(۱۶/اسفند/۹۴ ۱:۳۸)حقیقتجو نوشته است:  سلام
دوست عزیزی که در مورد آدامس جویدن پیشنهاد دادید خواستم تشکر کنم ازتون اما بنده گفتم بعضی وقتها نگفتم دائما. به هر حال ممنون از پیشنهادتون.
اما در مورد اینکه گفتم قرآن آخرین آزمایشگاه الهی سعی میکنم بیشتر توضیح بدم. فقط اگر قسمتی از این توضیحات بر خلاف عقیده ی کسی بود عصبانی نشود و سعی کنیم با صحبت کردن به نتیجه برسیم.
ابتدا تعریفی از قرآن میکنم : بنده قرآن رو بعنوان نیروی کل هستی تعریف میکنم که از ابتدای آفرینش وجود داشته و تا انتها نیز وجود خواهد داشت و در زمان حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بصورت کلمات بر ایشان نازل گردید. از یک جهان غیر مادی وارد جهان مادی که ما در آن زندگی میکنیم شد و به ناچار در قالب کلمات زندانی گردید. جنس تمام کلمات قرآن با جنس کلماتی که ما میشناسیم متفاوت است. هر کلمه ای از قرآن بی نهایت و نامحدود است.
وقتی میگویم نیروی کل هستی منظور نیرویی است که جهان هستی را به پیش میبرد. این نیرو برخی از انسانها را به سمت خوبی ها و برخی دیگر را به سمت بدی ها سوق میدهد. در واقع می توانم بگویم قرآن بگونه ای تنظیم شده است که برخی انسانها را به سمت خیر میکشاند و همین قرآن برخی دیگر را به سمت شر. این امر بستگی به خود انسان دارد و استفاده ای که میخواهد از قرآن بکند. پس میتوانم بگویم قرآن بگونه ای تنظیم شده است که اختیار را نیز از انسان نمیگیرد چون اگر قرار بود فقط به سمت خیر رهنمون گرداند اختیار انسان معنای خود را از دست میداد. وقتی تاریخ را هم بررسی میکنیم میبینیم بسیاری از افراد قرآن خوان و مسلمان بوده اند اما در نهایت کافر از دنیا رفته اند. نیت اعمال یک مسلمان باید کاملا در راه خدا باشد در غیر اینصورت ......
پس هدف اصلی نزول قرآن از نظر من آزمایش تمام بندگان است. هم مسلمانان و هم کفار

(۱۶/اسفند/۹۴ ۸:۳۹)mahdy30na نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَهٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ وَلاَ یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إَلاَّ خَسَارًا. سوره الاسراء آیه ۸۲

میشه اینطور گفت

اما درباره برخی مطالب سوال پیش میا که اگه برداشت اشتباه هست بگید و اصلاح کنید برداشت رو که :
قران وسیله هست برای هدایت و گمراهی یا اینکه خودش باعث میشه که طرف هدایت و یاگمراه بشه؟
تو بحث خیر و شر یکم مراقب باشید که به ثنویت و ... کشیده نشید چون تو اون بحث پیشین هم کمی مبهم پاسخ دادید .
اما اینکه توضیح دادید تشکر چون باعث میشه مطالب کنار هم و باهم معنا بذه.

(۱۶/اسفند/۹۴ ۱۳:۳۷)حقیقتجو نوشته است:  سلام
آیه ای که ذکر کردید تا حدودی اشاره به مطلبی که گفتم دارد اما کلمات مومن و ظالم بار معنایی سنگینی دارند. گاهی وقتها ما کسی را مومن میپنداریم اما در حقیقت ظالم است و برعکس.
اینکه بگویم قرآن وسیله است از نظر من درست نیست و محدودش کردم. قرآن همه چیز است. همه چیز از قرآن منشا میگیرد و به قرآن ختم میشود پس ترجیح میدهم از کلمه ی وسیله استفاده نکنم. اینکه فردی هدایت و فردی گمراه میشود بستگی به خود شخص دارد. قرآن به گونه ای تنظیم شده است که اختیار را از انسان نمیگیرد.
مطالبی که در مورد خیر و شر گفتم بنده را به سمت توحید هدایت کرد. اگر بخواهم ثنویت را بپذیرم هیچکدام از مطالبی که گفتم معنایی نخواهند داشت.

• یه چیزی شما میگین به خود شخص بستگی داره گمراه بشه و یا اینکه هدایت ، پس چطور میشه با این ایه که
  :
• وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَاوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا
  و (اگر در آنجا بودى) خورشيد را مى‏ديدى که به هنگام طلوع، به سمت راست غارشان متمايل مى‏گردد؛ و به هنگام غروب، به سمت چپ؛ و آنها در محل وسيعى از آن (غار) قرار داشتند؛ اين از آيات خداست! هر کس را خدا هدايت کند، هدايت يافته واقعى اوست؛ و هر کس را گمراه نمايد، هرگز ولىّ و راهنمايى براى او نخواهى يافت!
• کهف 17-
• مَن يُضْلِلِ اللّهُ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
  هر کس را خداوند گمراه سازد، هدايت کننده‏اى ندارد؛ و آنها را در طغيان و سرکشى‏شان رها مى‏سازد، تا سرگردان شوند!
• اعراف186

• و ایات دیگه که از جبر سخن میگن .
  
• و از طرفی ایاتی داریم برای عدم جبر، چطور میشه با توجه به این دو دسته ایات فرد با خواندن قران پی ببره که من جبرا هدایت شدم و یا جبرا گمراه هستم؟
  
  

(۱۶/اسفند/۹۴ ۱۵:۰۰)mahdy30na نوشته است:  سلام
شما مسئول به باطن که نیستین ، از طرفی هم صفات مومن و منافق و ظالم هم برای ما بیان شده و مکلف هستیم به ظاهر پس این که کسی ظالم و در ظاهر مومن هست به کسی اثبات شده هست که ، به یقین برسه نه به ظن .

اما وقتی میگید همه چیز ، بازهم شما اون رو محدود کردید چون چیزی که قابل تصویر باشه باز محدود میشه پس شما هم این رو بااین نگاه محدود میکنید ، شایدم عبارتی بهتر پیدا نمیشه و ناچار از این لفظ کمک گرفتید. ایرادی نیست .
اما اینکه قران اختیار رو از انسان نمیگیره ، پیش ازاون باید مطرح کرد که اصلا انسان مخیر تام هست تا مجبور تام، تا جایی که تو مبانی عقیدتی ما هست انسان نه مخیر و نه مجبور هست پس این عبارت شما کمی ایراد داره . البته باید دید شما اساسا مبانی قران رو فقط و فقط قبول دارید بدون مفسر و تاویلگر اون یا اینکه طبق حدیث ثقلین پیش میرید.
اینطوری بگم بهتره : شما یا پیرو حسبنا کتاب الله هستین یا پیرو انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی

• یه چیزی شما میگین به خود شخص بستگی داره گمراه بشه و یا اینکه هدایت ، پس چطور میشه با این ایه که
  :
• وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَاوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا
  و (اگر در آنجا بودى) خورشيد را مى‏ديدى که به هنگام طلوع، به سمت راست غارشان متمايل مى‏گردد؛ و به هنگام غروب، به سمت چپ؛ و آنها در محل وسيعى از آن (غار) قرار داشتند؛ اين از آيات خداست! هر کس را خدا هدايت کند، هدايت يافته واقعى اوست؛ و هر کس را گمراه نمايد، هرگز ولىّ و راهنمايى براى او نخواهى يافت!
• کهف 17-
• مَن يُضْلِلِ اللّهُ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
  هر کس را خداوند گمراه سازد، هدايت کننده‏اى ندارد؛ و آنها را در طغيان و سرکشى‏شان رها مى‏سازد، تا سرگردان شوند!
• اعراف186

• و ایات دیگه که از جبر سخن میگن .
  
• و از طرفی ایاتی داریم برای عدم جبر، چطور میشه با توجه به این دو دسته ایات فرد با خواندن قران پی ببره که من جبرا هدایت شدم و یا جبرا گمراه هستم؟
  
  

اما درباره خیر و شر ، پیشنهاد میکنم این بحث رو تو جای خودش اگه میل دارین ادامه بدیم و یکم بازگنیم از نگاه شما البته ، تا اگه برداشت اشتباهی از سوی خواننده پیش اومده رو رفع کنیم .

(۱۷/اسفند/۹۴ ۱۸:۴۰)حقیقتجو نوشته است:  سلام
چون مسئول به باطن نیستیم عرض کردم که ممکن است فردی را مومن بدانیم اما در حقیقت ظالم باشد. حقیقت مطلق در نزد خداوند است. ما محصور شده در زمان و مکان هستیم. بعد از خدا کسی خواهد توانست حقیقت را ببیند که به اراده ی خداوند زمان در اختیارش قرار گیرد. به ماجرای حضرت خضر و موسی مراجعه کنید.
من مطلقا پیرو چیزی هستم که قرآن میگوید و چون قرآن خودش به پیامبر و اولولامرمنکم هدایت کرده پس نمیتوانم عترت را کنار بگذارم.
در مورد آیاتی که در باب جبر گفتید باید دقت کنیم که این آیات اشاره به کدام بعد از هدایت انسان دارد. اشاره به بعد تکوینی دارند یا بعد تشریعی. از نظر شما به کدام بعد اشاره میکنند؟
در مورد خیر و شر هم اگر مایل بودید تایپکی مجزا بزنید تا بیشتر صحبت کنیم.

(۱۸/اسفند/۹۴ ۱۴:۴۶)mahdy30na نوشته است:  سلام تشکر از پاسخی که دادین.:blush:
درباره خیر و شر فکر کنم یه پست خودتون زدین اگه شد صحبت بکنین و نظرتون رو بگین و همینطور از نگاه قران و احادیث.