دیگه پای داستان گویی که باز میشه مگه میشه من ننویسم

شروع کردن به موسیقی پخش کردن اولین موسیقی گذشت قیافه ما دومین موسیقی قیافه ما

به سومی که رسید

(۱۵/بهمن/۹۲ ۲:۲۸)فاطمه خانم نوشته است:  آقایونی هستن که موقع صحبت با خانومها به چشمهای خانم نگاه نمی کنن
هر وقت با این آدمها مواجه میشم کلی توی دلم ذوق می کنم .

نادرند ولی خوب خدا حفظشون کنه .

(۱۵/بهمن/۹۲ ۰:۴۶)help me نوشته است:  ترمای قبل بود رفته بودم انتشارات دانشکده کناریمون که جزوه یکی از دوستامو کپی بگیرم یکم هم عجله داشتم
انتشارات اون دانشکده خیلی کوچیک بود به زور چند نفر توش جا میشدن منم هر چه دم در منتظر موندم تا اقایون کارشون تموم بشه بیان بیرون خبری نبود و همشون هول میزدن و میرفتن تو نمیدونستم چکارکنم عجله هم داشتم یکم صبر کردم فایده نداشت به خانمه که کپی میگرفت بلند گفتم ببخشید میشه جزوه های منم بگیرید اصلا صدایی نمیشنید اقایونم که اصلا مراعات نمیکردن جا بود داخل ولی جرئت نمیکردم وارد بشم دیدم یه اقایی که داخل بود برگشت یه نگاهی کرد و با کمی تامل گفت بدید من تو نوبتم براتون کپی میگیرم منم مجبوری بهشون دادم تو دلم کلی واسشون دعا کردم خدا خیرشون بده با اینکه اصن نمیشناسمش
خدا نگه دار تموم مردای با غیرت باشه .
البته یه چیزی رو همین جا بگم ظاهر بعضی از اقایون اون روز به مذهبی ها میخورد ولی.... ولی این اقا ظاهر مذهبی نداشتن

******************************************

یادمه پارسال نمایشگاه کتاب تهران که رفتم فقط فرصت کردم غرفه های مذهبیو ببینم
و اتفاقا از اون غرفه هایی که من دیدم فقط تو یه غرفه مسئول غرفه بهم اصلا نگاه نکرد
غرفه اثار علامه حسن زاده بود


خدایا این برادران عفیف را از جامعه نگیر