بسم الله الرحمن الرحیم

س ن: قبل از شروع این تاپیک کوتاه شدیدا از نگاه اثبات گرایانه خودم و شما را بر حذر می دارم.


گاهی اوقات از تمثیل ها میشه استفاده های خوبی کرد

در رشته های علوم پایه بسیاری از مواقع پیش می آید که دانشجوی آن رشته صرفاً شنیدن برخی مطالب آن ها را قبول می کند و هیچگاه بصورت شهودی برایش چیزی ثابت نمی شود

در واقع با اعتماد به گوینده سخن که شخص متخصص در آن رشته است مطلب را می پذیرد.

نعوذ بالله یک مثالی می زنم

لطفاً وجه تشابه را در نظر بگیرید نه مشبه و مشبه به

در فیزیک (گرفتار در مثل نشید لطفا) یه سری ذره داریم که میگن وجود دارن

وجود این ذرات به دو طریق ثابت میشه

1-روابط ریاضی

2-آشکار کننده های ذرات بنیادی

در این دو روش چیزی به نام شهود حقیقی وجود نداره

حتی خیلی از اساتید این رشته هیچ گاه آشکارساز ها رو از نزدیک ندیدند

چیزی مثل عکس زیر رو در کتاب های مربوطه دیدند و با اعتماد به جامعه علمی وجود این ذرات رو پذیرفتند

حالا سوال اینجاست

وقتی به همین راحتی این اعتماد صورت میگیره و هیچ کس هم در وجود این ذرات شک نمیکنه آیا شک در وجود بزرگ ترین شخصیت عالم کار عاقلانه ایست؟

اگر کسی مخالف بود نظرش رو بگه

(۶/تیر/۹۳ ۱:۵۲)namekarbary نوشته است:  فقها چه کسانی هستن؟ بزرگ ترین شخصیت عالم یعنی کی؟

تاپیک گنگ و مبهمه و به موضوع خاصی اشاره نمی کنه.

(۶/تیر/۹۳ ۱:۵۵)عبدالرحمن نوشته است:  فقها افراد متخصص و مورد اعتماد در اسلامند

بزرگ ترین شخصیت عالم هم امام حی و حاضر هستند که از سال 255 هجری قمری تا کنون زنده بودند و هستند

(۶/تیر/۹۳ ۲۰:۰۹)السا نوشته است:  

مقدمه کتاب عدل الهی شهید مطهری

فکر می کنم ک اگه کسی دربست ی مطلبی رو بپذیره، باید تو عقلش شک کرد!

(۸/تیر/۹۳ ۶:۱۰)ضحی نوشته است:  بســـم الله

سلام

ببخشید من متوجه ربط اسم تاپیک به محتواش نشدم

جواب سوالتون :
بله کار عاقلانه ای است
چون انسان از شک به یقین میرسه
منتها شکی که درموردش تحقیق بشه
چون اگه تحقیق نشه تبدیل به تنفر میشه

در پناه حق موفق باشید