تالار گفتگوی بیداری اندیشه

❌ضیافت سی و هشتم نهج البلاغه❌
???????
? خط قرمزت توی زندگی چیه؟!

? کی خط قرمزت رو مشخص کرده؟!
???????
? اگه مایلی بدونی خط قرمزی که مولات برات ترسیم کرده چیه، پس باز کن کتاب نورانی نهج البلاغه رو!

? خطبه ی 193!
???????
? متن کلام مولا علی ع:

« و لا یدخل فی الباطل

و لا یخرج من الحق»

???????
?توضیح کلام مولا علی ع?

? یکی دیگه از ویژگی های آدم حسابی اینه که، هیچ وقت و تحت هیچ شرایطی، خط قرمزایی که محبوبش براش تعیین کرده رو زیر پا نمیذاره!

?کدوم خط قرمز؟؟!!

1⃣ ورود در باطل!

2⃣ خروج از حق!

? یعنی حواسش جمع جمعه تا مبادا وارد باطل بشه!
حالا این باطل، هر چی که میخواد باشه!

?فکر و خیال باطل!

?حرف و سخن باطل!

? رفتار و عمل باطل!

? مراقبه و هشیاره که ذهنش و قلبش و تنش آلوده به سیاهیای زشتی ها و گناه و معصیت و نادرستی ها نشه!!

? همینطور هم حواسش جمع جمعه که مبادا حقی رو ترک کنه!

? حالا این حق هر چی که میخواد باشه!

?فکر و خیال حق!

? حرف و سخن حق!

? رفتار و عمل حق!

? یعنی چهار دنگ حواسش جمعه، تا از دایره حق و درستی و روشنی خارج نشه!!

? حالا خداییش چقد این خط قرمز رو رعایت کردی؟؟!!

? نسبت به خدات!
? نسبت به خودت!
? نسبت به دیگران!

?تا حالا چقد به خطا و باطل کشیده شدی؟!

?چقدر در حق خدات، و از تکالیفی که بر عهدت بود، فرار کردی؟!

?چقدر درباره خودت، و تکلیفی که نسبت به خودت بر عهده ات بود، پایبند بودی؟!

?چقد درباره دیگران، حقوقشون رو، حتی در خیال و ذهنت، زیر پا نذاشتی؟! انصافو چقد دربارشون لحاظ کردی؟!

❌مراقب باش!
صحنه صحنه زندگی، عرصه ی عرض اندام حق و باطله!!

مراقب باش گول زر و زیور باطل رو نخوری! ❌

❌همیشه خودت را وارسی کن!

فکر و خیالت رو!

حرفات رو!

رفتار و اعمالت و!

ببین!

آیا این فکر یا حرف یا عمل من، باطله یا حقه!
آیا وجدانی هست یا نه!
آیا درست هست یا نه!
آیا محبوبم ازش راضی هست یا نه!! ❌

???????
? دوستان علوی!

? خوش آمدید!

? گوارای وجود نازنینتان!

والسلام علیکم
??????

بسم الله الرحمن الرحیم


سلام


ضیافت سی و نهم نهج البلاغه


میخوای از مولات یه توصیه بشنوی؟؟!


درباره ی چی؟؟!!


بخوون!


نگاه کن به نامه 27 نهج البلاغه!


بخش چهارم!


متن کلام مولا علی علیه السلام:


«فأنت محقوق أن:


تنافح عن دینک،


و لو لم یکن لک الا ساعة من الدهر»


توضیح کلام مولا امیرالمؤمنین علی علیه السلام


چقدر هوای دینت رو داری؟؟!!


چقدر ازش دفاع میکنی؟؟!


اصلا میتونی ازش دفاع کنی؟؟! اصلا مال این حرفا هستی؟؟!


از باورا و ارزشا و اعتقادات دینیت، میتونی حمایت کنی؟؟!!


آدم حسابی که نور چشم مولاشه، یه صفتی داره!!


این آدم، حتی اگه یه لحظه هم تا پایان عمرش باقی مونده باشه، دست از حمایت باورهای دینیش بر نمیداره!!


حتی برا یه لحظه!!!
حتی برا یه ساعت!![/b]


[b] نمیذاره که ارزشایی که محبوبش براش تعیین کرده، رو زمین بمونه و زیر دست و پای «خودش» و «دیگران» له بشه!!


نمیذاره، واسه یه لحظه هم که شده، باورایی که از محبوبش بهش رسیده، فراموش بشه توسط «خودش» یا «دیگران»!!!


یعنی همش حواسش هست که همه جوره از این امانت محبوبش، قدردانی کنه!!!
ازش حفاظت کنه!! [/b]


[b] آدم حسابی، با متلک و تمسخر و چش و ابرو بالا انداختن این و اون، ارزشای محبوبش رو ندیده نمیگیره!


آدم حسابی، با یه لحظه هندونه گذاشتن زیر بغلش، همه چیو فراموش نمیکنه! یادش نمیره چه یادگار و امانت باارزشی رو عزیزش، محبوبش، بهش هدیه کرده!!


چطور دفاع میکنه از دینش، از باورا و ارزشای دینیش؟؟!!


هر طور که بتونه!!


چه با عمل کردن خودش، به اون باورها و اعتقادات دینیش!


چه با قوی کردن معلومات خودش نسبت به آموزه های دینیش!


چه با گفتگو و بحث کردن محترمانه و منطقی و مهربانانه با دیگری!
چه حضوری، چه توی فضای مجازی![/b]


[b] خلاصه!
آدم حسابی، به عزیزش قول داده تا از دینش حمایت کنه! نه اینکه هاج و واج، بشینه و نگاه کنه که باوراشو به غارت ببرن!!
هر کی از راه برسه، یه تیکه شو بکنده و با خودش ببره!!!!

[/b]


[b]پس، برا دفاع بایست اول، حسابی جا بیوفته فکرت!
نه اینکه اینقد متزلزل باشی، که به یه باد مثل بید، بلرزی!![/b]




[b]آره!
لب کلام![/b]


[b]اگه تا الان خیلی حواست بهش نبوده، اشکالی نداره!
زین پس دریابش که خیلی وقته منتظرته![/b]


[b]محبوبت رو میگرم!
آخه امانتش، امانتدار میخواد و الا ...[/b]






[b] میهمان سفره مبارک مولا علی ع!


قدمت روی چشمانمان!


نوش جان عزیزت!


والسلام علیکم

[b]ضیافت چهل و یکم نهج البلاغه[/i]
[b]
[/i]
[b]
[/i]
[b] قرار شد توی این ضیافت درباره این صحبت کنیم که اصلا چطوری باید «امر به معروف» و «نهی از منکر» کرد؟![/i]
[b]
[/i]
[b]
[/i]
[b]
[/i]
[b] پس نگاه کن به نهج البلاغه، همون حکمت قبلی![/i]
[b]
[/i]
[b] حکمت 374![/i]
[b]
[/i]
[b]
[/i]
[b]
[/i]
[b] متن کلام مولا علی علیه السلام:[/i]
[b]
[/i]
[b]«المنکر للمنکر بیده و لسانه و قلبه[/i]
[b]
[/i]
[b]فذلک المستکمل لخصال الخیر»[/i]
[b]
[/i]
[b]توضیح کلام مولا علی علیهالسلام[/i]
[b]
[/i]
[b] اگه میخوای عزیزان و اطرافیانت رو به معروف و خوبی تشویق کنی، تا از بهره های اون عمل بی نصیب نمونن،[/i]
[b]
[/i]
[b] میدونی بهتره چطوری مطرحش کنی؟؟![/i]
[b]
[/i]
[b] اگه میخوای دیگری رو از منکر و کارهای زشت و نادرست دور کنی، تا از آسیب های اون عمل در امان بمونن،[/i]
[b]
[/i]
[b] فک کردی چطور باید طرحش کنی؟![/i]
[b]
[/i]
[b] به «سه شیوه» باید اینکارو انجام بدی:[/i]
[b]
[/i]
[b]1 با «عمل و رفتار» خودت.[/i]
[b]
[/i]
[b] 2 با «زبان و گفتار» خودت.[/i]
[b]
[/i]
[b]3 با «قلب و نیت» خودت.[/i]
[b]
[/i]
[b] اگر میخوای که محبوبت ازت کاملا راضی بشه، و تمام نتایج خیر این عمل رو بهت هدیه کنه، یادت نره که باید این عمل رو، یعنی «امر به معروف و نهی از منکر»، بطریق کاملش انجام بدی![/i]
[b]
[/i]
[b] یعنی هیچ کدوم از سه تا شیوه رو، ترک نکنی![/i]
[b]
[/i]
[b] یادت باشه، ترک هر کدوم از این شیوه ها، یعنی ناقص کردن این عمل ارزشمند![/i]
[b]
[/i]
[b]و قطعا کسی که این عمل رو ناقص انجام بده، به همون میزان از بهره های معنوی اینکار محروم میشه![/i]
[b]
[/i]
[b] راستی دقت کن که این سه تا شیوه به ترتیب اهمیت باید بکار گرفته بشن: [/i]
[b]
[/i]
[b]اول: همش سعی کن با رفتارت کسی رو متوجه کار خوبی کنی، و یا از کار بدی دور کنی![/i]
[b]اول، در ظاهر رفتار و کردار خودت نشون بده![/i]
[b]
[/i]
[b] دوم: اگه دیدی ممکنه به هر دلیلی، فرد مورد نظرت متوجه نشه! اینجاست که نباید ناامید شی ازش! چون یه راه دیگه هم هست![/i]
[b]
[/i]
[b]اینجا میتونی، با کلام نرم و مهربونت، یطوری که احترام و کرامتش محفوظ بمونه، مطلب رو باهاش مطرح کنی![/i]
[b]
[/i]
[b] و اما در آخر: اگه میدونی که اقدام عملی و حرف زدنت تاثیری نداره، فک نکن که کارت تموم شده، بلکه هنوز یه مرحله دیگه وجود داره![/i]
[b]
[/i]
[b]و اون اینه که، در دلت از اون گناه و معصیت که دیگری داره انجامش میده، متنفر باشی! و ذره ای توی دلت، به اون عمل رضایت نداشته باشی![/i]
[b]
[/i]
[b]گاهی میشه، طرف نمیتونه به هر دلیلی کار گناهی رو مرتکب شه، ولی در پنهان درونش، از اون کار خوشش میاد و زشتی اون کار پیش چشمش نمیاد! [/i]
[b]
[/i]
[b]پس، یادت نره![/i]
[b]اول عملی، [/i]
[b]بعد زبانی، [/i]
[b]بعد قلبی![/i]
[b]
[/i]
[b]
[/i]
[b] میهمانان علوی عزیز![/i]
[b]
[/i]
[b] خوش آمدید، نوش جانتان![/i]
[b]
[/i]
[b] از دعوت دوستانتان به ضیافت مبارک نهج البلاغه، دریغ نکنید! [/i]
[b]که یکی از مصادیق امر به معروف هست![/i]
[b]
[/i]
[b]والسلام علیکم[/i]

ضیافت چهل و دوم نهج البلاغه

چرا از انجام «امر به معروف» و «نهی از منکر»، طفره میری؟!

میترسی؟؟!

ببین مولات علی علیه السلام، چی می‌فرماد!

کتاب نورانی نهج البلاغه رو باز کن و حکمت 374 رو بیار!

متن کلام مولا علی علیه السلام:

« و إن الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر

لا یقربان من أجل

و لا ینقصان من رزق »

توضیح کلام مولا علی علیه السلام

تا حالا شده وقتی میخوای دیگری رو به یه کار و فکر خوب و درست متوجه کنی، منصرف شی؟؟!

تا حالا شده وقتی میخوای دیگری رو از انجام کار نادرست و گناه منصرف کنی، اصلا بیخیال شی؟؟!

راستی، چرا؟؟

چرا بعضیامون زود منصرف میشیم؟؟

گیر کار کجاست؟؟

مگه توصیه دیگران به معروف و کارای خوب، و افکار درست، ضرری بهمون میرسونه؟؟
چیو ازمون میگیره؟؟؟ عمرمونو کم میکنه؟؟ جوونیمون رو میگیره؟؟
زندگیمون تموم می‌کنه؟؟
یا رزق و روزیمون رو میبنده؟؟

کدوم؟؟؟

فراموش نکن که هم مرگ و هم روزیت دست محبوبه! نه دیگری!
تا اون اوکی نده، عمری تمدید نمیشه و حیاتی متوقف نمیشه!!

تا اون نخواد، رزقی بریده نمیشه، و روزی وسعت پیدا نمیکنه!

مگه هشداردادن به دیگری و دور کردنش از انجام یه عمل نادرست و گناه و زشت، و یا افکار نادرست و غلط، چیو ازمون میگیره؟؟؟
عمر؟؟
زندگی؟؟
روزی؟؟
جوونی؟؟؟

چی؟؟؟

فراموش نکن، اوست که جان میدهد و میگیرد! اوست که روزی را وسعت می دهد و تنگ میکند!

این یعنی باور توحیدی!!
الله اکبر!
خدای من، محبوب من، اول و آخر هر چیزی است!

پس با «نگاه به او»، راهم را به «دستور او» طی می کنم، نه جلوتر و نه عقب تر!
درست طبق نقشه او!

پس، تو به امر محبوبت:

مأموری به ترویج خوبی ها!
و مأموری به منع بدی ها!

پس، مراقب باش!

با رفتار مهربانانه ات، چون محبوبت، محبوب دلها شوی! میهمانان علوی!

وجودتان سلامت، قلبتان منور به نور ایمان!

ضیافت بعدی فراموش نشود!

والسلام علیکم

ضیافت چهل و سوم نهج البلاغه

یادته چند ضیافت قبل، گفتیم که امر به معروف از همه واجبات، برتره؟!

حالا میخوای بدونی چی از همه ی اینها، حتی امر به معروف و نهی از منکر، برتره؟!


به کلام مولایت علی ع در نهج البلاغه نگاه کن!


همون حکمت قبلی، حکمت374!


متن کلام مولا علی علیه السلام:


« و أفضل من ذلک کله

کلمة عدل عند امام جائر»



توضیح کلام مولا علی علیه السلام:



اگه میخوای به بالاترین درجه ی ایمان برسی، بایست نفست رو به انجام برترین اعمال عادت بدی! عادتی از سر آگاهی!

خب بالاترین اعمال چیه نزد محبوبت؟؟!

این کدوم عملیه که اینقدر ارزشمنده؟! کدوم عمله که نزد محبوب اینقد مورد توجه هست؟!

قبل از اینکه بگیم این عمل چیه؟! بهتره یه یادآوری کنیم تا ارزش این عمل رو بهتر درک کنیم!

یادته ضیافت چهلم گفتیم که تمام اعمال نیک در برابر امربه معروف و نهی از منکر، مثل یه آب دهان میمونه توی یه دریای پهناور و عمیق!

حالا ببین این عمل، چقدر ارزش داره که مولا می‌فرماد، حتی از همه اینها هم بزرگتره! حتی از امربه معروف و نهی از منکر!

اون عمل چیه؟؟!

کوتاه نیومدن در برابر آدم ظالم، آدم قلدر، آدم مستکبر، آدم خودبین!!

آدمی که میخواد با منم منم کارشو پیش ببره!
آدمی که یاد گرفته با زور و زیاده گویی حرفشو به کرسی بنشونه!!

البته، حواست جمع باشه، گاهی یه آدمی از سر نفهمی و ناآگاهی و غفلت یه ظلمی میکنه و حقی رو ناحق میکنه و بعدش پشیمون میشه، منظور این آدما نیستن! اینا رو بهتره عفو کنی و ببخشی! اینطور محبوبت ازت راضی تره! اگر چه میتونی حقت رو هم بگیری!!!

اما اینی که مولا میفرماد، منظور ظالمی هست که ظلم کردن و قلدری شده مرامش! روز روشن حق و حقوق دیگران رو به غارت میبره! تا کسی هم حرفی بزنه تهدید میکنه و....!

جلو اینجور آدما و مرامها، نبایست سکوت کرد، باید شجاع بود، باید وایستاد، نباس سر خم کرد تا روز به روز دامنه ی ظلمش بیشتر و بیشتر بشه!

نباس به رجز خوونیاش اعتنا کرد، نباس از هارت و پورتاش ترسید!

وقتی مقابل این جور مرام ها و مسلک ها و آدمها، بایستی، اینجاست که محبوبت رو راضی کردی از خودت!

خدا از آدمای ضعیف دربرابر ظالم ها، خوشش نمیاد!
عوضش از آدمای شجاع در برابر زیاده گوها، خرسند میشه!

پس نترس!
به نام و یاد محبوبت!
لحظه ای از مقاومت در برابر ظالمان و مستکبران و متجاوزان به حقوق دیگران، خسته نشو!❌

ضیافت چهل و چهارم نهج البلاغه

چقد به یاد مرگ هستی؟!

مگه فکرش، چه تاثیری داره؟!

نگاه کن به حکمت 349 نهج البلاغه!

متن کلام مولا علی علیه السلام:

«و من أکثر من ذکر الموت،

رضی من الدنیا بالیسیر»

توضیح کلام مولا علی علیه السلام

وقتی طرف فراموش کنه که قراره یه جایی، یه لحظه ای که نمی دونه کی هست و کجاست، با همه چیز خداحافظی کنه، قطعا نم نم دچار توهم میشه که بله، این زندگی قراره همش واسش بمونه، و اونم قراره همش بهش وفادار باشه!!

توهم میزنه که بله، اول و آخر همه چی اینجاست!

روز به روز بهش وابسته تر و دلبسته تر میشه!

تا جایی که دوست داره بیشتر و بیشتر از دنیا بهش بدن و هر چقدر بدن کمه!!

حریص میشه! حواسشم نیست، داره به چیزی وابسته میشه که قراره یه روزی از دستش بره!

اینطوری میشه که دیگه اهل شکر نیست، دیگه به کم از این دنیا قانع نیست! دیگه اصلا چیزایی که خدا از این دنیا بهش داده رو نمیبینه!!!

دیگه اهل رضایت نیست، دلش هیچ وقت آروم نمیگیره! توی هر وضعیتی قرار بگیره، ناراضیه!

اما آدم حسابی، زیاد به مرگ فک میکنه، توی تموم لحظات وفادار به زندگی اونطرفش هست!

این حالت باعث میشه، حسابی استفاده کنه از تموم لحظاتش!

این حالت باعث میشه، دلشو گره نزنه به این دنیا و هی بخواد ازش!

فقط اونقدی از دنیا رو میخواد که بتونه نیازهای ضروریش رو باهاش رفع کنه!
اونقدی که وبال گردن این و اون نشه واسه رفع نیازاش!

این حالت، باعث میشه دنیا نتونه، اونو به هر جهت که خواست بکشونه!
نتونه با ندادناش و گرفتناش و کم دادناش،
حالشو خراب کنه!
راهشو منحرف کنه! تا برا بیشتر به دست آوردن، تن به هر چیزی بده!

یاد کن!

فکر کن!

یاد مرگ، آرامش دهنده قلب هاست!

اگر مشتاق شنیدن ادامه کلام مولا علیه السلام هستی،

پس، یاعلی مدد تا ضیافت بعدی!!

[b]

ضیافت چهل و پنجم نهج البلاغه

چطوری نفست رو تربیت میکنی؟؟!

اصلا به فکر تربیت نفست هستی؟! از چه راهی؟!

نگاه کن به نهج البلاغه، خطبه ی 193!

ببین یه آدم حسابی چطور نفسش رو ادب میکنه؟!

متن کلام مولا علی علیه السلام:

«إن استصعبت علیه نفسه فیما تکره

لم یعطها سؤلها فیما تحب»

[b]

توضیح کلام مولا علی علیه السلام:

یه آدم حسابی، نسبت به حالات نفسش بی تفاوت نیست!!


اینطور نیست که نفسش هر کاری دلش خواست انجام بده و اونم بیخیالش باشه! و مطیع امرش!


آدم حسابیه که نفسش رو مدیریت میکنه، نه اینکه نفسش اون رو مدیریت کنه! و هر جا خواست اونو بکشونه دنبال خودش!!!


آدم حسابی برا اینکه بتونه رو نفسش مسلط بشه و بقولی نفسش حرف گوش کن بار بیاد و سر مخالفت باهاش نداشته باشه، یه راه کار مناسب و مؤثری داره!!


اون راه کار چیه؟!


یادت باشه، هر وقت خواستی یه عمل واجب و مستحبی انجام بدی، یا هر وقت خواستی یه حرام و گناهی رو ترک کنی،
اگه نفست خواست از زیر «انجام کار خوب و ترک کار بد» در بره، یا حتی اگه از زیر کار در رفت و مخالفت کرد، همونجا یقه شو بگیر، یقه ی نفست رو! و ادبش کن!


یعنی بهش بگو:
خب، حالا که از انجام این کار بدت اومد و خواستی از زیرش دربری یا در رفتی، تو رو محروم میکنم از فلان چیز حلالی که خیلی دوسش هم داشتی و بهت حال میداد!


ادب کردن و رام کردن نفس چموش!!

این یه راه کار خوبیه!! جواب میده!!


با هر بار مخالفت و یا اعلام انزجار یا کراهت از «انجام یه عمل صالح یا ترک یه عمل گناه»، حتما یه تنبیهی براش قرار بده!


یچیزی رو که دوست داره، واسه یه مدت کوتاهی ازش بگیر! ازش محرومش کن!



سفت و سخت باش رو انجام این برنامت!
بذار حساب کار دستش بیاد!


بذار تلخی اون از دست دادنه، رامش کنه تا با انجام کارهای خوب مخالفت نکنه!


مثلا، طرف میخواد پاشه نماز صبحشو اول وقت بخونه! سختیش میاد!

اینجاست که برا حذف این حالت نفسانیش، یه کار مورد علاقه نفسش رو ازش میگیره برا یه مدت کوتاه!
و هر چقد بیشتر تخطی کنه مدتش رو طولانی تر میکنه!
هر علاقه و لذت حلالی که باشه!
حالا اون لذت نگاه کردن فلان سریال باشه یا ....!

پس حواست باشه!


این نفس نیاز به مراقب و مدیر و مدبر داره!

تدبیرش کن!
مدیریتش کن!
مراقبش باش!
کنترلش کن!

و الا!
اونه که تو رو تدبیر میکنه و مدیریت میکنه!
و اونوقت باید منتظر خواسته ها و اصرارها و سرکشی های شب و روزش باشی که پدر درآوره!

اگر مشتاق شنیدن ادامه کلام مولا علیه السلام هستی،

پس، یاعلی مدد تا ضیافت بعدی!!

[b]ضیافت چهل و ششم نهج البلاغه

[/b]

[b]

[b]نگاه کن به کلام آقا امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نهج البلاغه!خطبه 193

[/b]

توضیح کلام مولا علی علیه السلام:

زیر پا نذاشتن حق و حقوق دیگران، یکی از ویژگی های برجسته آدم حسابیه!

اما، یادت باشه، اینکار خیلی هم راحت نیست!

چرا؟؟!!

چون گاهی اوقات، طرف در حقت بدی نکرده و نمیکنه، خب اینجا رعایت انصاف و عدالت در حق اون فرد، راحت تره به نسبت!

اما، یجایی میرسه که تو از طرف، بغضی به دل داری! ازش متنفری! ازش بدت میاد! باهاش دشمنی!

خب، اینجا اگه بتونی انصاف و عدالت رو دربارش زیر پا نذاری، کار بزرگیه!

اینجاست که نشون میده قلبت رو محبوبت داره اداره میکنه! این قلب، جای محبوبته!

آره، آدم حسابی از نگاه مولا علی ع، اونقدی رفتاراش حساب شده ست که بغض و دشمنیش با دیگری هم، نمیتونه اونو اغفال کنه که حق طرف رو ندیده بگیره!

ناراحتی و رنجیدگیش از طرف، نمیتونه باعث شه که انصاف و عدالتش رو از بین ببره، که به خودش اجازه بده چیزی که حق نیست رو به طرف نسبت بده! توی کلامش درباره اون، زیاده روی کنه و چیزی که درش نیست، کاری که نکرده رو بهش نسبت بده!
یا یجایی میتونسته کاری براش انجام بده یعنی قدرتش رو داشته، اما اونو از حقش محروم میکنه بخاطر بغضی که ازش به دل داره!

آره! حق و حقوق که میگیم منظور هر حقی هست! فقط حق مالی منظور نیست!

رعایت انصاف حتی در مقابل دشمن!!!!!!!!

پس، اول و آخر واسه آدم حسابی، حفظ صفت «عدالت و انصاف» هست! حالا در هر شرایطی که قرار بگیره!

محاسبه کن!

کجاها از سر بغض و ناراحتی، تند رفتی و چیزی که حقیقت و واقعیت نداشت رو به دیگری نسبت دادی! و چند بار حقشو ناحق کردی!
انصافا!

پس یادت باشه!
اگه میخوای محبوب محبوبت بشی!

اول انصاف،
دوم انصاف،
سوم انصاف!