۲۴/آذر/۸۹, ۶:۴۶
بسم رب الحسین
برای ایجاد یه جمع به نظر میرسه که اون جمع و افراد حاضر در اون جمع لازمه که سه مرحله رو پشت سر بذارن.
مرحله اول همدلیه. همدلی یعنی هماهنگ شدن با هم در جهت گیری کلی. مثل اینکه دوستان این تالار در جهت گیری کلی با هم مشترکند. مثلاً: تلاش برای ظهور، مبارزه با سیستم شیطان و ...
مرحله دوم همفکریه: به این معنا که ممکن افراد با هم همدل باشند اما همفکر نباشن. مثلا الان در همین تالار دوستانی هستند(مثل دوست عزیز جناب آسیر) که معتقده راه اصلی مطالعه و تلاش شبانه روزی برای بیشتر خوندن و دونستن و تلاش فکری و علمیه.اما دوست دیگه ای معتقد باشه که باید یه گروه مبارزه سایبری راه انداخت. یا یه دوست دیگه بگن که باید همگی بریم در دانشگاه و تا مقطع دکترای رشته های مختلف رو ادامه بدیم تا بتونیم با خودکفایی کشور در برابر سیستم شیطان مبارزه کنیم. یا ...
همه اینها در جهت کلی که همون تلاش برای ظهور بود مشترکند اما راهی که پیشنهاد می کنند با هم متفاوته. حالا کدوم راه ها درست و کدوم بیراهه است؟ و از اون مهمتر اینکه بین راههای درست، کدوم اولویت داره و کدوم اولویتش کمتره؟
این یعنی نیاز به گفتگو و تبادل نظر هست برای اینکه به یه همفکری برسیم.
مرحله سوم همکاریه: جمعی که همدل بودند و به همفکری هم برسن می تونن به اقدام جمعی و سازماندهی شده دست بزنند. می تونن کارایی که نیاز به کار جمعی داره رو انجام بدن.می تونن سنگای بزرگ رو از پیش رو بردارن و اگر خدا لطف کنه می تونن انجام تکالیف بزرگ تری در مسیر ظهور رو به دوش بکشند.ممکنه افرادی باشن که همدل باشن ولی هیچوقت به همکاری و اقدام اجتماعی نرسن. همکاری و اقدام اجتماعی نیاز به همدلی و همفکری داره. انجام تکالیف بزرگ نیاز به سازمان و اقدام اجتماعی داره.
یا حسین بن علی[/align]
برای ایجاد یه جمع به نظر میرسه که اون جمع و افراد حاضر در اون جمع لازمه که سه مرحله رو پشت سر بذارن.
مرحله اول همدلیه. همدلی یعنی هماهنگ شدن با هم در جهت گیری کلی. مثل اینکه دوستان این تالار در جهت گیری کلی با هم مشترکند. مثلاً: تلاش برای ظهور، مبارزه با سیستم شیطان و ...
مرحله دوم همفکریه: به این معنا که ممکن افراد با هم همدل باشند اما همفکر نباشن. مثلا الان در همین تالار دوستانی هستند(مثل دوست عزیز جناب آسیر) که معتقده راه اصلی مطالعه و تلاش شبانه روزی برای بیشتر خوندن و دونستن و تلاش فکری و علمیه.اما دوست دیگه ای معتقد باشه که باید یه گروه مبارزه سایبری راه انداخت. یا یه دوست دیگه بگن که باید همگی بریم در دانشگاه و تا مقطع دکترای رشته های مختلف رو ادامه بدیم تا بتونیم با خودکفایی کشور در برابر سیستم شیطان مبارزه کنیم. یا ...
همه اینها در جهت کلی که همون تلاش برای ظهور بود مشترکند اما راهی که پیشنهاد می کنند با هم متفاوته. حالا کدوم راه ها درست و کدوم بیراهه است؟ و از اون مهمتر اینکه بین راههای درست، کدوم اولویت داره و کدوم اولویتش کمتره؟
این یعنی نیاز به گفتگو و تبادل نظر هست برای اینکه به یه همفکری برسیم.
مرحله سوم همکاریه: جمعی که همدل بودند و به همفکری هم برسن می تونن به اقدام جمعی و سازماندهی شده دست بزنند. می تونن کارایی که نیاز به کار جمعی داره رو انجام بدن.می تونن سنگای بزرگ رو از پیش رو بردارن و اگر خدا لطف کنه می تونن انجام تکالیف بزرگ تری در مسیر ظهور رو به دوش بکشند.ممکنه افرادی باشن که همدل باشن ولی هیچوقت به همکاری و اقدام اجتماعی نرسن. همکاری و اقدام اجتماعی نیاز به همدلی و همفکری داره. انجام تکالیف بزرگ نیاز به سازمان و اقدام اجتماعی داره.
یا حسین بن علی[/align]