۱۵/اسفند/۹۴, ۱۵:۵۳
بنام تنهای تنهای تنها
قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامهای مربوط به برنامه هستهای ایران است که در ۹ ژوئن ۲۰۱۰ به تصویب این شورا رسید و تحریمهای اقتصادی شدیدی را علیه ایران وضع کرد. صدور این قطعنامه در پی عدم اجرای مفاد قطعنامههای ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۸۸۷ (۲۰۰۹) از سوی ایران صورت گرفت.
این قطعنامه با ۱۲ رأی موافق، ۱ خودداری از شرکت در رأیگیری (لبنان) و ۲ رأی مخالف (برزیل و ترکیه) در جلسهای به ریاست مکزیک تصویب شد.
این قطعنامه آغاز چهارمین دور تحریمهای علیه ایران است. بر اساس این قطعنامه ایران نباید از هیچ فعالیت تجاری مرتبط با غنیسازی اورانیوم و دیگر مواد هستهای یا فناوری دیگر کشورها بهرهمند شود و تمامی کشورها میبایست از انتقال هرگونه تانک، خودروهای زرهی، هواپیماهای جنگی، هلیکوپترهای تهاجمی، توپخانه کالیبر بالا، کشتیهای نظامی، موشک و سیستمها و قطعات مرتبط با آنها به ایران خودداری کنند. اگر ایران تمام فعالیتهای مرتبط با غنیسازی و بازفرآوری خود را متوقف کند، این قطعنامه به حالت تعلیق در خواهد آمد.
طبق قطعنامه های متعدد که علیه ایران بنا به دلایل مختلف صادر شد ایران ذیل فصل 7 منشور سازمان ملل متحد قرار گرفت.
(با تیکه بر معاهده منع گسترش هسته ای (Non-Proliferation Treaty مختصر:NPT) تاکید بر مفادقطعنامههای 1696 و 1737و
...)
اما فصل 7 منشور سازمان ملل متحد چه می گوید؟
شورای امنیت سازمان ملل متحد بر اساس فصل 7 منشور سازمان ملل متحد میتواند در وضعیت های تهدید صلح جهانی، تخطی از رویه های صلح، یا اعمال خشونت و زور در سطح جهان دست به اقدام بزند. طبق این بند می تواند مجازات هایی از قبیل
قطع کامل یا جزیی روابط اقتصادی، ارتباطات زمینی، هوایی، دریایی، دریایی، پستی، تلگرافی، بیسمی و دیگر وسایل ارتباطی و همچنین قطع روابط دیپلماتیک را در نظر بگیرد و تمام دولتهای عضو سازمان موظفاند آنها را اجرا نمایند.
چنانچه شورای امنیت تشخیص دهد که اقدامات پیش بینی شده در ماده ۴۱ (مجازاتهای دیپلماتیک و اقتصادی) در حد کافی نبوده میتواند از نیروهای نظامی، هوایی و دریایی یا هر وسیله دیگری حذف نشود.
كرهشمالی 1955، لیبی 1973، آنگولا 1991، یوگوسلاوی 1992، سومالی 1993، رواندا 1994، افغانستان، تیمورشرقی، كنگو، سیرالئون 1999، عراق 1990، 1995، 2002، هائیتی 2004، ایران 2006 مشمول فصل هفتم منشور سازمان ملل شدند.
در همه ی این موارد مداخله نظامی صورت گرفت و این کشورها متحمل صدمات و لطمات زیادی گردیدند، تنها موردی که راهکار معضل بروز کرده را با گفت و گو پیدا کرد و مناقشه مذکور به پایان خود نزدیک شده است، کشور ایران است،از این منظر می توان توافق را ایستگاه اثبات توانمندی دستگاه دیپلماسی کشورمان خواند.
اما متاسفانه برجام (برنامه جامع اقدام مشترک به لاتین=Joint Comprehensive Plan of Action) داری نقص های فراوانیه که درموراد بسیار زیادی به نفع کشور نیست.از طرفی بسیاری از نقد های تخصصی به برجام کاملا وارده....
اما سوالی که مطرحه اینکه ایا ایران راه دیگری جز گفتگو ومصالحه با کشور های جهان داشت؟
تا کی قرار بود با خطر تهدید به جنگ(با توجه به فصل7 منشور سازمان ملل متحد که هیچ کشوری بدون مداخله نظامی از اون خارج نشد) و تحریم های واقعا بی رحمانه ازجمله تحریم دارو علیه ایران ادامه بدیم؟؟
بله درسته قدرت نظامی ایران فراتر از تصوره ولی جنگ خسارت های مادی ومعنوی بسیاری زیاد داره..
ایا برای ایران راه حل دیگه ای جز غنی سازی زیر5 درصدوجود داره؟؟؟
یعنی برای اجرای اقتصاد مقاوتی و خودکفایی حتما باید تحریم باشیم؟؟؟
سلام
سوال بسیار مهمی ذهن منو مشغول کرده
قبلش مواردی رو یادآوری میکنم:
سوال بسیار مهمی ذهن منو مشغول کرده
قبلش مواردی رو یادآوری میکنم:
قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامهای مربوط به برنامه هستهای ایران است که در ۹ ژوئن ۲۰۱۰ به تصویب این شورا رسید و تحریمهای اقتصادی شدیدی را علیه ایران وضع کرد. صدور این قطعنامه در پی عدم اجرای مفاد قطعنامههای ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۸۸۷ (۲۰۰۹) از سوی ایران صورت گرفت.
این قطعنامه با ۱۲ رأی موافق، ۱ خودداری از شرکت در رأیگیری (لبنان) و ۲ رأی مخالف (برزیل و ترکیه) در جلسهای به ریاست مکزیک تصویب شد.
این قطعنامه آغاز چهارمین دور تحریمهای علیه ایران است. بر اساس این قطعنامه ایران نباید از هیچ فعالیت تجاری مرتبط با غنیسازی اورانیوم و دیگر مواد هستهای یا فناوری دیگر کشورها بهرهمند شود و تمامی کشورها میبایست از انتقال هرگونه تانک، خودروهای زرهی، هواپیماهای جنگی، هلیکوپترهای تهاجمی، توپخانه کالیبر بالا، کشتیهای نظامی، موشک و سیستمها و قطعات مرتبط با آنها به ایران خودداری کنند. اگر ایران تمام فعالیتهای مرتبط با غنیسازی و بازفرآوری خود را متوقف کند، این قطعنامه به حالت تعلیق در خواهد آمد.
طبق قطعنامه های متعدد که علیه ایران بنا به دلایل مختلف صادر شد ایران ذیل فصل 7 منشور سازمان ملل متحد قرار گرفت.
(با تیکه بر معاهده منع گسترش هسته ای (Non-Proliferation Treaty مختصر:NPT) تاکید بر مفادقطعنامههای 1696 و 1737و
...)
اما فصل 7 منشور سازمان ملل متحد چه می گوید؟
شورای امنیت سازمان ملل متحد بر اساس فصل 7 منشور سازمان ملل متحد میتواند در وضعیت های تهدید صلح جهانی، تخطی از رویه های صلح، یا اعمال خشونت و زور در سطح جهان دست به اقدام بزند. طبق این بند می تواند مجازات هایی از قبیل
قطع کامل یا جزیی روابط اقتصادی، ارتباطات زمینی، هوایی، دریایی، دریایی، پستی، تلگرافی، بیسمی و دیگر وسایل ارتباطی و همچنین قطع روابط دیپلماتیک را در نظر بگیرد و تمام دولتهای عضو سازمان موظفاند آنها را اجرا نمایند.
چنانچه شورای امنیت تشخیص دهد که اقدامات پیش بینی شده در ماده ۴۱ (مجازاتهای دیپلماتیک و اقتصادی) در حد کافی نبوده میتواند از نیروهای نظامی، هوایی و دریایی یا هر وسیله دیگری حذف نشود.
كرهشمالی 1955، لیبی 1973، آنگولا 1991، یوگوسلاوی 1992، سومالی 1993، رواندا 1994، افغانستان، تیمورشرقی، كنگو، سیرالئون 1999، عراق 1990، 1995، 2002، هائیتی 2004، ایران 2006 مشمول فصل هفتم منشور سازمان ملل شدند.
در همه ی این موارد مداخله نظامی صورت گرفت و این کشورها متحمل صدمات و لطمات زیادی گردیدند، تنها موردی که راهکار معضل بروز کرده را با گفت و گو پیدا کرد و مناقشه مذکور به پایان خود نزدیک شده است، کشور ایران است،از این منظر می توان توافق را ایستگاه اثبات توانمندی دستگاه دیپلماسی کشورمان خواند.
اما متاسفانه برجام (برنامه جامع اقدام مشترک به لاتین=Joint Comprehensive Plan of Action) داری نقص های فراوانیه که درموراد بسیار زیادی به نفع کشور نیست.از طرفی بسیاری از نقد های تخصصی به برجام کاملا وارده....
اما سوالی که مطرحه اینکه ایا ایران راه دیگری جز گفتگو ومصالحه با کشور های جهان داشت؟
تا کی قرار بود با خطر تهدید به جنگ(با توجه به فصل7 منشور سازمان ملل متحد که هیچ کشوری بدون مداخله نظامی از اون خارج نشد) و تحریم های واقعا بی رحمانه ازجمله تحریم دارو علیه ایران ادامه بدیم؟؟
بله درسته قدرت نظامی ایران فراتر از تصوره ولی جنگ خسارت های مادی ومعنوی بسیاری زیاد داره..
ایا برای ایران راه حل دیگه ای جز غنی سازی زیر5 درصدوجود داره؟؟؟
یعنی برای اجرای اقتصاد مقاوتی و خودکفایی حتما باید تحریم باشیم؟؟؟
![[تصویر: 1394043117344935357378910.jpg]](http://newsmedia.tasnimnews.com/Tasnim//Uploaded/Image/1394/04/31/1394043117344935357378910.jpg)
![[تصویر: 1394043117353546857379110.jpg]](http://newsmedia.tasnimnews.com/Tasnim//Uploaded/Image/1394/04/31/1394043117353546857379110.jpg)