شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
بسم الله
9.سوگوارى در خانه ها
قال الباقرُ عليه السّلام :
ْكيهِ وَ يَاءْمُرُ مَنْ فى دارِهِ بِالْبُكاءِ عَلَيْهِ وَ يُقيمُ فى دارِهِ مُصيبَتَهُ بِاِظْهارِ الْجَزَعِ عَلَيْهِ وَ يَتَلاقُونَ بِالبُكاءِ بَعضُهُمْ بَعْضاً فِى البُيُوتِ وَ لِيُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصابِ الْحُسَيْنِ عليه السّلام .
ترجمه :
امام باقر عليه السّلام نسبت به كسانى كه در روز عاشورا نمى توانند به زيارت آن حضرت بروند، اينگونه دستور عزادارى دادند و فرمودند:
عليه السّلام ندبه و عزادارى و گريه كند و به اهل خانه خود دستور دهد كه بر او بگريند و در خانه اش با اظهار گريه و ناله بر حسين عليه السّلام ، مراسم عزادارى برپا كند و يكديگر را با گريه و تعزيت و تسليت گويى در سوگ حسين عليه السّلام در خانه هايشان ملاقات كنند.
كامل الزيارات ، ص 175
بسم الله
10-كُشته اشك
قال الحسينُ عليه السّلام :
اَنا قَتيلُ الْعَبْرَةِ
لا يَذْكُرُنى مؤ مِنٌ اِلاّ بَكى .
ترجمه :
حسين بن على عليه السّلام فرمود:
من كُشته اشكم . هيچ مؤ منى مرا ياد نمى كند مگر آنكه (بخاطر مصيبتهايم ) گريه مى كند.
بحارالانوار، ج 44، ص 279
ریان بن شبیب گفت : در روز اول محرم خدمت امام رضا (علیه السلام) رسیدم فرمود ای پسر شبیب روزه داری ؟ عرض کردم : نه ؛ فرمود امروز همان روز است که زکریا به درگاه خدا دعا کرد و گفت پروردگارا از لطف خود به من نژاد پاکی عطا کن زیرا تو برآورنده حاجتی ، خداوند حاجتش را مستجاب کرد و دستور داد فرشتگان زکریا را که در محراب نماز می خواند ندا دادند که خدا تو را به یحیی مژده می دهد ، هرکس امروز را روزه دارد و خدا را بخواند اجابتش کند چنانچه زکریا را اجابت کرد ؛ ای پسر شبیب اگر بر حسین علیه السلام گریه کنی تا اشک بر گونه ات روان شود هر گناه کوچک و بزرگ و کم و زیادی که داری خدا بیامُرزد ، ای پسر شبیب اگر خواهی بی گناه خدای عزوجل را ملاقات کنی حسین علیه السلام را زیارت کن ، ای پسر شبیب اگر دوست داری در اطاقهای ساختمان بهشت با پیغمبر و آلش همنشین باشی به قاتلان حسین علیه السلام لعن کن ، ای پسر شبیب اگر دوست داری ثواب شهیدان در رکاب حسین علیه السلام را ببری هر وقت او را یاد کردی بگو کاش با آنها بودم و به فوز عظیم رسیده بودم ، ای پسر شبیب اگر دوست داری در درجات اعلای بهشت با ما باشی در اندوه و شادی با ما شریک باش و ملازم ولایت ما باش ، اگر کسی سنگی را هم به ولایت بپذیرد خدایش در قیامت با آن محشور کند.
[/b]
[b]برگزیده از حدیث اول فصل دوم کتاب نفس المُهموم حاج شیخ عباس قمی ره { صفحه 11 الی 12 }
بسم الله
نوحه خوانى سنّتى
عَن اَبى هارونَ المكفوفِ قال :
دَخَلْتُ عَلى ابى عَبْدِاللّه عليه السّلام فَقالَ لى : اَنْشِدْنى ، فَاءَنْشَدْتُهُ فَقالَ: لا، كَما تُنْشِدوُنَ وَ كَما تَرْثيهِ عِنْدَ قَبْرِه ...
ابو هارون مكفوف مى گويد:
خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم . امام به من فرمود: (برايم شعر بخوان ). پس برايش اشعارى خواندم . فرمود: اينطور نه ، همان طور كه (براى خودتان ) شعرخوانى مى كنيد و همانگونه كه نزد قبر حضرت سيدالشهدا مرثيه مى خوانى .
بحارالانوار، ج 44، ص 287
خداوند در مقام و منزلت امام حسین علیه السلام به حضرت محمد (صلی الله علیه و آله وسلم) میفرماید : ای محمد ، حسین را خزانه دار وحی خود قرار دادم ، و او را با شهادت گرامی داشتم ، و مواریث پیامبران را به او عطا نمودم ، پس او سید و آقای شهیدان است.
مثیرالاحزان صفحه 4
بسم الله
12-سه چیز بر امام حسین (علیه السلام) نگریستند
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع لَمَّا مَضَى بَكَتْ عَلَيْهِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَا يَنْقَلِبُ فِي الْجَنَّةِ وَ النَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى وَ بَكَى عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ إِلَّا ثَلَاثَةَ أَشْيَاءَ لَمْ تَبْكِ عَلَيْهِ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا هَذِهِ الثَّلَاثَةُ أَشْيَاءَ قَالَ لَمْ تَبْكِ عَلَيْهِ الْبَصْرَةُ وَ لَا دِمَشْقُ وَ لَا آلُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَ ذَكَرَ الْحَدِيثَ
ترجمه:
امام صادق عليه السّلام فرمودند:
هنگامى كه حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام شهيد شدند آسمانها و طبقات هفتگانه زمين و آنچه در آنها و بين آنها بود و تمام جنبندهگان در بهشت و دوزخ و كليّه موجودات مرئى و نامرئى بر آن حضرت گريستند مگر سه چيز كه بر آن مظلوم گريه نكردند.
عرض كردم: فدايت شوم آن سه چيز كدام بودند؟
حضرت فرمودند:
بصره و دمشق و آل عثمان بن عفّان بودند كه به آن سرور نگريستند.
کامل الزیارات
یعقوب بن سلیمان گوید :
شبی با چند تن از یاران گفتگو داشتیم و سخن از شهادت امام حسین علیه السلام به میان آمد ، یک تن از یاران گفت : هیچ کدام یک از کسانی که در به شهادت رساندن حسین علیه السلام شرکت داشتند باقی نماندند جز اینکه به بلایی در فرزندش و یا مال و جانش گرفتار شد ، پیرمردی در آنجا بود سوگند یاد کرد که من در به شهادت رساندن حسین علیه السلام شرکت کردم و تا کنون هیچ گونه آسیبی ندیده ام که موجب ناراحتی من باشد ، همه یاران بر او خشم گرفتند ناگهان چراغ ما که با روغنی که آنرا نفت می گفتند میسوخت ، دود زد و فتیله اش خراب شد ، پیرمرد برخاست که آنرا درست کند ، آتش به انگشت وی سرایت کرد ، خواست خاموش کند آتش ریشش را فراگرفت ، بیرون دوید که آتش را با آب خاموش کند و خود را در رودخانه انداخت ، آتش بالای سر او شعله ور بود ، هرگاه که سر از آب بیرون میکرد ، آتش به طرف او شعله ور میشد و او را میسوزاند و هلاک شد ( خدا او را لعنت کند )
[b] ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 489
بسم الله
13-جغد
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ وَ جَمَاعَةُ مَشَايِخِي عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي غُنْدَرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فِي الْبُومَةِ قَالَ هَلْ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَآهَا بِالنَّهَارِ قِيلَ لَهُ لَا تَكَادُ تَظْهَرُ بِالنَّهَارِ وَ لَا تَظْهَرُ إِلَّا لَيْلًا قَالَ أَمَا إِنَّهَا لَمْ تَزَلْ تَأْوِي الْعُمْرَانَ أَبَداً فَلَمَّا أَنْ قُتِلَ الْحُسَيْنُ ع آلَتْ عَلَى نَفْسِهَا أَنْ لَا تَأْوِيَ الْعُمْرَانَ أَبَداً وَ لَا تَأْوِيَ إِلَّا الْخَرَابَ فَلَا تَزَالُ نَهَارَهَا صَائِمَةً حَزِينَةً حَتَّى يَجُنَّهَا اللَّيْلُ فَإِذَا جَنَّهَا اللَّيْلُ فَلَا تَزَالُ تَرِنُّ [تَرِثُ ]عَلَى الْحُسَيْنِ ع حَتَّى تُصْبِحَ
ترجمه:
محمّد بن الحسين بن احمد بن وليد و جماعتى از اساتيدم، از سعد بن عبد اللّه، از محمّد بن عيسى بن عبيد، از صفوان بن يحيى، از حسين بن ابى غندر، از حضرت أبى عبد اللّه عليه السّلام، وى گفت:
شنيدم امام صادق عليه السّلام در باره جغد فرمودند:
آيا احدى از شما آن را در روز ديده است؟
محضر مباركش عرض شد: خير ابدا در روز ظاهر نشده و تنها در شب پيدا مىگردد.
حضرت فرمودند:
امّا اينكه اين حيوان پيوسته در خرابهها مسكن گرفته و در آبادى نمىآيد جهتش آنست كه:
وقتى حضرت امام حسين عليه السّلام شهيد شدند اين حيوان بواسطه قسم بر خود حتم نمود كه ابدا در آبادى سكنا نكرده و منزلش تنها در خرابهها باشد پس پيوسته در روز صائم و حزين است تا شب فرا برسد و وقتى شب در آمد از ابتداء آن تا صبح بر مصيبت حضرت امام حسين عليه السّلام زمزمه و نوحهسرائى و مرثيهخوانى مىكند.
کامل الزیارات - باب 31
بکربن محمد ازدی گوید :
امام صادق علیه السلام به من فرمود : شما خاندان ( شیعیان ) آیا گرد هم می نشینید و ذکر احادیث ما می کنید ؟
گفتم : قربانت گردم آری ،
امام علیه السلام فرمود : راستی که این نوع مجالس را دوست دارم و بدان علاقه مندم ، آری امر ما ( حدیث و گفتار ما ، ولایت ما ) زنده کنید زیرا هرکس ما را یاد کند ، یا نزد او یادی از ما بشود ، و به اندازه بال مگسی از دیده اش اشک جاری گردد ، خداوند همه گناهان او را اگرچه به اندازه کفهای دریا باشد بیامرزد.
mall">ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 415 ، نفس المُهموم صفحه 14 حدیث 12
بسم الله
14-گریه آسمان
أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ لَمْ يَكُنْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا وَ يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا ع لَمْ يَكُنْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا وَ لَمْ تَبْكِ السَّمَاءُ إِلَّا عَلَيْهَا أَرْبَعِينَ صَبَاحاً قَالَ قُلْتُ مَا بُكَاوءُهَا قَالَ كَانَتْ تَطْلُعُ حَمْرَاءَ وَ تَغْرُبُ حَمْرَاءَ
ترجمه:
حضرت ابو عبد اللّه عليه السّلام در ذيل آيه شريفه:
لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا.
مىفرمودند:
حسين بن على عليه السّلام پيشتر همنامى نداشتند و يحيى بن زكريّا عليهما السّلام نيز قبلا همنامى نداشتند.
و آسمان بر احدى نگريست مگر بر اين دو كه چهل صباح گريه كرد.
راوى مىگويد: محضر مبارك امام عليه السّلام عرض كردم: گريه آسمان چه بود؟
حضرت فرمودند: هنگام طلوع و غروب آسمان سرخ بود.
کامل الزیارات/باب 28