تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: تاپیکی جامع پیرامون فریضه ی "امر به معروف و نهی از منکر"
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5
رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :
مردم یک جامعه مانند سرنشینان کشتی اند . اگر کسی جایی را که نشسته به بهانه ی اینکه جای خودش است نه تنها خودش بلکه همه را غرق خواهد کرد
سلام
به نظر من بهترین تفسیر برای این حرف این هست که بله،هر کسی حساب خودش رو پس می ده ، یا به قول بعضی از علما انسان باید خودخواه باشه و به فکر آینده خودش باشه ، اما همین که ما بهفکر دیگران باشیم هم در مسیر پیشرفت خود ما است ،و بر ما واجبه ما بدون اون نمی تونیم رشد کنیم ، چون فرمان خداونده.
پس به بیان بهتر ما باید برای اعتلای شخصیت وجودی خودمان به دیگران کمک کنیم ، چون ما خواهان پیشرفت خود هستیم.
سلام
بنده بر این باور هستم که گناه یک فرد اگر به صورت شخصی باشد و به اجتماع کشیده نشود، نمیتوان امربه معروف و نهی از منکر کرد چرا که حتی فهمیدن اینکه آیا شخص گناهی مرتکب شده به نوعی تجسس در حریم خصوصی افراد است که در اسلام مذموم است. همچنین این فرد را در گور خودش میگذارند.

اما وقتی که یک فرد گناه خودش را از حریم شخصی به محیط جامعه می آورد اینجاست که امربه معروف و نهی از منکر واجب و گفتن جملاتی از قبیل "گناهشو به پای خودم مینویسند" و "مرا در گور خودم میگذارند" برای توجیه گناه دیگر معنایی نخواهد داشت. حداقل نتیجه ی اینکار عوارض گناه در ملاء عام را درپی خواهد داشت که همگان میدانند. لذا باید با این فرد برخورد صورت بگیرد (نه الزاما برخورد فیزیکی منظور همان امر به معروف است)
نقل قول:
کسی رو که میدونه کارش اشتباهست و بازم به انجامش پافشاری میکنه رو چیکار باید کرد؟


امر به معروف 5 مرتبه دارد.
[font=B Mitra][/font]
(۳۱/فروردین/۹۱ ۱۱:۰۹)seyed reza نوشته است: [ -> ]سلام
بنده بر این باور هستم که گناه یک فرد اگر به صورت شخصی باشد و به اجتماع کشیده نشود، نمیتوان امربه معروف و نهی از منکر کرد چرا که حتی فهمیدن اینکه آیا شخص گناهی مرتکب شده به نوعی تجسس در حریم خصوصی افراد است که در اسلام مذموم است. همچنین این فرد را در گور خودش میگذارند.

اما وقتی که یک فرد گناه خودش را از حریم شخصی به محیط جامعه می آورد اینجاست که امربه معروف و نهی از منکر واجب و گفتن جملاتی از قبیل "گناهشو به پای خودم مینویسند" و "مرا در گور خودم میگذارند" برای توجیه گناه دیگر معنایی نخواهد داشت. حداقل نتیجه ی اینکار عوارض گناه در ملاء عام را درپی خواهد داشت که همگان میدانند. لذا باید با این فرد برخورد صورت بگیرد (نه الزاما برخورد فیزیکی منظور همان امر به معروف است)

[font=B Mitra][/font]

هیچ گناهی نیست که فقط به خود شخص مربوط باشد مثلا همین نماز خواندن کسی که نماز نمی خواند شاید در ظاهر به جامعه لطمه نزند اما این فرد بدون اراده ی خودش و بدون اینکه بخواهد به صورت نا خود اگاه بر روی همسرش فرزندانش و دوستانش تاثیر می گذارد البته بنده در حالتی این موضوع را بیان می کنم که عمدی نباشد که اگر عمد هم در کار باشد که دیگر حسابش جداست
ولی از طرفی هم حق با شماست نباید در کار دیگران تجسس کرد ولی امر به معروف و نهی از منکر را نباید با این موضوع تلفیق داد


راستی منبع حدیثی که در بالا نوشتم
در کتاب سیب و عطش از محمد رضا سنگری
و کتاب های دوران دبیرستان
سلام دوستان


فکر می کنم اهمیت امر به معروف و لزوم اون برای همه ی شما دوستان من بدیهی است
و همه می دونیم که امام حسین ( ع) برای چی به قربانگاه رفت و اسلام به چه سیله زنده نگه داشته شد
حرف هم در این باب زیاد هست در همین تایپیک
یه اشاره ای می کنیم ( البته من باب یادآوری )



حدیث (1) قال على علیه السلام :
وَماأعمالُ البِرِّ كُلُّها وَالجِهادُ فى سَبيلِ اللّه‏ِ عِندَ المرِ بِالمَعرُوفِ وَالنَّهىِ عَنِ المُنكَرِ إِلاّ كَنَفثَةٍ فى بَحرٍ لُجِّىٍّ؛همه كارهاى خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهى از منكر چون قطره‏اى است در درياى عميق.نهج البلاغه، حكمت 374
حدیث (2) امام على عليه السلام :
إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ وَالنَّهىَ عَنِ المُنكَرِ لا يُقَرِّبانِ مِن أَجَلٍ وَلا يَنقُصانِ مِن رِزقٍ ، لكِن يُضاعِفانِ الثَّوابَ وَيُعظِمانِ الجرَ وَأفضَلُ مِنهُما كَلِمَـةُ عَدلٍ عِندَ إمامٍ جائِرٍ؛امر به معروف و نهى از منكر نه اجلى را نزديك مى‏كنند و نه از روزى كم مى‏نمايند، بلكه ثواب را دو چندان و پاداش را بزرگ مى‏سازند و برتر از امر به معروف و نهى از منكر سخن عادلانه‏اى است نزد حاكمى ستمگر.غررالحكم، ج2، ص611، ح3648
حدیث (3) قال رسول الله صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله :
إذا لَم يَأمُروا بِمَعروفٍ وَلَم يَنهَوا عَن مُنكَرٍ وَلَم يَتَّبِعوا الأخيارَ مِن أهلِ بَيتى ، سَلَّطَ اللّه‏ُ عَلَيهِم شِرارَهُم ، فَيَدعوا عِندَ ذلِكَ خِيارُهُم فَلا تُستَجابُ لَهُم؛هرگاه (مردم) امر به معروف و نهى از منكر نكنند، و از نيكان خاندان من پيروى ننمايند، خداوند بدانشان را بر آنان مسلّط گرداند و نيكانشان دعا كنند امّا دعايشان مستجاب نشود .امالى صدوق، ص‏254

حالا میریم سراغ اصل مطلب :
خلاصه بگم
اگه جامعه خرابه اگه دین فراموش شده
تقیر اون فاسدین صرفا نیست ما هم ....... بله

این دود سیه فام که از بام وطن خاست
از ماست که بر ماست
وین شعله سوزان که برآمد از چپ و راست از ماست که بر ماست
جان گر به لب ما رسید از غیر ننالیم با کس نگسالیم
لیکن چه کنیم آتش ما در شکم ماست از ماست که بر ماست
گوییم که بیدار شدیم این چه خیالی است بیداری ما چیست ؟
بیداری طفلی است که محتاج به لالاست از ماست که بر ماست

حالا بریم چه کار کنیم ؟
یقه همکارمون رو بگیریم که چرا نماز نمی خونیم
یقه کاسب سر کوچمون رو بگیریم که چرا گرون فروشی می کنی
یا یقه استادمون رو بگیریم که........
یا یقه ی کاربرا رو بگیریم داد و بیداد که چرا ........
نه دیگه بیایید اون سلول های خاکستری ها رو گرد گیری کنیم ایده بدیم
الان چه جوری مثلا در مورد دروغ گفتن چه جوری در حد خودمون نه مسئولین یا صدا سیما چه جوری امر به معروف اول بعد نهی از منکر کنیم ؟
تاکیدا میگم دوستان تایپیک -120 من واسه این موقع ها توی اون تایپیک جمع شده بودیماحالا بیایید
موضوعات به رنگ آبی
ایده ها به رنگ بنفش
ایده های برتر به رنگ سبز خواهند بود

موضوع اول :
دروغ

کیا پایه اند ؟
سلام
مرسی از تاپیک خوبت
به نظرم این بزرگترین مهارت هست که انسان بتونه با بقیه مدارا کنه و از همه سخت تر امر به معروف و و نهی از منکر کنه
وگرنه کبک بودن و سر زیر برف کردن کاری نداره.

اگه میشه یکم سوال رو جزئی تر کن چون چند حالت وجود داره
1- یه شخصی داره به ما دروغ میگه و ما اون لحظه میفهمیم که داره دروغ میگه!
2-بعدا میفهمیم که به ما دروغ گفته
3-دروغگو دوستمونه و داره به یه ادمه دیگه دروغ میگه
....
به نظرم کلی ایده دادن کار سختیه
من اگه متوجه بشم کسی خطایی کرده دو راه دارم برای امر به معروف:
1- اون فرد دوستمه. خوب وقتی دوستمه یا آشنامه کارم راحته. میرم و بهش می گم و اگه قبول کرد که هیچی. قبول نکرد اول از همه بهش بی اعتنایی می کنم تو جمع بقیه. یا باهاش لج می کنم تو کارا همیشه خلاف میلش حرکت می کنم
یا اینکه بدی دروغ رو با دروغ های سوری(دورغی که چند دقیقه بعد راستشو بهش می گم) بهش نشون میدم.
2- اون فرد رو نمی شناسم. بحثش فرق داره. اگه یه بار دیده باشم می گذرم. اما اگه به کرات ببینم حسابشو کف دستش می زارم(اگه دروغو به من بگه. واگرنه که اگه مخاطبش کس دیگه ای باشه... نمی دونم اونموقع باید چی کار کنم)
خب بذارید سوال رو کامل بگیم


فرض کنید می دانید و مطمئنید یک نفر به وفور دروغ می گوید
چه طور امر به معروف و یا نهی از منکر می کنید در حالی که :
1- اون فرد از دوستان یا خانوادتون باشه
2- رابطه ی کم رنگی با اون داشته باشید




راستی دوستان ایده هاشون باید بنفش باشه نظرات دیگه مشکی باشه
✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿

بعضی افراد می‌گویند امر به معروف و نهی از منکر فضولی کردن است،

نـه!

این همکاری کردن است،

این نظارتِ عمومی است، این کمک به شیوعِ خیر است،

این کمک به محدود کردنِ بدی و شرّ است.

بدترین خطرها این است که یک روز در جامعه، گناه به عنوان ثواب معرفی شود،


کار خوب به عنوان کار بد معرفی شود و فرهنگ‌ها عوض شود.

[
#امام
خامنه‌ای♥ حفظه الله - ۱۳۷۹/۰۹/۲]

✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿
کسی که صلاحیت امر به معروف و نهی از منکر را ندارد اما دست به این عمل می زند، جهنمی است
امام کاظم (علیه السلام) به روایت از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از پدران خود می‌فرمایند: حق ندارد امر به معروف و نهی از منکر کند، مگر کسی که دارای سه خصوصیت باشد. اول با کمال مدارا و تادب، امر به معروف و با کمال مدارا و تادب نهی از منکر کند. دوم با رعایت عدالت و اعتدال، امر به معروف کند، با رعایت عدالت و اعتدال نهی از منکر کند. سوم درباره آنچه امر به معروف می‌کند عالم باشد (و مسائل شرعی آن را بداند) و درباره آنچه نهی از منکر می‌کند عالم باشد (و مسائل شرعی آن را بداند).
پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می‌فرمایند: کسی که امر به معروف می‌کند نیاز دارد که خود از احکام حلال و حرام آگاه باشد.
امام صادق (علیه السلام) می‌فرمایند: کسی که امر به معروف و نهی از منکر می‌کند، باید سه ویژگی داشته باشد از جمله به آنچه امر می‌کند خود عمل کند و آنچه را از آن نهی می‌کند، خود ترک کرده باشد.
خداوند در آیات 43 و 44 سوره طه می‌فرمایند: به سوی فرعون بروید که او به سرکشی برخاسته است، و با او نرم نرم سخن بگویید، شاید بپذیرد، یا بهراسد.
پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در حدیثی دیگر می‌فرمایند: برای موعظه کردن خلق صلاحیت ندارد مگر کسی که از عیب و ضعف سخن آگاه باشد، تعبیر درست از نادرست را در هرجایی تشخیص دهد، بهانه‌جویی‌های درونی انسان‌ها را بشناسد و هوای نفس و اغواگری‌های نفس را از نظر دور ندارد.
پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در حدیثی دیگر فرمودند: کسی که امر به معروف و نهی از منکر می‌کند باید خیرخواه مردم و دوست و مهربان نسبت به آنان باشد و عقده‌گشایی شخصی نکند.
******************************************
پ.ن: باید جلوی مسئولینی که صلاحیت امر به معروف و نهی از منکر ندارند گرفته شود.
یادگاری برای دانشجو های مهمان
صفحه: 1 2 3 4 5
آدرس های مرجع