همانطور که در این آیه ی شریفه اطاعت خداوند متعال ، رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ، و اولوالأمر در کنار یکدیگر قرار گرفته، و واجب شده است، در این حدیث شریف نیز اطاعت خداوند متعال ، رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ، و امیرالمؤمنین (علیه السلام) در کنار یکدیگر قرار گرفته است و نیز واجب شده است.

پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شرط اطاعت از خداوند را اطاعت از خودشان می دانند، و شرط اطاعت از خود را اطاعت از علی (علیه السلام) می دانند.

بعبارت دیگر: اطاعت از خداوند، وابسته به اطاعت از رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، و اطاعت از ایشان، وابسته به اطاعت از علی (علیه السلام) است.




پس این ها در طول یکدیگر هستند: اطاعت از علی (علیه السلام) -----» اطاعت از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) -----» اطاعت از خداوند متعال.

در این آیه هم، اینچنین است: اطاعت از اولوالأمر -----» اطاعت از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) -----» اطاعت از خداوند متعال.

وقتی رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اطاعت از خوشان را وابسته به اطاعت از علی (علیه السلام) می دانند، پس معلوم می شود که رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ایشان را بعد از خود، منصوب به ولایت و امامت بر مسلمین فرمودند.




یک سؤال:


آیا نزد اهل سنت حدیث صحیحی وجود دارد که پیامبر در آن فرموده باشند: هرکه از ابوبکر یا عمر یا عثمان اطاعت کند، از من اطاعت کرده. و هر که از آنها سرپیچی کند، از من سرپیچی کرده است ؟؟؟