(۱۳/مهر/۹۵ ۹:۱۴)فرشته ی عذاب نوشته است: [ -> ]میشه لطفا بگید منظورتون از "مراتب معانی و معرفتی" کلمه مستضعف چیه ؟
سلام
شما خودتون چند مصداق متفاوت و حداقل دو معنی از این کلمه ارایه دادید
منظور بنده هم دقیقا همین مراتب معانی بود
لینک زیر توضیحات بیشتری داره که میتونید رجوع کنید
http://www.islamquest.net/
(۱۳/مهر/۹۵ ۹:۱۴)فرشته ی عذاب نوشته است: [ -> ]خیر . اینطور نیست .
اولا
هر مستضعفی فقیر نیست . ممکنه یه نفر خیلی ثروتمند باشه ولی مورد ظلم قرار گرفته باشه(مثل ماجرای اون کارخونه داران که در موردشون قضاوت نادرست شده بود)
ثانیا
هر فقیری مستضعف نیست . ممکنه یه نفر بخاطر اشتباهات خودش مثل تنبلی و بی همتی و اسراف فقیر شده باشه و نه بخاطر ظلم دیگران .
ثالثا
هر مستضعفی بی گناه و قابل دفاع نیست ! دو نوع مستضعف داریم که گناهکارند :
یک نوعش کسانی اند که میتونستند خودشون رو از زیر بار ظلم نجات بدهند ولی نکردند :
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنتُمْ ۖ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّـهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا ۚ فَأُولَـٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا (۹۷) إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا (۹۸) فَأُولَـٰئِكَ عَسَى اللَّـهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّـهُ عَفُوًّا غَفُورًا (۹۹) (سوره نساء)
کسانى که فرشتگان جانشان را مىستانند در حالى که به خویشتن ستمکار بودهاند. [فرشتگان به ایشان] میگویند: «در چه بودید؟» میگویند: «ما در زمین ضعیف داشته شده بودیم.» میگویند: «مگر زمین خدا وسیع نبود تا در آن هجرت کنید؟» جایگاه اینان دوزخ است و بد سرانجامی است. (۹۷) مگر آن ضعیف داشته شدگان از مردان و زنان و کودکانى که چارهاى ندارند و راهى نیابند. (۹۸) اینانند که امید است خدا از آنان درگذرد و خداوند درگذرنده و آمرزگار است. (۹۹)
یک نوع دیگرش هم کسانی اند که از مستکبرین(خود بزرگ داران) تبعیت کردند :
قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَى بَعْدَ إِذْ جَاءكُم بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ (۳۲) وَ قَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَندَادًا وَ أَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَ جَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (۳۳) (سوره سبأ)
خودبزرگداران به ضعیفداشتهشدگان گویند: «آيا از آن پس که شما را به راه هدايت فرا خواندند ما شما را باز داشتيم؟ بلکه شما گناهکار بوديد.» (۳۲) و ضعيفداشتهشدگان به خودبزرگداران گويند: «بلكه [علت آن] نيرنگ شب و روز بود، آنگاه كه ما را فرمان میدادید كه به خدا كافر شويم و براى او همتايانى قرار دهيم.» و هنگامى كه عذاب را ببينند پشيمانى نهان دارند و در گردنهاى كسانى كه كافر شدند غلها مینهیم. آيا جز آنچه میکردند جزا داده میشوند؟ (۳۳)
بنده به طور کلی گفتم امام خمینی ره از این واژه در کنار محرومان و پا برهنه گان استفاده می کردند پس ميشه فقرا
بحث تخصصی نبود که ما وارد جزئیات بشيم پس کلی گفتم
وگرنه در کلام ايشون از معانی دیگری که شما گفتید هم استفاده کردن
لینک زیر هم توضیحاتی درباره گفته های امام خمینی ره دادن که میتونید رجوع کنید
http://www.imam-khomeini.ir
یکی از اقدامات حضرت امام خمینی(سلام الله علیها) آن بود که ادبیات قرآن را وارد فرهنگ عمومی مردم کرد و از این رو می توان گفت که؛ ادبیات انقلابی امام، ادبیات قرآنی بود. یکی از این واژه های قرانی، واژه مستضعفان بود که امام همواره بر آن تأکید داشت. صف آرایی مستکبران در مقابل مستضعفان، تقابل عدل و ظلم و رویارویی محرومان و چپاولگران، همواره در کلام و پیام امام موج می زد. از این مهم تر، عملکرد امام خمینی(سلام الله علیها) بود که علاوه بر زبان، با قلم و قدم و با تمام توان، در خدمت مستضعفان و محرومان بود و مبارزه با ظلم و ظالم و مستکبران را خط مشی اصولی خود قرار داده بود.
به بیان دیگر یکی از ویژگی های امام خمینی(سلام الله علیها) روحیه استکبارستیزی و حمایت از مستضعفان در سرتاسر جهان بود. آن فرزانه دوران، حکومت را وسیله ای برای تحقق عدالت می دانست و معتقد بود تحقق عدالت بدون سرکوب کردن مستکبران و چپاولگران میسّر نخواهد بود. به همین دلیل، فضای کشور، فضای حمایت از مستضعفان و مبارزه علیه مستکبران بود. همچنین در حکومتی که خورشید دوازدهم، حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) آن را بنیان گذاری می کند، زمام امور در دست طبقات صالح جامعه می باشد. در این نظام مقدس و الهی، طبقه اشراف و مستکبران که همیشه بر اثر خصلت برتری جویی و سلطه طلبی در برابر قیام های الهی پیامبران و اولیای دین ایستاده و از پذیریش عدل در جامعه خودداری کرده اند، هیچ گونه جایگاهی نخواهند داشت.
حضرت امام خمینی(سلام الله علیها) چنین می فرمایند: « چه مبارک است میلاد بزرگ شخصیتى که بر پاکننده عدالتى است که بعثت انبیا- علیهم السلام- براى آن بود. و چه مبارک است زادروز ابرمردى که جهان را از شرّ ستمگران و دغلبازان تطهیر مىنماید و زمین را پس از آنکه ظلم و جور آن را فرا گرفته پر از عدل و داد مىنماید و مستکبران جهان را سرکوب و مستضعفان جهان را وارثان ارض مىنماید. و چه مسعود و مبارک است روزى که جهان از دغلبازیها و فتنهانگیزیها پاک شود و حکومت عدل الهى بر سراسر گیتى گسترش یابد و منافقان و حیله گران از صحنه خارج شوند و پرچم عدالت و رحمت حق تعالى بر بسیط زمین افراشته گردد و تنها قانون عدل اسلامى بر بشریت حاکم شود و کاخهاى ستم و کنگرههاى بیداد فرو ریزد.» (صحیفه امام، ج14، ص: 472)
در همین زمینه باید گفت که یکی از شعارهای اصلی و اولیه انقلاب اسلامی حمایت از مستضعفان است و جمهوری اسلامی به سبب دفاع از همین شعار قرآنی، فشارهای سیاسی فراوانی را از سوی استکبار در طول سالیان متمادی تحمل نموده است. اقدامات دشمنان هنگامی مؤثر خواهد بود که انقلاب اسلامی از درون دچار تردید شود و جریان توفنده ای که امام خمینی(سلام الله علیها) در همه زمینه ها برای تقویت مستضعفان در برابر مستکبران به راه انداخت، پشتوانه خود را از دست بدهد.
رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی در تمامی عمر گرانمایه خود همواره بر رسیدگی به وضعیت مستضعفان و محرومان جامعه و رفع مشکلات آنان تاکید داشتند و احقاق حقوق این طبقه و برقراری عدالت اجتماعی از دغدغه های همیشگی آن امام بزرگوار بود.
امام بارها تاکید فرمودند: «گمان نمىکنم عبادتى بالاتر از خدمت به محرومین وجود داشته باشد.» (صحیفه امام، ج20، ص: 342) همچنین امام راحل(سلام الله علیها) همواره از پابرهنهها و زاغه نشینان به عنوان «ولی نعمت» یاد می کردند و خواهان خدمت گزاری بیشتر به آنها بودند. ایشان در سخنانی نغز و زیبا در اینباره فرمودند: «به مستضعفان و مستمندان و زاغه نشینان که ولى نعمت ما هستند خدمت کنید.» (صحیفه امام، ج18، ص: 38)
درک عمیق و حس دلسوزی بیمثال معمار بزرگ انقلاب نسبت به طبقه محروم و مستضعف به اندازه ای بود که نه تنها برای ایرانیان، بلکه برای محرومان و مستضعفان سایر کشورها نیز به عنوان یک حامی بزرگ شناخته شده اند.
از نظر امام، پیروزی انقلاب اسلامی ایران، مرهون تلاش طبقات پایین اجتماع یعنی همان مستضعفین است و طبقات بالا کاری نکرده اند:
«شما این انقلاب را به ثمر رساندید و گروههایى که در سرتاسر این کشور این انقلاب را به ثمر رساندند، همان زن و مرد محروم [بودند] و همانهایى که مستضعف هستند و کاخنشینها آنها را استضعاف مىکنند و اینها ثابت کردند که کاخنشینها هستند که ضعیفند و پوسیدهاند و براى این ملت هیچ کارى نکردهاند و نخواهند کرد » (صحیفه امام، ج14، ص: 261)
این طبقات تا آخرین قدم به عنوان نیروهای وفادار به مبارزه و گردانندگان و بر پا دارندگان واقعی انقلاب ها محسوب می شوند و خط اصولی جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی، خط دفاع از مستضعفین و احقاق حقوق فقرا در جوامع بشری است.
«تنها آنهایى تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند. فقرا و متدینین بىبضاعت گردانندگان و برپادارندگان واقعى انقلابها هستند. ما باید تمام تلاشمان را بنماییم تا به هر صورتى که ممکن است خط اصولى دفاع از مستضعفین را حفظ کنیم... ما براى احقاق حقوق فقرا در جوامع بشرى تا آخرین قطره خون دفاع خواهیم کرد.» (صحیفه امام، ج21، ص: 86 و 87)
«بار سنگین انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی بر دوش قشر مستضعف است و همین گروه هستند که در جبهه و پشت جبهه فداکاری می کنند و نه طبقات بالا: «شما باید توجهتان به این تودههاى مستضعفى که با زحمت خودشان و رنج خودشان الآن در جبههها مشغول فداکارى هستند که خداوند تأییدشان کند و در پشت جبهه هم مشغول فداکارى هستند و مستضعفاند، آن بالاها اینها را ضعیف مىشمارند و مىشمردند... برای اینها کار کنید.» (صحیفه امام، ج 15، ص: 75)
«با توجه به اینکه بار سنگین انقلاب بر دوش قشر مستضعف است... وظیفه داریم فعالیت و توجه را به نواحى محروم، خصوصاً جنوب شهر، که در رژیم گذشته توجهى به آنها نشده، معطوف کنیم.» (صحیفه امام، ج15، ص: 273)
بی تردید مهم ترین هدف امام خمینی(سلام الله علیها) در مبارزات، سرنگونی رژیم شاهنشاهی و اقامه حکومت اسلامی بود که با ایثار و جهاد مردم به پیروزی رسید. ولی امام به خوبی می دانست که حکومت وسیله است نه هدف. هدف امام فقط این نبود که حاکمانی بروند و حاکمانی دیگر جایگزین آنان شوند. بلکه عقیده داشت با استحکام نظام اسلامی و اجرای کامل و همه جانبه احکام و قوانین دین، مشکلات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و اخلاقی مردم حل می شود و سعادت دنیا و آخرت آنان تأمین می گردد. بنابراین، امام در تأسیس حکومت اسلامی اهدافی را تعقیب می کرد که تحقق آن ها را از آثار اجرای کامل احکام و قوانین اسلام می دانست. در طول مبارزات نیز گاه گاه بدین مطلب اشاره می کرد.
یکی از مهم ترین آرمان های امام خمینی(سلام الله علیها) تحقق عدالت اجتماعی، کم شدن فاصله طبقاتی، رفع تبعیضات ظالمانه، حمایت از محرومان و فقر ستیزی بود. از بررسی سخنرانی ها، پیام ها، توصیه های امام استفاده می شود که مسئله رفع ِتبعیض و فقر ستیزی یکی از اهداف بزرگ او بوده که همواره بدان تأکید داشت. آن بزرگوار به قدری در این باره سخن می گفت که به عنوان پناهگاه مستضعفان و پابرهنه ها شناخته شد. کسانی که دوران صدر پیروزی انقلاب را درک کرده اند و سخنان و موضع گیری های امام خمینی و دیگر مسئولان نظام را شنیده اند به خوبی می دانند که حمایت از محرومان و مستضعفان یکی از مهم ترین و پر جاذبه ترین شعارهای انقلابیون و مورد تأکید رهبر کبیر انقلاب بود.
خدمت به مستضعفان به مستضعفان و تهی دستان، در بیشتر جوامع و حکومت ها، کمتر توجه می شود، در حالی که حمایت از محرومان، در رأس برنامه های حکومتی اهل بیت علیهم السلام بود. حضرت امام خمینی(سلام الله علیها) نیز به پیروی از سیره اهل بیت علیهم السلام ، توجه و رسیدگی کردن به محرومان جامعه را از وظایف مهم مسئولان می شمرد و همیشه تأکید می کرد که جهت گیری انقلاب و نظام اسلامی، ارزش گذاری به حمایت از محرومان باشد. ایشان خطاب به اعضای شورای نگهبان می فرماید: «شما بیایید احکام الهى را اجرا کنید. باید قوانین وضع بشود که حقوق محرومین و فقرا به آنها بازگردانده شود، این وظیفه شماست.» (صحیفه امام، ج 14، ص: 304)
امام خمینی(سلام الله علیها) به خوبی آگاه بود که اگر قشر محروم جامعه، از انقلاب و نظام اسلامی سرخورده شوند، میدان برای زراندوزان بی درد و نامهربان باز خواهد شد و در نتیجه، مردم در تنگناهای اقتصادی قرار خواهند گرفت. بر این اساس تأکید داشتند:
«ما باید براى پیشبرد اهداف و منافع ملت محروم ایران برنامهریزى کنیم. ما باید در ارتباط با مردم جهان و رسیدگى به مشکلات و مسائل مسلمانان و حمایت از مبارزان و گرسنگان و محرومان با تمام وجود تلاش نماییم...» (صحیفه امام، ج21، ص: 91)
و در جای دیگر می فرمایند: «خدا نیاورد آن روزى را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و رو آوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشترى برخوردار شوند. معاذ اللَّه که این با سیره و روش انبیا و امیر المؤمنین و ائمه معصومین- علیهم السلام- سازگار نیست.» (صحیفه امام، ج20، ص: 341)
امام خمینی(سلام الله علیها) در خصوص ِانتخاب کارگزاران و مسئولان نظام اسلامی در تصدی پست های مختلف، نیز توصیه هایی داشتند که در این خصوص می فرمایند: «ثروتمندان هر گز به خاطر تمکن مالى خود نباید در حکومت و حکمرانان و اداره کنندگان کشور اسلامى نفوذ کنند و مال و ثروت خود را به بهانه فخرفروشى و مباهات قرار بدهند و به فقرا و مستمندان و زحمتکشان، افکار و خواستههاى خود را تحمیل کنند.» (صحیفه امام، ج20، ص: 340)
