تالار گفتگوی بیداری اندیشه

حدیث قدسی

به عزت و جلال و بزرگواری و جایگاه مرتفع عرشم سوگند،
امید هر کس را که به جز به من امیدوار باشد حتماً به وسیله ی نومیدی، خواهم برید و لباس مذلت و خواری در نزد مردم را حتماً به او خواهم پوشانید و او را از نزدیک شدن به بارگاهم حتماً دور خواهم ساخت!
آیا در سختی ها جز مرا آرزو می کند؟ و حال آنکه سختی ها همه به دست من است ؟
و با حلقه ی فکر، درِ خانه ی غیر مرا می زند؟ و حال آنکه کلید درهای بسته به دست من است و درِ خانه ی من به روی هر کسی که مرا بخواند باز است؟
مگر بخشایش و کرم از آن من نیست؟
مگر گذشت و رحمت به دست من نیست؟
مگر من محل آرزوها نیستم؟
ای بدا به حال آنان که از رحمت من ناامیدند
و ای بدا به حال آن که معصیت مرا بکند و احترام مرا نگاه ندارد...

نقل از کتاب لقاءالله، تألیف میرزا جواد آقا ملکی تبریزی

این کار خیلی خوبه ولی ایکاش بشه روش بحث موضوعی کرد یعنی بجای اینکه فقط احادیث رو گذاشت راجع به یه موضوع خاص که در احادیث قدسی اومده صحبت کرد.

به دوستدارانم شرابی می دهم که چون بنوشند
به طرب ایند پاک شوند چون پاک شدند ذب میشوند
سپس از دیده ها پنهان میشوند انگاه خالص میشوند
انگاه به من وصل میشوند سپس من نیز به انها وصل
میشوم همانگونه که من هر چه اراده کنم انجام میشود
انها نیز اراده کنند انجام میشود