۱۲/آبان/۹۰, ۱۸:۵۱
به نام خدا
وصیت مولای متقیان علی (علیه السلام) به حسن و حسین (علیه السلام) پس از ضربت ابن ملجم که لعنت خدا بر او باد می باشد که در ماه رمضان سال 40 هجری در شهر کوفه مطرح فرمود. 1-پندهای جاودانه
شما را به ترس از خدا سفارش می کنم،به دنیا پرستی روی نیاورید،گرچه به سراغ شما آید،و بر آنچه از دنیا از دست می دهید اندوهناک مباشید،حق را بگویید،و برای پاداش الهی عمل کنید و دشمن ستمگر و یاور ستمدیده باشید.
شما را، و تمام فرزندان و خاندانم را، و کسانی را که این وصیت به آن ها می رسد، به ترس از خدا، و نظم در امور زندگی، و ایجاد صلح و آشتی در میانتان سفارش می کنم، زیرا من از جد شما پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شنیدم که می فرمود:
((اصلاح دادن بین مردم از نماز و روزه یک سال برتر است)).
خدا را! خدا را! درباره یتیمان نکند آنان گاهی سیر و گاه گرسنه بمانند، و حقوقشان ضایع گردد!
خدا را! خدا را! درباره همسایگان، حقوقشان را رعایت کنید که وصیت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شماست،همواره به خوش رفتاری با همسایگان سفارش می کرد تا آن جا که گمان بردیم برای آنان ارثی معین خواهد کرد.
خدا را! خدا را! در باره قرآن، مبادا دیگران در عمل کردن به دستوراتش از شما پیشی گیرند.
خدا را! خدا را! در باره نماز چرا که ستون دین شماست.
خدا را! خدا را! در باره خانه خدا، تا هستید آن را خالی مگذارید، زیرا اگر کعبه خلوت شود، مهلت داده نمی شوید.
خدا را! خدا را! درباره جهاد با اموال و جان ها و زبان های خویش در راه خدا.
بر شما باد به پیوستن با یکدیگر، و بخشش همدیگر، مبادا از هم روی گردانید، و پیوند دوستی را از بین ببرید.امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که بدهای شما بر شما مسلط میگردند، آن گاه هرچه خدا را بخوانید جواب ندهد!
(بپرهیزید از بریدن اعضای مرده، هرچند سگ دیوانه باشد)).