۶/تیر/۹۰, ۴:۱۳
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت کاربران عزیز و محترم انجمن بیداری اندیشه
بنده حقیر از اسفندماه سال 89 عضو این انجمن شدم (پس، از دید بسیاری از شما عزیزان تازه کارم) و بیشتر نظاره گر بحثها بودم تا اینکه بخوام دخالت کنم . . . مگر در تاپیکهای همکاری . . . در کل میخوام بدونین در جریان بحثها بودم؛ بدون هماهنگی و بی خبر این تاپیک رو (با اجازه بزرگترها!) ایجاد نکردم . . .
لازم نمیبینم سوابقمو در مورد مسائل مرتبط و نامرتبط ارائه کنم چون فعلا احتیاجی نیست نه تنها برای خودم بلکه برای همه ما، مگر هنگام شروع همکاری، پس از این بحث حاشیه ای میگذرم . . .
اما درد و دل من با شما بزرگواران . . .
(بدونید که منظور من مستقیما کاربران عزیز نیست و طرف حرفام، کل بیدارشده ها و آگاهان هست)
سعی میکنم خلاصه بنویسم تا کمتر وقت گرانبهاتونو صرف خوندن کنید . . .
از ابتدای زمانی که بحث های مرتبط با مسائل ماسونری و شیطان پرستی در فضای سایبری و در نهایت جامعه مون (خصوصا در بین جوانان و دانشجویان) رونق گرفت همواره فضای رقابت، رگبار انتقاد(=به هر دلیلی) و تلاش ها برای نردبان کردن دیگری و یا خبرسازی و در نهایت کل کل برای خودنمایی بین اکثر (و نه تمامی) بیدار شگان فعال، بوده (و هنوزم هست منتها به نحوی دیگر) . . .
این نوع تلاشها ادامه داشت، تا اینکه ارزشمندترینها و صاحب نظرها با هدف بیداری مردم خودشونو نشون دادن (یعنی اجازه دادن مردم از تفکرات عالی قدرشون مستفیز بشن) مثل اساتیدی چون استاد رائفی پور؛ با این حال هنوزم ، بسیاری از همون افراد پرتلاش در حال دست پا زدن برای بالا نگه داشتن خودشون در فضای سایبری بودن و هستن . . . از ارائه مقالات بدون منبع گرفته تا ادعاهای بی اساس، تصاویر بی ربط و بزرگنمایی بیش از حد از هر چیزی، ساخت مجموعه و کلیپ به هر شکلی و با هر کیفیتی (-> برای جلوگیری از اغتشاش! در آینده میگم، که منظورم در این موارد به هیچ عنوان محصولات مدیران عزیز این انجمن نیست) . . .
تا اینجا این قشر رو نگه دارین تا به قشر بعدی برسیم . . .
اینطرف هم یه عده مخاطب بودن که راجع به اون افراد و افراد ارزشی، محصولات آنها، عقاید، آخرین حاشیه های مرتبط و و و ... به هیچ عنوان حاضر به قبول مسائلی از قبیل : خبر جدید، شایعات جدید، محتوای مقالات(=انتقادهای بی مورد) از مخاطب دیگر و در کل تایید یکدیگر نبودن (که الان چنین رفتاری کمتر شده) . . .
از این دو طرف که بگذریم یک طرف بیشتر نمیمونه که مربوط به دستگاههای حکومتیه و به من و شما مربوط نیست . . .
پس ما دو قشر مختلف محقق/فعال فرهنگی و مخاطبانشون (به عبارت دیگه تولید کننده و مصرف کننده) داریم
که پس از گذشت زمان، اختلافات ذکر شده بینشون کاهش چشمگیری داشته(ظاهری) اما از بین نرفته (نمونشو میتونین در پاسخها و انتقادهای ضد و نقیض بعضی از تاپیکهای انجمن بخونین) . . .
با توجه به چنین وضعیتی...فکر میکنین وقتش نرسیده این اختلافات، بدبینیها (که منشاش خودبینی هست) به طور کامل؛ بین افراد زنده (آگاهان و بیداران) از بین بره؟
کی میخوایم با هم متحد بشیم؟
هزارتا ... یک میلیون . . . یک میلیارد مقاله، سخنرانی، کلیپ، تصویر و ... تولید کنیم...
اگه قرار باشه همین روش رو پیش بگیریم این محصولات فرهنگی چه فایده ای جز اینکه: این به اون گیر بده اون از این ایراد بگیره، تفرقه و دسته بندی گروه های کوچک پیش بیاد و تحقیقات و اقدامت بسیاری از افراد بی نتیجه بمونه، نتیجه و حاصل دیگه ای داره؟!
(بزرگ ترین مشکلمون که مانع از پیشرفت ما در آگاهی مردمه؛ چه داخل کشور و چه خارج از کشور، رد صلاحیت همدیگه به خاطر مسائل مختلف بی ارزشی مثل غرور و ترس از سوء استفاده و . . . هست)
هم من میدونم هم شما(بهتر از من) که اگه یک حرکت جنبشی (در مورد ایجاد محصولات فرهنگی مرتبط) داشته باشیم نتیجه و حاصل کار خیلی بهتر مفیدتر و قویتر از بازه ای از هزاران اقدامات پراکنده (که بسیاری از اونها بی پایه و اساس هستند) است . . .
بهتر نیست بجای ادامه به ارائه مطالب جدید، این وظیفرو به عهده کننده کار (افرادی مانند استاد رائفی پور) محول کنیم و از الان (لااقل تو این انجمن و بین اعضای انجمن) به فکر چگونگی جمع کردن همه علاقه مندان و خرده محققان برای متحد شدن و ساخت مجموعه های مختلف فرهنگی(منظور تصویری متنی و . . .) با ایجاد کارگروه ها در شهر های مختلف کشور و ایجاد یک پایگاه متحد در فضای سایبری باشیم؟
مطمئنم اگر افراد در چنین پایگاه عظیمی دور هم جمع بشن به سرعت میتونن توجه سازمانهای کشور رو برای حمایتهای معنوی جلب کنن... که مطمئنا هرگونه حمایت معنوی از ارگانها و سازمانها کمک میکنه تا بتونیم پروژه هایی در سطح بین المللی ایجاد کنیم . . .
اگر با من مخالفید علتشو بیان کنین
اگر موافقید؛ (با اجازه بزرگترها!) پیشنهاد میدم از همین الان که این پست رو خوندین نظرتونو بفرستید و به هیچ عنوان از نظر و ایده های دیگران در راستای این پیشنهاد خرده نگیرین بعد از اینکه تمام ایده ها جمع شدن، همه با هم، تک تکشونو بررسی میکنیم چراکه اگه بخوایم از اول با ارسال اولین ایده ایراداتشونو بگیریم تا به آخرین ایده برسیم؛ بخاطره مسائل بی ارزش و حاشیه ای 100 سال طول میکشه و دیگه اینکه شاید دیگه بعد از ارائه چند ایده از سوی شما کسی بخاطر ترس از انتقاد؛ جرات به ارسال نظرات جدید پیدا نکنه و هیچوقت به نتیجه مثبت نرسیم . . .
با تشکر
بنده حقیر از اسفندماه سال 89 عضو این انجمن شدم (پس، از دید بسیاری از شما عزیزان تازه کارم) و بیشتر نظاره گر بحثها بودم تا اینکه بخوام دخالت کنم . . . مگر در تاپیکهای همکاری . . . در کل میخوام بدونین در جریان بحثها بودم؛ بدون هماهنگی و بی خبر این تاپیک رو (با اجازه بزرگترها!) ایجاد نکردم . . .
لازم نمیبینم سوابقمو در مورد مسائل مرتبط و نامرتبط ارائه کنم چون فعلا احتیاجی نیست نه تنها برای خودم بلکه برای همه ما، مگر هنگام شروع همکاری، پس از این بحث حاشیه ای میگذرم . . .
اما درد و دل من با شما بزرگواران . . .
(بدونید که منظور من مستقیما کاربران عزیز نیست و طرف حرفام، کل بیدارشده ها و آگاهان هست)
سعی میکنم خلاصه بنویسم تا کمتر وقت گرانبهاتونو صرف خوندن کنید . . .
از ابتدای زمانی که بحث های مرتبط با مسائل ماسونری و شیطان پرستی در فضای سایبری و در نهایت جامعه مون (خصوصا در بین جوانان و دانشجویان) رونق گرفت همواره فضای رقابت، رگبار انتقاد(=به هر دلیلی) و تلاش ها برای نردبان کردن دیگری و یا خبرسازی و در نهایت کل کل برای خودنمایی بین اکثر (و نه تمامی) بیدار شگان فعال، بوده (و هنوزم هست منتها به نحوی دیگر) . . .
این نوع تلاشها ادامه داشت، تا اینکه ارزشمندترینها و صاحب نظرها با هدف بیداری مردم خودشونو نشون دادن (یعنی اجازه دادن مردم از تفکرات عالی قدرشون مستفیز بشن) مثل اساتیدی چون استاد رائفی پور؛ با این حال هنوزم ، بسیاری از همون افراد پرتلاش در حال دست پا زدن برای بالا نگه داشتن خودشون در فضای سایبری بودن و هستن . . . از ارائه مقالات بدون منبع گرفته تا ادعاهای بی اساس، تصاویر بی ربط و بزرگنمایی بیش از حد از هر چیزی، ساخت مجموعه و کلیپ به هر شکلی و با هر کیفیتی (-> برای جلوگیری از اغتشاش! در آینده میگم، که منظورم در این موارد به هیچ عنوان محصولات مدیران عزیز این انجمن نیست) . . .
تا اینجا این قشر رو نگه دارین تا به قشر بعدی برسیم . . .
اینطرف هم یه عده مخاطب بودن که راجع به اون افراد و افراد ارزشی، محصولات آنها، عقاید، آخرین حاشیه های مرتبط و و و ... به هیچ عنوان حاضر به قبول مسائلی از قبیل : خبر جدید، شایعات جدید، محتوای مقالات(=انتقادهای بی مورد) از مخاطب دیگر و در کل تایید یکدیگر نبودن (که الان چنین رفتاری کمتر شده) . . .
از این دو طرف که بگذریم یک طرف بیشتر نمیمونه که مربوط به دستگاههای حکومتیه و به من و شما مربوط نیست . . .
پس ما دو قشر مختلف محقق/فعال فرهنگی و مخاطبانشون (به عبارت دیگه تولید کننده و مصرف کننده) داریم
که پس از گذشت زمان، اختلافات ذکر شده بینشون کاهش چشمگیری داشته(ظاهری) اما از بین نرفته (نمونشو میتونین در پاسخها و انتقادهای ضد و نقیض بعضی از تاپیکهای انجمن بخونین) . . .
با توجه به چنین وضعیتی...فکر میکنین وقتش نرسیده این اختلافات، بدبینیها (که منشاش خودبینی هست) به طور کامل؛ بین افراد زنده (آگاهان و بیداران) از بین بره؟
کی میخوایم با هم متحد بشیم؟
هزارتا ... یک میلیون . . . یک میلیارد مقاله، سخنرانی، کلیپ، تصویر و ... تولید کنیم...
اگه قرار باشه همین روش رو پیش بگیریم این محصولات فرهنگی چه فایده ای جز اینکه: این به اون گیر بده اون از این ایراد بگیره، تفرقه و دسته بندی گروه های کوچک پیش بیاد و تحقیقات و اقدامت بسیاری از افراد بی نتیجه بمونه، نتیجه و حاصل دیگه ای داره؟!
(بزرگ ترین مشکلمون که مانع از پیشرفت ما در آگاهی مردمه؛ چه داخل کشور و چه خارج از کشور، رد صلاحیت همدیگه به خاطر مسائل مختلف بی ارزشی مثل غرور و ترس از سوء استفاده و . . . هست)
هم من میدونم هم شما(بهتر از من) که اگه یک حرکت جنبشی (در مورد ایجاد محصولات فرهنگی مرتبط) داشته باشیم نتیجه و حاصل کار خیلی بهتر مفیدتر و قویتر از بازه ای از هزاران اقدامات پراکنده (که بسیاری از اونها بی پایه و اساس هستند) است . . .
بهتر نیست بجای ادامه به ارائه مطالب جدید، این وظیفرو به عهده کننده کار (افرادی مانند استاد رائفی پور) محول کنیم و از الان (لااقل تو این انجمن و بین اعضای انجمن) به فکر چگونگی جمع کردن همه علاقه مندان و خرده محققان برای متحد شدن و ساخت مجموعه های مختلف فرهنگی(منظور تصویری متنی و . . .) با ایجاد کارگروه ها در شهر های مختلف کشور و ایجاد یک پایگاه متحد در فضای سایبری باشیم؟
مطمئنم اگر افراد در چنین پایگاه عظیمی دور هم جمع بشن به سرعت میتونن توجه سازمانهای کشور رو برای حمایتهای معنوی جلب کنن... که مطمئنا هرگونه حمایت معنوی از ارگانها و سازمانها کمک میکنه تا بتونیم پروژه هایی در سطح بین المللی ایجاد کنیم . . .
اگر با من مخالفید علتشو بیان کنین
اگر موافقید؛ (با اجازه بزرگترها!) پیشنهاد میدم از همین الان که این پست رو خوندین نظرتونو بفرستید و به هیچ عنوان از نظر و ایده های دیگران در راستای این پیشنهاد خرده نگیرین بعد از اینکه تمام ایده ها جمع شدن، همه با هم، تک تکشونو بررسی میکنیم چراکه اگه بخوایم از اول با ارسال اولین ایده ایراداتشونو بگیریم تا به آخرین ایده برسیم؛ بخاطره مسائل بی ارزش و حاشیه ای 100 سال طول میکشه و دیگه اینکه شاید دیگه بعد از ارائه چند ایده از سوی شما کسی بخاطر ترس از انتقاد؛ جرات به ارسال نظرات جدید پیدا نکنه و هیچوقت به نتیجه مثبت نرسیم . . .
با تشکر

