَتَّقِی اللّهَ الَّذِی إِلَیْهِ مَعادُکَ؟ أَتُقاتِلُنِی وَ أَنَا ابْنُ مَنْ عَلِمْتَ؟ ذَرْ هؤُلاءِ الْقَوْمَ وَ کُنْ مَعی، فَإِنَّهُ أَقْرَبُ لَکَ إِلَى اللّهِ تَعالى»؛ (واى بر تو، اى پسر سعد، آیا از خدایى که بازگشت تو به سوى اوست، هراس ندارى؟ آیا با من مى جنگى در حالى که مى دانى من پسر چه کسى هستم؟ این گروه را رها کن و با ما باش که این موجب نزدیکى تو به خداست).
ابن سعد گفت: اگر از این گروه جدا شوم مى ترسم خانه ام را ویران کنند. امام(علیه السلام) فرمود: «أَنَا أَبْنیها لَکَ»؛ (من آن را براى تو مى سازم). ابن سعد گفت: من بیمناکم که اموالم مصادره گردد. امام فرمود:
«أَنَا أُخْلِفُ عَلَیْکَ خَیْراً مِنْها مِنْ مالِی بِالْحِجاز»؛ (من از مال خودم در حجاز، بهتر از آن را به تو مى دهم).
ابن سعد گفت: من از جان خانواده ام بیمناکم [مى ترسم ابن زیاد بر آنان خشم گیرد و همه را از دم شمشیر بگذراند].
امام حسین(علیه السلام) هنگامى که مشاهده کرد ابن سعد از تصمیم خود باز نمى گردد، سکوت کرد و پاسخى نداد و از وى رو برگرداند و در حالى که از جا بر مى خاست، فرمود: «مالَکَ، ذَبَحَکَ اللّهُ عَلى فِراشِکَ عاجِلا، وَ لا غَفَرَ لَکَ یَوْمَ حَشْرِکَ، فَوَاللّهِ إِنِّی لاَرْجُوا أَلاّ تَأْکُلَ مِنْ بُرِّ الْعِراقِ إِلاّ یَسیراً»؛ (تو را چه مى شود! خداوند به زودى در بسترت جانت را بگیرد و تو را در روز رستاخیز نیامرزد. به خدا سوگند! من امیدوارم که از گندم عراق، جز مقدار ناچیزى، نخورى).
ابن سعد گستاخانه به استهزا گفت: «وَ فِی الشَّعیرِ کِفایَةٌ عَنِ الْبُرِّ»؛ (جو عراق مرا کافى است!).(4)
امام(علیه السلام) در هر گام به اتمام حجّت مى پردازد تا هیچ کس فردا، ادّعاى بى اطّلاعى نکند، جالب این که فرمانده لشکر دشمن نیز تلویحاً حقّانیّت امام(علیه السلام) و ناحق بودن دشمن او را تصدیق مى کند، تنها عذرش ترس از بیرحمى و قساوت آنهاست و این اعتراف جالبى است!
از سوى دیگر تمام تلاش امام(علیه السلام) خاموش کردن آتش جنگ است و تمام تلاش دشمن افروختن این آتش است، غافل از این که این آتش سرانجام شعله مى کشد و تمام حکومت دودمان بنى امیّه را در کام خود فرو مى برد.(5)
پی نوشت:
(1). تاریخ طبرى، ج 4، ص 311؛ ارشاد مفید، ص 435 و بحارالانوار، ج 44، ص 383.
(2). مقتل الحسین خوارزمى، ج 1، ص 241.
(3). اخبار الطوال، ص 253.
(4). فتوح ابن اعثم، ج 5، ص 164-166 و بحارالانوار، ج 44، ص 388-389.
(5). گرد آوری از کتاب: عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها، زیر نظر آیت الله مکارم شیرازی، ص 386.

والا چه عرض کنم
به نظر بنده باید از ایت الله فاطمی نیا یا دکتر سنگری هم این سوال رو جویا شد.
به اقای نقویان نمیاد بدون دلیل حرفی بزنه.
منتهی در مورد اون بخش دومش باید بهش افرین گفت، یه مرد پیدا شد بگه اختلاص و دزدی از بی حجابی بدتره!

(۲/آبان/۹۴ ۱۶:۴۶)Mohammad Trust نوشته است: [ -> ]والا چه عرض کنم
به نظر بنده باید از ایت الله فاطمی نیا یا دکتر سنگری هم این سوال رو جویا شد.
به اقای نقویان نمیاد بدون دلیل حرفی بزنه.
منتهی در مورد اون بخش دومش باید بهش افرین گفت، یه مرد پیدا شد بگه اختلاص و دزدی از بی حجابی بدتره!

به نام خدا

دوست عزیز حجاب خیلی وقته به فراموشی سپرده شده و دیگه اولویت نیست. دیگه خبری از گشت ارشاد نیست و خیلی از زنها هم به راحتی در ماشین کشف حجاب میکنند و هیچکس هم کاری ندارد. ساپورت و مانتو جلو باز هم که دیگه برا همه عادی شده چون آقا همراه با همسرش میرود بیرون و عین خیالش هم نیست که اندام زنش در معرض نمایش عموم است و اتفاقا افتخار هم میکند.

پس این حرف استاد به نظر بیشتر سیاسی و شعاری میباشد که اختلاس را ول کرده اند چسبیده اند به حجاب, دیگه هرکی منتقد بود و اعتراض کرد که کوبیدید و با انگ دلواپس و دگم و تندرو وادار به سکوتشان کردید, حالا هم که از هفت دولت آزادید که با رئیس جمهور آمریکا دست دهید و صحبت از صلح (( بخوانید باج دادن )) با جهان (( بخوانید آمریکا و نوچه هاش و شاید حتی اسرائیل )) کنید, دیگه چه مشکلی دارید که باز هم به منتقدان کار دارید.

دیگه حجابی رو سر برخی از خانومها نیست که کسی بخواد نگران بدحجابی باشه.

فعلا دور, دورِ چاکران آمریکاست و فرش قرمز انداختن برای بیگانگان دشمن است و حجاب و این صحبتها دیگه قدیمی شده.

البته اتفاقات و رویدادهای این چند سال اخیر لااقل به بنده یاد داده که بی دلیل و از روی تعصب شخصی را بی خودی بالا نبرم و از او یک منجی نسازم چون چندین بار اتفاقاتی افتاد که شخصی که به ظاهر بسیار مومن و روحانی بوده، در واقع چیزی متضاد با صفتهایی که ذکر کردم بوده است و خیلی از طرفدارانش را ناامید کرده و در واقع هیچکسی معصوم از گناه نیست و هرشخصی هرچقدر هم درجات بالای معنوی جا داشته باشد به راحتی میتواند بلغزد. پس فقط باید دید خداوند و فرستادگانش چه فرموده اند و مطابق با آن عمل کرد.

جوابی ندارم برادر تا جواب از این دو استاد بگیرم

منتهی عرض کنم بنده چندین سال متوالیه مبحث حجاب رو دنبال میکنم و دلیل اصیلش ازدواج دیر هنگلمه که اونم نتیجه بیکاری و در اخر اقتصاد مریض ماست
بحث رو باز نمیکنم که منحرف نشه تاپیک

درضمن برادر من چیزی نگفتم که کلا از لفظ شما استفاده میکنید

محمد تراست درست میگه. اول باید دید سند این حرف کجاست. بعد شرایط رو با شرایط الان تحلیل کنیم بعد نتیجه بگیریم. امیدوارم آقای نقویان ...

متاسفانه باب شده زیاد دارن از کربلا استفاده می کنن. حتما باید یه تحلیل گر تاریخ و با بصیرت اینها رو مقایسه کنه. نشه مثل درس گرفتن رئیس جمهور من باب مذاکره از کربلا که دل همه عاشقان حسین علیه السلام رو به درد آورد. خدا رو شکر رهبری هم پاسخی بسیار کوتاه اما محکم به این اشتباه رئیس جمهور دادن تا برای پیشبرد اهداف از مقدسات اهل بیت علیهم السلام مایه نگذارن.

خواهشا اگر کسی ندیده این کلیپ کوتاه رو حتما ببینه:

http://www.aparat.com/v/HADa2

بنابراین خوب نیست بدون تحلیل دقیق و موشکافانه و درست تاریخ تشیع، هر اشتباهی از دولتمردان سر زد رو توجیه کنیم. این می تونه شبهات و کج فهمی اعتقادی برای مردم به وجود بیاره. به نظرم تقوی بیشتری لازمه...

ببینید کی (who) ، کجا ، و جلوی کیا ، داره چی میگه!!!
برای من که همچین زیاد هم عجیب نبود

نقل قول:پس این حرف استاد به نظر بیشتر سیاسی و شعاری میباشد که اختلاس را ول کرده اند چسبیده اند به حجاب, دیگه هرکی منتقد بود و اعتراض کرد که کوبیدید و با انگ دلواپس و دگم و تندرو وادار به سکوتشان کردید, حالا هم که از هفت دولت آزادید که با رئیس جمهور آمریکا دست دهید و صحبت از صلح (( بخوانید باج دادن )) با جهان (( بخوانید آمریکا و نوچه هاش و شاید حتی اسرائیل )) کنید, دیگه چه مشکلی دارید که باز هم به منتقدان کار دارید.

اضافه میکنم که صحبت های جناب نقویان با توجه به کسایی که توی اون جلسه حضور دارن تفسیر میشه! [i] میدونید که؟!![/b]

آدما تغییر میکنن...

بیشتر حرف بزنم دیگه خیلی سیاسی میشه...بیخیالش

موضوع اینه که اوباما عمر سعد نیست.
یه چیز تو مایه های ابن زیاده.
باید دید امام حسین با ابن زیاد دست داده؟
البته اگه بشه جناب ظریف رو با امام حسین مقایسه کرد.
عمر بن سعد از ته دل مخالف جنگ با امام بود و برای ایشون احترام قائل بود.
ولی دنیا دوستیش بیشتر بود.
اما اوباما بیشتر شبیه عامل و حاکم نتانیاهوئه.
دوست داره تحت هر شرایطی ایران رو خار ببینه.
مثلا ظریف اگه با اولاند یا کامرون یا مرکل ( سوای جنسیتش) دست میداد شاید مثال عمر سعد مثال جالبی بود.
که واقعا هم ایرادی بهش وارد نبود.
اما اوباما خود خود ابن زیاده.

متاسفانه امروزه تا از یه سیاست مدار انتقاد میکنی،برچسب مخالفت با حزبش و موافقت با حزب مقابلشو می خوری!!!! در حالی که تفکر انقلابی ما فراتر از نژاد . رنگ پوست هست چه برسه به حزب...

متاسفانه امروزه برخی برای توجیه بعضی از اشتباهات دولتی دارن از ایمه اطهار (علیه السلام) مایه میذارن؟؟!! پناه می برم بر خدا از نسبت اشتباه و دروغ دادن نسبت به بهترین افرییندگانش....

اگه حتی هم امام ع با عمر سعد دست داده باشن(البته بنده همچین روایتی رو بررسی نکردم) مسلما خواستن با این کار عمر رو به راه راست باز گردونن (همونطور که امام ع وعده ی مال و خانه ی خودشان راه برای منصرف کردن عمر سعد میدن)
ایا مقایسه عمر سعد با اوباما کار درستیه؟ ایا یک درصد امید هست که اوباما با دست دادن به وزیر خارجه جمهوری اسلامی به راه راست بیاد؟؟؟!!!!

دو نکته ی مهم رو باید همین جا اشاره کنم:
دنیای سیاست خیلی پیچیده و ظریف هستش و ممکنه کوچک ترین کار اشتباه نتایج خیلی بدی رو به دنبال داشته

و از طرفی منتقدین به دست دادن وزیر خارجه راه درست اتنقاد رو پیش نگرفتن و خیلی هاشون توهین هایی کردن ،که دور از انصاف بود .....

(۲/آبان/۹۴ ۱۶:۴۶)Mohammad Trust نوشته است: [ -> ]والا چه عرض کنم
به نظر بنده باید از ایت الله فاطمی نیا یا دکتر سنگری هم این سوال رو جویا شد.
به اقای نقویان نمیاد بدون دلیل حرفی بزنه.
منتهی در مورد اون بخش دومش باید بهش افرین گفت، یه مرد پیدا شد بگه اختلاص و دزدی از بی حجابی بدتره!

خداروشکر که پاسخ برای حقیقت جویان قبلا داده شده:
فاطمی‌نیا: امام حسین(علیه السلام) با یزید دست نداد تا فاتحه اسلام خوانده نشود
فاطمی‌نیا: امام حسین(علیه السلام) با یزید دست نداد تا فاتحه اسلام خوانده نشود

خیلی دنبال تحلیل صحبتی نباشید که دروغ بودنش روشن است

---

(۲/آبان/۹۴ ۱۸:۲۴)ام ابیها نوشته است: [ -> ]موضوع اینه که اوباما عمر سعد نیست.
یه چیز تو مایه های ابن زیاده.
باید دید امام حسین با ابن زیاد دست داده؟
البته اگه بشه جناب ظریف رو با امام حسین مقایسه کرد.
عمر بن سعد از ته دل مخالف جنگ با امام بود و برای ایشون احترام قائل بود.
ولی دنیا دوستیش بیشتر بود.
اما اوباما بیشتر شبیه عامل و حاکم نتانیاهوئه.
دوست داره تحت هر شرایطی ایران رو خار ببینه.
مثلا ظریف اگه با اولاند یا کامرون یا مرکل ( سوای جنسیتش) دست میداد شاید مثال عمر سعد مثال جالبی بود.
که واقعا هم ایرادی بهش وارد نبود.
اما اوباما خود خود ابن زیاده.

به نظرم این توجیه تراشیه. اگر یزید بد بود، حاکمش و نمایندش و نمایندگان حاکمش هم بد بودن
که اگر اینها واقعا مسلمان بودن، سرنوشت حر را می داشتن
من نمی دونم واقعا چطوری میشه فهمید ته دل افراد چیست ولی عملشان در تاریخ ثبت شده. عمر به نمایندگی از ابن زیاد و یزید با امام حسین (علیه السلام) ملاقات میکرد نه شخص حقیقی خودش!
دست دادن با فرمانده سپاه کفر عین دست دادن با خود یزید است