تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

داستان واقعی میخواهید!

در عکسهای بالا متعلق به دیدار رهبری با جانباران یه عکس توجهم را جلب کرد


شهید مجید غلامی

میدانید چند سال روی تخت خوابیده بود!!!!!!

26 سال ،از عمر خیلی از بزرگواران بیشتر

26 سال صبر کرد تا نوبت دیدارش رسید وقتی از این دیدار امد

فکر میکنید چی شد؟
.
.
.
.

به ماه نکشید مجید پر کشید 26 سال صبر یه دیدار بعد شهادت

عجیب حکایتش منو یاد علی بن مهزیار می اندازد.............

یادش بخیر هنگام غسلش چه صفایی بود......

یادشان گرامی .

(۱۱/مهر/۹۰ ۱۹:۱۶)علیرضا110 نوشته است: [ -> ]حق با شماست.کسی را می شناسم که از اینکه با یکی از شهدا نسبتی داره(برادر)احساس خفت می کنه.ولی من به خودم افتخار می کنم در کشوری زنگی می کنم که اینقدر انسان های بزرگ دارد.انسان هایی که از جان خودشان برای دیگران می گذرند!!

پدر من از سهمیه جانبازی فقط یه قبر گرفت، اونم فرمانده ش براش گرفت... هروقت بهش می‌گفتم بابا برای چی از سهمیه ت استفاده نمیکنی میگفت دست بردار دختر... من از اینکه یه دختر جانباز م احساس افتخار میکنم نه خفت... برام مهم نیست خیلی ها.....