تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: ندبه امام صادق (علیه السلام) در فراق امام عصر ارواحنافداه
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
گروهی از اصحاب امام صادق (علیه السلام) به خدمت آن حضرت شرفیاب شدند و آن حضرت را دیدند که روی زمین نشسته در حالی

که بشدت گریه می کردند می فرمودند :


سرور من !غیبت تو خواب از دیدگانم ربوده ، خاطرم را پریشان ساخته ، آرامش دلم را از من سلب نموده است . سرور من ! غیبت تو مصیبتی جانکاه بر سراسر هستی ام فرو ریخته که هرگز تسلی نمی یابم . از دست دادن یاران ، یکی بعد از دیگری اجتماعات را در هم می ریزد ، بلاها و سختی ها ، رنج ها و اندوه ها آنچنان بر دلم سنگینی می کند که دیگر اشک سینه ام را احساس نمی کنم که هر چه در اشک دیده و فریاد سینه ام می نگرم مصیبت شدیدتر و جانکاهتری در نظرم مجسم می گردد که از مصائب قبلی دشوارتر و شکننده تر است .



روزگار رهایی

ج 1 ، ص 325


از این حالت از حضرت سؤال می کنند حضرت می فرمایند :



امروز صبح نظر می کردم بر ولادت قائم ما و غیبت او و طول غیبت و طول عمر و گرفتار شدن مؤمنین در کتاب جَفر ( کتابُ علی (علیه السلام) یا مصحفُ علی (علیه السلام) ) و آن کتابی است مشتمل بر علم وقوع اتفاقات ، امتحانات و مصائب و همچنین علم هر چه بوده است ( تا این زمان ) و هر چه خواهد بود تا روز قیامت می باشد . و این حالت بر من عارض شد .




بحارالانوار ج 51 ، ص 219

آدرس های مرجع