تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم



از حدود سال 1391 به بعد وجود جریانی در میان جامعه انقلابی احساس شد که از قبل از 88 قابل پیش بینی بود

این جریان که بعدها وابستگی اش (لیدرهایش) به جریان لیبرال مشخص شد با هدف انحراف جریان انقلابی و نابودی از درون آن کمک بزرگی به جریان لیبرال کرده و خواهد کرد.

در این تاپیک مطالب برگزیده از سایت های این جریان رو براتون میگذارم تا خودتون بدون صحبت بنده در مورد فکر کنید

صرفاً قصد داریم جوانان خالصی که به این جریان گرایش پیدا کرده اند را آگاه کنیم. بنده مطمئنم این جوانان هیچ نیت سوئی ندارند و چه بسا از بقیه خدمت بیشتری هم کرده باشند. و نیز بسیاری از افراد هم هستند که در مقابل این جریانند ولی خود افراد مشکل داری هستند بدون سمت و تیتر خاصی که بعدا شناخته تر میشن


مطلب اول:



محمد مهدی میرزایی پور/ کاری که این بار میثم مطیعی کرد بسیار با مداحی دفعه گذشته او (که پارسال با همین مضامین و از همین تریبون ابراز شد) تفاوت داشت.

سال گذشته مدت‌ها از رای‌آوری روحانی گذشته بود و روحانی نیز با عملکردی ناموفق و بلکه تحقیرآمیز و با پشت سر گذاشتن ۴ سال انواع نقد و همه‌گیر شدن نارضایتی از دولت‌ش در حال حرکتی لرزان به سمت انتخابات ریاست جمهوری بود و طبعا ایراد چندانی نداشت مداحِ روزِ عیدِ فطر در مسیر ترسیم آرمان‌ها انتقادی "خودجوش" و "از سرِ دلسوختگی" به رئیس‌جمهور بکند. خصوصاً که در ابتدای راه با انواع رفتارها، احترام رای مردم لااقل برای مدتی از سوی اصولگرایان حفظ شده بود؛ اصولگرا دانستن روحانی، اعلام مخالفت صددرصدی رای مردم با خواست دشمن، صدور جواز مذاکره به دولت و به رسمیت شناختن اراده سیاسی پشت آراء روحانی و ... هشیاری نسبت به لزوم حفظ احترام اراده و تشخیص رای‌دهندگان به روحانی را نشان داده بود.

اما این بار هنوز حتی به مراسم تنفیذ و تحلیف نرسیده انتقادها به رئیس جمهور ۲۳.۵ میلیونی از تریبون‌های عمومی مثل سیل سرازیر می‌شوند. گویی منتقدین می‌خواهند گربه را دم حجله سر ببرند و خیلی زود توی دهان مردمی که به روحانی رای داده بودند بزنند و توجه نمی‌کنند که تا چه حد این رفتار موجب عصبانیت رای‌دهندگان و احساس تحمیل‌گری می‌شود و این حس بالاترین انگیزه برای دو قطبی کردن جامعه (خلاف منویات رهبری) نیز هست.

موضوع اصلی نه اهانت‌آمیز بودن شعر است (که حسام‌الدین آشنا به آن اشاره کرده بود اما اهانتی در شعر وجود نداشت) و نه موضوع لزوم سیاسی بودن مداحی‌هاست (که مثلا وحید یامین‌پور از آن زاویه نگاه کرده بود اما شعر مشابه پارسال ابدا چنین عکس‌العملی نداشت). بلکه موضوع حفظ احترام آراء عمومی است که مسیر وحدت جامعه از آن می گذرد. چنین رفتاری تفاوت خیلی زیادی با ادعای تقلب در انتخابات ندارد.

میثم مطیعی مداح دل‌پاکی است و فهمیده یک جای کار می‌لنگد ولی به دلیل فضاسازی انحرافی که صورت گرفته مردم را محکوم می‌کند. تربیت ناصحیح نیز باعث شده برخی افتخار خود را در این بدانند که با افراد بیشتری از مردم در تقابل باشند و خیال می‌کنند اگر فرد مخالفی رای آورد اتفاقا فرصت مناسبی برای "هزینه دادن" است و با شور حماسی وارد میدان شده و به زعم خود تلاش می‌کنند رای‌دهندگان به او را از ضلالت نجات دهند.

در حقیقت اشعار مطیعی چیزی نبود جز تکرار آنچه چهار سال گفته شد و به شکست انجامید که این تکرار نشان‌دهنده به بن‌بست رسیدن تحلیل‌های جریان حزب الله دارد. این جریان به تکرار افتاده و هنوز فکر می‌کند مانند ۹۲ موضوع و دغدغه جامعه برای رای دادن به روحانی مذاکره و سازش با آمریکا بوده و به نحو ملال‌آوری به اصطلاح بد عهدی‌های آمریکا را مثل طوطی تکرار می‌کند (و دقت نمی‌کند که مردم چندان علاقه‌ای به آمریکا ندارند که نقد آمریکا باعث دوری‌شان از روحانی بشود) و از هرگونه تحلیل هوشمندانه انتخابات ۹۶ ناتوان است و تمام تلاش خود را به افزایش حجم تبلیغات خویش معطوف می‌دارد در حقیقت به پوچی و بن‌بست رسیده و دیگر حرف نگفته‌ای ندارد و هر چقدر بیشتر خود را تکرار می‌کند بیشتر حالت تحمیل‌گری به خود می‌گیرد. در حقیقت انرژی‌های انباشته شده علیه دولت روحانی به نحو اشتباهی در انتخابات ۹۶ خرج شد و به هدر رفت و نقشه این بنا باید بازبینی شود و از خشت اول دوباره برپا گردد.

همین رفتار غیر محترمانه و تحمیل‌گرانه باعث گسیختگی جامعه و گریز به سوی امثال روحانی بوده است وگرنه به قول خودشان روحانی به خودی خود از یک چوب خشک هم باید شکست می‌خورد. خصوصا وقتی سکوت امثال میثم مطیعی نسبت به خطاهای مجموعه‌های دیگر دیده می‌شود تضاد صحنه بالاتر می‌رود.


http://www.dolatebahar.com/view-406550.html

همیشه پای یک اسفندیار در میان است

http://www.dolatebahar.com/view-407062.html

(۱۴/تیر/۹۶ ۱۷:۴۷)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ][align=CENTER]تیتر سایت دولت بهار

عکس/ جناب آشنا، بوسه ی تنها ، نمک نشناسی است، هر کس جای جنابعالی بود باید دستان آیت الله را می لیسید!

برگردید به ارسال قبل فقط به نگاه آقای جنتی نگاه کنید.

(نکته جالب و خنده دار عکس) اصلا این آدم رو و رفتارشو جدی نگرفته ، بدون یه اکت احساسی تو صورتش.
میدونه اینا نمایشه و به محض اینکه بره پشت سر کارای خودشو می کنه.

پایان عصر دلواپسان/ آسوده بخوابید ، توتال هم مثل برجام مورد تایید است!


در ماجرای قراردادهای نفتی و پر هیاهوترین آن( توتال) اعتراضات پراکنده و نه چندان منسجم چهره های سیاسی و اقتصادی نشان می دهد که برای بخش زیادی از این چهره ها برجام درس عبرت شده است و دیگر انگیزه اعتراض ندارند.

در ماجرای برجام مخالفت های گسترده و منسجم شکل گرفت به نحوی که طیف گسترده ای از مخالفان که توسط دولتی ها دلواپس نام گرفتند از گستردگی میزان مخالفت ها برداشت می کردند توافق به نتیجه نمی رسد اما برای ناظران مستقل موضع گیری و آسوده خاطر بودن افرادی مثل علی لاریجانی و در سطوح پایین تری علی اکبر ولایتی نشان می داد که سرانجام برجام پذیرفته خواهد شد.

درست در همان ایام که پایداری خود را به آب و آتش می زد و جلیلی (که پرونده را از دولت قبل گرفته و به او سپرده بودند) مخالفت جدی می کرد و امثال رسایی و شریعتمداری همراهیش می کردند ، خبری از صفارهرندی ها و مقدم فرها نبود!

اندکی بعد مقدم فر حتی به شریعتمداری تاخت تا از بررسی مواضع ، آن ها که تا آن روز باور نکرده بودند ، باور کنند که تعیین کننده مخالفان برجام نیستند و در واقع نیز چنین بود. نهایتا این توافق توسط بزرگان نظام پذیرفته شد و پایداری و تیم جلیلی و کیهان و فارس سنگ روی یخ شدند!

این بار در ماجرای قراردادهای نفتی خیلی از مخالفان سابق برجام به سرخوردگی و بی تفاوتی و سکوت فرو رفتند ، چون از تجربه قبلی درس گرفتند و دریافتند که تعیین کننده اتحادهای دیگر است نه هیاهوی آن ها که دلواپس نامیده شدند. خیلی از آن ها تازه این واقعیت را فهمیدند که بعد از "آن مرد" هیچ نیستند. او بود که هر سندی را امضا نمی کرد و بعد از او هر سندی امضا شد!

اندک دلواپسیِ باقی مانده بر سر قراردادهای نفتی دیگر اثر ندارد ، موافقت ترکیبی از معتمدان نظام نشان می دهد دلواپسی عصرش به پایان رسیده است.

زنگنه دراین باره می گوید :
آقای فروزنده به‌عنوان رئیس هیئت، آقایان شافعی، معاون سازمان مدیریت، آقای نوذری، وزیر سابق نفت، آقای دانش جعفری، وزیر سابق اقتصاد و دارایی، دکتر محبی، رئیس مرکز حقوقی بین المللی ریاست جمهوری، میرمحمدی، معاون دبیرخانه امنیت ملی و نادریان از مدیران برجسته حسابرسی عضو این گروه هفت نفره هستند. این تیم هفت نفره به اتفاق آرا تایید کردند که متن قرارداد و 14 پیوست آن مغایرتی با مصوبات دولت در باره شرایط عمومی، حقوق و ساختار قراردادهای نفتی ندارد».

کاردر هم می گوید همگی این ها از افراد شناخته شده نظام هستند. درست می گوید ، کسی مثل شافعی قوم و خویش حداد عادل با سبقه کارگزارانی معتمد نظام است ، همانطور که نوذری و دانش جعفری و فروزنده معتمدند.

اعتراض آن ها که قبلا دلواپس نامیده می شدند ، راه به جایی نخواهد برد. زنگنه می گوید هیات معتمد نظام موافق است در کنار آن خبری از صفارهرندی و مقدم فر نیست ، پس تیتر کیهان را باور نکنید و آسوده بخوابید که دیگر "آن مرد" رفته است.


http://www.dolatebahar.com/view-409888.html

کیهان امروز تیتر زده و سند رشوه و جریمه شدن توتال رو گذاشته . حالا باید ببینیم قوه قضاییه کاری میکنه ! زنگنه دیروز میگفت توتال گفته ما هیچ وقت جریمه نشده و رشوه نگرفتیم. و قوه قضاییه چون توتال رو ممنوع المعامله نکرده , بنابراین ما دلیل نمیدونیم باهاش معامله نکنیم.... حالا باید صبر کنیم ببینیم قوه قضاییه این قضیه رو فعلا مسکوت میذاره تا تحقیق کنه درباره این شرکت یا نه !!!

نمیدونم کجا خوندم نوشته بود اون موقع که میخواستند برجام رو تصویب کنند گفتند هر روز تاخیر در اجرای برجام مساوی با فلان مقدار ضرر ! دیروزم زنگنه عین این جمله رو درباره توتال گفت....

دستاورد اون "فقط هیچ " بود باید ببینیم دستاورد این چند تا هیچِ به اضافه چند تا غرامت ......

متن پیام دکتر احمدی نژاد در مورد درگذشت مریم میرزاخانی

بسم الله الرحمن الرحیم

انا لله و انا الیه راجعون

درگذشت دانشمند و استاد برجسته دانشگاه سرکار خانم دکترمریم میرزاخانی که خسارتی سنگین برای علم و عالمان است موجب تاسف و تالم گردید.

این ضایعه مولمه را به خانواده محترم ایشان ، ملت عالم پرور ایران و جامعه علمی کشور و جهان تسلیت عرض می نمایم.

از خداوند منان برای آن مرحومه آرامش و غفران الهی ، برای خانواده محترم ایشان ، صبر و اجر ، برای ملت ایران ،عزت و سرافرازی و برای عالمان و دانشمندان این مرزو بوم، خدمت والاتر و گسترده تر در جهت سعادت انسانها مسئلت دارم.

محمود احمدی نژاد


http://www.dolatebahar.com/view-411524.html

http://www.namasha.com/v/8YCxJTdn


http://www.namasha.com/v/lZDCJfLh


http://www.namasha.com/v/GIoohvOO


http://www.namasha.com/v/ssfsT4Mh




چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است...

تعجب نکنید از مشارکتی ها یا منافقین نیست

بهاریه

(۵/مرداد/۹۶ ۲۳:۵۶)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]http://www.namasha.com/v/8YCxJTdn


http://www.namasha.com/v/lZDCJfLh


http://www.namasha.com/v/GIoohvOO


http://www.namasha.com/v/ssfsT4Mh




چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است...

تعجب نکنید از مشارکتی ها یا منافقین نیست

بهاریه

احمدی نژاد 4 سال دیگه میاد شک نکنید.ولی اگه قراره با این دوتا بیاد دیگه سنگ روی سنگ بند نمیشه.از همین الان شمشیر بکشی برا قوه قضاییه فردا چی میخواد بشه...
احمدی نژاد یا از گرداب این دوتا میاد بیرون خودشو نجات میده یا اینقدر میره تا صاف بیاد جلوی نظام...
به قول استاد رائفی پور یه جریانی میخواد از احمدی نژاد یه هاشمی دیگه بسازه
ضربه احمدی نژاد با این وضع از لیبرال ها هم به نظر من بیشتره.اینبار یه سه قطبی سفت و سخت درست میکنه بیا و ببین
مگه اینکه.............؟؟برگرده!!!

http://www.namasha.com/v/a9fEyYoE


پایان این راه شهادت است...!!!

---

http://www.dolatebahar.com/view-411442.html




محسن حسام مظاهری/ هر سال فصل گرما که می‌رسد، تنور بحث حجاب هم گرم می‌شود. فضای رسانه‌های رسمی و غیررسمی می‌شود عرصه‌ی مجادلات موافقان و مخالفان حجاب اجباری، مسئولین انتظامی در تریبون‌ها مدام و با تهدید، قوانین مربوط به حجاب را یادآوری می‌کنند؛ مراجع تقلید و خطبای جمعه بر ضرورت مقابله با بی‌حجابان تاکید می‌کنند؛ در قاب تلویزیون، کارشناسان فرهنگی حاضر در صحنه به سرودن متن‌های ادبی در مدح حجاب با استفاده از واژگانی چون «متانت» و «کرامت» و «مصونیت» و «زیبایی» و «آرامش» سرگرم می‌شوند. و درودیوار شهر پر می‌شود از تصاویر گرافیکی تبلیغ حجاب و کرامت زن و صدف و گوهر و غیره.

امسال اما در اوج این فضای تبلیغی و تنها چند روز بعد از راهپیمایی پرسروصدای عفاف و حجاب، ناگهان یک اتفاق غیرمنتظره، چالشی بی‌سابقه را پدید آورد: انتشار خبر درگذشت تاسف‌بار یک نابغه‌ی جوان ایرانی، مریم میرزاخانی. یک دانشمند بی‌حاشیه و با شخصیتی محترم و محبوبیتی ملی، اما ساکن خارج ایران و بدون حجاب.

نابغه‌ی ریاضی حالا معادله‌ای پیش روی رسانه‌ها گذاشته بود که به این آسانی‌ها و با فرمول‌های معمول و همیشگی نمی‌شد حلش کرد. چالشی که رسانه‌های رسمی با آن مواجه شدند نشان‌دادن یک «بی‌حجابِ محبوب و محترم» بود؛ چیزی که در ادبیات رسمی تعریف ندارد. (گرچه که در فضای بیرون از قاب تنگ ادبیات رسمی، مصادیقش بی‌شمار است.) در گفتمان رسمی، میان حجاب با مجموعه‌ای از صفات پسندیده ملازمه‌ای مطلق فرض می‌شود. حجاب مترادف است با احترام، با متانت، و با عفاف.

حالا باید چه کرد با بی‌حجابی که بسیاری از این صفات پسندیده را داراست و هیچ انگی به او نمی‌چسبد؟

این چالش را از همان لحظه‌ی انتشار خبر و در شبکه‌های اجتماعی آغاز شد و نمود جدی‌اش را در صفحه‌ی اول روزنامه‌های امروز (یکشنبه 25 تیر 96) به‌خوبی می‌توان دید:

روزنامه‌ی اصلاح‌طلب «شرق» عکسی جدید اما محافظه‌کارانه از مریم کار کرد: تصویری با کلاه و حجابی نیمه‌کاره. بعضی روز‌نامه‌ها مانند «اعتماد»، «ایران»، «شهروند» و «بهار» دست به دامان نقاشی شدند تا از این چالش رها شوند. بعضی نیز مانند «صبح نو» و «جمهوری اسلامی» کادر عکس‌های مریم را بسته‌تر کردند تا صورت مساله به طریق دیگری حل شود. «جوان» و «خراسان» هم ترجیح دادند آلبوم عکس‌های او را آن‌قدر تورق کنند، تا بالاخره تصویری مطابق با روایت رسمی بیایند؛ گرچه قدیمی اما با روسری. روزنامه‌هایی از هر دو طیف، مانند «جام‌جم» از اصولگرایان و «آفتاب» و «آرمان» از اصلاح‌طلبان، هم خیال خودشان را راحت کردند؛ طرح پرتره‌ای از مریم را کار کردند که در آن، به‌دست طراح محجبه شده است (به‌قول یکی از دوستان: «حجاب اجباری پس از مرگ»). این میان اما روزنامه‌هایی هم بودند که دل به دریا زدند و واقعیتِ مریم را پذیرفتند و به آن احترام گذاشتند. مانند «وقایع اتفاقیه»، «دنیای اقتصاد»، «صنعت» و مهم‌تر از همه: «همشهری».

اگر سری به صفحه‌ی اینستاگرام مسئولین و شخصیت‌های فرهنگی، مذهبی، سیاسی و سلبریتی‌ها هم بزنید همین چالش را خواهید دید. از رییس‌جمهور که در صفحه‌اش تصویر بی‌حجاب مریم را گذاشته تا دیگرانی مانند یکی از سخنرانان مذهبی (علی سرلک) که نقاشی محجبه‌شده‌ی او را همراه با این عبارات معنادار منتشر کرده است: «در میان تصاویری که در فضای مجازی از او منتشر شده بود، به نظرم این تصویر بهتر و برای او در وضعیت موجود موجود (برزخ) مفیدتر بود. والله اعلم».

چالش تصویرِ مریم میرزاخانی، ناخواسته فرصتی فراهم کرد برای مواجهه‌ای متفاوت با موضوع حجاب. تنگنایی برای شکسته‌شدن ادبیات کلیشه‌ای و مرسوم. چالشی که بازنده‌ی آن، گفتمان رسمی حجاب بود و برنده‌اش نابغه‌ی ایرانی که با جایگاه انکارناپذیرش توانست واقعیت‌ِ «انتخابِ» خود را لااقل به گروهی از رسانه‌های رسمی بقبولاند. تا برای نخستین‌بار پس از گذشت قریب به چهار دهه از اجباری‌شدن حجاب، تصویر یک بانوی ایرانیِ بی‌حجاب با احترام بر صفحات اول روزنامه‌های کشور نقش بندد.






باید چکار کنند که نفاق شون مشخص بشه؟
لیبرال های حجتیه ای