۵/آبان/۹۰, ۱۰:۰۴
(۴/آبان/۹۰ ۱۹:۵۹)مسافر نوشته است: [ -> ]در مورد هر کدام از عبارت های زیر وقتی می خوانی چه احساسی می کنی؟ لطفا به تفکیک پاسخ دهید.
1) الحمدلله الذی جعلنا من متمسکین به ولایت امیر المومنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) و الائمین الهدی
2) ایاک نعبد و ایاک نستعین
3) الحمد لله الذی عرَّفَنی نفسَهُ و لَم یَترُکنی عُمیانَ القَلبِ
4) السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ يَا أَئِمَّةَ الْهُدَى السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ يَا أَعْلاَمَ التُّقَىالسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ يَا أَوْلاَدَ رَسُولِ اللَّهِ أَنَا عَارِفٌ بِحَقِّكُمْ
1- واقعا خدا رو شکر میکنم. چه دوران جاهلیت و چه الان، هر موقع نام حضرت علی علیه السلام رو می شنیدم حال خاصی داشتم. خدا میدونه بعضی وقتها یادمون میره اما بالاترین و بهترین و بزرگترین نعمتی که داریم همین ولایت امیر المومنین و اولاد مطهرشون علیهم السلام هست. خدایا هر مصیبتی به ما دادی، مصیبت جدایی از اهل بیت و معصومین رو به ما نده.
2- هنوز نفهمیدم معنای این آیه چیه. یاد گرفتم از امام خمینی و شهید دستغیب که بعد از همه نمازهام از خدا عذرخواهی کنم به خاطر دروغهایی که در نماز میگم. یکیش همین آیه هست.
3- چی بگم مسافر جان. اگر همه دریا بشه اشک و از چشمهام جاری بشه به خاطر لطفی که خدا در این مورد در حق من کرده، ذره ای جبران این لطف خدا رو نکردم. تازه خدا فقط قطره ای از شراب طهورش به ما داده زندگیمون چنین شده. کی بشه که جامی از شراب طهورش رو به ما عطا کنه. ادای بزرگان رو در نیارم. خدا کنه خداوند کریم همین قطرات رو هم از ما دریغ نکنه. خدایا ما شاکریم به خاطر ذره ای معرفت که نسبت به تو پیدا کردیم. همون رو هم خودت دادی. فرمودی که شکر نعمت، نعمتت افزون کند. ما سعی میکنیم در عمل شاکر باشیم تا نعمت معرفت رو بیشتر نصیبمون کنی. خدایا برای شکر عملی هم خودت باید بهمون کمک کنی. آخه ما فقیریم از خودمون هیچی نداریم...
4- مدتی هست که ذهنم درگیر ائمه شده. خیلی فکر میکنم چطور نام اینها رو بردن ما رو هدایت میکنه. در زیارت جامعه می خونیم که چقدر نام اونها شیرینه. اینها حقایق غیبی است که بدبختانه نفهمیده ایم. واقعا خدا منت گذاشت بر ما منتی بزرگ که ائمه رو روی زمین فرستاد. خدا کنه تا نمردیم عارف به حقشون بشیم وگرنه نادان می میریم.
ان شاءالله زنده بودم در مورد پیدا کردن معرفت به حق ائمه مطالعه دو کتاب رو مد نظر قرار دادم: یکی کتاب منتهی الآمال شیخ عباس قمی و دیگری کتابهای چند جلدی «ادب فنای مقربان» در شرح زیارت جامعه کبیره اثر آیت الله جوادی آملی. البته شما که بهتر می دونین، تا طهارت باطن و ترک گناه نکنیم حقایق رو درک نمی کنیم اما تلاش در راه خداشناسی و امام شناسی بی جواب نمی مونه.
آب دریا را اگر نتوان کشید
هم به قدر تشنگی باید چشید
گلچین زیبایی بود. ممنون.