رُوِيَ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع أَنَّهُ قَالَ:
صَلَاةُ النَّوَافِلِ قُرْبَانٌ إِلَى اللَّهِ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ وَ الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ وَ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ الْجَسَدِ صِيَامُ النَّوَافِلِ وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ انْتِظَارُ الْفَرَجِ وَ مَنْ دَعَا قَبْلَ الثَّنَاءِ عَلَى اللَّهِ وَ الصَّلَاةِ عَلَى النَّبِيِّ ص كَانَ كَمَنْ رَمَى بِسَهْمٍ بِلَا وَتَر

روايت شده از موسى بن جعفر عليه السلام فرمود

نماز مستحبى وسيله تقرب جستن است بخدا حج جهاد هر ناتوان است هر چيزى زكاتى دارد زكات بدن روزه مستحبى است بهترين عبادت پس از معرفت خدا انتظار فرج است. هر كس دعا كند بدون ستايش خدا و صلوات بر پيامبر اكرم مثل كسى است كه تير بزند با كمانى كه زه ندارد.

بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏75، ص: 327

امام صادق علیه السلام میفرمایند :
اِنَّ الْمُؤمِنَ لَيَسْكُنُ اِلَى الْمُؤْمِنِ كَما يَسْكُنُ الظَّمْآنِ اِلَى الْماءِ الْبارِدِ؛
به راستى كه مؤمن با برادر مؤمنش آرامش پيدا مى ‏كند، چنان كه تشنه، با آب خنك آرامش مى‏ يابد.
كافى(ط-الاسلامیه) ج 2، ص 247 ، ح1

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

كنز العمّال : 28669

امام صادق(علیه السلام)‏ به یکی از اصحاب خود فرمودند:
بنویس و منتشر ساز دانش خود را در میان برادران دینی ات؛ پس چون مرگت فرا رسد، کتابهای خود را میراث اولادت قرار بده؛ زیرا براستی زمان آشفتگی و هرج و مرجی بر مردم خواهد آمد که در آن جُز به کتب خودشان اُنس نمی گیرند!
(مِشکاة الأنوار، فضل بن حسن طبرسی - قرن هفتم، ص: 142)

امام صادق عليه ‏السلام :

الكافي :ج 2 ص 165 ح 3