(۲۵/دی/۹۰ ۱۳:۲۱)سید ابراهیم نوشته است:  در این موارد کلمه وجود در بین همه آنها ثابت و مشترک است طبق این اصلا به یک تقسی بندی می رسیم که از نظر عقلی هم حاصر است ... حاصر یعنی هیچ گزینه دیگری جز این سه مورد در آن نمیتوان تصور کرد.
1- واجب الوجود
2-ممکن الوجود
3-ممتنع الوجود

شما گفتید تقسیم بندی حاصره، در واقع شامل تمامی حالتها می شه. در صورتی که در تقسیم بندی وجود، به تقسیم بندی حاصری نرسیم، یعنی حالتی است که ما بررسی نکرده ایم و این یعنی ناتوانی در اثبات وجود خدا، مگر اینکه به نحوی نشون بدیم اون حالت دیده نشده، محال عقلیه که باز به معنی دخیل کردن اون حالت در تقسیم بندیه.

داشتن یه تقسیم بندی حاصر از انواع وجود الزاماً به این معنیه که تمامی حالتها دیده بشه. عواملی که باید در تقسیم بندی در نظر بگیریم.
1- دو حالت وجود و عدم (یا امری وجود دارد یا وجود ندارد)
2- دو حالت وجود مستقل یا وابسته
3- دو حالت جزئی از ذات یا کل آن

عقلاً ما هشت حالت برای بررسی داریم.
1- وجود و عدم دو دسته موجود (واجب و ممکن) و ممتنع الوجود رو تشکیل می دن که برای رعایت ادب عدم ها اول بحث اسمشو میاریم.
2- تقسیم بندی های دیگه در مورد عدم بی معنیه یعنی مستقل، وابسته و جزء، کل برای عدم بی معنیه پس چهار حالت حذف میشه.
3- برای ممکن الوجود اینکه وجود جزئی از ذاتش باشه یا کل ذاتش فرقی نمی کنه، پس تعداد یه دونه کم میشه.

در نهایت سه حالت برای بررسی خواهیم داشت. بذارید توضیح بدم.
تقسیم بندی اول (دو حالت)
1- موجود (شامل واجب و ممکن)
2- معدوم (ممتنع)
از بررسی حالت دوم صرف نظر می کنیم.

تقسیم بندی دوم (مستقل و وابسته)
1- موجودی که وجود را مستقل در ذات دارد. (واجب الوجود)
2- موجودی که وجود را غیر مستقل در ذات دارد. (ممکن الوجود)

تقسیم بندی سوم (کل و جزء)
1- 1- واجب الوجودی که وجود کل ذاتش است.
1- 2- واجب الوجودی که وجود جزئی از ذاتش است.
2- 1- ممکن الوجودی که وجود کل ذات آن است.
2- 2- ممکن الوجودی که وجود جزئی از ذات آن است.
توی این تقسیم بندی حالت های 2- 1- و 2- 2- فرقی با هم ندارن و در کلیت بحث خللی ایجاد نمی کنن، بنابراین فعلاً از بررسی اونها میشه صرف نظر کرد.

خوب آقا سید شما به قول فرنگی ها رایت اوت آو د بلو یِ هو حالت عمده 1- 2- رو در نظر نمی گیرید و فرض می کنید تقسیم بندی شما حاصره؟ نه خداییش این انصافه؟ خدا رو خوش میاد؟

(۱۷/بهمن/۹۰ ۱۳:۱۳)سید ابراهیم نوشته است:  1. واجب الوجود، موجودی که وجود جزئی از ذات آن محسوب می شود. این جا هم همینطور نه وجود جزدی از واجب الوجود نیست چون اگر بخواهیم این را بگیم یعنی ذات واجب مرکب است از چند جزء که یکیش وجود است و این امر اشتباهه.

آقا سید از کجا متوجه شدید که ذات واجب مرکب نیست؟ تعریف میگه واجب موجودیه که وجود براش ضروریه و واجب است که باشد.

نکته، اگر ذره ای هم وجود در ذاتش باشه این گزاره ارضا میشه.