اينترنت ملي *نظر سنجي*

[yashar1374]

به نام الله

سلام
چند روزي هست كه بحث اينترنت ملي بين مردم گرم شده و بيشتر افراد از اين طرح انتقاد ميكنند ولي افرادي هم پيدا ميشن كه موافق اين طرح هستند . ميگن كه با اجراي اين طرح فضايي مناسب و سالم براي افراد ايجاد ميشه و حريمها حفظ ميشن .

منكه موافق اين طرح هستم اما ميخواستم ببينم كه نظر شما در مورد اين چيه ؟

(در ضمن در نظرسنجي بالا بيشتر از يك مورد هم ميتوانيد انتخاب كنيد )

[دل خسته]

مشکل این جا است که خیلی هاست ها و دامنه های داخلی به وسیله کشور های غربی ساپورت می شن.

[Unname28]

(۵/فروردین/۹۱ ۲۰:۳۷)فدايي ولايت نوشته است:  

نقل قول:منظورتون گریه آوره؟
خیلی ها از این راه نون می خورن

وقتی سایته فی*ل*تر میشه،یعنی غیر اخلاقیه پس اون نون هم حرامه!

مگه همه سایت های خارجی غیر اخلاقیه؟
سایت باز شدن سریع چه فایده داره

[Mitsonary]

(۵/فروردین/۹۱ ۲۰:۳۸)دل خسته نوشته است:  مشکل این جا است که خیلی هاست ها و دامنه های داخلی به وسیله کشور های غربی ساپورت می شن.

سرور های اصلی خیلی از وبلاگها و سایت های ایرانی خارج هستند!

مثلا همین سرویس بلاگ اسکای که در انگلیس ، و بلاگفا که در کاناداست!

حالا اگه ملی بشه! چه بلایی بر سر این همه وبلاگ میاد خدا میدونه!

ولی در کلیت ماجرا من با این طرح کاملا موافقم ، و اگر لازم باشه حمایت هم می کنم! (بخصوص درباره ی این فیس بوک که باعث پاشیده شدن خانواده ی چندتن از دوستام شد! )

[Unname28]

بعلاوه سرور تو ایران خیلی خیلی گرون تر از خارجه

[yashar1374]

اما من از طرح فی*ل*تر فيسبوك راضي هستم و از اين طرح هم دفاع ميكنم . درسته هست كه خيلي از روابط دوستانرو قطع كرده ولي در كنار اين بيشتر از اين روابط نا مشروع رو قطع كرده و همچنين باعث پيشگيري از ايجاد اين روابط ميشه . شما كه فاميليد ميتونيد ايميل همديگرو بگيريد با هم چت كنيد اما بعضيا كه فاميل يا دوست نيستند به منظور دوستيابي ميان اونجا در ضمن روابط شما اونقدر ضعيف هست كه با قطع شدن اينترنت كه نه با قطع شدن فيسبوك روايط هم قطع بشه !؟
وقتي خيلي از وبلاگارو فی*ل*تر كردند شما ميتونيد با دادن اون آدرس به مسئول فی*ل*تر كننده ها ( در صورت وجود شرايط لازم ) اونرو باز كنيد

---

يه سوالي داشتم . چرا فی*ل*ترارو اينجوري مينويسه ؟!

[sarallah]

(۵/فروردین/۹۱ ۱۹:۵۶)Unname28 نوشته است:  با این اینترنت ملی 90% سایت های ایرانی تعطیل میشه

چه درررررروغ بزرگگگگگگگگییییییییییییی

[دل خسته]

سلام
والله من که به دوراهی رسیدم! از آخر فرق اینترنت ملی با اینترنت کنونی چشه؟

[alitalebi]

(۵/فروردین/۹۱ ۲۰:۳۷)فدايي ولايت نوشته است:  

نقل قول:منظورتون گریه آوره؟
خیلی ها از این راه نون می خورن

وقتی سایته فی*ل*تر میشه،یعنی غیر اخلاقیه پس اون نون هم حرامه!

شوخی خیلی خیلی با مزه ای بود مدتی خندیدم

[Unname28]

کل ارتباط رو قطع کنیم بخاطر فیسبوک؟ دو روز بعدش یه سایت ایرانی جایگزینش میشه.
اینترنت ملی یعنی هیچ ارتباطی با سرور های خارجی نمیشه داشت و این یعنی سایت های خارجی ( ویکیپدیا, گوگل ) اصلا نمیشه رفت و سایت های ایرانی هم اگه می خوان بازدید کننده داشته باشند باید سرور هاشون رو انتقال بدن ایران که این کار سرمایه خیلی زیادی می خواد! سایت های دانلود همه سرور هاشون خارجه اگه بخوان بیارن ایران که باید چندین برابر سرور خارجی پول بدند. حالا اگه هم بیارن از کجا نرم افزار و کرک هاشون رو بیارن؟ سایت های خیلی بزرگ که مثلا می بینید اشتراک ویدیو در سرور ایران می زارن کیفیت هاشون رو از نصف بیشتر کاهش میدهند تا حجم ویدیو ها کاهش پیدا کنه. سایت های خبری تکنولوژی یا بازی هم کارشون از بین می ره چون دیگه به خبر های روز نمی تونن دسترسی پیدا کنند. بیشتر سایت ها ایرانی به گوگل وابستند تا براشون بازدید بیاره! وقتی نباشه قطعا بازدیدشون کم میشه و کدوم موتور جستجو ایرانی به پای گوگل و یاهو و ... می رسه؟
سایت های خارجی مثل ویکیپدیا بزرگترین منبع علمیه و برخی سایت ها هم منابع مورد نیاز برنامه نویس ها و بازی ساز ها رو تامین میکنند.
دیگه به روز رسانی مقدور نیست, اگه ویندوز, آنتی ویروس یا مرورگر ها آپدیت نشوند پس از مدتی از باگ ها سو استفاده می شه و یا ویروس های جدید سیستم های ایرانی هارو مختل می کنه.
ممکنه یک نفر با یک فرد خارجی با ایمیل یا مسنجر در ارتباط کاری یا دوستی باشه! وقتی اینترنت ملی بشه چطور این ارتباط ها صورت بگیره؟
دلایل بسیار بیشتری وجود داره تا این طرح به غیر از ضرر هیچی نداره

[Blank Mind]

بهتر است قبل از هر چیز به امکان سنجی قطع ارتباط به اصطلاح اینترنت ملی با اینترنت بپردازیم. عده ای عقیده دارند که قطع ارتباط اینترنت ملی از نظر تئوری غیر ممکن است.

اینترنت ملی را می شود به یک دفتر شرکت تشبیه کرد. یک شرکت با یک شبکه ی داخلی که تنها گروه کوچکی از مدیران شرکت درباره ی این که کارمندان می توانند از چه سایت هایی بازدید کنند و از کدام ها نه، یا برقراری ارتباط شبکه با دنیای اینترنت تصمیم می گیرند. داشتن یک شبکه ی داخلی کنترل سرعت انتقال اطلاعات و همچنین دسترسی به سایت های مختلف خارجی را از یک مسئله ی دست نیافتنی به یک مسئله ی پیش پا افتاده بدل می کند.


بعد از بررسی این که آیا این امر ممکن است، سوال مهم تر این است که آیا دولت مردان هدف نهایی را قطع و کنترل بیش از پیش ارتباط با جهان خارج می بینند یا خیر؟ با توجه به سخنان مسئولان می توان اهداف ادعا شده را به چند قسمت تقسیم بندی کرد. اهدافی مانند:

1. کاهش هزینه ی نهایی: همان طور که فارس سال گذشته گزارش داد وزیر ارتباطات گفته است که این طرح می تواند با کاهش وابستگی به پهنای باند برای درخواست های داخلی، هزینه ی نهایی را تا 30% کاهش دهد. 2. افزایش امنیت: به این معنی که نیازی نیست برای هر جست و جو، اطلاعات کاربر به یک سرور محافظت نشده ی خارج از ایران منتقل شود. 3. حفاظت از اخلاق در جامعه: که در این مورد، به اینترنت ملی به چشم یک ابزار ساده ساز برای جلوگیری از دسترسی کاربران به سایت های غیر اخلاقی نگاه می شود.


اما آیا این هدف نهایی اینترنت ملی است؟ بسیاری از مردم ایران نسبت به پاسخ این پرسش بدبین و نگران هستند. با نگاهی به اقدامات صورت گرفته در این زمینه تاکنون، می توان درک درست تری از چرایی و ابعاد این نگرانی داشت. از زمان انتخابات خرداد 88 تاکنون به دفعات مکرر اینترنت ایران دچار اختلال شده است، به طوری این امر تا اختلال در سایت های HTTPS و قطع دسترسی به سرویس های ایمیل هم پیش رفته است.

بسیاری از مسئولان ایران اینترنت را تهدیدی بزرگ می دانند. به عنوان مثال، سردار احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی ایران در گفت و گو با ایلنا با بیان این که سایت های جستجوی خارجی مانند گوگل ابزار جاسوسی هستند گفت: «اینترنت ملی حفظ اطلاعات کشور و امنیت مردم بسیار موثر است چه بسا تعدادی از کشورها همچون کره جنوبی هم از اینترنت ملی استفاده می‌کند و این موضوع یک گام بسیار بلند است تا درون کشور خدمات را به مردم انتقال دهیم.»

در آذر سال 88 آیت الله خامنه ای در جمع بسیج گفتند: «اولويت، آن چيزى است كه امروز به آن ميگويند جنگ نرم؛ يعنى جنگ به وسيله ى ابزارهاى فرهنگى، به وسيله ى نفوذ، به وسيله ى دروغ، به وسيله ى شايعه پراكنى؛ با ابزارهاى پيشرفته‌اى كه امروز وجود دارد، ابزارهاى ارتباطى اى كه ده سال قبل و پانزده سال قبل و سى سال قبل نبود، امروز گسترش پيدا كرده است.»

قبل تر در همان سال سپاه پاسداران سهام 51 درصدی مخابرات را از آن خود کرده بود. این سازمان که ارتش سایبری را هدایت می کند. مجموعه ای که با بیش از 250000 هکر، مسئولیت هک بسیاری از سایت های آمریکایی و اسرائیلی را به عهده گرفته است.

اما مدت زیادیست که ایران با استفاده از روش های دیگری مانند مسدود سازی سایت ها در این دفاع سایبری گام برداشته است. در این روش نرم افزار ها با استفاده از لیست سیاه، کلمات کلیدی و روش های ترکیبی اقدام به فی*ل*تر کردن سایت ها می کنند. با وجود این که ابتدا از برنامه های تولید داخل استفاده شد، ایران بعدا از نرم افزار های تولید شرکت های خارجی و ترکیب آن ها با فرآورده های ایرانی استفاده کرد؛ نرم افزار هایی که نسخه های سرقت شده ی برنامه هایی مانند SmartFilter یا محصولات فرتینت هم در آن ها یافت می شد. ایران با توسعه ی نرم افزار هایی که به چنگ آورده بود و ترکیب آن ها با برنامه های ایرانی توانست سیستم فی*ل*ترینگ خود را پی ریزی کند.


اما قطع ارتباط جهانی اینترنت برای دولت ایران چه هزینه ای خواهد داشت و آیا این هزینه را متحمل خواهد شد؟ مسلما، مهم ترین هزینه ی آن نارضایتی و اعتراض نسبت به این اقدام خواهد بود. در آستانه ی سالگرد پیروزی انقلاب در سال 90 دسترسی بیش از 30 میلیون ایرانی به خدمات ایمیل سایت های یاهو و جیمیل به مدت چند روز قطع شد. این در حالی بود که علی رغم اعتراضات شدید نسبت به این مسئله، مسئولان در قبال این معما جوابی برای خبرنگاران نداشتند. سوال خبرنگار مهر از مدیر عامل سازمان فناوری اطلاعات به این پاسخ ختم شد که: «من از ایمیل های خارجی استفاده نمی کنم و مشکلی در استفاده از ایمیل های داخلی خود مشاهده نکرده ام.» و مدیر روابط عمومی زیرساخت هم از قطعی پیش آمده اظهار بی اطلاعی کرد.

با این وجود، برای کاهش نارضایتی مردم، دولت مجبور به فراهم کردن امکاناتی از قبیل ایمیل ها و موتور های جستجوی داخلی خواهد بود. اقدامی که تنها قدم های ابتدایی آن برداشته شده است. اما مسئله ی مهم تر از آن در کشوری که دچار تحریم های شدید اقتصادی است، محدود نکردن ارتباط اقتصادی با کشور های دیگر است. در این شرایط، اینترنت ابزار اقتصادی بسیار مناسب و قدرتمندی است که قطع دسترسی به آن به کاهش سرمایه گذاری در کشور هایی مانند چین و روسیه خواهد انجامید.

بنابراین، ایران نمی تواند ارتباطش با اینترنت بین المللی را به طور کامل قطع کند. اما می تواند از تجربه ی کشورهای دیگر در این زمینه بهره گیرد. ممکن است کوبا به عنوان یک کشور پیشرو در استفاده از «اینترنت دوگانه» الگوی ایران قرار گیرد. کوبا دو سیستم اینترنتی دارد؛ یکی برای دسترسی های دولتی و جهانگردان به سایت های خارجی و دیگری یک شبکه ی کنترل شده ی محدود برای استفاده ی داخلی. میانمار هم اخیرا اعلام کرده است که سیستم جداگانه ای را برای دسترسی های داخلی پیاده سازی خواهد کرد. سیستمی که برای سایت های خدماتی خارجی جایگزین هایی ارائه می دهد؛ مانند سرویس Ymail به جای GMail. کره ی جنوبی نیز در حال کار بر روی سیستم مشابه ولی محدود تری است.


مسلما پیش بینی و قضاوت درباره ی آینده ی اینترنت ایران کار آسانی نیست. اما با برون یابی و توجه به فعالیت های ایران در این زمینه تاکنون، می توان به دید مناسب تری رسید.

مراجع:
http://www.ilna.ir/newsText.aspx?id=234051
http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.as...ID=1531304
http://farsi.khamenei.ir/keyword-content?id=1016
http://www.newscientist.com/article/dn7589
http://english.farsnews.com/newstext.php?nn=9010170701
http://www.mobiledia.com/news/91955.html